तमःशक्त्यधिकारस्य निवृत्तेस् तत्परिच्युतौ । (१।१)

व्यनक्ति दृक्क्रियानन्त्यं जगद्बन्धुरणोः शिवः ॥ (१।२)

यान्विमोचयति स्वापे शिवाः सद्यो भवन्ति ते । (२।१)

संहृतौ वा समुद्भूताव् अणवः पतयोऽथवा ॥ (२।२)

रुद्रमन्त्रपतीशानपदभाजो भवन्ति ते । (३।१)

स्थितौ याननुगृह्णाति गुरुमास्थाय चिद्वतः ॥ (३।२)

येषां शरीरिणां शक्तिः पतत्यपि निवृत्तये । (४।१)

तेषां तल्लिङ्गम् औत्सुक्यं मुक्तौ द्वेषो भवस्थितौ ॥ (४।२)

भक्तिश्च शिवभक्तेषु श्रद्धा तच्छासके विधौ । (५।१)

अनेनानुमितिः शिष्टहेतोः स्थूलधियामपि ॥ (५।२)

पशुदृग्योगसिद्धानां कर्मव्यक्तिद्वयं समम् । (६।१)

ज्येष्ठादिफलयोग्यानां साधिकारासु मुक्तिषु ॥ (६।२)

उपायादरवैशिष्ट्यान् मृग्यते तत्त्रयं पुनः । (७।१)

द्वयोर्व्यक्तिकरः कश्चिच् च्युतिसिद्धिविलक्षितः ॥ (७।२)

ईषदर्थनिवृत्ते तु रोधकत्वे तमःपतेः । (८।१)

भवन्त्येतानि लिङ्गानि किंचिच्छिष्टे च देहिनाम् ॥ (८।२)

योग्यतात्रयम् अप्येतत् समतीत्य महेश्वरः । (९।१)

स्वापेऽणुमनुगृह्णाति साधिकारमिदं यतः ॥ (९।२)

सर्गमूले तृतीयायां स्वापवद्भूतसंहृतौ । (१०।१)

स यद् व्यपास्य क्रियते तद्विधो यो ऽणुर् उच्यते ॥ (१०।२)

तथा बीजं शरीरादेः पाचयत्य् आ निवेशनात् । (११।१)

न योग्यताङ्गमभजत् सद्यः स्यादौषधादिवत् ॥ (११।२)

पाकार्हमपि तत् पक्तुं नेशात्मानमात्मना । (१२।१)

धर्मसामान्य एवायं सर्वस्य परिणामिनः ॥ (१२।२)

सर्वज्ञः सर्वकर्तृत्वात् साधनाङ्गफलैः सह । (१३।१)

यो यज् जानाति कुरुते स तदेवेति सुस्थितम् ॥ (१३।२)

तच् चास्यावृतिशून्यत्वान् न व्यञ्जकमपेक्षते । (१४।१)

तन् न सांशयिकं तस्माद्विपरीतं न जातुचित् ॥ (१४।२)

यानि व्यञ्जकमीक्षन्ते वृतत्वान् मलशक्तिभिः । (१५।१)

व्यञ्जकस्यानुरोधेन तानि स्युर् व्याहतान्यपि ॥ (१५।२)

नाध्यक्षं नापि तल्लैङ्गं न शाब्दमपि शांकरम् । (१६।१)

ज्ञानमाभाति विमलं सर्वदा सर्ववस्तुषु ॥ (१६।२)

तदेकं विषयानन्त्याद्भेदानन्त्यं प्रपद्यते । (१७।१)

कर्तृत्वं तदभिन्नत्वात्तद्वदेवोपचारतः ॥ (१७।२)

सत्तास्वरूपकरणार्थविधेयदृग्भिर् लेशोदिताभिरिति ये विदुरीशतत्त्वम् । (१८।१)

ते मोचयन्ति भविनो भवपङ्कमग्नान् नो विस्तरेण पुरुषाः पशुपाशरूपम् ॥ (१८।२)