अथ सिद्ध्यादिवर्गाणां लेशात् सामान्यलक्षणम् । (१।१)

कथ्यते विप्लवो मा भूत् समासोक्तेः प्रभेदशः ॥ (१।२)

पुंस्प्रकृत्यादिविषया बुद्धिर् या सिद्धिर् अत्र सा । (२।१)

तुष्टिर् नुर् अकृतार्थस्य कृतार्थो ऽस्मीति या मतिः ॥ (२।२)

अशक्तिः कारकापाये सदर्थाप्रभविष्णुता । (३।१)

किंचित् सामान्यतो ऽन्यत्र मतिर् अन्या विपर्ययः ॥ (३।२)

प्रकाशकतया सिद्धिर् व्यक्तादेः सत्त्वभावजा । (४।१)

प्रकाशार्थप्रवृत्तत्वाद् रजोऽंशप्रभवापि च ॥ (४।२)

तुष्टिर् मिथ्यास्वरूपत्वात् तमोगुणनिबन्धना । (५।१)

सुखरूपतया ब्रह्मन् सात्त्विक्यप्यवसीयते ॥ (५।२)

अशक्तिरप्रवृत्तत्वात् तामसी दुःखभावतः । (६।१)

राजस्यपि गुणो दृष्टः कार्ये कारणसंश्रयः ॥ (६।२)

विपर्ययस् तमोयोनिर् मिथ्यारूपतया स च । (७।१)

सामान्यमात्रकाभासात् सत्त्वात्मेति विनिश्चितः ॥ (७।२)

इति बुद्धिप्रकाशोऽयं भावप्रत्ययलक्षणः । (८।१)

बोध इत्युच्यते बोधव्यक्तिभूमितया पशोः ॥ (८।२)

बुद्धिर् बोधनिमित्तं चेद् विद्या तद्व्यतिरिच्यते । (९।१)

रागोऽपि सत्यवैराग्ये कलायोनिः करोति किम् ॥ (९।२)

व्यञ्जकान्तरसद्भावे व्यञ्जकं यद्यपार्थकम् । (१०।१)

मनोदेवार्थसद्भावे सति धीर् अप्यनर्थिका ॥ (१०।२)

अथैवं ब्रुवते केचित्करणत्वविवक्षया । (११।१)

सो ऽपि देवैर् मनःषष्ठैः पक्षोऽनैकान्तिकः स्मृतः ॥ (११।२)

अथैकविनियोगित्वे सत्येकमतिरिच्यते । (१२।१)

श्रोत्रदृक्पाणिपादादि ततो भिन्नार्थमस्तु नुः ॥ (१२।२)

न चैकविनियोगित्वं विद्याबुद्ध्योः कथंचन । (१३।१)

विनियोगान्तरद्वारा न दुष्टानेकसाध्यता ॥ (१३।२)

विद्या व्यक्ताणुचिच्छक्तिर् नुन्नाक्षेशाक्षगोचरान् । (१४।१)

स्वीकृत्य पुंस्प्रयुक्तस्य करणस्यैति कर्मताम् ॥ (१४।२)

मतिस्तेनेतरा रागो न गौणस्तद्विधर्मतः । (१५।१)

तच्च भोग्यत्वमेतद्वा वीतरागस्ततो हतः ॥ (१५।२)

रागोऽर्थेष्वभिलाषो यो न सोऽस्ति विषयद्वये । (१६।१)

कर्मास्तु व्यापकं कल्प्यं कल्पितेऽपीतरत्र यत् ॥ (१६।२)

कर्मणः केवलस्योक्तं नियतावेव दूषणम् । (१७।१)

दोषः सहानवस्थानो नासाम्याद्द्वेषरागयोः ॥ (१७।२)

सर्वस्य सर्वदा सर्वा प्रवृत्तिः सुखबुद्धिजा । (१८।१)

प्रवृत्तस्य सुखं दुःखं मोहो वाप्युपजायते ॥ (१८।२)

प्रवृत्त्यनन्तरं द्वेषो रागस्तत्पूर्वकालतः । (१९।१)

द्वेषान्ते स पुनर्येन वीर्यवद्योगकारणम् ॥ (१९।२)

अथ व्यक्तान्तराद्बुद्धेर्गर्वोऽभूत्करणं चितः । (२०।१)

व्यापाराद्यस्य चेष्टन्ते शारीराः पञ्च वायवः ॥ (२०।२)

प्राणापानादयस्ते तु भिन्ना वृत्तेर्न वस्तुतः । (२१।१)

वृत्तिं लेशान्निगदतो भरद्वाज निबोध मे ॥ (२१।२)

वृत्तिः प्रणयनं नाम यत्तज्जीवनमुच्यते । (२२।१)

यत्तदूहं मतिः पुंसां भ्रमत्यन्धेव मार्गती ॥ (२२।२)

तत्कुर्वन्नुच्यते प्राणः प्राणो वा प्राणयोगतः । (२३।१)

चित्यातिवाहिके शक्तौ प्राणशब्दः कलासु च ॥ (२३।२)

तथापनयनं भुक्तपीतविण्मूत्ररेतसाम् । (२४।१)

कुर्वन्नपानशब्देन गीयते तत्त्वदर्शिभिः ॥ (२४।२)

समन्ततो ऽन्नपानस्य समत्वेन समर्पणम् । (२५।१)

कुर्वन्समान इत्युक्तो व्यानो विनमनात्तनोः ॥ (२५।२)

विवक्षायत्नपूर्वेण कोष्ठव्योमगुणध्वनेः । (२६।१)

वागिन्द्रियसहायेन क्रियते येन वर्णता ॥ (२६।२)

स उदानः शरीरेऽस्मिन्स्थानं यद्यस्य धारणे । (२७।१)

जयः फलं वाच्यशेषं पत्या स्कन्धान्तरेरितम् ॥ (२७।२)