उड्डामरेश्वरतन्त्रUḍḍāmareśvaratantra
UḍḍT, 9
Select a line for its word-by-word analysis.
अथान्यत् सम्प्रवक्ष्यामि औषधं परमदुर्लभम् । (१।१)
athānyat sampravakṣyāmi auṣadhaṃ paramadurlabham |
अस्या विधानं वक्ष्यामि दुर्लभं त्रिदिवौकसाम् । (२।१)
asyā vidhānaṃ vakṣyāmi durlabhaṃ tridivaukasām |
विषाः सर्वे विनश्यन्ति लेपनाद् भक्षणात् क्षणात् ॥ (२।२)
viṣāḥ sarve vinaśyanti lepanād bhakṣaṇāt kṣaṇāt ||
पत्त्रहस्ते तां प्रलिप्य सर्पो ध्रियते धृतमात्रे सर्पो न नश्यति नैव क्षतानि प्रलिप्य नागपूजितमन्त्रेण सर्पो विनश्यति । (३।१)
pattrahaste tāṃ pralipya sarpo dhriyate dhṛtamātre sarpo na naśyati naiva kṣatāni pralipya nāgapūjitamantreṇa sarpo vinaśyati |
नागदमनीमूलं खननान् नाडीललाटलेपनान् नाशयति समन्ततः आमवातं पित्तवातं श्लेष्मवातम् एते वाता विनश्यन्ति भक्षणान् नात्र संशयः । (३।२)
nāgadamanīmūlaṃ khananān nāḍīlalāṭalepanān nāśayati samantataḥ āmavātaṃ pittavātaṃ śleṣmavātam ete vātā vinaśyanti bhakṣaṇān nātra saṃśayaḥ |
पुत्रमय वशीकरणकारकपुत्रपुत्रं कंसं कातरापि वशं परं महिलाजनस्यैकशो ऽप्य् अस्य दीयते सा पतिं परित्यज्य पश्यतां लोकानां नग्ना भूत्वा भ्रमति । (३।४)
putramaya vaśīkaraṇakārakaputraputraṃ kaṃsaṃ kātarāpi vaśaṃ paraṃ mahilājanasyaikaśo 'py asya dīyate sā patiṃ parityajya paśyatāṃ lokānāṃ nagnā bhūtvā bhramati |
ताम्रवेदीपरोर इति लोकैर् उच्यते शनिवारे ताम् अभिमन्त्र्य दिगम्बरो मुक्तकेशो भूत्वानुदिते भानौ ग्रहणं कुर्यात् । (३।६)
tāmravedīparora iti lokair ucyate śanivāre tām abhimantrya digambaro muktakeśo bhūtvānudite bhānau grahaṇaṃ kuryāt |
पिष्ट्वा सम्यक्प्रकारेण स्त्रीपञ्चमलेन च कामातुरेण कृत्वा ताम्बूलेन सह भगिनीकृत्वा दीयते सा वश्या भवति नान्यथा । (३।७)
piṣṭvā samyakprakāreṇa strīpañcamalena ca kāmātureṇa kṛtvā tāmbūlena saha bhaginīkṛtvā dīyate sā vaśyā bhavati nānyathā |
मातापि पुत्रं परित्यज्य तत्परा भूत्वा पृष्ठतो नग्ना भवति यत्र कुत्रापि तथा तम् अनुयाति न संशयः । (३।८)
mātāpi putraṃ parityajya tatparā bhūtvā pṛṣṭhato nagnā bhavati yatra kutrāpi tathā tam anuyāti na saṃśayaḥ |
काकजङ्घेति विख्याता महौषधिर् ग्रामे सर्वत्र तिष्ठति शनिवारे संध्यासमये तस्या अभिमन्त्रणं कुर्यात् तदन्तरं ब्राह्मे मुहूर्ते उत्थायानुदिते भानौ पुष्यर्क्षे हस्तर्क्षे वा योगे खदिरकीलकेन तां समूलाम् उत्पाटयेत् । (३।९)
kākajaṅgheti vikhyātā mahauṣadhir grāme sarvatra tiṣṭhati śanivāre saṃdhyāsamaye tasyā abhimantraṇaṃ kuryāt tadantaraṃ brāhme muhūrte utthāyānudite bhānau puṣyarkṣe hastarkṣe vā yoge khadirakīlakena tāṃ samūlām utpāṭayet |
पुनस् तां सप्तम्याम् अष्टम्यां नवम्यां वा एतासु तिथिषु पुनर्वसुपुष्यहस्तर्क्षयुक्तासु स्वपञ्चमलेन सह पिष्ट्वा स्ववीर्यं स्वरक्तम् अपि तस्मिन् दत्त्वा यस्यै वनितायै दीयते सा स्त्री वश्या भवति सत्यम् एव मन्त्रेणानेन मन्त्रयेत् । (३।१०)
punas tāṃ saptamyām aṣṭamyāṃ navamyāṃ vā etāsu tithiṣu punarvasupuṣyahastarkṣayuktāsu svapañcamalena saha piṣṭvā svavīryaṃ svaraktam api tasmin dattvā yasyai vanitāyai dīyate sā strī vaśyā bhavati satyam eva mantreṇānena mantrayet |
उॐ नमो भगवति त्रिपुरे त्रैलोक्यमोहिनि ऐं द्रां श्रीं क्लीं सौं अमुकनाम्नीं शीघ्रं मे वशम् आनय स्वाहा । (३।११)
uoṃ namo bhagavati tripure trailokyamohini aiṃ drāṃ śrīṃ klīṃ sauṃ amukanāmnīṃ śīghraṃ me vaśam ānaya svāhā |
अथ गुञ्जाकल्पो लिख्यते श्वेतगुञ्जां शनिवारे संध्यासमये ऽभिमन्त्रितां कृत्वा ततो ब्राह्मे मुहूर्ते उत्थायानुदिते भानौ खदिरकीलकेन दिगम्बरो भूत्वा समूलाम् उत्पाटयेत् । (३।१३)
atha guñjākalpo likhyate śvetaguñjāṃ śanivāre saṃdhyāsamaye 'bhimantritāṃ kṛtvā tato brāhme muhūrte utthāyānudite bhānau khadirakīlakena digambaro bhūtvā samūlām utpāṭayet |
पुष्यर्क्षे हस्तर्क्षे वा स्त्रीपुष्पेण सह गोरोचनकश्मीरकुङ्कुमश्वेतचन्दनरक्तचन्दनकस्तूरीकर्पूरहस्तिमदेन सहाभिमन्त्र्य तिलकं कुर्यात् तदा स्त्री कामबाणविमोहिता विह्वला भवति । (३।१४)
puṣyarkṣe hastarkṣe vā strīpuṣpeṇa saha gorocanakaśmīrakuṅkumaśvetacandanaraktacandanakastūrīkarpūrahastimadena sahābhimantrya tilakaṃ kuryāt tadā strī kāmabāṇavimohitā vihvalā bhavati |
मन्त्रेणानेन मन्त्रयेत् उॐ ऐं ह्रीं श्रीं क्लीं हूं फट् स्वाहा । (३।१५)
mantreṇānena mantrayet uoṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ hūṃ phaṭ svāhā |
अथान्यतन्त्रोक्तं वशीकरणादिकं लिख्यते सारम् उद्धृत्य संक्षेपाद् वशीकरणमोहने । (३।१७)
athānyatantroktaṃ vaśīkaraṇādikaṃ likhyate sāram uddhṛtya saṃkṣepād vaśīkaraṇamohane |
कामिनां प्रीतिजनकं किंचित् तद् अपि गद्यते ॥ (३।१८)
kāmināṃ prītijanakaṃ kiṃcit tad api gadyate ||
एतान् पिष्ट्वा स्ववीर्येण यः कुर्यात् तिलकं पुमान् ॥ (४।३)
etān piṣṭvā svavīryeṇa yaḥ kuryāt tilakaṃ pumān ||
वात्स्यायनेन मुनिना प्रोक्तं योगम् अनुत्तमम् ॥ (५।२)
vātsyāyanena muninā proktaṃ yogam anuttamam ||
शुभं तिलकम् आधत्ते यः स लोकत्रयं क्रमात् । (७।१)
śubhaṃ tilakam ādhatte yaḥ sa lokatrayaṃ kramāt |
कृतज्ञः स्ववशं कुर्यान् मोदते च चिरं भुवि ॥ (७।२)
kṛtajñaḥ svavaśaṃ kuryān modate ca ciraṃ bhuvi ||
एतत् समं स्वपञ्चाङ्गमले नीत्वैकतां सुधीः ॥ (८।२)
etat samaṃ svapañcāṅgamale nītvaikatāṃ sudhīḥ ||
जगत् सर्वं वशीकुर्यात् स पुमान् नात्र संशयः ॥ (९।२)
jagat sarvaṃ vaśīkuryāt sa pumān nātra saṃśayaḥ ||
गोरोचनं च संभाव्य स्वपुंसो रुधिरेण या । (१०।१)
gorocanaṃ ca saṃbhāvya svapuṃso rudhireṇa yā |
कुर्यात् सा तिलकं भाले पतिं च मोहयेद् भृशम् ॥ (१०।२)
kuryāt sā tilakaṃ bhāle patiṃ ca mohayed bhṛśam ||
पातितं कज्जलं विश्वं मोहयेन् नयनाञ्जनात् ॥ (११।३)
pātitaṃ kajjalaṃ viśvaṃ mohayen nayanāñjanāt ||
रोचनां केसरं कन्यां शिलां चेति विशोधयन् । (१२।१)
rocanāṃ kesaraṃ kanyāṃ śilāṃ ceti viśodhayan |
याजयेद् दृष्टिपथगं सर्वम् एव विमोहयेत् ॥ (१२।२)
yājayed dṛṣṭipathagaṃ sarvam eva vimohayet ||
तालीशकुष्ठनागरैः कृत्वा क्षोणीशवर्तिकाम् । (१३।१)
tālīśakuṣṭhanāgaraiḥ kṛtvā kṣoṇīśavartikām |
सिद्धार्थतैले निःक्षिप्य कज्जलं नरमस्तके ॥ (१३।२)
siddhārthataile niḥkṣipya kajjalaṃ naramastake ||
पुष्यर्क्षयोगे विहितं दम्पत्योर् मोहनं परम् ॥ (१५।२)
puṣyarkṣayoge vihitaṃ dampatyor mohanaṃ param ||
काकजङ्घा शिला पक्षौ भ्रामरौ कृष्णम् उत्पलम् । (१६।२)
kākajaṅghā śilā pakṣau bhrāmarau kṛṣṇam utpalam |
पक्षावलेर् इदं चूर्णं क्षिप्तं शिरसि मोहनम् ॥ (१७।२)
pakṣāvaler idaṃ cūrṇaṃ kṣiptaṃ śirasi mohanam ||
अन्त्रादि सर्वं निष्कास्य खञ्जरीटोदरं कुलैः । (१८।२)
antrādi sarvaṃ niṣkāsya khañjarīṭodaraṃ kulaiḥ |
मुद्रां कृत्वा तदेकान्ते सप्ताहं धारयेत् सुधीः । (१९।१)
mudrāṃ kṛtvā tadekānte saptāhaṃ dhārayet sudhīḥ |
पश्चान् निष्कास्य संशोध्य वटीं कुर्याद् विशोषयेत् ॥ (१९।२)
paścān niṣkāsya saṃśodhya vaṭīṃ kuryād viśoṣayet ||
दम्पत्योः प्रीतिजननी कीर्तिता नियमोत्तमा ॥ (२०।२)
dampatyoḥ prītijananī kīrtitā niyamottamā ||
अथान्यत् सम्प्रवक्ष्यामि तिलकं सर्वकामिकम् । (२१।२)
athānyat sampravakṣyāmi tilakaṃ sarvakāmikam |
गोरोचनं वंशलोचनं मत्स्यपित्तं कश्मीरकुङ्कुमकेसरस्वयम्भूकुसुमस्ववीर्यश्रीखण्डरक्तचन्दनकस्तूरीकर्पूरकाकजङ्घामूलानि समभागानि कृत्वा कूपतडागनदीजलेन मर्दयित्वा कुमारिकापार्श्वकां गुटिकां कृत्वा छायां गुटिकां कारयेत् । (२१।३)
gorocanaṃ vaṃśalocanaṃ matsyapittaṃ kaśmīrakuṅkumakesarasvayambhūkusumasvavīryaśrīkhaṇḍaraktacandanakastūrīkarpūrakākajaṅghāmūlāni samabhāgāni kṛtvā kūpataḍāganadījalena mardayitvā kumārikāpārśvakāṃ guṭikāṃ kṛtvā chāyāṃ guṭikāṃ kārayet |
तया ललाटे तिलकं कृत्वा यां यां स्त्रियं पश्यति सा सा वश्या भवति । (२१।४)
tayā lalāṭe tilakaṃ kṛtvā yāṃ yāṃ striyaṃ paśyati sā sā vaśyā bhavati |
द्रौं वां धां क्षौं अं कं छः इत्य् अनेन मन्त्रेण महिषास्थिमयं कीलकम् एकोनविंशत्यङ्गुलं सहस्रेणाभिमन्त्रितं यस्य नाम्ना कूपतटे निखनेत् स महिषेण वध्यते । (२१।५)
drauṃ vāṃ dhāṃ kṣauṃ aṃ kaṃ chaḥ ity anena mantreṇa mahiṣāsthimayaṃ kīlakam ekonaviṃśatyaṅgulaṃ sahasreṇābhimantritaṃ yasya nāmnā kūpataṭe nikhanet sa mahiṣeṇa vadhyate |
उॐ च्छः च्छः ﾲं अमुकं हुं ईं च्छः च्छः उॐ इति । (२१।६)
uoṃ cchaḥ cchaḥ ﾲṃ amukaṃ huṃ īṃ cchaḥ cchaḥ uoṃ iti |
अनेन मन्त्रेण मयूरास्थिमयं कीलकं त्र्यङ्गुलं सहस्रेणाभिमन्त्रितं यस्य नाम्ना चतुष्पथे निखनेत् स तत्र भ्रमति । (२१।७)
anena mantreṇa mayūrāsthimayaṃ kīlakaṃ tryaṅgulaṃ sahasreṇābhimantritaṃ yasya nāmnā catuṣpathe nikhanet sa tatra bhramati |
तत्रानेनावतिष्ठति पर्यटति क्षणमात्रेण उत्तोलनेन शान्तिर् भवति । (२१।८)
tatrānenāvatiṣṭhati paryaṭati kṣaṇamātreṇa uttolanena śāntir bhavati |
उॐ श्रीं श्रीं व्रां व्रीं ईं ईं च्छः च्छः स्वाहा । (२१।९)
uoṃ śrīṃ śrīṃ vrāṃ vrīṃ īṃ īṃ cchaḥ cchaḥ svāhā |
अनेन मन्त्रेण मेषास्थिमयं कीलकं द्वादशाङ्गुलं सहस्रेणाभिमन्त्रितं कृत्वा यस्य गृहे निखनेत् सर्वसिद्धिर् असिद्धा तस्य भवति । (२१।१०)
anena mantreṇa meṣāsthimayaṃ kīlakaṃ dvādaśāṅgulaṃ sahasreṇābhimantritaṃ kṛtvā yasya gṛhe nikhanet sarvasiddhir asiddhā tasya bhavati |
द्रीं बन्धूकपुष्पसंकाशं ध्यातव्यं मन्त्रदीपके । (२१।११)
drīṃ bandhūkapuṣpasaṃkāśaṃ dhyātavyaṃ mantradīpake |
कुम्भकेन वरारोहे शृणु वक्ष्यामि षड्गुणम् ॥ (२१।१२)
kumbhakena varārohe śṛṇu vakṣyāmi ṣaḍguṇam ||
ध्यात्वा तु मासम् एकं तु महास्त्रीम् आनयेद् ध्रुवम् । (२२।१)
dhyātvā tu māsam ekaṃ tu mahāstrīm ānayed dhruvam |
देवकन्यां त्रिभिर् मासैः सायाह्ने नान्यथा भवेत् । (२३।१)
devakanyāṃ tribhir māsaiḥ sāyāhne nānyathā bhavet |
अनेनैव तु मन्त्रेण ध्यातव्याः क्रोधयाजकाः ॥ (२३।३)
anenaiva tu mantreṇa dhyātavyāḥ krodhayājakāḥ ||
याज्यस्य रुद्रसंकाशं रुद्रहस्तं सुरासुरैः । (२४।१)
yājyasya rudrasaṃkāśaṃ rudrahastaṃ surāsuraiḥ |
त्रिभिर् मासैस् तु देवेशि स्वर्गलोकं न संशयः । (२५।१)
tribhir māsais tu deveśi svargalokaṃ na saṃśayaḥ |
षण्मासाभ्यासयोगेन त्रैलोक्यं निश्चलं कुरु ॥ (२५।२)
ṣaṇmāsābhyāsayogena trailokyaṃ niścalaṃ kuru ||
उॐ रक्तहटा रक्तगटा मुकुटधारिणी एधति स्वाहा । (२६।१)
uoṃ raktahaṭā raktagaṭā mukuṭadhāriṇī edhati svāhā |
उॐ ह्रीं श्रीं ध्रीं विकृतानना बाह्ये फट् स्वाहा । (२६।३)
uoṃ hrīṃ śrīṃ dhrīṃ vikṛtānanā bāhye phaṭ svāhā |
मन्त्रम् इमं यन्त्रे लिखित्वा यस्य ईक्षितं दीयते स ऐकाहिकद्व्याहिकत्र्याहिकविषमज्वरेण गृह्यते तत्क्षणाद् एव नश्यति नात्र संशयः । (२६।४)
mantram imaṃ yantre likhitvā yasya īkṣitaṃ dīyate sa aikāhikadvyāhikatryāhikaviṣamajvareṇa gṛhyate tatkṣaṇād eva naśyati nātra saṃśayaḥ |
उॐ बन्धुन क्षयं द्रीं द्रीं अमुकस्यात्मानं नित्यज्वरेण पत्त्रीबन्धनमात्रस्य स्फुर स्वाहा । (२६।५)
uoṃ bandhuna kṣayaṃ drīṃ drīṃ amukasyātmānaṃ nityajvareṇa pattrībandhanamātrasya sphura svāhā |
अनेन मन्त्रेण मन्त्रितं जलं भृशं कृत्वा ज्वरिताङ्गं सेचयेत् तेन ज्वरविमुक्तिर् भवति निश्चितम् । (२६।८)
anena mantreṇa mantritaṃ jalaṃ bhṛśaṃ kṛtvā jvaritāṅgaṃ secayet tena jvaravimuktir bhavati niścitam |
रविवारे श्लोकम् इमं लिखित्वा शिरसि न्यसेत् । (२७।१)
ravivāre ślokam imaṃ likhitvā śirasi nyaset |
तेन स्थापितमात्रेण त्रैमासिकज्वरं हरेत् ॥ (२७।२)
tena sthāpitamātreṇa traimāsikajvaraṃ haret ||
पद्मसूत्रोत्थवर्तिं च भावयेत् सप्तवारकम् ॥ (२८।२)
padmasūtrotthavartiṃ ca bhāvayet saptavārakam ||
तेनाञ्जितलोचनस् तु अदृश्यो भवति ध्रुवम् ॥ (२९।२)
tenāñjitalocanas tu adṛśyo bhavati dhruvam ||
अनेनोदकम् आदायालोक्य सहस्रवारं परिजप्य अनेनैवाञ्जनेन त्रिरात्रेण सिद्धिः । (३०।२)
anenodakam ādāyālokya sahasravāraṃ parijapya anenaivāñjanena trirātreṇa siddhiḥ |
पद्मसूत्रवर्तिकस्य तैलेन कज्जलं पातयेत् तेनाञ्जितनेत्रस् तु अदृश्यो भवति । (३०।३)
padmasūtravartikasya tailena kajjalaṃ pātayet tenāñjitanetras tu adṛśyo bhavati |
ततो गोमूत्रेण चक्षुषी प्रक्षाल्य पुनः प्रत्यक्षो भवति ॥ (३०।४)
tato gomūtreṇa cakṣuṣī prakṣālya punaḥ pratyakṣo bhavati ||
अथ डाकिनीदमनमन्त्रः अक्षः क्षां क्षौकाजसिनौ देवता तत्त्वधूलिनी घोनाशालिनी भमन्त्रि बन्धुशनादैवतं लघुकण्टकेन पुरुम् अभिशासनो देवतां महाभैरव मण्डलम् अचल उॐ च्छः च्छः च्छः डाकिनीमतबन्धु नमः । (३१।१)
atha ḍākinīdamanamantraḥ akṣaḥ kṣāṃ kṣaukājasinau devatā tattvadhūlinī ghonāśālinī bhamantri bandhuśanādaivataṃ laghukaṇṭakena purum abhiśāsano devatāṃ mahābhairava maṇḍalam acala uoṃ cchaḥ cchaḥ cchaḥ ḍākinīmatabandhu namaḥ |
उॐ नमो भगवते वज्राय चण्डेश्वराय ईं ईं फट् स्वाहा । (३१।२)
uoṃ namo bhagavate vajrāya caṇḍeśvarāya īṃ īṃ phaṭ svāhā |
दमन सर्पलङ्ग एभलिसिम् अजबन्धनिशि नागपाशम् अचलः इति दमनमन्त्रं बन्धनं च । (३१।४)
damana sarpalaṅga ebhalisim ajabandhaniśi nāgapāśam acalaḥ iti damanamantraṃ bandhanaṃ ca |
त्रिपुरां सिन्दूरशङ्खचूर्णाभ्यां उदनालपत्त्रे लिखित्वा शोधयितव्यः स दिवसत्रयेण ज्वरेणागत्य मिलति । (३१।६)
tripurāṃ sindūraśaṅkhacūrṇābhyāṃ udanālapattre likhitvā śodhayitavyaḥ sa divasatrayeṇa jvareṇāgatya milati |
उॐ अहोहः अमुकनम्नीं शीघ्रम् आनय स्वाहा इत्य् आकर्षणम् ॥ (३१।७)
uoṃ ahohaḥ amukanamnīṃ śīghram ānaya svāhā ity ākarṣaṇam ||
उॐ स्त्रीं स्त्रीं वलीं वलीम् ईं अहः फट् स्वाहा । (३२।१)
uoṃ strīṃ strīṃ valīṃ valīm īṃ ahaḥ phaṭ svāhā |
तेन अनेन मन्त्रेण सप्तवारं जलं प्रजप्य कामिन्यै पानार्थं दातव्यम् । (३२।४)
tena anena mantreṇa saptavāraṃ jalaṃ prajapya kāminyai pānārthaṃ dātavyam |
उॐ नमो जले मोहे कुले फलानि संकुले स्वाहा । (३२।५)
uoṃ namo jale mohe kule phalāni saṃkule svāhā |
अनेन मन्त्रेण सप्तवाराभिमन्त्रितं यस्य दीयते स वश्यो भवति । (३२।६)
anena mantreṇa saptavārābhimantritaṃ yasya dīyate sa vaśyo bhavati |
उॐ नमो जले मोहे द्रां अब्जिनि फट् स्वाहा । (३२।७)
uoṃ namo jale mohe drāṃ abjini phaṭ svāhā |
अनेन मन्त्रेण प्रत्यूषे पानीयेन मुखं प्रक्षालयेत् सर्वजनप्रियो भवति सर्वसिद्धीश्वरो भवति ॥ (३२।८)
anena mantreṇa pratyūṣe pānīyena mukhaṃ prakṣālayet sarvajanapriyo bhavati sarvasiddhīśvaro bhavati ||
ताम्बूलं मन्त्रयित्वा यस्य दीयते स वश्यो भवति । (३३।२)
tāmbūlaṃ mantrayitvā yasya dīyate sa vaśyo bhavati |
उॐ नमो जले मोहे हन हन दह दह पच पच मथ मथ अमुकं मे वशम् आनय स्वाहा । (३३।३)
uoṃ namo jale mohe hana hana daha daha paca paca matha matha amukaṃ me vaśam ānaya svāhā |
अथ यक्षिणीमन्त्रसाधनं सुरसुन्दरीमनोहारिणीकनकावतीरतिकरीकामेश्वरीनट्यनुरागिणीपद्मिनी एता अष्टौ यक्षिण्यः कामनायां साधनम् । (३३।४)
atha yakṣiṇīmantrasādhanaṃ surasundarīmanohāriṇīkanakāvatīratikarīkāmeśvarīnaṭyanurāgiṇīpadminī etā aṣṭau yakṣiṇyaḥ kāmanāyāṃ sādhanam |
अथ सुरसुन्दरीसाधनम् उॐ ह्रीं आगच्छ आगच्छ सुरसुन्दरि स्वाहा । (३३।५)
atha surasundarīsādhanam uoṃ hrīṃ āgaccha āgaccha surasundari svāhā |
वज्रपाणिगृहं गत्वा गुग्गुलधूपं दत्त्वा त्रिसंध्यं पूजयेत् सहस्रं त्रिसंध्यं मासपर्यन्तं जपेत् ततो मासाभ्यन्तरे प्रत्यक्षा भवति अन्तिमदिने रक्तचन्दनेनार्घ्यं दद्यात् । (३३।६)
vajrapāṇigṛhaṃ gatvā gugguladhūpaṃ dattvā trisaṃdhyaṃ pūjayet sahasraṃ trisaṃdhyaṃ māsaparyantaṃ japet tato māsābhyantare pratyakṣā bhavati antimadine raktacandanenārghyaṃ dadyāt |
तत आगत्य माता भगिनी भार्या वा भवति तासां यानि कर्माणि तान्य् एव करोति । (३३।७)
tata āgatya mātā bhaginī bhāryā vā bhavati tāsāṃ yāni karmāṇi tāny eva karoti |
यदि माता भवति तदा सिद्धद्रव्याणि रसायनानि ददाति । (३३।८)
yadi mātā bhavati tadā siddhadravyāṇi rasāyanāni dadāti |
यदि भगिनी भवति तदा पूर्ववद् अमूल्यं वस्त्रं ददाति । (३३।९)
yadi bhaginī bhavati tadā pūrvavad amūlyaṃ vastraṃ dadāti |
यदि भार्या भवति तदा सर्वम् ऐश्वर्यं परिपूरयति । (३३।१०)
yadi bhāryā bhavati tadā sarvam aiśvaryaṃ paripūrayati |
परं तु वर्जनीयम् इहान्यया सह शयनं सा च मैथुनप्रिया भवति अन्यथा नश्यति ॥ (३३।११)
paraṃ tu varjanīyam ihānyayā saha śayanaṃ sā ca maithunapriyā bhavati anyathā naśyati ||
अथ मनोहारिणीसाधनम् उॐ हीं आगच्छ आगच्छ मनोहरि स्वाहा । (३४।१)
atha manohāriṇīsādhanam uoṃ hīṃ āgaccha āgaccha manohari svāhā |
इह नदीसंगमे गत्वा चन्दनेन मण्डलं कृत्वा अगुरुधूपं दत्त्वा सहस्रैकं मन्त्रं मासपर्यन्तं प्रत्यहं जपेत् । (३४।२)
iha nadīsaṃgame gatvā candanena maṇḍalaṃ kṛtvā agurudhūpaṃ dattvā sahasraikaṃ mantraṃ māsaparyantaṃ pratyahaṃ japet |
ततो मासान्ते चन्दनोदकेनार्घ्यं दद्यात् पुष्पफलेनैकचित्तेन तस्या अर्चनं कर्तव्यं ततो ऽर्धरात्रसमये नियतम् आगच्छति आगता सती तदाज्ञां करोति सुवर्णशतं तस्मै साधकाय प्रत्यहं ददाति ॥ (३४।३)
tato māsānte candanodakenārghyaṃ dadyāt puṣpaphalenaikacittena tasyā arcanaṃ kartavyaṃ tato 'rdharātrasamaye niyatam āgacchati āgatā satī tadājñāṃ karoti suvarṇaśataṃ tasmai sādhakāya pratyahaṃ dadāti ||
अथ कनकावतीसाधनम् उॐ ह्रीं कनकावति मैथुनप्रिये आगच्छ आगच्छ स्वाहा । (३५।१)
atha kanakāvatīsādhanam uoṃ hrīṃ kanakāvati maithunapriye āgaccha āgaccha svāhā |
वटवृक्षसमीपे स्थित्वा मद्यमांसादिनैवेद्यं तस्यै मूलमन्त्रेण दत्त्वा शेषं स्वयम् अप्य् अङ्गीकृत्य सहस्रम् एकं मूलमन्त्रं जपेत् । (३५।२)
vaṭavṛkṣasamīpe sthitvā madyamāṃsādinaivedyaṃ tasyai mūlamantreṇa dattvā śeṣaṃ svayam apy aṅgīkṛtya sahasram ekaṃ mūlamantraṃ japet |
अष्टम्यां रात्राव् अर्धरात्रसमये वस्त्रालंकारभूषिता अष्टौ परिवारान् आदायोपगच्छति । (३५।४)
aṣṭamyāṃ rātrāv ardharātrasamaye vastrālaṃkārabhūṣitā aṣṭau parivārān ādāyopagacchati |
आगता सा कामयितव्या भार्या वा भवति द्वादशजनानां वस्त्रालंकारभोजनं च ददाति अष्टौ कला नित्यं साधकाय प्रयच्छति ॥ (३५।५)
āgatā sā kāmayitavyā bhāryā vā bhavati dvādaśajanānāṃ vastrālaṃkārabhojanaṃ ca dadāti aṣṭau kalā nityaṃ sādhakāya prayacchati ||
अथ कामेश्वरीसाधनम् उॐ हीं आगच्छ आगच्छ कामेश्वरि स्वाहा । (३६।१)
atha kāmeśvarīsādhanam uoṃ hīṃ āgaccha āgaccha kāmeśvari svāhā |
इह गोरोचनया भूर्जपत्त्रोपरि स्त्रीरूपां प्रतिमां संलिख्य षोडशोपचारैः पञ्चोपचारैर् वा सम्पूज्य ततः शय्यायाम् एकाकी एकान्ते उपविश्य तन्मना भूत्वा सहस्रं जपेत् ततो मासान्ते तद्बुद्ध्या स्वकीयां भार्यां पूजयेत् । (३६।२)
iha gorocanayā bhūrjapattropari strīrūpāṃ pratimāṃ saṃlikhya ṣoḍaśopacāraiḥ pañcopacārair vā sampūjya tataḥ śayyāyām ekākī ekānte upaviśya tanmanā bhūtvā sahasraṃ japet tato māsānte tadbuddhyā svakīyāṃ bhāryāṃ pūjayet |
ततो मधुसर्पिर्भ्यां प्रतिरात्रं दीपं प्रज्वाल्य पश्चान् मौनं कृत्वा मूलमन्त्रं सहस्रसंख्यं जपेत् । (३६।३)
tato madhusarpirbhyāṃ pratirātraṃ dīpaṃ prajvālya paścān maunaṃ kṛtvā mūlamantraṃ sahasrasaṃkhyaṃ japet |
ततो ऽर्धरात्रसमये नियतम् आगच्छति परं त्व् अन्याः स्त्रियो वर्जनीयाः ॥ (३६।४)
tato 'rdharātrasamaye niyatam āgacchati paraṃ tv anyāḥ striyo varjanīyāḥ ||
अथ रतिप्रियासाधनम् उॐ हीं आगच्छ आगच्छ रतिकरि स्वाहा । (३७।०)
atha ratipriyāsādhanam uoṃ hīṃ āgaccha āgaccha ratikari svāhā |
अत्र पटे चित्ररूपिणी लेख्या वस्त्रकनकालङ्कारभूषिता उत्पलहस्ता कुमरी जातीपुष्पैः प्रपूजनं कुर्यात् गुग्गुलेन धूपं दद्यात् ततो ऽष्टसहस्रं प्रत्यहं जपेत् । (३७।१)
atra paṭe citrarūpiṇī lekhyā vastrakanakālaṅkārabhūṣitā utpalahastā kumarī jātīpuṣpaiḥ prapūjanaṃ kuryāt guggulena dhūpaṃ dadyāt tato 'ṣṭasahasraṃ pratyahaṃ japet |
धूपदीपौ प्रज्वालनीयौ ततो ऽर्धरात्रसमये ऽवश्यम् आगच्छति आगता सा स्त्रीभावेन कामयितव्या भार्या भवति साधकस्य परिवारं पालयति दिव्यं कामिकं भोजनं च ददाति ॥ (३७।३)
dhūpadīpau prajvālanīyau tato 'rdharātrasamaye 'vaśyam āgacchati āgatā sā strībhāvena kāmayitavyā bhāryā bhavati sādhakasya parivāraṃ pālayati divyaṃ kāmikaṃ bhojanaṃ ca dadāti ||
अथ पद्मिनीसाधनम् उॐ हीं आगच्छ आगच्छ पद्मिनि स्वाहा । (३८।१)
atha padminīsādhanam uoṃ hīṃ āgaccha āgaccha padmini svāhā |
स्वगृहे चन्दनेन मण्डलं कृत्वा शिरःस्थं कारयेत् गुग्गुलेन धूपं दत्त्वा सहस्रम् एकं प्रत्यहं जपेत् ततो मासान्ते पौर्णमास्यां रात्रौ विधिवत् पूजां कृत्वा जपेत् । (३८।२)
svagṛhe candanena maṇḍalaṃ kṛtvā śiraḥsthaṃ kārayet guggulena dhūpaṃ dattvā sahasram ekaṃ pratyahaṃ japet tato māsānte paurṇamāsyāṃ rātrau vidhivat pūjāṃ kṛtvā japet |
जपान्ते ऽर्धरात्रसमये नियतम् आगच्छति आगता सा कामयितव्या भार्या भूत्वा सर्वकामप्रदा भवति रसं रसायनं सिद्धद्रव्यं प्रत्यहं साधकाय प्रयच्छति ॥ (३८।३)
japānte 'rdharātrasamaye niyatam āgacchati āgatā sā kāmayitavyā bhāryā bhūtvā sarvakāmapradā bhavati rasaṃ rasāyanaṃ siddhadravyaṃ pratyahaṃ sādhakāya prayacchati ||
अथ नटीसाधनम् उॐ ह्रीं आगच्छ आगच्छ नटि स्वाहा । (३९।१)
atha naṭīsādhanam uoṃ hrīṃ āgaccha āgaccha naṭi svāhā |
अत्राशोकतले गत्वा मत्स्यमांसाद्याहारगन्धपुष्पादिधूपदीपबलिं दत्त्वा सहस्रं प्रत्यहं जपेत् ततः सा मासान्ते नियतम् आगच्छति आगता सा माता भगिनी भार्या वा भवति । (३९।२)
atrāśokatale gatvā matsyamāṃsādyāhāragandhapuṣpādidhūpadīpabaliṃ dattvā sahasraṃ pratyahaṃ japet tataḥ sā māsānte niyatam āgacchati āgatā sā mātā bhaginī bhāryā vā bhavati |
यदि माता भवति तदा दिव्यं कामिकं भोजनं ददाति वस्त्रसुगन्धिसुवर्णशतं ददाति च । (३९।३)
yadi mātā bhavati tadā divyaṃ kāmikaṃ bhojanaṃ dadāti vastrasugandhisuvarṇaśataṃ dadāti ca |
यदि भगिनी भवति तदा शतयोजनाद् उत्तमां स्त्रियम् आनीय ददाति । (३९।४)
yadi bhaginī bhavati tadā śatayojanād uttamāṃ striyam ānīya dadāti |
यदि भार्या भवति तदा दिव्यं वस्त्रं रसायनम् अष्टदिनान्तरेण ददाति ॥ (३९।५)
yadi bhāryā bhavati tadā divyaṃ vastraṃ rasāyanam aṣṭadināntareṇa dadāti ||
अथानुरागिणीसाधनम् उॐ ह्रीं अनुरागिणि आगच्छ आगच्छ स्वाहा । (४०।१)
athānurāgiṇīsādhanam uoṃ hrīṃ anurāgiṇi āgaccha āgaccha svāhā |
इह कश्मीरकुङ्कुमेन भूर्जपत्त्रे स्त्रीसदृशीं प्रतिमां विलिख्यावाहनादिकं कृत्वा गन्धपुष्पधूपदीपादिकं दत्त्वा ताम्बूलानि निवेद्य सहस्रं प्रत्यहं जपेत् । (४०।२)
iha kaśmīrakuṅkumena bhūrjapattre strīsadṛśīṃ pratimāṃ vilikhyāvāhanādikaṃ kṛtvā gandhapuṣpadhūpadīpādikaṃ dattvā tāmbūlāni nivedya sahasraṃ pratyahaṃ japet |
मासम् एकं त्रिसंध्यं जपेत् मासान्ते पौर्णमास्यां विधिवत् पूजां कृत्वा घृतदीपं प्रज्वाल्य समग्ररात्रौ मन्त्रं प्रजपेत् । (४०।३)
māsam ekaṃ trisaṃdhyaṃ japet māsānte paurṇamāsyāṃ vidhivat pūjāṃ kṛtvā ghṛtadīpaṃ prajvālya samagrarātrau mantraṃ prajapet |
ततः प्रभातसमये नियतम् आगच्छति आगता सा सर्वकामप्रदा भवति दिव्यरसायनानि ददाति प्रत्यहं च दीनाराणां सहस्रं ददाति । (४०।४)
tataḥ prabhātasamaye niyatam āgacchati āgatā sā sarvakāmapradā bhavati divyarasāyanāni dadāti pratyahaṃ ca dīnārāṇāṃ sahasraṃ dadāti |
तस्याः प्रसादेन वर्षसहस्राण्य् आयुश् च भवति ॥ (४०।५)
tasyāḥ prasādena varṣasahasrāṇy āyuś ca bhavati ||
माहेन्द्री शङ्खिनी चान्द्री श्मशाना वटयक्षिणी । (४२।१)
māhendrī śaṅkhinī cāndrī śmaśānā vaṭayakṣiṇī |
मेखला विकला लक्ष्मीर् मालिनी शतपत्त्रिका ॥ (४२।२)
mekhalā vikalā lakṣmīr mālinī śatapattrikā ||
भामिनी पद्मिनी चैव स्वर्णावती रतिप्रिया ॥ (४४।२)
bhāminī padminī caiva svarṇāvatī ratipriyā ||
षट्त्रिंशद् एता यक्षिण्यः कथिताः सिद्धिकामदाः । (४५।१)
ṣaṭtriṃśad etā yakṣiṇyaḥ kathitāḥ siddhikāmadāḥ |
फलं चैव यथा तुष्टाः प्रयच्छन्ति समाहितम् ॥ (४६।२)
phalaṃ caiva yathā tuṣṭāḥ prayacchanti samāhitam ||
लक्षद्वयं जपेन् मन्त्रं वटवृक्षतले शुचिः । (४७।१)
lakṣadvayaṃ japen mantraṃ vaṭavṛkṣatale śuciḥ |
पश्चाच् चम्पकपुष्पैश् च होमं मधुघृतान्वितम् ॥ (४७।२)
paścāc campakapuṣpaiś ca homaṃ madhughṛtānvitam ||
कुर्याद् दशांशतो मन्त्री शंकरेणोदितं यथा । (४८।१)
kuryād daśāṃśato mantrī śaṃkareṇoditaṃ yathā |
ततः सिद्धा भवेद् देवि विचित्रा वाञ्छितप्रदा ॥ (४८।२)
tataḥ siddhā bhaved devi vicitrā vāñchitapradā ||
उॐ विचित्रे चित्ररूपिणि मे सिद्धिं कुरु २ स्वाहा । (४९।१)
uoṃ vicitre citrarūpiṇi me siddhiṃ kuru 2 svāhā |
लक्षद्वयं जपेन् मन्त्रं श्मशाने निभृते निशि । (४९।३)
lakṣadvayaṃ japen mantraṃ śmaśāne nibhṛte niśi |
घृताक्तैर् गुग्गुलैर् होमे दशांशेन कृते सति ॥ (४९।४)
ghṛtāktair guggulair home daśāṃśena kṛte sati ||
विभ्रमा तोषम् आयाति पञ्चाशन्मानुषैः समम् । (५०।१)
vibhramā toṣam āyāti pañcāśanmānuṣaiḥ samam |
ददाति भोजनं द्रव्यं प्रत्यहं शंकरो ऽब्रवीत् ॥ (५०।२)
dadāti bhojanaṃ dravyaṃ pratyahaṃ śaṃkaro 'bravīt ||
उॐ ह्रीं विभ्रमे विभ्रमङ्गरूपे विभ्रमं कुरु २ भगवति स्वाहा । (५१।१)
uoṃ hrīṃ vibhrame vibhramaṅgarūpe vibhramaṃ kuru 2 bhagavati svāhā |
प्रदेशे नगरस्याथ लक्षसंख्यं जपेन् मनुम् । (५१।२)
pradeśe nagarasyātha lakṣasaṃkhyaṃ japen manum |
पद्मपत्त्रैर् घृतोपेतैः कृते होमे दशांशतः ॥ (५१।३)
padmapattrair ghṛtopetaiḥ kṛte home daśāṃśataḥ ||
प्रयच्छत्य् अञ्जनं हंसी येन पश्यति भूनिधिम् । (५२।१)
prayacchaty añjanaṃ haṃsī yena paśyati bhūnidhim |
सुखेन तं च गृह्णाति न विघ्नैः परिभूयते ॥ (५२।२)
sukhena taṃ ca gṛhṇāti na vighnaiḥ paribhūyate ||
उॐ द्रीं नमो हंसि हंसवाहिनी क्लीं क्लीं स्वाहा । (५३।१)
uoṃ drīṃ namo haṃsi haṃsavāhinī klīṃ klīṃ svāhā |
त्रिपथस्थो जपेन् मन्त्रं लक्षसंख्यं दशांशतः । (५३।२)
tripathastho japen mantraṃ lakṣasaṃkhyaṃ daśāṃśataḥ |
उॐ श्रीं द्रीं वटवासिनि यक्षकुलप्रसूते वटयक्षिणि एह्य् एहि स्वाहा । (५३।३)
uoṃ śrīṃ drīṃ vaṭavāsini yakṣakulaprasūte vaṭayakṣiṇi ehy ehi svāhā |
प्रजपेन् मेखला तुष्टा ददात्य् अञ्जनम् उत्तमम् ॥ (५३।५)
prajapen mekhalā tuṣṭā dadāty añjanam uttamam ||
उॐ द्रीं हुं मदनमेखलायै मदनविडम्बनायै नमः स्वाहा । (५४।१)
uoṃ drīṃ huṃ madanamekhalāyai madanaviḍambanāyai namaḥ svāhā |
गुहान्तःस्थो ऽधरे मासत्रयं मन्त्रं जपेन् नरः । (५४।२)
guhāntaḥstho 'dhare māsatrayaṃ mantraṃ japen naraḥ |
ततः सिद्धा भवेद् देवि विकला वाञ्छितप्रदा ॥ (५४।३)
tataḥ siddhā bhaved devi vikalā vāñchitapradā ||
स्वगृहावस्थितो रक्तैः प्रसूनैः करवीरजैः । (५५।२)
svagṛhāvasthito raktaiḥ prasūnaiḥ karavīrajaiḥ |
लक्षम् आवर्तयेन् मन्त्री दूर्वाज्याभ्यां दशांशतः ॥ (५५।३)
lakṣam āvartayen mantrī dūrvājyābhyāṃ daśāṃśataḥ ||
होमे कृते भवेत् सिद्धा लक्ष्मीनम्नी च यक्षिणी । (५६।१)
home kṛte bhavet siddhā lakṣmīnamnī ca yakṣiṇī |
रसं रसायनं दिव्यं निधानं च प्रयच्छति ॥ (५६।२)
rasaṃ rasāyanaṃ divyaṃ nidhānaṃ ca prayacchati ||
उॐ ऐं ह्रीं श्रीं लक्ष्मि कमलधारिणि हंसः सो ऽहं स्वाहा । (५७।१)
uoṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ lakṣmi kamaladhāriṇi haṃsaḥ so 'haṃ svāhā |
चतुष्पथस्थितो लक्षम् आपदि प्रजपेन् मनुम् । (५७।२)
catuṣpathasthito lakṣam āpadi prajapen manum |
मालिनी जायते सिद्धा दिव्यं खड्गं प्रयच्छति ॥ (५७।३)
mālinī jāyate siddhā divyaṃ khaḍgaṃ prayacchati ||
यत्प्रभावेन लोके ऽस्मिन् दुर्लभं राज्यम् आप्नुयात् । (५८।१)
yatprabhāvena loke 'smin durlabhaṃ rājyam āpnuyāt |
उॐ द्रीं उॐ नमो मालिनी स्त्रि एह्य् एहि सुन्दरि हंसहंसि समीहां मे सङ्गभय स्वाहा । (५८।२)
uoṃ drīṃ uoṃ namo mālinī stri ehy ehi sundari haṃsahaṃsi samīhāṃ me saṅgabhaya svāhā |
शतपत्त्रवने यस् तु मन्त्रलक्षं जपेन् मुनिः । (५८।३)
śatapattravane yas tu mantralakṣaṃ japen muniḥ |
क्षीराज्यहोमैः संसिद्धा सिद्धिं यच्छति भूनिधिम् ॥ (५८।४)
kṣīrājyahomaiḥ saṃsiddhā siddhiṃ yacchati bhūnidhim ||
उॐ द्रीं शतपत्त्रिके द्रीं द्रीं श्रीं स्वाहा । (५९।१)
uoṃ drīṃ śatapattrike drīṃ drīṃ śrīṃ svāhā |
नदीतीरस्थितो लक्षत्रयं मन्त्री जपेन् मनुम् । (५९।२)
nadītīrasthito lakṣatrayaṃ mantrī japen manum |
उॐ द्रीं क्लीं सुलोचने सिद्धिं मे देहि देहि स्वाहा । (६१।१)
uoṃ drīṃ klīṃ sulocane siddhiṃ me dehi dehi svāhā |
जपेत् सिद्धा भवेद् देवी शोभना भोगदायिनी ॥ (६१।३)
japet siddhā bhaved devī śobhanā bhogadāyinī ||
उॐ द्रीं अशोकपल्लवकरतले शोभने श्रीं क्षः स्वाहा । (६२।१)
uoṃ drīṃ aśokapallavakaratale śobhane śrīṃ kṣaḥ svāhā |
लक्षद्वयं जपेन् मन्त्रं कपालं लभते मुनिः ॥ (६२।३)
lakṣadvayaṃ japen mantraṃ kapālaṃ labhate muniḥ ||
दूराद् दर्शनम् इत्यादि साधकाय प्रयच्छति ॥ (६३।२)
dūrād darśanam ityādi sādhakāya prayacchati ||
उॐ ऐं कपालिनी द्रां द्रीं क्लां क्लीं क्लूं क्लैं क्लौं क्लः हंसः सो ऽहं सकलह्रीं फट् स्वाहा । (६४।१)
uoṃ aiṃ kapālinī drāṃ drīṃ klāṃ klīṃ klūṃ klaiṃ klauṃ klaḥ haṃsaḥ so 'haṃ sakalahrīṃ phaṭ svāhā |
सरित्तीरे जपेन् मन्त्रम् अर्धं लक्षस्य देशिकः । (६४।२)
sarittīre japen mantram ardhaṃ lakṣasya deśikaḥ |
घृताक्तगुग्गुलैर् होमे देवी सौभाग्यदा भवेत् ॥ (६४।३)
ghṛtāktaguggulair home devī saubhāgyadā bhavet ||
ॐ वरयक्षिणी वरयक्षविशालिनि आगच्छ २ प्रियं मे भवतु हैमे भव स्वाहा । (६५।१)
oṃ varayakṣiṇī varayakṣaviśālini āgaccha 2 priyaṃ me bhavatu haime bhava svāhā |
कृत्वा चाभ्यर्चयेद् देवीं धूपं दत्त्वा सहस्रकम् ॥ (६५।३)
kṛtvā cābhyarcayed devīṃ dhūpaṃ dattvā sahasrakam ||
मन्त्रम् आराधयेन् मासं नक्तंभोजी रसः सदा । (६६।१)
mantram ārādhayen māsaṃ naktaṃbhojī rasaḥ sadā |
रात्रौ पूजां शुभां कृत्वा जपेन् मन्त्रं मुनिव्रतः ॥ (६६।२)
rātrau pūjāṃ śubhāṃ kṛtvā japen mantraṃ munivrataḥ ||
ददाति मन्त्रिणे मन्त्रं दिव्ययोगं च सिद्धिदम् ॥ (६७।२)
dadāti mantriṇe mantraṃ divyayogaṃ ca siddhidam ||
उॐ द्रीं नटि महानटि रूपवति द्रीं स्वाहा । (६८।१)
uoṃ drīṃ naṭi mahānaṭi rūpavati drīṃ svāhā |
एकासने शुचौ देशे त्रिसंध्यं त्रिसहस्रकम् । (६८।२)
ekāsane śucau deśe trisaṃdhyaṃ trisahasrakam |
मासम् एकं जपेन् मन्त्रं तदा पूजां समारभेत् ॥ (६८।३)
māsam ekaṃ japen mantraṃ tadā pūjāṃ samārabhet ||
पुष्पैर् धूपैश् च नैवेद्यैः प्रदीपैर् घृतपूरितैः । (६९।१)
puṣpair dhūpaiś ca naivedyaiḥ pradīpair ghṛtapūritaiḥ |
रात्रौ देवीं समभ्यर्च्य जपेन् मन्त्रं प्रसन्नधीः ॥ (६९।२)
rātrau devīṃ samabhyarcya japen mantraṃ prasannadhīḥ ||
विधाय पूजयेद् देवीं ततो मन्त्रायुतं जपेत् ॥ (७१।३)
vidhāya pūjayed devīṃ tato mantrāyutaṃ japet ||
ददाति प्रत्यहं तस्मै व्ययं कुर्याद् दिने दिने । (७३।१)
dadāti pratyahaṃ tasmai vyayaṃ kuryād dine dine |
अर्धरात्रे समुत्थाय सहस्रं प्रजपेन् मनुम् । (७४।२)
ardharātre samutthāya sahasraṃ prajapen manum |
मासम् एकं ततो देवी निधिं दर्शयति ध्रुवम् ॥ (७४।३)
māsam ekaṃ tato devī nidhiṃ darśayati dhruvam ||
कुङ्कुमेन समालिख्य भूर्जे देवीं सुलक्षणाम् । (७५।२)
kuṅkumena samālikhya bhūrje devīṃ sulakṣaṇām |
प्रतिपत्तिथिम् आरभ्य धूपदीपादिभिर् वराम् ॥ (७५।३)
pratipattithim ārabhya dhūpadīpādibhir varām ||
कृत्वा देवीं सहस्रं च त्रिसंध्यं परिवर्तयेत् । (७६।१)
kṛtvā devīṃ sahasraṃ ca trisaṃdhyaṃ parivartayet |
मासम् एकं ततः पूजां रात्रौ कृत्वा पुनर् जपेत् ॥ (७६।२)
māsam ekaṃ tataḥ pūjāṃ rātrau kṛtvā punar japet ||
उॐ अनुरागिणि मैथुनप्रिये यक्षकुलप्रसूते स्वाहा । (७८।१)
uoṃ anurāgiṇi maithunapriye yakṣakulaprasūte svāhā |
गत्वा पक्षिगृहं मन्त्री नखकेशैः प्रपूजयेत् ॥ (७८।२)
gatvā pakṣigṛhaṃ mantrī nakhakeśaiḥ prapūjayet ||
दिनैकविंशतिर् यावत् पूजां कृत्वा ततो निशि । (७९।१)
dinaikaviṃśatir yāvat pūjāṃ kṛtvā tato niśi |
आवर्तयेद् एकचित्तो मन्त्री मन्त्रं सुसंयतः ॥ (७९।२)
āvartayed ekacitto mantrī mantraṃ susaṃyataḥ ||
निशार्धे वाञ्छितं कार्यं देव्य् आगत्य प्रयच्छति । (८०।१)
niśārdhe vāñchitaṃ kāryaṃ devy āgatya prayacchati |
स्पर्शाद् विमुक्तिपर्यन्तं जपेत् तद्गतमानसः । (८१।१)
sparśād vimuktiparyantaṃ japet tadgatamānasaḥ |
ततः प्रसन्ना सा देवी यच्छत्य् अञ्जनम् उत्तमम् ॥ (८१।२)
tataḥ prasannā sā devī yacchaty añjanam uttamam ||
तेनाञ्जितो नरो ऽदृश्यं निधिं पश्यति भूगतम् । (८२।१)
tenāñjito naro 'dṛśyaṃ nidhiṃ paśyati bhūgatam |
यक्षिणीं पूजयित्वा तु नैवेद्यम् उपदर्शयेत् । (८३।१)
yakṣiṇīṃ pūjayitvā tu naivedyam upadarśayet |
शशमांसं घृतं चीरं मन्त्रम् आवर्तयेत् ततः ॥ (८३।२)
śaśamāṃsaṃ ghṛtaṃ cīraṃ mantram āvartayet tataḥ ||
दिने दिने सहस्रैकं यावत् सप्तदिनं भवेत् । (८४।१)
dine dine sahasraikaṃ yāvat saptadinaṃ bhavet |
अथागत्य सदा तस्मै मन्त्रम् अञ्जनमुत्तमम् ॥ (८४।२)
athāgatya sadā tasmai mantram añjanamuttamam ||
यत्प्रभावान्तरे सर्वं पश्येन् निधिम् अशङ्कितः । (८५।१)
yatprabhāvāntare sarvaṃ paśyen nidhim aśaṅkitaḥ |
शङ्खलिप्तपटे यस्माद् देवीं गौरीं धृतोत्पलाम् ॥ (८५।३)
śaṅkhaliptapaṭe yasmād devīṃ gaurīṃ dhṛtotpalām ||
सर्वालंकारिणीं दिव्यां समालिख्यार्चयेन् नरः । (८६।१)
sarvālaṃkāriṇīṃ divyāṃ samālikhyārcayen naraḥ |
जातीपुष्पैः प्रपूज्याथ सहस्रं परिवर्तयेत् ॥ (८६।२)
jātīpuṣpaiḥ prapūjyātha sahasraṃ parivartayet ||
सप्ताहं मन्त्रवित् तस्याः कुर्याद् अर्चां शुभां ततः । (८७।१)
saptāhaṃ mantravit tasyāḥ kuryād arcāṃ śubhāṃ tataḥ |
वाञ्छितं मनसस् तस्मै मन्त्रज्ञाय न संशयः ॥ (८८।२)
vāñchitaṃ manasas tasmai mantrajñāya na saṃśayaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.