श्रीदेव्य् उवाच । (१।१)

नराकृतिं गुरुं नाथ मन्त्रं वर्णात्मकं तथा । (१।२)

ध्यानानुरूपिणं देवम् एकत्वं वा कथं वद ॥ (१।३)

श्रीशिव उवाच । (२।१)

गुरुवक्त्रान् महामन्त्रो लभ्यते साधकोत्तमैः । (२।२)

यद्य् एको जायते वीर्यस् तस्य मूर्तिर् भवेद् ध्रुवम् ॥ (२।३)

देवतायाः शरीरं च बीजाद् उत्पद्यते प्रिये । (३।१)

गुरोर् आज्ञानुसारेण चान्यमूर्तिस् तु जायते ॥ (३।२)

गुर्वादिभावनाद् देवि भावसिद्धिः प्रजायते । (४।१)

अत एव महेशानि चैकत्वं परिकथ्यते ॥ (४।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (५।१)

यच् चाक्षुषं महादेव तदाकरं विचिन्तयेत् । (५।२)

अचाक्षुषे महादेव ध्यानं वा कीदृशं भवेत् ॥ (५।३)

श्रीशिव उवाच । (६।१)

शब्दब्रह्ममयं देवि मम वक्त्राद् विनिर्गतम् । (६।२)

आकाररहिते देवि यथा ध्यानादिकं भवेत् ॥ (६।३)

तथैवोच्चारणेनैव भक्तियुक्तेन चेतसा । (७।१)

सत्यं सत्यं महेशानि प्रत्यक्षं नात्र संशयः ॥ (७।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (८।१)

पशुप्रदाने वाक्यं तु कीदृशं वद शंकर । (८।२)

येन वाक्येन देवेश देवी तुष्टा भवत्य् अपि ॥ (८।३)

श्रीशिव उवाच । (९।१)

मृगे महिषे चोष्ट्रे च पशुशब्दं न योजयेत् । (९।२)

छागले च तथा सिंहे व्याघ्रे च परमेश्वरि ॥ (९।३)

पशुशब्दं योजयित्वा महादेव्यै निवेदयेत् । (१०।१)

पशुभावस्थितो मन्त्री महिषो दीयते यदि ॥ (१०।२)

बलिदानं प्रकर्तव्यं न मांसं भक्षयेन् नरः । (११।१)

सम्यक् फलं न लभते दशांशं लभते प्रिये ॥ (११।२)

महिषादि प्रदातव्यं दिव्यवीरमते स्थितः । (१२।१)

स एव सिद्धिम् आप्नोति फलं सम्यक् प्रियंवदे ॥ (१२।२)

पशुदानं विना देवि पूजयेन् न कदाचन । (१३।१)

तथा च नित्यपूजायां यदि शक्तो भवेन् नरः ॥ (१३।२)

केवलं बलिदानेन सिद्धो भवति नान्यथा । (१४।१)

निर्धनः परमेशानि यदि पूजादिकं चरेत् ॥ (१४।२)

वत्सरान्ते प्रदातव्यं बलिम् एकं सुरेश्वरि । (१५।१)

अन्यथा नैव सिद्धिः स्याद् आ जन्म पूजनाद् अपि ॥ (१५।२)

बलिदानं महायज्ञं कलिकाले च चण्डिके । (१६।१)

अश्वमेधादिकं यज्ञं कलौ नास्ति सुरेश्वरि ॥ (१६।२)

केवलं बलिदानेन चाश्वमेधफलं भवेत् । (१७।१)

यज्ञावशेषं यद् द्रव्यं भोजनीयं न चान्यथा ॥ (१७।२)

यज्ञावशेषभोगेन स यज्ञी नात्र संशयः । (१८।१)

न भक्षेद् यदि मोहेन न यज्ञफलभाग् भवेत् ॥ (१८।२)

त्याज्यं द्रव्यं कथं देवि महादेव्यै निवेदयेत् । (१९।१)

ब्रह्मरूपं महातन्त्रं मम वक्त्राद् विनिर्गतम् ॥ (१९।२)

स पूतः सर्वपापेभ्यो यदि चैकाक्षरं श्रुतम् । (२०।१)

महाभक्तियुतो भूत्वा शृणोति पटलं यदि ॥ (२०।२)

किं तस्य ध्यानपूजायां तीर्थस्नानेन तस्य किम् । (२१।१)

शब्दब्रह्ममयं ज्ञात्वा समस्तं यदि चण्डिके ॥ (२१।२)

केवलं श्रवणेनैव स सिद्धो नात्र संशयः । (२२।१)

अष्टादशपुराणानां श्रवणेनैव यत् फलम् ॥ (२२।२)

चतुर्वेदेन साङ्गेन श्रवणेनैव यतः फलम् । (२३।१)

अस्य तन्त्रस्य देवेशि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (२३।२)

ब्रह्मरूपम् इदं तन्त्रं सारात् सारं परात् परम् ॥ (२४।१)