पारदबन्धअथेदानीं प्रवक्ष्यामि रसराजस्य बंधनम् । (१।१)

अनुभूतं मया किंचित् गुरूणां हि प्रसादतः ॥ (१।२)

बन्धन:: सुब्त्य्पेस्बंधश्चतुर्विधः प्रोक्तो जलौका खोटपाटकौ । (२।१)

तथा भस्माभिधः साक्षात्कथितोऽपि रसागमे ॥ (२।२)

पक्वबन्धो जलौका स्यात्पिष्टीस्तम्भस्तु खोटकः । (३।१)

पाटः पर्पटिकाबन्धो भस्म भूतिसमो भवेत् ॥ (३।२)

सुब्स्तन्चेस् इन्दुचिन्ग् बन्धनमूलिकात्र मणिश्चैव स्वर्णकं नागवङ्गके । (४।१)

चत्वार एते सूतस्य बन्धनस्याथ कारणम् ॥ (४।२)

उत्तमो मूलिकाबन्धो मणिबन्धस्तु मध्यमः । (५।१)

अधमो धातुबन्धस्तु पूतिबन्धो ऽधमाधमः ॥ (५।२)

द्रुतिबन्धः पञ्चमोऽसौ देहलोहकरः सदा । (६।१)

अभ्रद्रुतिविशेषेण विज्ञेयोऽसौ भिषग्वरैः ॥ (६।२)

मूलिकाबन्धक्रमप्राप्तमिदं वक्ष्ये मूलिकाबन्धनं रसे । (७।१)

शुद्धो राक्षसवक्त्रश्च रसश्चाभ्रकजारितः ॥ (७।२)

इङ्गुदीमूलनिर्यासे मर्दितः पारदस्त्र्यहम् । (८।१)

तत उद्धृत्य वस्त्रेण बंधनं कारयेद् भिषक् ॥ (८।२)

कांजिके स्वेदनं कुर्यान्नियतं सप्तवासरम् । (९।१)

पाचितं चान्नमध्ये तु कर्तव्यं वत्सरावधि ॥ (९।२)

ततो धूर्तफले न्यस्तं स्वेदयेच्छतसंख्यया । (१०।१)

पाचितोऽसौ महातैले धूर्ततैले ऽन्नराशिके ॥ (१०।२)

बद्धस्तु तेन विधिना कठिनत्वं प्रजायते । (११।१)

वंगस्य स्तम्भनं सम्यक् करोत्येव न संशयः । (११।२)

धारितोऽसौ मुखे साक्षाद्वीर्यस्तम्भकरः सदा । (११।३)

मूलिकाबंधनं ह्येकं कथितं पारदस्य वै ॥ (११।४)

मूलिकाबन्ध (२)अथापरः प्रकारो हि बन्धनस्यापि पारदे । (१२।१)

नागार्जुनीमूलरसैर् मर्दयेद् दिनसप्तकम् ॥ (१२।२)

मुखचर्वणसम्भूतैर् निम्बकाष्ठेन पेषितः । (१३।१)

नवनीतसमस् तेन जायते पारदस्ततः ॥ (१३।२)

वस्त्रेण बंधनं कृत्वा फले धौर्ते निवेशयेत् । (१४।१)

गोमयैर्वेष्टितं तच्च करीषाग्नौ विपाचयेत् ॥ (१४।२)

लावकाख्ये पुटे सम्यक् क्रमवृद्ध्या शतं पुटेत् । (१५।१)

मासत्रयप्रमाणेन पाचयेदन्नमध्यतः ॥ (१५।२)

पश्चात्पुटशतं दद्याच्छगणेनाथ पूर्ववत् । (१६।१)

अनेनैव प्रकारेण बध्यते सूतकः सदा ॥ (१६।२)

दृष्टप्रत्यययोगोऽयं कथितः साधकाय वै । (१७।१)

धारितोऽसौ मुखे सम्यक् वीर्यस्तंभकरः परम् । (१७।२)

वंगस्तंभकरोऽप्येवं बद्धः सूतवरोऽप्यलम् ॥ (१७।३)

मूलिकाबन्धशुद्धं सुजारिताभ्रं वै सूतकं च विमर्दयेत् । (१८।१)

अर्कमूलरसेनैव वासरैकं प्रयत्नतः ॥ (१८।२)

वज्रमूषा ततः कार्या सुदृढा मसृणीकृता । (१९।१)

अर्कमूलभवेनैव कल्केन परिलेपिता ॥ (१९।२)

मूषामध्ये रसं मुक्त्वा चान्धयेद् अन्यमूषया । (२०।१)

यामार्धं ध्मापितः सम्यक् रसखोटः प्रजायते ॥ (२०।२)

स्वांगशीतं परिज्ञाय रसखोटं समुद्धरेत् । (२१।१)

वर्षमात्रं धृतो वक्त्रे वलीपलितनाशनः ॥ (२१।२)

सर्वसिद्धिकरोऽप्येष मूलिकाबद्धपारदः । (२२।१)

मूलिकाबंधनं सत्यं कृतं नागार्जुनादिभिः ॥ (२२।२)

सर्वसिद्धिकरं श्रेष्ठं सर्वकार्यकरं सदा ॥ (२३।०)

मूलिकाबन्ध (४)शुद्धं रसवरं सम्यक् तथैवाम्बरभक्षितम् । (२४।१)

जलकूम्भीरसैः पश्चान्मर्दयेद्दिनसप्तकम् ॥ (२४।२)

तस्याः प्रकल्पयेन्मूषां सूतकं तत्र निक्षिपेत् । (२५।१)

अन्यस्यामन्धमूषायां सूतमूषां निरुन्धयेत् ॥ (२५।२)

पुटं तत्र प्रदातव्यं एकेनारण्यकेन च । (२६।१)

पुटान्येवं प्रदेयानि एकैकोत्पलवृद्धितः ॥ (२६।२)

अनेनैव प्रकारेण पुटानि त्रीणि दापयेत् । (२७।१)

बन्धमाप्नोति सूतेन्द्रः सत्यं गुरुवचो यथा ॥ (२७।२)

मूलिकाबन्ध (५)चूर्णीकृतानि सततं धूर्तबीजानि यत्नतः । (२८।१)

सूतराजसमान्येवम् ऊर्ध्वयन्त्रेण पातयेत् ॥ (२८।२)

एकविंशतिवाराणि ततः खल्वे निधापयेत् । (२९।१)

इङ्गुदीपत्रनिर्यासे मर्दयेद्दिनसप्तकम् ॥ (२९।२)

भृंगराजरसेनैव विषखर्परकेन च । (३०।१)

पाठारसेन संमर्द्य लज्जालुस्वरसेन वै ॥ (३०।२)

त्र्यहं त्र्यहं च संमर्द्य बन्धमायाति निश्चितम् । (३१।१)

दोलायंत्रेण संस्वेद्य सप्ताहं धूर्तजे रसे ॥ (३१।२)

विषमूषोदरे धृत्वा मांसे सूकरसंभवे । (३२।१)

भर्जयेद्धूर्ततैलेन सप्ताहाज्जायते मुखम् ॥ (३२।२)

कठिनो वज्रसदृशो जायते नात्र संशयः । (३३।१)

क्षीरं शोषयते नित्यं कौतुकार्थे न संशयः ॥ (३३।२)

वीर्यं वंगं स्तम्भयति सत्यं सत्यं न संशयः । (३४।१)

प्रकाराः कथिताः पञ्च सूतराजस्य बंधने ॥ (३४।२)

वज्रसत्त्वेन शतवेधी रसबन्धः (१)वज्रबंधं द्वितीयं तु क्रमेणैव यथातथम् । (३५।१)

रसशास्त्राणि बहुधा निरीक्ष्य प्रवदाम्यहम् ॥ (३५।२)

वज्रसत्वं तथा सूतं समांशं कारयेद् बुधः । (३६।१)

रसपादसमं हेम त्रयमेकत्र मर्दयेत् ॥ (३६।२)

वंध्याकर्कोटिकामूलरसेनैवाथ भावयेत् । (३७।१)

तथा धूर्तरसेनापि चित्रकस्य रसेन वै ॥ (३७।२)

काम्बोजीरसकेनापि तथा नाडीरसेन वै । (३८।१)

आसां नियामिकानां च रसं वस्त्रेण गालयेत् ॥ (३८।२)

सूर्यातपे दिनैकैकं क्रमेणानेन मर्दयेत् । (३९।१)

अंधमूषागतं गोलं मुद्रयेद्दृढमुद्रया ॥ (३९।२)

लोहसंपुटके पश्चान्निक्षिप्तं मुद्रितं दृढम् । (४०।१)

घटिकाद्वयमानेन ध्मापितं भस्त्रया खलु ॥ (४०।२)

स्वांगशीतलकं ज्ञात्वा गृह्णीयातां च मूषिकाम् । (४१।१)

उत्खन्योत्खन्य यत्नेन सूतभस्म समाहरेत् ॥ (४१।२)

काचटंकणयोगेन ध्मापितं तं च गोलकम् । (४२।१)

वेधते शतवेधेन सूतको नात्र संशयः ॥ (४२।२)

वक्त्रस्थो निधनं हन्याद्देहलोहकरो भवेत् ॥ (४३।०)

वज्रभस्मयोगेन रसबन्धः (७)वज्रभस्म तथा सूतं समं कृत्वा तु मर्दयेत् । (४४।१)

त्रिनेमिकावज्रवल्लीसहदेवीरसेन ॥ (४४।२)

स्नुहिक्षीरेण सप्ताहं सूर्यघर्मे सुतीव्रके । (४५।१)

रसगोलं सुवृत्तं तु शुष्कं चैवाथ लेपयेत् ॥ (४५।२)

काकमाचीरसेनैव लांगलीस्वरसेन हि । (४६।१)

गोजिह्विकारसेनैव सप्तवारं प्रलेपयेत् ॥ (४६।२)

वज्रमूषागतं गोलं मुद्रयेद्दृढमुद्रया । (४७।१)

लोहसंपुटमूषायामन्धितं मध्यसंस्थितम् ॥ (४७।२)

सप्तमृत्कर्पटैः सम्यग्लेपितं सुदृढं कुरु । (४८।१)

ध्मापितं दृढमंगारैस्तत्रस्थं शीतलीकृतम् ॥ (४८।२)

भित्त्वा मूषागतं सूतं खोटं नक्षत्रसन्निभम् । (४९।१)

सर्वकार्यकरं शुभ्रं रञ्जितं वेधकृद्भवेत् ॥ (४९।२)

अभ्रद्रुत्या रसबन्धः (८)अभ्रकद्रुतिभिः सार्धं सूतकं च विमर्दयेत् । (५०।१)

समांशेन शिलापृष्ठे यामत्रयमनारतम् ॥ (५०।२)

कस्तूरीधनसाराभ्यां कृष्णागरुसमन्वितम् । (५१।१)

शर्करालशुनाभ्यां च रामठेन च संयुतम् ॥ (५१।२)

पलाशबीजस्य तथा तत्प्रसूनरसेन हि । (५२।१)

तीक्ष्णांशुनाथ मृदितं द्रुतिभिः सह सूतकम् ॥ (५२।२)

मिलत्येव न संदेहः किमन्यैर् बहुभाषितैः । (५३।१)

ततो गुञ्जारसेनैव श्वेतवृश्चीवकस्य च ॥ (५३।२)

लांगल्याश्च रसैस्तावद्यावद्भवति बन्धनम् ॥ (५४।०)

ततः प्रकाशमूषायां पञ्चांगारैर्धमेत्क्षणम् । (५५।१)

बन्धमायाति वेगेन यथा सूर्योदये ऽम्बुजम् ॥ (५५।२)

अभ्रद्रुतिसमायोगे रसेन्द्रो वध्यते खलु । (५६।१)

शिवभक्तो भवेत्साक्षात्सत्यवाक् संयतेन्द्रियः ॥ (५६।२)

शिवयोर्मेलनं सम्यक् तस्य हस्ते भविष्यति । (५७।१)

रसागमेषु यत्प्रोक्तं बंधनं पारदस्य च ॥ (५७।२)

कथितं तन्मया स्पष्टं नानुभूतं न चेष्टितम् ॥ (५८।०)

वज्रद्रुत्या रसबन्धः (९)वज्राणां ब्रह्मजातीनां द्रुतिर्वल्लप्रमाणिका । (५९।१)

तोलकं शुद्धसूतं च मर्दयेत्कन्यकारसे ॥ (५९।२)

तावत्तं मर्दयेत्सम्यग्यावत् पिष्टी प्रजायते । (६०।१)

कृत्वा मूषां समां शुद्धां दहनोपलनिर्मिताम् ॥ (६०।२)

तन्मध्ये पिष्टिकां मुक्त्वा पिष्टीमानं विषं त्वहेः । (६१।१)

पिधानं तादृशं कुर्यान्मुखं तेनाथ रुन्धयेत् ॥ (६१।२)

कांस्यभाजनमध्ये तु स्थापयेन्मूषिकां शुभाम् । (६२।१)

भाजनानि च चत्वारि चतुर्दिक्षु गतानि च ॥ (६२।२)

चित्रं घर्मप्रसंगेन बन्धमायाति पारदः । (६३।१)

यामात्खरातपे नित्यं शिवेनोक्तम् अतिस्फुटम् ॥ (६३।२)

वज्रद्रुतिसमायोगात्सूतो बन्धनकं व्रजेत् । (६४।१)

सर्वेषां सूतबन्धानां श्रेष्ठं सत्यमुदीरितम् ॥ (६४।२)

सुवर्णद्रुत्या रसबन्धः (१०)अथेदानीं प्रवक्ष्यामि सूतराजस्य बन्धनम् । (६५।१)

हेमद्रुतिं रसेन्द्रेण मर्दयेत्सप्तवासरान् ॥ (६५।२)

ज्वालामुखीरसेनैव धौतः पश्चाच्च कांजिकैः । (६६।१)

प्रत्यहं क्षालयेद्रात्रौ रसेनोक्तेन वै दिवा ॥ (६६।२)

अंधमूषागतं पश्चान्मृदा कर्पटयोगतः । (६७।१)

लेपयेत्सप्तवाराणि भूगर्ते गोलकं न्यसेत् ॥ (६७।२)

द्वादशांगुलविस्तीर्णं द्वादशांगुलनिम्नकम् । (६८।१)

खातप्रमाणं कथितं गुरुमार्गेण च स्फुटम् ॥ (६८।२)

तत्रोपरि पुटं देयं गजाह्वं छगणेन च । (६९।१)

यामद्वादशकेनैव बध्यते पारदः स्वयम् ॥ (६९।२)

हेमद्रुतौ बद्धरसो देहलोहप्रसाधकः । (७०।१)

सर्वसिद्धिकरः श्रीमान् जरादारिद्र्यनाशनः ॥ (७०।२)

सुवर्णेन रसबन्धःधातुबन्धस्तृतीयोऽसौ स्वहस्तेन कृतो मया । (७१।१)

तदहं कथयिष्यामि साधकार्थे यथातथम् ॥ (७१।२)

भूर्जवत्सूक्ष्मपत्राणि कारयेत्कनकस्य च । (७२।१)

तान्येव कोलमात्राणि पलमात्रं तु सूतकम् ॥ (७२।२)

मर्दयेन्निम्बुकद्रावैर्दिनमेकमनारतम् । (७३।१)

ततस्तद्गोलकं कृत्वा खर्परोपरि विन्यसेत् ॥ (७३।२)

चुल्यामारोपणं कार्यं धान्याम्लेन निषिञ्चयेत् । (७४।१)

पिष्टिस्तंभस्तु कर्तव्यो नियतं त्रिदिनावधि ॥ (७४।२)

ततो धूर्तरसेनैव स्वेदयेत्सप्तवासरान् । (७५।१)

श्वेता पुनर्नवा चिंचा सहदेवी च नीलिका ॥ (७५।२)

तथा धूर्तवधूश् चैव लांगली सुरदालिका । (७६।१)

सूतबन्धकरा श्रेष्ठा प्रोक्ता नागार्जुनादिभिः ॥ (७६।२)

एतासां स्वरसैः पङ्कैर् लेपयेत्सूतगोलकम् । (७७।१)

त्रिगुणैर् भूर्जपत्रैस्तु वेष्टयेत्तदनंतरम् ॥ (७७।२)

वस्त्रेण पोटलीं बद्ध्वा स्वेदयेन्निंबुकद्रवैः । (७८।१)

यामत्रयं प्रयत्नेन धौतः पश्चाद् गवां जलैः ॥ (७८।२)

ततो धूर्तफलान्तस्थं पाचयेद्बहुभिः पुटैः । (७९।१)

लावकाख्यैः सुमतिमान् शोभनः सूर्यकान्तिवत् । (७९।२)

जायते नात्र संदेहो बद्धः शिवसमो भवेत् ॥ (७९।३)

रौप्येण रसबन्धःअष्टमांशेन रूप्येन सूतकं हि प्रमर्दयेत् । (८०।१)

चांगेरीस्वरसेनैव पिष्टिकां कारयेद् बुधः ॥ (८०।२)

खोटं बद्ध्वा तु विपचेत् धूर्ततैले त्रिवासरान् । (८१।१)

तथा च कंगुणीतैले करवीरजटोद्भवे ॥ (८१।२)

जातीफलोद्भवेनापि वत्सनागोद्भवेन च । (८२।१)

भृंग्युद्भवेन च तथा समुद्रशोषकस्य वै ॥ (८२।२)

देवदारुभवेनापि पाचयेन्मतिमान् भिषक् । (८३।१)

पश्चात्सुतीक्ष्णमदिरा दातव्या तु तुषाग्निना ॥ (८३।२)

दिनानि सप्तसंख्यानि मुखम् उत्पद्यते ध्रुवम् । (८४।१)

शुक्रस्तम्भकरः सम्यक् क्षीरं पिबति नान्यथा ॥ (८४।२)

तुत्थेन तुत्थोत्थताम्रेण रसबन्धःलोहपात्रे सुविस्तीर्णे तुत्थकस्यालवालकम् । (८५।१)

अष्टसंस्कारितं सूतं तस्मिन्निक्षिप्य मात्रया ॥ (८५।२)

तुत्थचूर्णेन संछाद्य पूरयेन्निम्बुकद्रवैः । (८६।१)

पिधानेन मुखं रुद्ध्वा लोहपात्रस्य यत्नतः ॥ (८६।२)

निर्वाते निर्जने देशे त्रिदिनं स्थापयेत्ततः । (८७।१)

उष्णकांजिकयोगेन क्षालयेद् बहुशो भिषक् ॥ (८७।२)

नवनीतसमो वर्णः सूतकस्यापि दृश्यते । (८८।१)

रसखोटं ततो बद्ध्वा स्वेदयेत्कांजिकैस्त्र्यहम् ॥ (८८।२)

अश्मचूर्णस्य कणिकामध्ये खोटं निधाय च । (८९।१)

जलसेकः प्रकर्तव्यः शीतीभूतं समुद्धरेत् ॥ (८९।२)

अनेनैव प्रकारेण त्रिवारं पाचयेद् ध्रुवम् । (९०।१)

कठिनत्वं प्रयात्येव सत्यं गुरुवचो यथा ॥ (९०।२)

ततो धूर्तफलानां हि सहस्रेणापि पाचयेत् । (९१।१)

मुखम् उत्पद्यते सम्यक् वीर्यस्तंभकरो ऽप्ययम् ॥ (९१।२)

धातुबीजेन रसबन्धःवंगतीक्ष्णे समे कृत्वा ध्मापयेद्वज्रमूषया । (९२।१)

वङ्गम् उत्तारयेत्सम्यक् तीव्राङ्गारैः प्रयत्नतः ॥ (९२।२)

अनेनैव प्रकारेण त्रिगुणं वाहयेत्त्रपु । (९३।१)

बीजं शाणप्रमाणं हि सूतं पलमितं भवेत् ॥ (९३।२)

मर्दयेत्कन्यकाद्रावैर् दिनमेकं विशोषयेत् । (९४।१)

गोलस्य स्वेदनं कार्यमहोभिः सप्तभिस्तथा ॥ (९४।२)

त्रिफलाक्वाथमध्ये तु त्रियामं स्वेदयेत्सुधीः । (९५।१)

कुमार्याः स्वरसेनैव भृंगराजरसेन हि ॥ (९५।२)

भृंगीरसेन च तथा त्रिदिनं स्वेद्यमेव हि । (९६।१)

एकैकेनौषधेनैवं काचकूप्यां निवेशयेत् ॥ (९६।२)

खटीपटुशिवाभक्तं पिष्ट्वा वक्त्रं निरुन्धयेत् । (९७।१)

खातं त्रिहस्तमात्रं स्याल्लद्दीपूर्णं तु कारयेत् ॥ (९७।२)

मध्ये तु काचघटिकां सुरापूर्णां निवेशयेत् । (९८।१)

भूमिस्थां मासयुग्मेन पश्चादेनां समुद्धरेत् ॥ (९८।२)

बद्धं सूतवरं ग्राह्यं शुभ्रं चंद्रप्रभानिभम् । (९९।१)

मुखस्थं कुरुते सम्यक् दृढवज्रसमं वपुः ॥ (९९।२)

कामिनीनां शतं गच्छेद्वलीपलितवर्जितः । (१००।१)

देवीशास्त्रानुसारेण धातुबद्धरसोऽप्ययम् ॥ (१००।२)

प्रकाशितो मया सम्यक् नात्र कार्या विचारणा ॥ (१०१।०)

कान्तलोहेन रसबन्धःरसेंद्रः कान्तलोहं च तीक्ष्णलोहं तथैव च । (१०२।१)

अभ्रसत्वं तथा ताप्यसत्वं हेमसमन्वितम् ॥ (१०२।२)

समांशानि च सर्वाणि मर्दयेन्निम्बुकद्रवैः । (१०३।१)

निषेचयेदेकदिनं पश्चाद् गोलं तु कारयेत् ॥ (१०३।२)

पक्वमूषा प्रकर्तव्या गोलं गर्भे निवेशयेत् । (१०४।१)

गोजिह्वा काकमाची च निर्गुंडी दुग्धिका तथा ॥ (१०४।२)

कुमारी मेघनादा च मधुसैंधवसंयुता । (१०५।१)

एतासां स्वरसेनैव स्वेदयेद्बहुशो भिषक् ॥ (१०५।२)

यावद्दृढत्वमायाति तावत्स्वेद्यं तु गोलकम् । (१०६।१)

वक्त्रे धृतं जरामृत्युं निहन्ति च न संशयः ॥ (१०६।२)

सर्वरोगान्निहत्याशु वयः स्तम्भयते ध्रुवम् । (१०७।१)

कर्णे कण्ठे तथा हस्ते धारिता मस्तकेऽपि वा । (१०७।२)

अभिचारादिदोषाश्च न भवन्ति कदाचन ॥ (१०७।३)

चतुर्विधान्येव तु बन्धनानि श्रीसूतराजस्य मयोदितानि । (१०८।१)

कुर्वन्ति ये तत्त्वविदो भिषग्वरा राज्ञां गृहे तेऽपि भवन्ति पूज्याः ॥ (१०८।२)

इति परमरहस्यं सूतराजस्य चोक्तं रसनिगममहाब्धेर् लब्धम् एतत् सुरत्नम् । (१०९।१)

सकलगुणवरिष्ठा वादिनः कौतुकज्ञा निजहृदि च सुकण्ठे धारयिष्यन्ति तज्ज्ञाः ॥ (१०९।२)