BoCA, 10
Select a line for its word-by-word analysis.
तेन सर्वं जनाः सन्तु बोधिचर्या विभूषणाः ॥ (१।२)
tena sarvaṃ janāḥ santu bodhicaryā vibhūṣaṇāḥ ||
सर्वासु दिक्षु यावन्तः कायचित्तव्यथातुराः । (२।१)
sarvāsu dikṣu yāvantaḥ kāyacittavyathāturāḥ |
ते प्राप्नुवन्तु मत्पुण्यैः सुखप्रामोद्यसागरान् ॥ (२।२)
te prāpnuvantu matpuṇyaiḥ sukhaprāmodyasāgarān ||
बोधिसत्त्वसुखं प्राप्तुं भवत्यविरतं जगत् ॥ (३।२)
bodhisattvasukhaṃ prāptuṃ bhavatyavirataṃ jagat ||
शीतार्ताः प्राप्नुवन्तूष्णम् उष्णार्ताः सन्तु शीतलाः । (५।१)
śītārtāḥ prāpnuvantūṣṇam uṣṇārtāḥ santu śītalāḥ |
सरोभिरुद्यामसरोजगन्धैर्भवन्तु हृद्याः नरकप्रदेशाः ॥ (७।२)
sarobhirudyāmasarojagandhairbhavantu hṛdyāḥ narakapradeśāḥ ||
सो ऽङ्गारराशिर् मणिराशिरस्तु तप्ता च भूः स्फाटिककुट्टिमं स्यात् । (८।१)
so 'ṅgārarāśir maṇirāśirastu taptā ca bhūḥ sphāṭikakuṭṭimaṃ syāt |
भवन्तु संघातमहीधराश्च पूजाविमानाः सुगतप्रपूर्णाः ॥ (८।२)
bhavantu saṃghātamahīdharāśca pūjāvimānāḥ sugataprapūrṇāḥ ||
अङ्गारतप्तोपलशस्त्रवृष्टिरद्यप्रभृत्यस्तु च पुष्पवृष्टिः । (९।१)
aṅgārataptopalaśastravṛṣṭiradyaprabhṛtyastu ca puṣpavṛṣṭiḥ |
तच्छस्त्रयुद्धं च परस्परेण क्रीडार्थमद्यास्तु च पुष्पयुद्धम् ॥ (९।२)
tacchastrayuddhaṃ ca paraspareṇa krīḍārthamadyāstu ca puṣpayuddham ||
पतितसकलमांसाः कुन्दवर्णास्थिदेहा दहनसमजलायां वैतरण्यां निमग्नाः । (१०।१)
patitasakalamāṃsāḥ kundavarṇāsthidehā dahanasamajalāyāṃ vaitaraṇyāṃ nimagnāḥ |
मम कुशलबलेन प्राप्तदिव्यात्मभावाः सह सुरवनिताभिः सन्तु मन्दाकिनीस्थाः ॥ (१०।२)
mama kuśalabalena prāptadivyātmabhāvāḥ saha suravanitābhiḥ santu mandākinīsthāḥ ||
त्रस्ताः पश्यन्त्वकस्मादिह यमपुरुषाः काकगृध्राश्च घोराः ध्वान्तं ध्वस्तं समन्तात् सुखरतिजननी कस्य सौम्या प्रभेयम् । (११।१)
trastāḥ paśyantvakasmādiha yamapuruṣāḥ kākagṛdhrāśca ghorāḥ dhvāntaṃ dhvastaṃ samantāt sukharatijananī kasya saumyā prabheyam |
इत्यूर्ध्वं प्रेक्षमाणा गगनतलगतं वज्रपाणिं ज्वलन्तं दृष्ट्वा प्रामोद्यवेगाद् व्यपगतदुरिता यांतु तेनैव सार्धम् ॥ (११।२)
ityūrdhvaṃ prekṣamāṇā gaganatalagataṃ vajrapāṇiṃ jvalantaṃ dṛṣṭvā prāmodyavegād vyapagataduritā yāṃtu tenaiva sārdham ||
पततु कमलवृष्टिर्गन्धपानीयमिश्राच्छमिति नरकवह्निं दृश्यते नाशयन्ती । (१२।१)
patatu kamalavṛṣṭirgandhapānīyamiśrācchamiti narakavahniṃ dṛśyate nāśayantī |
किमिदमिति सुखेनाह्लादितं नाम कस्माद् भवतु कमलपाणेर्दर्शनं नारकाणाम् ॥ (१२।२)
kimidamiti sukhenāhlāditaṃ nāma kasmād bhavatu kamalapāṇerdarśanaṃ nārakāṇām ||
आयातायात शीघ्रं भयमपनयत भ्रातरो जीविताः स्मः सम्प्राप्तोऽस्माकमेष ज्वलदभयकरः को ऽपि चीरी कुमारः । (१३।१)
āyātāyāta śīghraṃ bhayamapanayata bhrātaro jīvitāḥ smaḥ samprāpto'smākameṣa jvaladabhayakaraḥ ko 'pi cīrī kumāraḥ |
सर्वं यस्यानुभावाद् व्यसनमपगतं प्रीतिवेगाः प्रवृत्ताः जातं सम्बोधिचित्तं सकलजनपरित्राणमाता दया च ॥ (१३।२)
sarvaṃ yasyānubhāvād vyasanamapagataṃ prītivegāḥ pravṛttāḥ jātaṃ sambodhicittaṃ sakalajanaparitrāṇamātā dayā ca ||
पश्यन्त्वेनं भवन्तः सुरशतमुकुटैरर्च्यमानाङ्घ्रिपद्मं कारुण्यादार्द्रदृष्टिं शिरसि निपतितानेकपुष्पौघवृष्टिम् । (१४।१)
paśyantvenaṃ bhavantaḥ suraśatamukuṭairarcyamānāṅghripadmaṃ kāruṇyādārdradṛṣṭiṃ śirasi nipatitānekapuṣpaughavṛṣṭim |
कूटागारैर्मनोज्ञैः स्तुतिमुखरसुरस्त्रीसहस्रोपगीतैर् दृष्ट्वाग्रे मञ्जुघोषं भवतु कलकलः साम्प्रतं नारकाणाम् ॥ (१४।२)
kūṭāgārairmanojñaiḥ stutimukharasurastrīsahasropagītair dṛṣṭvāgre mañjughoṣaṃ bhavatu kalakalaḥ sāmprataṃ nārakāṇām ||
इति मत्कुशलैः समन्तभद्रप्रमुखान् आवृतबोधिसत्त्वमेघान् । (१५।१)
iti matkuśalaiḥ samantabhadrapramukhān āvṛtabodhisattvameghān |
सुखशीतसुगन्धवातवृष्टीनभिनन्दन्तु विलोक्य नारकास्ते ॥ (१५।२)
sukhaśītasugandhavātavṛṣṭīnabhinandantu vilokya nārakāste ||
शाम्यन्तु वेदनास्तीव्रा नारकाणां भयानि च । (१६।१)
śāmyantu vedanāstīvrā nārakāṇāṃ bhayāni ca |
दुर्गतिभ्यो विमुच्यन्तां सर्वदुर्गतिवासिनः ॥ (१६।२)
durgatibhyo vimucyantāṃ sarvadurgativāsinaḥ ||
भवन्तु सुखिनः प्रेता यथोत्तरकुरौ नराः ॥ (१७।२)
bhavantu sukhinaḥ pretā yathottarakurau narāḥ ||
संतर्प्यन्तां प्रेताः स्नाप्यन्तां शीतला भवन्तु सदा । (१८।१)
saṃtarpyantāṃ pretāḥ snāpyantāṃ śītalā bhavantu sadā |
अन्धाः पश्यन्तु रूपाणि शृण्वन्तु बधिराः सदा । (१९।१)
andhāḥ paśyantu rūpāṇi śṛṇvantu badhirāḥ sadā |
गर्भिण्यश्च प्रसूयन्तां मायादेवीव निर्व्यथाः ॥ (१९।२)
garbhiṇyaśca prasūyantāṃ māyādevīva nirvyathāḥ ||
मनोऽभिलषितं सर्वं लभन्तां हितसंहितम् ॥ (२०।२)
mano'bhilaṣitaṃ sarvaṃ labhantāṃ hitasaṃhitam ||
भीताश्च निर्भयाः सन्तु शोकार्ताः प्रीतिलाभिनः । (२१।१)
bhītāśca nirbhayāḥ santu śokārtāḥ prītilābhinaḥ |
उद्विग्नाश्च निरुद्वेगा धृतिमन्तो भवन्तु च ॥ (२१।२)
udvignāśca nirudvegā dhṛtimanto bhavantu ca ||
आरोग्यं रोगिणामस्तु मुच्यन्तां सर्वबन्धनात् । (२२।१)
ārogyaṃ rogiṇāmastu mucyantāṃ sarvabandhanāt |
दुर्बला बलिनः सन्तु स्निग्धचित्ताः परस्परम् ॥ (२२।२)
durbalā balinaḥ santu snigdhacittāḥ parasparam ||
सर्वा दिशः शिवाः सन्तु सर्वेषां पथिवर्तिनाम् । (२३।१)
sarvā diśaḥ śivāḥ santu sarveṣāṃ pathivartinām |
क्षेमेण कूलमासाद्य रमन्तां सह बन्धुभिः ॥ (२४।२)
kṣemeṇa kūlamāsādya ramantāṃ saha bandhubhiḥ ||
कान्तारोन्मार्गपतिता लभन्तां सार्थसंहतिम् । (२५।१)
kāntāronmārgapatitā labhantāṃ sārthasaṃhatim |
अश्रमेण च गच्छन्तु चौरव्याघ्रादिनिर्भयाः ॥ (२५।२)
aśrameṇa ca gacchantu cauravyāghrādinirbhayāḥ ||
सुप्तमत्तप्रमत्तानां व्याध्यारण्यादिसंकटे । (२६।१)
suptamattapramattānāṃ vyādhyāraṇyādisaṃkaṭe |
अनाथबालवृद्धानां रक्षां कुर्वन्तु देवताः ॥ (२६।२)
anāthabālavṛddhānāṃ rakṣāṃ kurvantu devatāḥ ||
सर्वाक्षणविनिर्मुक्ताः श्रद्धाप्रज्ञाकृपान्विताः । (२७।१)
sarvākṣaṇavinirmuktāḥ śraddhāprajñākṛpānvitāḥ |
निर्द्वंद्वा निरुपायास्ताः सन्तु स्वाधीनवृत्तयः ॥ (२८।२)
nirdvaṃdvā nirupāyāstāḥ santu svādhīnavṛttayaḥ ||
अल्पौजसश्च ये सत्त्वास्ते भवन्तु महौजसः । (२९।१)
alpaujasaśca ye sattvāste bhavantu mahaujasaḥ |
भवन्तु रूपसम्पन्ना ये विरूपास्तपस्विनः ॥ (२९।२)
bhavantu rūpasampannā ye virūpāstapasvinaḥ ||
याः काश्चन स्त्रियो लोके पुरुषत्वं व्रजन्तु ताः । (३०।१)
yāḥ kāścana striyo loke puruṣatvaṃ vrajantu tāḥ |
प्राप्नुवन्तु च तां नीचा हतमाना भवन्तु च ॥ (३०।२)
prāpnuvantu ca tāṃ nīcā hatamānā bhavantu ca ||
विरम्य सर्वपापेभ्यः कुर्वन्तु कुशलं सदा ॥ (३१।२)
viramya sarvapāpebhyaḥ kurvantu kuśalaṃ sadā ||
बुद्धैः परिगृहीताश्च मारकर्मविवर्जिताः ॥ (३२।२)
buddhaiḥ parigṛhītāśca mārakarmavivarjitāḥ ||
नित्यं जीवन्तु सुखिता मृत्युशब्दोऽपि नश्यतु ॥ (३३।२)
nityaṃ jīvantu sukhitā mṛtyuśabdo'pi naśyatu ||
रम्याः कल्पद्रुमोद्यानैः दिशः सर्वा भवन्तु च । (३४।१)
ramyāḥ kalpadrumodyānaiḥ diśaḥ sarvā bhavantu ca |
बुद्धबुद्धात्मजाकीर्णा धर्मध्वनिमनोहरैः ॥ (३४।२)
buddhabuddhātmajākīrṇā dharmadhvanimanoharaiḥ ||
मृद्वी च वैदूर्यमयी भूमिः सर्वत्र तिष्ठतु ॥ (३५।२)
mṛdvī ca vaidūryamayī bhūmiḥ sarvatra tiṣṭhatu ||
निषीदन्तु स्वशोभाभिर् मण्डयन्तु महीतलम् ॥ (३६।२)
niṣīdantu svaśobhābhir maṇḍayantu mahītalam ||
पक्षिभ्यः सर्ववृक्षेभ्यो रश्मिभ्यो गगनादपि । (३७।१)
pakṣibhyaḥ sarvavṛkṣebhyo raśmibhyo gaganādapi |
धर्मध्वनिरविश्रामं श्रूयतां सर्वदेहिभिः ॥ (३७।२)
dharmadhvaniraviśrāmaṃ śrūyatāṃ sarvadehibhiḥ ||
बुद्धबुद्धसुतैर् नित्यं लभन्तां ते समागमम् । (३८।१)
buddhabuddhasutair nityaṃ labhantāṃ te samāgamam |
स्फीतो भवतु लोकश्च राजा भवतु धार्मिकः ॥ (३९।२)
sphīto bhavatu lokaśca rājā bhavatu dhārmikaḥ ||
शक्ता भवन्तु चौषध्यो मन्त्राः सिध्यन्तु जापिनाम् । (४०।१)
śaktā bhavantu cauṣadhyo mantrāḥ sidhyantu jāpinām |
मा कश्चिद्दुःखितः सत्त्वो मा पापी मा च रोगितः । (४१।१)
mā kaścidduḥkhitaḥ sattvo mā pāpī mā ca rogitaḥ |
मा हीनः परिभूतो वा मा भूत् कश्चिच् च दुर्मनाः ॥ (४१।२)
mā hīnaḥ paribhūto vā mā bhūt kaścic ca durmanāḥ ||
पाठस्वाध्यायकलिला विहाराः सन्तु सुस्थिताः । (४२।१)
pāṭhasvādhyāyakalilā vihārāḥ santu susthitāḥ |
नित्यं स्यात् संघसामग्री संघकार्यं च सिध्यतु ॥ (४२।२)
nityaṃ syāt saṃghasāmagrī saṃghakāryaṃ ca sidhyatu ||
विवेकलाभिनः सन्तु शिक्षाकामाश्च भिक्षवः । (४३।१)
vivekalābhinaḥ santu śikṣākāmāśca bhikṣavaḥ |
कर्मण्यचित्ता ध्यायन्तु सर्वविक्षेपवर्जिताः ॥ (४३।२)
karmaṇyacittā dhyāyantu sarvavikṣepavarjitāḥ ||
लाभिन्यः सन्तु भिक्षुण्यः कलहायासवर्जिताः । (४४।१)
lābhinyaḥ santu bhikṣuṇyaḥ kalahāyāsavarjitāḥ |
भवन्त्वखण्डशीलाश्च सर्वे प्रव्रजितास्तथा ॥ (४४।२)
bhavantvakhaṇḍaśīlāśca sarve pravrajitāstathā ||
दुःशीलाः सन्तु संविग्नाः पापक्षयरताः सदा । (४५।१)
duḥśīlāḥ santu saṃvignāḥ pāpakṣayaratāḥ sadā |
सुगतेर्लाभिनः सन्तु तत्र चाखण्डितव्रताः ॥ (४५।२)
sugaterlābhinaḥ santu tatra cākhaṇḍitavratāḥ ||
पण्डिताः सत्कृताः सन्तु लाभिनः पैण्डपातिकाः । (४६।१)
paṇḍitāḥ satkṛtāḥ santu lābhinaḥ paiṇḍapātikāḥ |
भवन्तु शुद्धसंतानाः सर्वदिक्ख्यातकीर्तयः ॥ (४६।२)
bhavantu śuddhasaṃtānāḥ sarvadikkhyātakīrtayaḥ ||
अभुक्त्वापायिकं दुःखं विना दुष्करचर्यया । (४७।१)
abhuktvāpāyikaṃ duḥkhaṃ vinā duṣkaracaryayā |
दिव्येनैकेन कायेन जगद्बुद्धत्वमाप्नुयात् ॥ (४७।२)
divyenaikena kāyena jagadbuddhatvamāpnuyāt ||
पूज्यन्तां सर्वसंबुद्धाः सर्वसत्त्वैरनेकधा । (४८।१)
pūjyantāṃ sarvasaṃbuddhāḥ sarvasattvairanekadhā |
अचिन्त्यबौद्धसौख्येन सुखिनः सन्तु भूयसा ॥ (४८।२)
acintyabauddhasaukhyena sukhinaḥ santu bhūyasā ||
सिध्यन्तु बोधिसत्त्वानां जगदर्थं मनोरथाः । (४९।१)
sidhyantu bodhisattvānāṃ jagadarthaṃ manorathāḥ |
यच् चिन्तयन्ति ते नाथास्तत् सत्त्वानां समृध्यतु ॥ (४९।२)
yac cintayanti te nāthāstat sattvānāṃ samṛdhyatu ||
प्रत्येकबुद्धाः सुखिनो भवन्तु श्रावकास्तथा । (५०।१)
pratyekabuddhāḥ sukhino bhavantu śrāvakāstathā |
देवासुरनरैर्नित्यं पूज्यमानाः सगौरवैः ॥ (५०।२)
devāsuranarairnityaṃ pūjyamānāḥ sagauravaiḥ ||
जातिस्मरत्वं प्रव्रज्यामहं च प्राप्नुयां सदा । (५१।१)
jātismaratvaṃ pravrajyāmahaṃ ca prāpnuyāṃ sadā |
यावत् प्रमुदितां भूमिं मञ्जुघोषपरिग्रहात् ॥ (५१।२)
yāvat pramuditāṃ bhūmiṃ mañjughoṣaparigrahāt ||
यदा च द्रष्टुकामः स्यां प्रष्टुकामश्च किंचन । (५३।१)
yadā ca draṣṭukāmaḥ syāṃ praṣṭukāmaśca kiṃcana |
आकाशस्य स्थितिर् यावद् यावच् च जगतः स्थितिः । (५५।१)
ākāśasya sthitir yāvad yāvac ca jagataḥ sthitiḥ |
तावन्मम स्थितिर् भूयाज् जगद्दुःखानि निघ्नतः ॥ (५५।२)
tāvanmama sthitir bhūyāj jagadduḥkhāni nighnataḥ ||
यत् किंचिज् जगतो दुःखं तत् सर्वं मयि पच्यताम् । (५६।१)
yat kiṃcij jagato duḥkhaṃ tat sarvaṃ mayi pacyatām |
बोधिसत्त्वशुभैः सर्वैर्जगत् सुखितमस्तु च ॥ (५६।२)
bodhisattvaśubhaiḥ sarvairjagat sukhitamastu ca ||
जगद्दुःखैकभैषज्यं सर्वसम्पत् सुखाकरम् । (५७।१)
jagadduḥkhaikabhaiṣajyaṃ sarvasampat sukhākaram |
मञ्जुघोषं नमस्यामि यत् प्रसादान्मतिः शुभे । (५८।१)
mañjughoṣaṃ namasyāmi yat prasādānmatiḥ śubhe |
कल्याणमित्रं वन्देऽहं यत् प्रसादाच् च वर्धत इति ॥ (५८।२)
kalyāṇamitraṃ vande'haṃ yat prasādāc ca vardhata iti ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.