यद्गण्डमण्डलगलन्मधुवारि बिन्दुः पानालसाति निभृतां ललितालिमाला । (१।१)

यद्गुञ्जितेन विनिहन्ति नवेन्द्रनील शङ्कां स वो गणपतिः शिवमातनोतु ॥ (१।२)

इन्दीवरी भवति यच्च चरणारविन्दद्वन्द्वे पुरन्दरपुरःसरदेवतानाम् । (२।१)

वन्दारुता कलयतां सुकिरीटकोटिः श्री शारदा भवतु सा भवपारदाय ॥ (२।२)

हे भस्माङ्गविरक्तिरूपगुणदं तं प्रेरणादं शिवं गङ्गाभूषितशेखरं स्मरहरं शक्तिस्वरूपं प्रभो । (३।१)

त्वामीशं करुणार्णवं शरणदं विद्यानिधिं निर्गुणं सूतेन्द्रं गिरिजापतिं शशिधरं माङ्गल्यदेवं नमः । (३।२)

श्रीवैद्यनाथतनयः सुनयः सुशीलः श्रीशालिनाथ इति विश्रुतनामधेयः । (३।३)

तेनावलोक्य विधिवद् विविधप्रबन्धान् आरम्भते सुकृतिना रसमञ्जरीयम् ॥ (३।४)

सन्मधुव्रतं वृन्दानां सततं चित्तहारिणी । (४।१)

अनेकरसपूर्णेयं क्रियते रसमञ्जरी ॥ (४।२)

हरति सकलरोगान्मूर्छितो यो नराणां वितरति किल बद्धः खेचरत्वं जवेन । (५।१)

सकलसुरमुनीन्द्रैर् वन्दितं शम्भुबीजं स जयति भवसिन्धुः पारदः पारदोऽयम् ॥ (५।२)

शुष्केन्धनमहाराशिं यद्वद्दहति पावकः । (६।१)

तद्वद्दहति सूतोऽयं रोगान् दोषत्रयोद्भवान् ॥ (६।२)

तेजो मृगाङ्कमौले सोढुं यन्नैव तेजसां पुञ्जैः । (७।१)

अजरामरतां वितरति कल्पतरुं च रसेश्वरं वन्दे ॥ (७।२)

यो न वेत्ति कृपाराशिं रसहरिहरात्मकम् । (८।१)

वृथा चिकित्सां कुरुते स वैद्यो हास्यतां व्रजेत् ॥ (८।२)

गुरुसेवां विना कर्म यः कुर्यान्मूढचेतसः । (९।१)

स याति निष्फलत्वं हि स्वप्नलब्धधनं यथा ॥ (९।२)

विद्यां गृहीतुमिच्छन्ति चौर्यच्छद्मबलादिना । (१०।१)

न तेषां सिध्यते किंचिन्मणिमन्त्रौषधादिकम् ॥ (१०।२)

मन्त्रसिद्धो महावीरो निश्चलः शिववत्सलः । (११।१)

देवीभक्तः सदा धीरो देवतायागतत्परः ॥ (११।२)

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः कुशलो रसकर्मणि । (१२।१)

एतल्लक्षणसंयुक्तो रसविद्यागुरुर्भवेत् ॥ (१२।२)

शिष्यो निजगुरोर्भक्तः सत्यवक्ता दृढव्रतः । (१३।१)

निरालस्यः स्वधर्मज्ञो देव्याराधनतत्परः ॥ (१३।२)

पारदनामानिशिवबीजं सूतराजः पारदश्च रसेन्द्रकः । (१४।१)

एतानि रसनामानि तथान्यानि शिवे यथा ॥ (१४।२)

अन्तःसुनीलो बहिरुज्ज्वलो वा मध्याह्णसूर्यप्रतिमप्रकाशः । (१५।१)

शस्तोऽथ धूम्रः परिपाण्डुरश्च चित्रो न योज्यो रसकर्मसिद्धये ॥ (१५।२)

दोषमुक्तो यदा सूतस्तदा मृत्युरुजापहः । (१६।१)

साक्षादमृतम् एवैष दोषयुक्तो रसो विषम् ॥ (१६।२)

पारददोषाःनागो वङ्गोऽग्निचापल्यम् असह्यत्वं विषं गिरिः । (१७।१)

मला ह्येते च विज्ञेया दोषाः पारदसंस्थिताः ॥ (१७।२)

जाड्यं कुष्ठं महादाहं वीर्यनाशं च मूर्च्छनाम् । (१८।१)

मृत्युं स्फोटं रोगपुञ्जं कुर्वन्त्येते क्रमान्नृणाम् ॥ (१८।२)

पारदशोधनअथातः सम्प्रवक्ष्यामि पारदस्य च शोधनम् । (१९।१)

रसो ग्राह्यः सुनक्षत्रे पलानां शतमात्रकम् ॥ (१९।२)

पञ्चाशत् पञ्चविंशद्वा दश पञ्चैकमेव वा । (२०।१)

पलाद् ऊनं न कर्तव्यं रससंस्कारमुत्तमम् ॥ (२०।२)

मेर्चुर्य्:: शोधनपलत्रयं चित्रकसर्षपाणां कुमारीकन्याबृहतीकषायैः । (२१।१)

दिनत्रयं मर्दितसूतकस्तु विमुच्यते पञ्चमलादिदोषैः ॥ (२१।२)

मेर्चुर्य्:: शोधनैष्टिकारजनीचूर्णैः षोडशांशं रसस्य च । (२२।१)

मर्दयेत्तं तथा खल्वे जम्बीरोत्थद्रवैर्दिनम् ॥ (२२।२)

काञ्जिकैः क्षालयेत्सूतं नागदोषं विमुञ्चति । (२३।१)

मेर्चुर्य्:: रेमोविन्ग् दिड़्ड़्। कञ्चुकस्विशालाङ्कोलचूर्णेन वङ्गदोषं विमुञ्चति ॥ (२३।२)

राजवृक्षो मलं हन्ति पावको हन्ति पावकम् । (२४।१)

चापल्यं कृष्णधत्तूरस् त्रिफला विषनाशिनी ॥ (२४।२)

कटुत्रयं गिरिं हन्ति असह्यत्वं त्रिकण्टकः । (२५।१)

प्रतिदोषं पलांशेन तत्र सूतं सकाञ्जिकम् ॥ (२५।२)

सर्वदोषविनिर्मुक्तः सप्तकञ्चुकवर्जितः । (२६।१)

जायते शुद्धसूतोऽयं योजयेत् सर्वकर्मसु ॥ (२६।२)

पारदशोधनम् (२)सुवस्त्रगालितं खल्वे सूतं क्षिप्त्वा विमर्दयेत् । (२७।१)

उद्धृत्य चारनालेन मृद्भाण्डे क्षालयेत् सुधीः ॥ (२७।२)

रसस्य दशमांशं तु गन्धं दत्त्वा विमर्दयेत् । (२८।१)

जम्बीरोत्थद्रवैर् यामं पात्यं पातनयन्त्रके ॥ (२८।२)

पुनर् मर्द्यं पुनः पात्यं सप्तवारं विशुद्धये । (२९।१)

युक्तं सर्वस्य सूतस्य तप्तखल्वे विमर्दनम् ॥ (२९।२)

तप्तखल्वअजाशकृत्तुषाग्निं तु भूगर्भे त्रितयं क्षिपेत् । (३०।१)

तस्योपरिस्थितं खल्वं तप्तखल्वमिदं स्मृतम् ॥ (३०।२)

पारदशोधनम्कुमार्याश्च निशाचूर्णैर् दिनं सूतं विमर्दयेत् । (३१।१)

पातयेत्पातनायन्त्रे सम्यक् शुद्धो भवेद्रसः ॥ (३१।२)

पारदशोधनश्रीखण्डदेवदारुश्च काकतुण्डी जयाद्रवैः । (३२।१)

कर्कोटीमुसलीकन्याद्रवं दत्त्वा विमर्दयेत् ॥ (३२।२)

दिनैकं मर्दयेत्पश्चाच्छुद्धं च विनियोजयेत् । (३३।१)

हिङ्गुलाकृष्ट (= चिन्नबर्:: सत्त्वपातन)अथवा हिङ्गुलात् सूतं ग्राहयेत् तन्निगद्यते ॥ (३३।२)

जम्बीरनिम्बुनीरेण मर्दितं हिङ्गुलं दिनम् । (३४।१)

ऊर्ध्वपातनयन्त्रेण ग्राह्यः स्यान्निर्मलो रसः ॥ (३४।२)

कञ्चुकैर्नागवङ्गाद्यैर् निर्मुक्तो रसकर्मणि । (३५।१)

विना कर्माष्टकेनैव सूतोऽयं सर्वकर्मकृत् ॥ (३५।२)

सर्वसिद्धमतम् एतद् ईरितं सूतशुद्धिकरम् अद्भुतं परम् । (३६।१)

अल्पकर्मविधिभूरिसिद्धिदं देहलोहकरणे हि शस्यते ॥ (३६।२)

संस्कारहीनं खलु सूतराजं यः सेवते तस्य करोति बाधाम् । (३७।१)

देहस्य नाशं विविधं च कुष्ठं कष्टं च रोगाञ्जनयेन्नराणाम् ॥ (३७।२)