अथ ताम्राद्युत्पत्तिभेदमारणगुणाः । (१।१)

उल्बं यत्कार्त्तिकेयस्य पतितं धरणीतले । (१।२)

तस्मादेतत्समुद्भूतं ताम्रमाहुः पुराविदः । (१।३)

इति ॥ (१।४)

अथ भेदाः । (२।१)

द्वावर्कौ नेपालम्लेच्छौ रसे नेपालमुत्तमम् । (२।२)

सितं कृष्णारुणच्छायं म्लेच्छकं त्वतिवामि च । (२।३)

सुस्निग्धं मृदुलं शोणं नेपालं निर्विकारकम् । (२।४)

इमं रूक्षम् अतिस्तब्धं श्वेतं वापि च वासहम् । (२।५)

लोहनागयुतं चेति श्रुत्वा तद्दोषसप्तकम् । (२।६)

एको दोषो विषे ताम्रे त्वष्टौ दोषाः प्रकीर्तिताः । (२।७)

भ्रमो मूर्च्छा विदाहश्च स्वेदोत्क्लेदनवान्तयः । (२।८)

अरुचिश्चित्तसंतापः पाने दोषा विषोपमाः । (२।९)

विषवत्स्थापितं ताम्रं यत्नतः साध्यते हि तत् । (२।१०)

इति ॥ (२।११)

अथ मारणम् ॥ (३।०)

मीनाक्षी मत्स्यगन्धा चाङ्गेरी स्पष्टमन्यत् ॥ (४।०)

अन्यच्च सूक्ष्माणि ताम्रपत्राणि पलद्वितयमात्रया ॥ (५।०)

गोमूत्रे स्वेदयेन्नित्यम् एकविंशतिवासरम् ॥ (६।०)

पुनरम्ले विनिक्षिप्य स्थापयेद्दिनसप्तकम् ॥ (७।०)

सूततूर्यांशकं दत्त्वा तत्तुल्यं विडचूर्णकम् ॥ (८।०)

पत्राणि खल्वे निक्षिप्य मर्दयेत्सर्वमेव तत् । (९।१)

दिनसप्तप्रमाणेन सर्वतुल्यं च गन्धकम् ॥ (९।२)

कज्जलीकृत्य पत्रेषु अध ऊर्ध्वं प्रदापयेत् । (१०।१)

हंडिकायां शरावेण मुद्रयित्वा विधानतः ॥ (१०।२)

वालुकाभिः प्रपूर्याथ पाचयेत् प्रहरद्वयम् । (११।१)

स्वाङ्गशीतं समुद्धृत्य भक्षयेद्रक्तिकाद्वयम् ॥ (११।२)

लवङ्गं पिप्पली सार्धं कफरोगविनाशनम् । (१२।१)

श्वासकासहरं ताम्रं वातघ्नं वह्निमान्द्यजित् ॥ (१२।२)

अत्यन्तकफरोगेषु वासा क्षुद्रा पिबेदनु । (१३।१)

इति ग्रन्थान्तरात्ताम्रेश्वरः ॥ (१३।२)

ताम्रं कषायं मधुरं सतिक्तमम्लं च पाके कटु सारकं च । (१४।१)

पित्तापहं श्लेष्महरं च शीतं तद्रोपणं स्याल्लघुलेखनं वा ॥ (१४।२)

पाण्डुरर्शो ज्वरः कुष्ठं कासश्च क्षतसक्षयान् । (१५।१)

पीतं समस्तपित्तं शोथकफं शूलम् उपाकरोति । (१५।२)

प्राहुः परे बृंहणमल्पमेतत् । (१५।३)

इति ताम्रगुणाः ॥ (१५।४)