श्रीचण्डिकोवाच । (१।१)

पारदं भस्मनिर्माणं केनोपायेन शंकर । (१।२)

तद् अहं श्रोतुम् इच्छामि यदि ते ऽस्ति कृपा मयि ॥ (१।३)

श्रीशंकर उवाच । (२।१)

पारदे भस्मनिर्माणे नानाविघ्नानि पार्वति । (२।२)

अत एव हि तत्रादौ शान्तिं कुर्याद् द्विजोत्तमः ॥ (२।३)

वरयेत् कर्मकर्तारं वक्ष्यमाणविधानतः । (३।१)

पूजयेत् षोडशलिङ्गं पार्थिवं पर्वतात्मजे ॥ (३।२)

षोडशेनोपचारेण तोडलोक्तविधानतः । (४।१)

भोगयोग्यं प्रदातव्यं मधुपर्कं सुरेश्वरि ॥ (४।२)

पञ्चामृतेन देवेशं स्नापयेच् छुद्धवारिणा । (५।१)

पुरुषस्य यथायोग्यं युग्मवस्त्रं निवेदयेत् ॥ (५।२)

चतुरङ्गुलिविस्तारं रौप्यनिर्माणपीठकम् । (६।१)

अलंकारं यथायोग्यं पुरुषस्य निवेदयेत् ॥ (६।२)

अलक्तकयुतं वापि दद्यान् मलयजं शिवे । (७।१)

षडङ्गधूपं देवेशि प्रदद्याच् च पुनः पुनः ॥ (७।२)

घृतयुक्तं तथा दीपं दद्यात् कल्याणहेतवे । (८।१)

नैवेद्यं विविधं रम्यं नानाफलसमन्वितम् ॥ (८।२)

शर्करासंयुतं कृत्वा पायसं विनिवेदयेत् । (९।१)

दद्यात् तोयं महेशानि विजयासंयुतं प्रिये ॥ (९।२)

षडक्षरं महामन्त्रं गजान्तकसहस्रकम् । (१०।१)

प्रजपेत् साधकश्रेष्ठस् ततः सिद्धो भवेद् ध्रुवम् ॥ (१०।२)

अथवा परमेशानि धनदां धनदायिनीम् । (११।१)

पूजयेद् बहुयत्नेन षोडशेनोपचारतः ॥ (११।२)

द्वादशाह्वं यजेद् धीमान् दिक्सहस्रं ततो जपेत् । (१२।१)

तद्दशांशं महेशानि होमं कुर्याद् विचक्षणः ॥ (१२।२)

होमकर्माद्यशक्तश् चेद् द्विगुणं जपम् आचरेत् । (१३।१)

यदि प्रीता भवेत् सा हि तदा किं वा न सिध्यति ॥ (१३।२)

प्रत्यहं परमेशानि कुबेरो दीयते वसु । (१४।१)

भस्मनिर्माणकं देवि विचित्रं तस्य किं शिवे ॥ (१४।२)

गुरवे दक्षिणां दद्याद् यथाविभवविस्तरैः । (१५।१)

ततः सिद्धो भवेन् मन्त्री नात्र कार्या विचारणा ॥ (१५।२)

श्रीचण्डिकोवाच । (१६।१)

विधानं देवदेवेश भस्मनिर्माणकर्मणि । (१६।२)

सकृत् कृते येन रूपे भस्मसाज् जायते विभो ॥ (१६।३)

श्रीशंकर उवाच । (१७।१)

आनीय पारदं देवि स्थापयेत् प्रस्तरोपरि । (१७।२)

तस्योपरि जपेन् मन्त्रं सर्ववन्द्यनवात्मकम् ॥ (१७।३)

साष्टसहस्रं देवेशि प्रजपेत् साधकाग्रणीः । (१८।१)

स्वयंभुपुष्पसंयुक्ते वस्त्रे चारुणसंनिभे ॥ (१८।२)

संस्थाप्य पारदं देवि मृत्पात्रयुगले शिवे । (१९।१)

पुष्पयुक्तेन सूत्रेण बध्नीयाद् बहुयत्नतः ॥ (१९।२)

मुक्तिधाराजलेनैव धान्यस्य परमेश्वरि । (२०।१)

लेपयेद् बहुयत्नेन रौद्रे शुष्कं च कारयेत् ॥ (२०।२)

पुनश् च लेपयेद् धीमान् ततो वह्नौ विनिक्षिपेत् । (२१।१)

अष्टमीनवमीरात्रौ क्षिपेन् नैव सुरेश्वरि ॥ (२१।२)

अथवा परमेशानि मृत्पात्रे स्थापयेद् रसम् । (२२।१)

वल्लीरसेन तद्द्रव्यं शोधयेद् बहुयत्नतः ॥ (२२।२)

घृतनारीरसेनैव तथैव शोधनं चरेत् । (२३।१)

एवं कृते तु गुटिका यदि स्याद् दृढबन्धनम् ॥ (२३।२)

धुस्तुरं च समानीय मध्ये शून्यं च कारयेत् । (२४।१)

कृष्णाख्यतुलसीयोगे तथा घृतकुमारिका ॥ (२४।२)

एवं कृते वह्नियोगे भस्मसाज् जायते किल । (२५।१)

भस्मयोगे भवेत् स्वर्णं धनदायाः प्रसादतः ॥ (२५।२)

विवर्णं जायते द्रव्यं यदि पूजां न चाचरेत् ॥ (२६।१)

श्रीचण्डिकोवाच । (२७।१)

स्वयम्भु कीदृशं नाथ कुण्डगोलं तु कीदृशम् । (२७।२)

स्वपुष्पं कीदृशं नाथ वज्रपुष्पं तु कीदृशम् । (२७।३)

सर्वकालोद्भवं नाथ कीदृशं वद शंकर ॥ (२७।४)

श्रीशंकर उवाच । (२८।१)

विवाहरहिता कन्या प्रथमं पुष्पसंयुता । (२८।२)

तच्छोणितं महेशानि स्वयम्भु नात्र संशयः ॥ (२८।३)

भर्तरि विद्यमाने तु या कन्या चान्यजा शिवे । (२९।१)

तदुद्भवं कुण्डपुष्पं सर्वकार्यार्थसाधकम् ॥ (२९।२)

मृते भर्तरि देवेशि या कन्या अन्यजा शिवे । (३०।१)

तदुद्भवं गोलपुष्पं देववश्यकरं परम् ॥ (३०।२)

विवाहितायाः कन्यायाः प्रथमे ऋतुसम्भवे । (३१।१)

तच्छोणितं महेशानि स्वपुष्पं सर्वमोहनम् ॥ (३१।२)

विवाहितायाः कन्यायाः पुरुषस्य च ताडनात् । (३२।१)

यदि पुष्पं समुद्भूतं वज्रं तत् परिकीर्तितम् ॥ (३२।२)

विवाहितायाः कन्यायाः प्रतिमासे च यद् भवेत् । (३३।१)

सर्वकालोद्भवं पुष्पं कथितं वीरवन्दिते ॥ (३३।२)

समक्रोशं वह्निमध्ये स्थापयेद् बहुयत्नतः । (३४।१)

तत उत्थाय तद् द्रव्यं स्वर्णपात्रे निधाय च ॥ (३४।२)

प्रजपेत् परमेशानि प्रासादाख्यं महामनुम् । (३५।१)

ततः सिद्धो भवेन् मन्त्री नान्यथा मम भाषितम् ॥ (३५।२)

एतन् मन्त्रं महेशानि गजान्तकसहस्रकम् । (३६।१)

जपित्वा पूजयेत् पश्चात् पार्थिवं शिवलिङ्गकम् ॥ (३६।२)

ततः परीक्षा कर्तव्या शृणु मत्प्राणवल्लभे । (३७।१)

शुद्धताम्रं वह्निमध्ये मृत्पात्रे तोलकं मितम् ॥ (३७।२)

द्रवीभूते च ताम्रे च गुञ्जामानं क्षिपेद् यदि । (३८।१)

तत्क्षणे परमेशानि स्वर्णं भवति निश्चितम् ॥ (३८।२)

गुञ्जाप्रमाणं तद् द्रव्यं भोजनं कुरुते यदि । (३९।१)

सर्वरोगपरित्यक्तो जायते मदनोपमः । (३९।२)

मन्त्रसिद्धिर् भवेत् तस्य जायते चिरजीविता ॥ (३९।३)

प्रत्यहं परमेशानि शतनारीं रमेद् यदि । (४०।१)

वीर्यादिरहितं न स्यात् तेजोवृद्धिकरं परम् ॥ (४०।२)

मरणं नैव पश्यामि यदि ध्यानयुतो भवेत् । (४१।१)

तस्य वित्तं विलोक्यैव कुबेरो ऽपि तिरस्कृतः ॥ (४१।२)

गानेन तुम्बुरुः साक्षाद् दानेन वासवो यथा । (४२।१)

महेश इव योगीन्द्रो निरृतिर् इव दुर्धरः ॥ (४२।२)

महाबलो महावीर्यो महासाहसिकः शुचिः । (४३।१)

महास्वच्छो दयावांश् च सर्वप्राणिहिते रतः । (४३।२)

बहु किं कथ्यते देवि स एव गणनायकः ॥ (४३।३)