वानरी वटीआत्मगुप्ताफलं शुष्कं निस्तुषं चाष्टपालिकम् । (१।१)

माषस्याष्टपलं तद्वज्जलेन परिपेषितम् ॥ (१।२)

आर्द्रं कृत्वोभयं सम्यक् शिलापट्टेन पेषयेत् । (२।१)

कुंकुमं केसरं चैव जातीपत्रं शतावरी ॥ (२।२)

गोक्षुरेक्षुरबीजानि लवंगं मरिचं कणा । (३।१)

शृङ्गाटकं कर्षमितं कुर्यादेवं पृथक् पृथक् ॥ (३।२)

सूक्ष्मचूर्णं विधायाथ पूर्वपिष्टे निधापयेत् । (४।१)

वटकान् कारयेत् पश्चात् कर्षमात्रान् विपाचयेत् ॥ (४।२)

घृतप्रस्थत्रयेणैव सुतलथ्य निमज्जयेत् । (५।१)

माक्षिके घृतमाने वै मुखं रुन्ध्याद्दिनत्रयम् ॥ (५।२)

मध्वाज्यमिश्रितं भुञ्ज्यादेकैकं वटकं प्रगे । (६।१)

सप्तकानि च पञ्चैवमाहारं मधुरं भजेत् ॥ (६।२)

दुग्धौदनं तथा रात्रौ क्षारमम्लं च वर्जयेत् । (७।१)

रेतःक्षयी तथा क्लीबो गच्छेच्च प्रमदाशतम् ॥ (७।२)

अपुत्रः पुत्रमाप्नोति षण्ढोऽपि पुरुषायते । (८।१)

दृष्टप्रत्यययोगोऽयं सत्यमेतदुदीरितम् ॥ (८।२)

शतावर्यादिवाजीकरो ऽवलेहः (१)शतावरीं क्षीरविदारिकां च प्रस्थार्धमानां पृथगेव कुर्यात् । (९।१)

रसं तथा शाल्मलिमध्यमूलात् प्रस्थं सितार्धाढकमत्र देयम् ॥ (९।२)

सुपाचितं वै मृदुवह्निना तथा दर्वीप्रलेपोऽपि हि जायते यथा । (१०।१)

त्वक्पत्रकैलाः सह केसरेण पलप्रमाणा हि ततो विदध्यात् ॥ (१०।२)

लेहे सुशीते मधु बिल्वमात्रं प्रातः प्रभक्षेदिह कर्षमात्रम् ॥ (११।०)

शृङ्गातकादिवाजीकरो ऽवलेहः (२)शृङ्गाटकस्यापि पलं विधेयं वाराहिकन्दश्च पलप्रमाणः । (१२।१)

चूर्णीकृतं गालितमेव वस्त्राद् भृष्टं तथाज्येन सितासमेतम् ॥ (१२।२)

लवंगकृष्णागरुकेशराणां पलं प्रदद्याद्दशभागदुग्धम् । (१३।१)

लेहं सुजातं खलु भक्षयेत्तत् कर्षप्रमाणं नितरां प्रभाते । (१३।२)

कामस्य बोधं कुरुते हि शीघ्रं नारीं रमेद्वै चटकायतेऽसौ ॥ (१३।३)

कामदीप्तिकरवाजीकरो ऽवलेहः (३)शतावरीगोक्षुरदर्भमूलं शृङ्गाटकं नागबलात्मगुप्ते । (१४।१)

संचूर्ण्य सर्वं पृथगेव पालिकं क्षीरेण पाच्यं दशभागकेन ॥ (१४।२)

सिता प्रदेया दशपालिकात्र पाकं विदध्यादपि चाग्नियोगात् । (१५।१)

मधुप्लुतं भक्षितमर्धयामात् कामप्रदीप्तिं कुरुते सदैव ॥ (१५।२)

वीर्यस्य वृद्धिं जठराग्निवृद्धिं कामाग्निवृद्धिं सहसा करोति ॥ (१६।०)

माषादिवाजीकरो ऽवलेहः (४)माषाणामात्मगुप्ताया बीजानामाढकं नवम् । (१७।१)

जीवकर्षभकौ जीवां मेदां वृद्धिं शतावरीम् ॥ (१७।२)

मधुकं चाश्वगन्धां च साधयेत् प्रसृतोन्मिताम् । (१८।१)

रसे तस्मिन्घृतप्रस्थं गव्यं दशगुणं पयः ॥ (१८।२)

विदारीस्वरसप्रस्थं प्रस्थमिक्षुरसस्य च । (१९।१)

दत्त्वा मृद्वग्निना साध्यं सिद्धसर्पिर्निधापयेत् ॥ (१९।२)

शर्करायास्तुगाक्षीर्याः क्षौद्रस्य च पृथक् पृथक् । (२०।१)

भागांश्चतुष्पलांस्तत्र पिप्पल्याश्चावपेत्पलम् ॥ (२०।२)

पलं पूर्वमितो लीढ्वा ततोऽन्नम् उपयोजयेत् । (२१।१)

यदीच्छेदक्षयं शुक्रं शेफसश्चोत्तमं बलम् ॥ (२१।२)