प्रणम्य निर्भयं नाथं खेन्द्रदेवं जगत्पतिम् । (१।१)

दिगम्बरं त्रिनेत्रं च जरामृत्युविनाशनम् ॥ (१।२)

अमृतं च विषं चैव शिवेनोक्तं रसायनम् । (२।१)

अमृतं विधिसंयुक्तं विधिहीनं तु तद्विषम् ॥ (२।२)

रेचनान्ते इदं सेव्यं सर्वदोषापनुत्तये । (३।१)

मृताभ्रं भक्षयेदादौ मासमेकं विचक्षणः ॥ (३।२)

पश्चात्तु योजयेद् देहे क्षेत्रीकरणमिच्छतः । (४।१)

यत्क्षेत्रीकरणे सूतस्त्वमृतोऽपि विषं भवेत् ॥ (४।२)

फलसिद्धिः कुतस्तस्य सुबीजस्योषरे यथा । (५।१)

न क्षेत्रकरणाद्देवि किंचित् कुर्याद्रसायनम् । (५।२)

कर्तव्यं क्षेत्रकरणं सर्वस्मिंश्च रसायने ॥ (५।३)

भस्मसूतं द्विधा गन्धं क्षणं कन्याविमर्दितम् । (६।१)

रुद्ध्वा लघुपुटे पच्याद् उद्धृत्य मधुसर्पिषा ॥ (६।२)

निष्कं खादेज्जरामृत्युं हन्ति गन्धामृतो रसः । (७।१)

समूलं भृङ्गराजं तु छायाशुष्कं विचूर्णयेत् ॥ (७।२)

तत्समं त्रिफलाचूर्णं सर्वतुल्या सिता भवेत् । (८।१)

पलैकं भक्षयेच्चानु तच्च मृत्युरुजापहम् ॥ (८।२)

हेमसुन्दररसःमृतसूतस्य पादांशं हेमभस्म प्रकल्पयेत् ॥ (९।०)

क्षीराज्यं मधुना युक्तं माषैकं कांस्यपात्रके । (१०।१)

लेहयेन्मासषट्कं तु जरामृत्युविनाशनम् ॥ (१०।२)

वाकुचीचूर्णकर्षैकं धात्रीरसपरिप्लुतम् । (११।१)

अनुपानं लिहेन्नित्यं स्याद्रसो हेमसुन्दरः ॥ (११।२)

मृतसंजीवनी गुटीकाशुद्धसूतं वज्रभस्म सत्त्वमभ्रकताप्ययोः । (१२।१)

कान्तलोहसमं हेम जम्बीरे मर्दयेद् दृढम् ॥ (१२।२)

सप्ताहं सर्वतुल्यांशं गोलं कृत्वा समुद्धरेत् । (१३।१)

गोजिह्वावायसीवन्ध्यानिर्गुण्डीमधुसैन्धवैः ॥ (१३।२)

लेपयेद्वज्रमूषान्ते गोलकं तत्र निक्षिपेत् । (१४।१)

तत्कल्कैश्छादितं कृत्वा पक्षैकं भूधरे पचेत् ॥ (१४।२)

यामं यामं समुद्धृत्य लिप्त्वामूषां पुनः पुनः । (१५।१)

रुद्ध्वाथ पूर्ववत्पाच्यमेनं पक्षात्समुद्धरेत् ॥ (१५।२)

यवचिञ्चापलाशाख्यराजीकार्पासतण्डुलैः । (१६।१)

एतैः प्रलेपयेन्मूषां गुटिकां तत्र निक्षिपेत् ॥ (१६।२)

टङ्कणं श्वेतकाचं च दत्त्वा यामे दृढं दृढम् । (१७।१)

खदिराङ्गारयोगेन द्रुतो ऽयं जायते रसः ॥ (१७।२)

मूषायां बिडयोगेन समं हेम च जारयेत् । (१८।१)

ततस्त्रियामकैर्मर्द्यं सगोमूत्रं दिनैकतः ॥ (१८।२)

अन्धमूषागतो ध्मातो बद्धो भवति वज्रवत् । (१९।१)

मृतसंजीवनी नाम गुटिका वक्रमध्यगा ॥ (१९।२)

कर्षमात्रा जरां मृत्युं हन्ति सत्यं शिवोदितम् । (२०।१)

शस्त्रस्तम्भं च कुरुते ब्रह्मायुर्भवते नरः ॥ (२०।२)

वीर्यरोधिनीगुटिकानागवल्लीदलद्रावैः सप्ताहं शुद्धसूतकम् । (२१।१)

मर्दयेत् क्षालयेद् अम्लैश्चतुर्निष्कप्रमाणकम् ॥ (२१।२)

विषकन्दगतं कृत्वा विषेणैव निरोधयेत् । (२२।१)

ततः शूकरमांसस्य गर्भे कृत्वाथ सिञ्चयेत् ॥ (२२।२)

संध्याकाले बलिं दत्त्वा कुक्कुटीवारुणीयुतम् । (२३।१)

ततश्चुल्ल्यां लोहपात्रे तैले धत्तूरसंयुते ॥ (२३।२)

क्षिप्त्वा त्रिंशत्पले पाच्यं तद्रसं मांसपिण्डकम् । (२४।१)

संध्याम् आरभ्य मन्दाग्नौ यावत्सूर्योदयं पचेत् ॥ (२४।२)

हठाज्जागरणं कुर्यादन्यथा तन्नसिद्धिभाक् । (२५।१)

प्रातरुद्धृत्य गुटिकां क्षीरभाण्डे विनिक्षिपेत् ॥ (२५।२)

तत्क्षीरं शुष्यति क्षिप्रमेतत्प्रत्ययकारकम् । (२६।१)

रतिकाले मुखे धार्या गुटिका वीर्यरोधिनी ॥ (२६।२)

क्षीरं पीत्वा रमेद्रामां कामाकुलकुलान्विताम् । (२७।१)

स्वमुखाद्धारयेद्धस्ते तदा वीर्यं विमुञ्चति ॥ (२७।२)