तत्त्वज्ञानोत्पत्तिप्रकरणम्दोषनिमित्तानां तत्त्वज्ञानादहङ्कारनिवृत्तिः ॥ (१।०)

दोषनिमित्तं रूपादयो विषयः सङ्कल्पकृताः ॥ (२।०)

तन्निमित्तं त्ववयव्यभिमानः ॥ (३।०)

प्रासङ्गिकम् अवयविप्रकरणम्विद्याविद्याद्वैविध्यात् संशयः ॥ (४।०)

तदसंशयः पूर्वहेतुप्रसिद्धत्वात् ॥ (५।०)

वृत्त्यनुपपत्तेरपि तर्हि न संशयः ॥ (६।०)

कृत्स्नैकदेशावृत्तित्वाद् अवयवानाम् अवयव्यभावः ॥ (७।०)

तेषु चावृत्तेरवयव्यभावः ॥ (८।०)

पृथक् चावयवेभ्यो ऽवृत्तेः ॥ (९।०)

न चावयव्यवयवाः ॥ (१०।०)

एकस्मिन् भेदाभावाद् भेदशब्दप्रयोगानुपपत्तेरप्रश्नः ॥ (११।०)

अवयवान्तरभावे ऽप्यवृत्तेरहेतुः ॥ (१२।०)

केशसमूहे तैमिरिकोपलब्धिवत् तदुपलब्धिः ॥ (१३।०)

स्वविषयानतिक्रमेणेन्द्रियस्य पटुमन्दभावाद्विषयग्रहणस्य तथाभाबो नाविषये प्रवृत्तिः ॥ (१४।०)

अवयवावयविप्रसङ्गश्चैवम् आ प्रलयात् ॥ (१५।०)

न प्रलयो ऽणुसद्भावात् ॥ (१६।०)

परं वा त्रुटेः ॥ (१७।०)

औपोद्घातिकं निरवयवप्रकरणमाकाशव्यतिभेदात् तदनुपपत्तिः ॥ (१८।०)

आकाशासर्वगतत्वं वा ॥ (१९।०)

अन्तर्बहिश्च कार्यद्रव्यस्य कारणान्तरवचनाद् अकार्ये तदभावः ॥ (२०।०)

शब्दसंयोगविभावाच्च सर्वगतम् ॥ (२१।०)

अव्यूहाविष्टम्भविभुत्वानि चाकाशधर्माः ॥ (२२।०)

मूर्तिमतां च संस्थानोपपत्तेर् अवयवसद्भावः ॥ (२३।०)

संयोगोपपत्तेश्च ॥ (२४।०)

अनवस्थाकारित्वाद् अनवस्थानुपपत्तेश् चाप्रतिषेधः ॥ (२५।०)

बाह्यार्थभङ्गनिराकरणप्रकरणम्बुद्ध्या विवेचनात्तु भावानां याथात्म्यानुपलब्धिस्तन्त्वपकर्षणे पटसद्भावानुपलब्धिवत् तदनुपलब्धिः ॥ (२६।०)

व्याहतत्वादहेतुः ॥ (२७।०)

तदाश्रयत्वादपृथग्ग्रहणम् ॥ (२८।०)

प्रमाणतश्चार्थप्रतिपत्तेः ॥ (२९।०)

प्रमाणानुपपत्त्युपपत्तिभ्याम् ॥ (३०।०)

स्वप्नविषयाभिमानवदयं प्रमाणप्रमेयाभिमानः ॥ (३१।०)

मायागन्धर्वनगरमृगतृष्णिकावद्वा ॥ (३२।०)

हेत्वभावादसिद्धिः ॥ (३३।०)

स्मृतिसंकल्पवच्च स्वप्नविषयाभिमानः ॥ (३४।०)

मिथ्योपलब्धेर् विनाशस्तत्त्वज्ञानात् स्वप्नविषयाभिमानप्रणाशवत् प्रतिबोधे ॥ (३५।०)

बुद्धेश्चैवं निमित्तसद्भावोपलम्भात् ॥ (३६।०)

तत्त्वप्रधानभेदाच्च मिथ्याबुद्धेर्द्वैविध्योपपत्तिः ॥ (३७।०)

तत्त्वज्ञानविवृद्धिप्रकरणम्समाधिविशेषाभ्यासात् ॥ (३८।०)

नार्थविशेषप्राबल्यात् ॥ (३९।०)

क्षुदादिभिः प्रवर्तनाच्च ॥ (४०।०)

पूर्वकृतफलानुबन्धात् तदुत्पत्तिः ॥ (४१।०)

अरण्यगुहापुलिनादिषु योगाभ्यासोपदेशः ॥ (४२।०)

अपवर्गे ऽप्येवं प्रसङ्गः ॥ (४३।०)

न निष्पन्नावश्यम्भावित्वात् ॥ (४४।०)

तदभावश्चापवर्गे ॥ (४५।०)

तदर्थं यमनियमाभ्यासात्मसंस्कारो योगाच्चाध्यात्मविध्युपायैः ॥ (४६।०)

ज्ञानग्रहणाभ्यासस् तद्विद्यैश्च सह संवादः ॥ (४७।०)

तं शिष्यगुरुसब्रह्मचारिविशिष्टश्रेयोऽर्थिभिर् अनसूयिभिर् अभ्युपेयात् ॥ (४८।०)

प्रतिपक्षहीनम् अपि वा प्रयोजनार्थमर्थित्वे ॥ (४९।०)

तत्त्वज्ञानपरिपालनप्रकरणम्तत्त्वाध्यवसायसंरक्षणार्थं जल्पवितण्डे बीजप्ररोहसंरक्षणार्थं कण्टकशाखावरणवत् ॥ (५०।०)

ताभ्यां विगृह्यकथनम् ॥ (५१।०)