अतः शुद्धिं प्रवक्ष्यामि जनने मरणे तथा । (१।१)

दिनत्रयेण शुध्यन्ति ब्राह्मणाः प्रेतसूतके ॥ (१।२)

क्षत्रियो द्वादशाहेन वैश्यः पञ्चदशाहकैः । (२।१)

शूद्रः शुध्यति मासेन पराशरवचो यथा ॥ (२।२)

उपासने तु विप्राणाम् अङ्गशुद्धिश् च जायते । (३।१)

ब्राह्मणानां प्रसूतौ तु देहस्पर्शो विधीयते ॥ (३।२)

जातौ विप्रो दशाहेन द्वादशाहेन भूमिपः । (४।१)

वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुध्यति ॥ (४।२)

एकाहाच्छुध्यते विप्रो यो ऽग्निवेदसमन्वितः । (५।१)

त्र्यहात् केवलवेदस् तु द्विहीनो दशभिर् दिनैः ॥ (५।२)

जन्मकर्मपरिभ्रष्टः संध्योपासनवर्जितः । (६।१)

नामधारकविप्रस् तु दशाहं सूतकी भवेत् ॥ (६।२)

एकपिण्डास् तु दायादाः पृथग्दारनिकेतनाः । (७।१)

जन्मन्य् अपि विपत्तौ च तेषां तत् सूतकं भवेत् ॥ (७।२)

तावत् तत् सूतकं गोत्रे चतुर्थपुरुषेण तु । (८।१)

दायाद् विच्छेदम् आप्नोति पञ्चमो वात्मवंशजः ॥ (८।२)

चतुर्थे दशरात्रं स्यात् षण्णिशाः पुंसि पञ्चमे । (९।१)

षष्ठे चतुरहाच्छुद्धिः सप्तमे तु दिनत्रयात् ॥ (९।२)

भृग्वग्निमरणे चैव देशान्तरमृते तथा । (१०।१)

बाले प्रेते च संन्यस्ते सद्यः शौचं विधीयते ॥ (१०।२)

देशान्तरमृतः कश्चित् सगोत्रः श्रूयते यदि । (११।१)

न त्रिरात्रम् अहोरात्रं सद्यः स्नात्वा शुचिर् भवेत् ॥ (११।२)

देशान्तरगतो विप्रः प्रयासात् कालकारितात् । (१२।१)

देहनाशम् अनुप्राप्तस् तिथिर् न ज्ञायते यदि ॥ (१२।२)

कृष्णाष्टमी त्व् अमावास्या कृष्णा चैकादशी च या । (१३।१)

उदकं पिण्डदानं च तत्र श्राद्धं च कारयेत् ॥ (१३।२)

अजातदन्ता ये बाला ये च गर्भाद् विनिःसृताः । (१४।१)

न तेषाम् अग्निसंस्कारो नाशौचं नोदकक्रिया ॥ (१४।२)

यदि गर्भो विपद्येत स्रवते वापि योषितः । (१५।१)

यावन्मासं स्थितो गर्भो दिनं तावत् तु सूतकम् ॥ (१५।२)

आ चतुर्थाद् भवेत् स्रावः पातः पञ्चमषष्ठयोः । (१६।१)

अत ऊर्ध्वं प्रसूतिः स्याद् दशाहं सूतकं भवेत् ॥ (१६।२)

दन्तजाते ऽनुजाते च कृतचूडे च संस्थिते । (१७।१)

अग्निसंस्करणे तेषां त्रिरात्रम् अशुचिर् भवेत् ॥ (१७।२)

आ दन्तजन्मनः सद्य आ चूडान् नैष्ठिकी स्मृता । (१८।१)

त्रिरात्रम् आ व्रतादेशाद् दशरात्रम् अतः परम् ॥ (१८।२)

ब्रह्मचारी गृहे येषां हूयते च हुताशनः । (१९।१)

संपर्कं न च कुर्वन्ति न तेषां सूतकं भवेत् ॥ (१९।२)

संपर्काद् दुष्यते विप्रो जनने मरणे तथा । (२०।१)

संपर्काच् च निवृत्तस्य न प्रेतं नैव सूतकम् ॥ (२०।२)

शिल्पिनः कारुका वैद्या दासीदासाश् च नापिताः । (२१।१)

राजानः श्रोत्रियाश् चैव सद्यः शौचाः प्रकीर्तिताः ॥ (२१।२)

सव्रतः सत्रपूतश् च आहिताग्निश् च यो द्विजः । (२२।१)

राज्ञश् च सूतकं नास्ति यस्य चेच्छति पार्थिवः ॥ (२२।२)

उद्यतो निधने दाने आर्तो विप्रो निमन्त्रितः । (२३।१)

तदैव ऋषिभिर् दृष्टं यथा कालेन शुध्यति ॥ (२३।२)

प्रसवे गृहमेधी तु न कुर्यात् संकरं यदि । (२४।१)

दशाहाच्छुध्यते माता त्व् अवगाह्य पिता शुचिः ॥ (२४।२)

सर्वेषां शावम् आशौचं मातापित्रोस् तु सूतकम् । (२५।१)

सूतकं मातुर् एव स्याद् उपस्पृश्य पिता शुचिः ॥ (२५।२)

यदि पत्न्यां प्रसूतायां संपर्कं कुरुते द्विजः । (२६।१)

सूतकं तु भवेत् तस्य यदि विप्रः षडङ्गवित् ॥ (२६।२)

संपर्काज् जायते दोषो नान्यो दोषो ऽस्ति वै द्विजे । (२७।१)

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन संपर्कं वर्जयेद् बुधः ॥ (२७।२)

विवाहोत्सवयज्ञेषु त्व् अन्तरा मृतसूतके । (२८।१)

पूर्वसंकल्पितं द्रव्यं दीयमानं न दुष्यति ॥ (२८।२)

अन्तरा दशाहस्य पुनर् मरणजन्मनी । (२९।१)

तावत् स्याद् अशुचिर् विप्रो यावत् तत् स्याद् अनिर्दशम् ॥ (२९।२)

ब्राह्मणार्थे विपन्नानां बन्दिगोग्रहणे तथा । (३०।१)

आहवेषु विपन्नानाम् एकरात्रम् अशौचकम् ॥ (३०।२)

द्वाव् इमौ पुरुषौ लोके सूर्यमण्डलभेदिनौ । (३१।१)

परिव्राड् योगयुक्तश् च रणे चाभिमुखो हतः ॥ (३१।२)

यत्र यत्र हतः शूरः शत्रुभिः परिवेष्टितः । (३२।१)

अक्षयांल् लभते लोकान् यदि क्लीबं न भाषते ॥ (३२।२)

संन्यस्तं ब्राह्मणं दृष्ट्वा स्थानाच् चलति भास्करः । (३३।१)

एष मे मण्डलं भित्त्वा परं स्थानं प्रयास्यति ॥ (३३।२)

यस् तु भग्नेषु सैन्येषु विद्रवत्सु समन्ततः । (३४।१)

परित्राता यदा गच्छेत् स च क्रतुफलं लभेत् ॥ (३४।२)

यस्य छेदक्षतं गात्रं शरमुद्गरयष्टिभिः । (३५।१)

देवकन्यास् तु तं वीरं हरन्ति रमयन्ति च ॥ (३५।२)

देवाङ्गनासहस्राणि शूरम् आयोधने हतम् । (३६।१)

त्वरमाणाः प्रधावन्ति मम भर्ता ममेति च ॥ (३६।२)

यं यज्ञसंघैस् तपसा च विप्राः स्वर्गैषिणो वात्र यथा यान्ति । (३७।१)

क्षणेन यान्त्य् एव हि तत्र वीराः प्राणान् सुयुद्धेन परित्यजन्तः ॥ (३७।२)

जितेन लभ्यते लक्ष्मीर् मृतेनापि सुराङ्गनाः । (३८।१)

क्षणध्वंसिनि काये ऽस्मिन् का चिन्ता मरणे रणे ॥ (३८।२)

ललाटदेशे रुधिरं स्रवच् च यस्याहवे तु प्रविशेच् च वक्त्रम् । (३९।१)

तत् सोमपानेन किलास्य तुल्यं संग्रामयज्ञे विधिवच् च दृष्टम् ॥ (३९।२)

अनाथं ब्राह्मणं प्रेतं ये वहन्ति द्विजातयः । (४०।१)

पदे पदे यज्ञफलम् आनुपूर्व्याल्लभन्ति ते ॥ (४०।२)

न तेषाम् अशुभं किंचित् पापं वा शुभकर्मणाम् । (४१।१)

जलावगाहनात् तेषां सद्यःशौचं विधीयते ॥ (४१।२)

असगोत्रम् अबन्धुं च प्रेतीभूतं द्विजोत्तमम् । (४२।१)

वहित्वा च दहित्वा च प्राणायामेन शुध्यति ॥ (४२।२)

अनुगम्येच्छया प्रेतं ज्ञातिम् अज्ञातिम् एव वा । (४३।१)

स्नात्वा सचैलं स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुध्यति ॥ (४३।२)

क्षत्रियं मृतम् अज्ञानाद् ब्राह्मणो यो ऽनुगच्छति । (४४।१)

एकाहम् अशुचिर् भूत्वा पञ्चगव्येन शुध्यति ॥ (४४।२)

शवं च वैश्यम् अज्ञानाद् ब्राह्मणो यो ऽनुगच्छति । (४५।१)

कृत्वाशौचं द्विरात्रं च प्राणायामान् षड् आचरेत् ॥ (४५।२)

प्रेतीभूतं तु यः शूद्रं ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः । (४६।१)

अनुगच्छेन् नीयमानं त्रिरात्रम् अशुचिर् भवेत् ॥ (४६।२)

त्रिरात्रे तु ततः पूर्णे नदीं गत्वा समुद्रगाम् । (४७।१)

प्राणायामशतं कृत्वा घृतं प्राश्य विशुध्यति ॥ (४७।२)

विनिर्वर्त्य यदा शूद्रा उदकान्तम् उपस्थिताः । (४८।१)

द्विजैस् तदानुगन्तव्या एष धर्मः सनातनः ॥ (४८।२)