दर्शनश्रवणादीनि वेदनादीनि चाप्यथ । (१।१)

भवन्ति यस्य प्राग् एभ्यः सो ऽस्तीत्येके वदन्त्युत ॥ (१।२)

कथं ह्यविद्यमानस्य दर्शनादि भविष्यति । (२।१)

भावस्य तस्मात् प्राग् एभ्यः सो ऽस्ति भावो व्यवस्थितः ॥ (२।२)

दर्शनश्रवणादिभ्यो वेदनादिभ्य एव च । (३।१)

यः प्राग् व्यवस्थितो भावः केन प्रज्ञप्यते ऽथ सः ॥ (३।२)

विनापि दर्शनादीनि यदि चासौ व्यवस्थितः । (४।१)

अमून्यपि भविष्यन्ति विना तेन न संशयः ॥ (४।२)

अज्यते केनचित् कश्चित् किंचित् केनचिद् अज्यते । (५।१)

कुतः किंचिद् विना कश्चित् किंचित् किंचिद् विना कुतः ॥ (५।२)

सर्वेभ्यो दर्शनादिभ्यः कश्चित् पूर्वो न विद्यते । (६।१)

अज्यते दर्शनादीनाम् अन्येन पुनर् अन्यदा ॥ (६।२)

सर्वेभ्यो दर्शनादिभ्यो यदि पूर्वो न विद्यते । (७।१)

एकैकस्मात् कथं पूर्वो दर्शनादेः स विद्यते ॥ (७।२)

द्रष्टा स एव स श्रोता स एव यदि वेदकः । (८।१)

एकैकस्माद् भवेत् पूर्वम् एवं चैतन्न युज्यते ॥ (८।२)

द्रष्टान्य एव श्रोतान्यो वेदको ऽन्यः पुनर् यदि । (९।१)

सति स्याद् द्रष्टरि श्रोता बहुत्वं चात्मनां भवेत् ॥ (९।२)

दर्शनश्रवणादीनि वेदनादीनि चाप्यथ । (१०।१)

भवन्ति येभ्यस्तेष्वेष भूतेष्वपि न विद्यते ॥ (१०।२)

दर्शनश्रवणादीनि वेदनादीनि चाप्यथ । (११।१)

न विद्यते चेद् यस्य स न विद्यन्त इमान्यपि ॥ (११।२)

प्राक् च यो दर्शनादिभ्यः सांप्रतं चोर्ध्वम् एव च । (१२।१)

न विद्यते ऽस्ति नास्तीति निवृत्तास्तत्र कल्पनाः ॥ (१२।२)