गवां बन्धनयोक्त्रेषु भवेन् मृत्युर् अकामतः । (१।१)

अकामकृतपापस्य प्रायश्चित्तं कथं भवेत् ॥ (१।२)

वेदवेदाङ्गविदुषां धर्मशास्त्रं विजानताम् । (२।१)

स्वकर्मरतविप्राणां स्वकं पापं निवेदयेत् ॥ (२।२)

सावित्र्याश् चापि गायत्र्याः संध्योपास्त्यग्निकार्ययोः । (३।१)

अज्ञानात् कृषिकर्तारो ब्राह्मणा नामधारकाः ॥ (३।२)

अव्रतानाम् अमन्त्राणां जातिमात्रोपजीविनाम् । (४।१)

सहस्रशः समेतानां परिषत्त्वं न विद्यते ॥ (४।२)

यद् वदन्ति तमोमूढा मूर्खा धर्मम् अतद्विदः । (५।१)

तत् पापं शतधा भूत्वा तद्वक्तॄन् अधिगच्छति ॥ (५।२)

अज्ञात्वा धर्मशास्त्राणि प्रायश्चित्तं ददाति यः । (६।१)

प्रायश्चित्ती भवेत् पूतः किल्बिषं पर्षदि व्रजेत् ॥ (६।२)

चत्वारो वा त्रयो वापि यं ब्रूयुर् वेदपारगाः । (७।१)

स धर्मेति विज्ञेयो नेतरैस् तु सहस्रशः ॥ (७।२)

प्रमाणमार्गं मार्गन्तो ये धर्मं प्रवदन्ति वै । (८।१)

तेषाम् उद्विजते पापं सद्भूतगुणवादिनाम् ॥ (८।२)

यथाश्मनि स्थितं तोयं मारुतार्केण शुध्यति । (९।१)

एवं परिषदादेशान् नाशयेत् तस्य दुष्कृतम् ॥ (९।२)

नैव गच्छति कर्तारं नैव गच्छति पर्षदम् । (१०।१)

मारुतार्कादिसंयोगात् पापं नश्यति तोयवत् ॥ (१०।२)

चत्वारो वा त्रयो वापि वेदवन्तो ऽग्निहोत्रिणः । (११।१)

ब्राह्मणानां समर्था ये परिषत् साभिधीयते ॥ (११।२)

अनाहिताग्नयो ये ऽन्ये वेदवेदाङ्गपारगाः । (१२।१)

पञ्च त्रयो वा धर्मज्ञाः परिषत् सा प्रकीर्तिता ॥ (१२।२)

मुनीनाम् आत्मविद्यानां द्विजानां यज्ञयाजिनाम् । (१३।१)

वेदव्रतेषु स्नातानाम् एको ऽपि परिषद् भवेत् ॥ (१३।२)

पञ्च पूर्वं मया प्रोक्तास् तेषां चासंभवे त्रयः । (१४।१)

स्ववृत्तिपरितुष्टो ये परिषत् सा प्रकीर्तिता ॥ (१४।२)

अत ऊर्ध्वं तु ये विप्राः केवलं नामधारकाः । (१५।१)

परिषत्त्वं न तेष्व् अस्ति सहस्रगुणितेष्व् अपि ॥ (१५।२)

यथा काष्ठमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः । (१६।१)

ब्राह्मणस् त्व् अनधीयानस् त्रयस् ते नामधारकाः ॥ (१६।२)

ग्रामस्थानं यथा शून्यं यथा कूपस् तु निर्जलः । (१७।१)

यथा हुतम् अनग्नौ च अमन्त्रो ब्राह्मणस् तथा ॥ (१७।२)

यथा षण्ढो ऽफलः स्त्रीषु यथा गौर् ऊषराफला । (१८।१)

यथा चाज्ञे ऽफलं दानं तथा विप्रो ऽनृचो ऽफलः ॥ (१८।२)

चित्रकर्म यथानेकैर् अङ्गैर् उन्मील्यते शनैः । (१९।१)

ब्राह्मण्यम् अपि तद्वद्धि संस्कारैर् मन्त्रपूर्वकैः ॥ (१९।२)

प्रायश्चित्तं प्रयच्छन्ति ये द्विजा नामधारकाः । (२०।१)

ते द्विजाः पापकर्माणः समेता नरकं ययुः ॥ (२०।२)

ये पठन्ति द्विजा वेदं पञ्चयज्ञरताश् च ये । (२१।१)

त्रैलोक्यं तारयन्त्य् एते पञ्चेन्द्रियरता अपि ॥ (२१।२)

सम्प्रणीतः श्मशानेषु दीप्तो ऽग्निः सर्वभक्षकः । (२२।१)

एवं च वेदविद् विप्रः सर्वभक्षो ऽपि दैवतम् ॥ (२२।२)

अमेध्यानि तु सर्वाणि प्रक्षिप्यन्ते यथोदके । (२३।१)

तथैव किल्बिषं सर्वं प्रक्षिपेच्च द्विजानले ॥ (२३।२)

गायत्रीरहितो विप्रः शूद्राद् अप्य् अशुचिर् भवेत् । (२४।१)

गायत्रीब्रह्मतत्त्वज्ञाः सम्पूज्यन्ते जनैर् द्विजाः ॥ (२४।२)

दुःशीलो ऽपि द्विजः पूज्यो न तु शूद्रो जितेन्द्रियः । (२५।१)

कः परित्यज्य गां दुष्टां दुहेच्छीलवतीं खरीम् ॥ (२५।२)

धर्मशास्त्ररथारूढा वेदखड्गधरा द्विजाः । (२६।१)

क्रीडार्थम् अपि यद् ब्रूयुः स धर्मः परमः स्मृतः ॥ (२६।२)

चातुर्वेद्यो विकल्पी च अङ्गविद् धर्मपाठकः । (२७।१)

त्रयश् च आश्रमो मुख्याः पर्षद् एषा दशावरा ॥ (२७।२)

राज्ञश् चानुमते स्थित्वा प्रायश्चित्तम् विनिर्दिशेत् । (२८।१)

स्वयम् एव न कर्तव्यं कर्तव्या स्वल्पनिष्कृतिः ॥ (२८।२)

ब्राह्मणांस् तान् अतिक्रम्य राजा कर्तुं यद् इच्छति । (२९।१)

तत् पापं शतधा भूत्वा राजानम् अनुगच्छति ॥ (२९।२)

प्रायश्चित्तं सदा दद्याद् देवतायतनाग्रतः । (३०।१)

आत्मकृच्छ्रं ततः कृत्वा जपेद् वै वेदमातरम् ॥ (३०।२)

सशिखं वपनं कृत्वा त्रिसंध्यम् अवगाहनम् । (३१।१)

गवां मध्ये वसेद् रात्रौ दिवा गाश् चाप्य् अनुव्रजेत् ॥ (३१।२)

उष्णे वर्षति शीते वा मारुते वाति वा भृशम् । (३२।१)

न कुर्वीतात्मनस् त्राणं गोर् अकृत्वा तु शक्तितः ॥ (३२।२)

आत्मनो यदि वान्येषां गृहे क्षेत्रे खले ऽथ वा । (३३।१)

भक्षयन्तीं न कथयेत् पिबन्तं चैव वत्सकम् ॥ (३३।२)

पिबन्तीषु पिबेत् तोयं संविशन्तीषु संविशेत् । (३४।१)

पतितां पङ्कमग्नां वा सर्वप्राणैः समुद्धरेत् ॥ (३४।२)

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा यस् तु प्राणान् परित्यजेत् । (३५।१)

मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोर् ब्राह्मणस्य च ॥ (३५।२)

गोवधस्यानुरूपेण प्राजापत्यं विनिर्दिशेत् । (३६।१)

प्राजापत्यं ततः कृच्छ्रं विभजेत् तच्चतुर्विधम् ॥ (३६।२)

एकाहम् एकभक्ताशी एकाहं नक्तभोजनः । (३७।१)

अयाचिताश्य् एकम् अहर् एकाहं मारुताशनः ॥ (३७।२)

दिनद्वयं चैकभक्तो द्विदिनं चैकभोजनः । (३८।१)

दिनद्वयम् अयाची स्याद् द्विदिनं मारुताशनः ॥ (३८।२)

त्रिदिनं चैकभक्ताशी त्रिदिनं नक्तभोजनः । (३९।१)

दिनत्रयम् अयाची स्यात् त्रिदिनं मारुताशनः ॥ (३९।२)

चतुरहं चैकभक्ताशी चतुरहं नक्तभोजनः । (४०।१)

चतुर्दिनम् अयाची स्याच् चतुरहं मारुताशनः ॥ (४०।२)

प्रायश्चित्ते ततश् चीर्णे कुर्याद् ब्राह्मणभोजनम् । (४१।१)

विप्राणां दक्षिणां दद्यात् पवित्राणि जपेद् द्विजः । (४१।२)

ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु गोघ्नः शुद्धो न संशयः ॥ (४१।३)