वृकश्वानसृगालाद्यैर् दष्टो यस् तु द्विजोत्तमः । (१।१)

स्नात्वा जपेत् स गायत्रीं पवित्रां वेदमातरम् ॥ (१।२)

गवां शृङ्गोदकैः स्नानं महानद्योस् तु संगमे । (२।१)

समुद्रदर्शनाद् वापि शुना दष्टः शुचिर् भवेत् ॥ (२।२)

वेदविद्याव्रतस्नातः शुना दष्टो द्विजो यदि । (३।१)

स हिरण्योदकैः स्नात्वा घृतं प्राश्य विशुध्यति ॥ (३।२)

सव्रतस् तु शुना दष्टो यस् त्रिरात्रम् उपावसेत् । (४।१)

घृतं कुशोदकं पीत्वा व्रतशेषं समापयेत् ॥ (४।२)

अव्रतः सव्रतो वापि शुना दष्टो भवेद् द्विजः । (५।१)

प्रणिपत्य भवेत् पूतो विप्रैश् चक्षुर्निरीक्षितः ॥ (५।२)

शुना घ्रातावलीढस्य नखैर् विलिखितस्य च । (६।१)

अद्भिः प्रक्षालनं प्रोक्तम् अग्निना चोपचूलनम् ॥ (६।२)

शुना तु ब्राह्मणी दष्टा जम्बुकेन वृकेण वा । (७।१)

उदितं ग्रहनक्षत्रं दृष्ट्वा सद्यः शुचिर् भवेत् ॥ (७।२)

कृष्णपक्षे यदा सोमो न दृश्येत कदाचन । (८।१)

यां दिशं व्रजते सोमस् तां दिशं वावलोकयेत् ॥ (८।२)

असद्ब्राह्मणके ग्रामे शुना दष्टो द्विजोत्तमः । (९।१)

वृषं प्रदक्षिणीकृत्य सद्यः स्नात्वा शुचिर् भवेत् ॥ (९।२)

चण्डालेन श्वपाकेन गोभिर् विप्रैर् हतो यदि । (१०।१)

आहिताग्निर् मृतो विप्रो विषेणात्महतो यदि ॥ (१०।२)

दहेत् तं ब्राह्मणं विप्रो लोकाग्नौ मन्त्रवर्जितम् । (११।१)

स्पृष्ट्वा वोढ्वा च दग्ध्वा च सपिण्डेषु च सर्वथा ॥ (११।२)

प्राजापत्यं चरेत् पश्चाद् विप्राणाम् अनुशासनात् । (१२।१)

दग्धास्थीनि पुनर् गृह्य क्षीरैः प्रक्षालयेद् द्विजः ॥ (१२।२)

पुनर् दहेत् स्वाग्निना तु स्वतन्त्रेण पृथक् पृथक् । (१३।१)

आहिताग्निर् द्विजः कश्चित् प्रवसन् कालचोदितः ॥ (१३।२)

देहनाशम् अनुप्राप्तस् तस्याग्निर् वसते गृहे । (१४।१)

प्रेताग्निहोत्रसंस्कारः श्रूयताम् ऋषिपुङ्गवाः ॥ (१४।२)

कृष्णाजिनं समास्तीर्य कुशैस् तु पुरुषाकृतिम् । (१५।१)

षट्शतानि शतं चैव पलाशानां च वृन्ततः ॥ (१५।२)

चत्वारिंशच्छिरे दद्याच्छतं कण्ठे तु विन्यसेत् । (१६।१)

बाहुभ्यां शतकं दद्याद् अङ्गुलीषु दशैव तु ॥ (१६।२)

शतं तु जघने दद्याद् द्विशतं तूदरे तथा । (१७।१)

दद्याद् अष्टौ वृषणयोः पञ्च मेढ्रे तु विन्यसेत् ॥ (१७।२)

एकविंशतिम् ऊरुभ्यां द्विशतं जानुजङ्घयोः । (१८।१)

पादाङ्गुलीषु षड् दद्याद् यज्ञपात्रं ततो न्यसेत् ॥ (१८।२)

शम्यां शिश्ने विनिःक्षिप्य अरणीं मुष्कयोर् अपि । (१९।१)

जुहूं च दक्षिणे हस्ते वामे तूपभृतं न्यसेत् ॥ (१९।२)

कर्णे चोलूखलं दद्यात् पृष्ठे च मुसलं न्यसेत् । (२०।१)

उरसि क्षिप्य दृषदं तण्डुलाज्यतिलान् मुखे ॥ (२०।२)

श्रोत्रे च प्रोक्षणीं दद्याद् आज्यस्थलीं तु चक्षुषोः । (२१।१)

कर्णे नेत्रे मुखे घ्राणे हिरण्यशकलं न्यसेत् ॥ (२१।२)

अग्निहोत्रोपकरणम् अशेषं तत्र निक्षिपेत् । (२२।१)

असौ स्वर्गाय लोकाय स्वाहेत्य् एकाहुतिं सकृत् ॥ (२२।२)

दद्यात् पुत्रो ऽथवा भ्राताप्य् अन्यो वापि च बान्धवः । (२३।१)

यथा दहनसंस्कारस् तथा कार्यं विचक्षणैः ॥ (२३।२)

ईदृशं तु विधिं कुर्याद् ब्रह्मलोकगतिः स्मृता । (२४।१)

दहन्ति ये द्विजास् तं तु ते यान्ति परमां गतिम् ॥ (२४।२)

अन्यथा कुर्वते कर्म त्व् आत्मबुद्ध्या प्रचोदिताः । (२५।१)

भवन्त्य् अल्पायुषस् ते वै पतन्ति नरके ऽशुचौ ॥ (२५।२)