संशयपरीक्षाप्रकरणम्समानानेकधर्माध्यवसायात् अन्यतरधर्माध्यवसायात् वा न संशयः ॥ (१।०)

विप्रतिपत्त्यव्यवस्थाध्यवसायात् च ॥ (२।०)

विप्रतिपत्तौ च संप्रतिपत्तेः ॥ (३।०)

अव्यवस्थात्मनि व्यवस्थितत्वात् चाव्यवस्थायाः ॥ (४।०)

तथात्यन्तसंशयः तद्धर्मसातत्योपपत्तेः ॥ (५।०)

यथोक्ताध्यवसायात् एव तद्विशेषापेक्षात् संशये नासंशयो नात्यन्तसंशयो वा ॥ (६।०)

यत्र संशयः तत्र एवम् उत्तरोत्तरप्रसङ्गः ॥ (७।०)

प्रमाणसामान्यपरीक्षाप्रकरणम्प्रत्यक्षादीनाम् अप्रामाण्यं त्रैकाल्यासिद्धेः ॥ (८।०)

पूर्वं हि प्रमाणसिद्धौ न इन्द्रियार्थसन्निकर्षात् प्रत्यक्षोत्पत्तिः ॥ (९।०)

पश्चात्सिद्धौ न प्रमाणेभ्यः प्रमेयसिद्धिः ॥ (१०।०)

युगपत्सिद्धौ प्रत्यर्थनियतत्वात् क्रमवृत्तित्वाभावो बुद्धीनाम् ॥ (११।०)

त्रैकाल्यासिद्धेः प्रतिषेधानुपपत्तिः ॥ (१२।०)

सर्वप्रमाणप्रतिषेधात् च प्रतिषेधानुपपत्तिः ॥ (१३।०)

तत्प्रामाण्ये वा न सर्वप्रमाणविप्रतिषेधः ॥ (१४।०)

त्रैकाल्याप्रतिषेधश्च शब्दात् आतोद्यसिद्धिवत् तत्सिद्धेः ॥ (१५।०)

प्रमेया च तुलाप्रामाण्यवत् ॥ (१६।०)

प्रमाणतः सिद्धेः प्रमाणानां प्रमाणान्तरसिद्धिप्रसङ्गः ॥ (१७।०)

तद्विनिवृत्तेः वा प्रमाणसिद्धिवत् प्रमेयसिद्धिः ॥ (१८।०)

न प्रदीपप्रकाशसिद्धिवत् तत्सिद्धेः ॥ (१९।०)

क्वचित् निवृत्तिदर्शनात् अनिवृत्तिदर्शनात् च क्वचित् अनेकान्तः ॥ (२०।०)

प्रत्यक्षपरीक्षाप्रकरणाम्प्रत्यक्षलक्षणानुपपत्तिर् असमग्रवचनात् ॥ (२१।०)

नात्ममनसोः सन्निकर्षाभावे प्रत्यक्षोत्पत्तिः ॥ (२२।०)

दिग्देशकालाकाशेषु अपि एवं प्रसङ्गः ॥ (२३।०)

ज्ञानलिङ्गत्वात् आत्मनो नानवरोधः ॥ (२४।०)

तदयौगपद्यलिङ्गत्वाच्च न मनसः ॥ (२५।०)

प्रत्यक्षनिमित्तत्वाच्च इन्द्रियार्थयोः संनिकर्षस्य स्वशब्देन वचनम् ॥ (२६।०)

सुप्तव्यासक्तमनसां च इन्द्रियार्थयोः सन्निकर्षनिमित्तत्वात् ॥ (२७।०)

तैश्चापदेशो ज्ञानविशेषाणाम् ॥ (२८।०)

व्याहतत्वात् अहेतुः ॥ (२९।०)

नार्थविशेषप्राबल्यात् ॥ (३०।०)

विषयपरीक्षाप्रकरणाम्प्रत्यक्षम् अनुमानम् एकदेशग्रहणात् उपलब्धेः ॥ (३१।०)

न प्रत्यक्षेण यावत् तावत् अपि उपलम्भात् ॥ (३२।०)

न चैकदेशोपलब्धिरवयविसद्भावात् ॥ (३३।०)

प्रसङ्गोपात्तावयविपरीक्षासाध्यत्वात् अवयविनि सन्देहः ॥ (३४।०)

सर्वाग्रहणम् अवयव्यसिद्धेः ॥ (३५।०)

धारणाकर्षणोपपत्तेश्च ॥ (३६।०)

सेनावनवत् ग्रहणम् इति चेत् नातीन्द्रियत्वात् अणूनाम् ॥ (३७।०)

अनुमानपरीक्षाप्रकरणम्रोधोपघातसादृश्येभ्यो व्यभिचारात् अनुमानम् अप्रमाणम् ॥ (३८।०)

न एकदेशत्राससादृश्येभ्यः अर्थान्तरभावात् ॥ (३९।०)

वर्तमानाभावः पततः पतितपतितव्यकालोपपत्तेः ॥ (४०।०)

तयोः अपि अभावो वर्तमानाभावे तदपेक्षत्वात् ॥ (४१।०)

नातीतानागतयोः इतरेतरापेक्षा सिद्धिः ॥ (४२।०)

वर्तमानाभावे सर्वाग्रहणं प्रत्यक्षानुपपत्तेः ॥ (४३।०)

कृतताकर्तव्यतोपपत्तेः तूभयथा ग्रहणम् ॥ (४४।०)

उपमानपरीक्षाप्रकरणमत्यन्तप्रायैकदेशसाधर्म्यात् उपमानासिद्धिः ॥ (४५।०)

प्रसिद्धसाधर्म्यात् उपमानसिद्धेः यथोक्तदोषानुपपत्तिः ॥ (४६।०)

प्रत्यक्षेणाप्रत्यक्षसिद्धेः ॥ (४७।०)

नाप्रत्यक्षे गवये प्रमाणार्थम् उपमानस्य पश्यामः ॥ (४८।०)

तथा इति उपसंहारात् उपमानसिद्धेः नाविशेषः ॥ (४९।०)

शब्दसामान्यपरीक्षाप्रकरणम्शब्दः अनुमानम् अर्थस्यानुपलब्धेः अनुमेयत्वात् ॥ (५०।०)

उपलब्धेः अद्विप्रवृत्तित्वात् ॥ (५१।०)

सम्बन्धात् च ॥ (५२।०)

आप्तोपदेशसामर्थ्यात् शब्दात् अर्थसम्प्रत्ययः ॥ (५३।०)

पूरणप्रदाहपाटनानुपलब्धेश्च सम्बन्धाभावः ॥ (५४।०)

शब्दार्थव्यवस्थानात् अप्रतिषेधः ॥ (५५।०)

न सामयिकत्वात् शब्दार्थसम्प्रत्ययस्य ॥ (५६।०)

जातिविशेषे चानियमात् ॥ (५७।०)

शब्दविशेषपरीक्षाप्रकरणम्तदप्रामाण्यम् अनृतव्याघातपुनरुक्तदोषेभ्यः ॥ (५८।०)

न कर्मकर्तृसाधनवैगुण्यात् ॥ (५९।०)

अभ्युपेत्य कालभेदे दोषवचनात् ॥ (६०।०)

अनुवादोपपत्तेश्च ॥ (६१।०)

वाक्यविभागस्य चार्थग्रहणात् ॥ (६२।०)

विध्यर्थवादानुवादवचनविनियोगात् ॥ (६३।०)

विधिर् विधायकः ॥ (६४।०)

स्तुतिर् निन्दा परकृतिः पुराकल्पः इति अर्थवादः ॥ (६५।०)

विधिविहितस्यानुवचनम् अनुवादः ॥ (६६।०)

नानुवादपुनरुक्तयोः विशेषः शब्दाभ्यासोपपत्तेः ॥ (६७।०)

शीघ्रतरगमनोपदेशवत् अभ्यासात् नाविशेषः ॥ (६८।०)

मन्त्रायुर्वेदप्रामाण्यवत् च तत्प्रामाण्यम् आप्तप्रामाण्यात् ॥ (६९।०)