अपायदुःखविश्रामं सर्वसत्त्वैः कृतंशुभम् । (१।१)

अनुमोदे प्रमोदेन सुखं तिष्ठन्तु दुःखिताः ॥ (१।२)

संसारदुःखनिर्मोक्षम् अनुमोदे शरीरिणाम् । (२।१)

बोधिसत्त्वत्वबुद्धत्वम् अनुमोदे च तायिनाम् ॥ (२।२)

चित्तोत्पादसमुद्रांश्च सर्वसत्त्वसुखावहान् । (३।१)

सर्वसत्त्वहिताधानान् अनुमोदे च शासिनाम् ॥ (३।२)

सर्वासु दिक्षु संबुद्धान् प्रार्थयामि कृताञ्जलिः । (४।१)

धर्मप्रदीपं कुर्वन्तु मोहाद् दुःखप्रपातिनाम् ॥ (४।२)

निर्वातुकामांश्च जिनान् याचयामि कृताञ्जलिः । (५।१)

कल्पाननन्तांस्तिष्ठन्तु मा भूद् अन्धमिदं जगत् ॥ (५।२)

एवं सर्वमिदं कृत्वा यन्मयासादितं शुभम् । (६।१)

तेन स्यां सर्वसत्त्वानां सर्वदुःखप्रशान्तिकृत् ॥ (६।२)

ग्लानानामस्मि भैषज्यं भवेयं वैद्य एव च । (७।१)

तदुपस्थायकश्चैव यावद्रोगापुनर्भवः ॥ (७।२)

क्षुत्पिपासाव्यथां हन्याम् अन्नपानप्रवर्षणैः । (८।१)

दुर्भिक्षान्तरकल्पेषु भवेयं पानभोजनम् ॥ (८।२)

दरिद्राणां च सत्त्वानां निधिः स्यामहमक्षयः । (९।१)

नानोपकरणाकारैर् उपतिष्ठेयमग्रतः ॥ (९।२)

आत्मभावांस्तथा भोगान् सर्वत्राध्वगतं शुभम् । (१०।१)

निरपेक्षस्त्यजाम्येष सर्वसत्त्वार्थसिद्धये ॥ (१०।२)

सर्वत्यागश्च निर्वाणं निर्वाणार्थि च मे मनः । (११।१)

त्यक्तव्यं चेन्मया सर्वं वरं सत्त्वेषु दीयताम् ॥ (११।२)

यथासुखीकृतश्चात्मा मयायं सर्वदेहिनाम् । (१२।१)

घ्नन्तु निन्दन्तु वा नित्यमाकिरन्तु च पांसुभिः ॥ (१२।२)

क्रीडन्तु मम कायेन हसन्तु विलसन्तु च । (१३।१)

दत्तस्तेभ्यो मया कायश्चिन्तया किं मयानया ॥ (१३।२)

कारयन्तु च कर्माणि यानि तेषां सुखावहम् । (१४।१)

अनर्थः कस्यचिन्मा भून् मामालम्ब्य कदाचन ॥ (१४।२)

येषां क्रुद्धाप्रसन्ना वा मामालम्ब्य मतिर्भवेत् । (१५।१)

तेषां स एव हेतुः स्यान् नित्यं सर्वार्थसिद्धये ॥ (१५।२)

अभ्याख्यास्यन्ति मां ये च ये चान्येऽप्यपकारिणः । (१६।१)

उत्प्रासकास् तथान्येऽपि सर्वे स्युर् बोधिभागिनः ॥ (१६।२)

अनाथानामहं नाथः सार्थवाहश्च यायिनाम् । (१७।१)

पारेप्सूनां च नोद्भूतः सेतुः संक्रम एव च ॥ (१७।२)

दीपार्थिनामहं दीपः शय्या शय्यार्थिनामहम् । (१८।१)

दासार्थिनामहं दासो भवेयं सर्वदेहिनाम् ॥ (१८।२)

चिन्तामणिर्भद्रघटः सिद्धविद्या महौषधिः । (१९।१)

भवेयं कल्पवृक्षश्च कामधेनुश्च देहिनाम् ॥ (१९।२)

पृथिव्यादीनि भूतानि निःशेषाकाशवासिनाम् । (२०।१)

सत्त्वानामप्रमेयाणां यथाभोगान्यनेकधा ॥ (२०।२)

एवमाकाशनिष्ठस्य सत्त्वधातोरनेकधा । (२१।१)

भवेयमुपजीव्योऽहं यावत्सर्वे न निर्वृताः ॥ (२१।२)

यथा गृहीतं सुगतैर्बोधिचित्तं पुरातनैः । (२२।१)

ते बोधिसत्त्वशिक्षायाम् आनुपूर्व्या यथा स्थिताः ॥ (२२।२)

तद्वदुत्पादयाम्येष बोधिचित्तं जगद्धिते । (२३।१)

तद्वदेव च ताः शिक्षाः शिक्षिष्यामि यथाक्रमम् ॥ (२३।२)

एवं गृहीत्वा मतिमान् बोधिचित्तं प्रसादतः । (२४।१)

पुनः पृष्ठस्य पुष्ट्यर्थं चित्तमेवं प्रहर्षयेत् ॥ (२४।२)

अद्य मे सफलं जन्म सुलब्धो मानुषो भवः । (२५।१)

अद्य बुद्धकुले जातो बुद्धपुत्रोऽस्मि साम्प्रतम् ॥ (२५।२)

तथाधुना मया कार्यं स्वकुलोचितकारिणाम् । (२६।१)

निर्मलस्य कुलस्यास्य कलङ्को न भवेद्यथा ॥ (२६।२)

अन्धः संकरकूटेभ्यो यथा रत्नमवाप्नुयात् । (२७।१)

तथा कथंचिदप्येतद् बोधिचित्तं ममोदितम् ॥ (२७।२)

जगन्मृत्युविनाशाय जातमेतद्रसायनम् । (२८।१)

जगद्दारिद्र्यशमनं निधानमिदमक्षयम् ॥ (२८।२)

जगद्व्याधिप्रशमनं भैषज्यमिदमुत्तमम् । (२९।१)

भवाध्वभ्रमणश्रान्तो जगद्विश्रामपादपः ॥ (२९।२)

दुर्गत्युत्तरणे सेतुः सामान्यः सर्वयायिनाम् । (३०।१)

जगत्क्लेशोष्मशमन उदितश्चित्तचन्द्रमाः ॥ (३०।२)

जगदज्ञानतिमिरप्रोत्सारणमहारविः । (३१।१)

सद्धर्मक्षीरमथनान् नवनीतं समुत्थितम् ॥ (३१।२)

सुखभोगबुभुक्षितस्य वा जनसार्थस्य भवाध्वचारिणः । (३२।१)

सुखसत्त्रमिदं ह्य् उपस्थितं सकलाभ्यागतसत्त्वतर्पणम् ॥ (३२।२)

जगदद्य निमन्त्रितं मया सुगतत्वेन सुखेन चान्तरा । (३३।१)

पुरतः खलु सर्वतायिनामभिनन्दन्तु सुरासुरादयः ॥ (३३।२)