मातृकाभेदतन्त्रMātṛkābhedatantra
MBhT, 11
Select a line for its word-by-word analysis.
प्रासादं मण्डपं वापि यदि देव्यै निवेदयेत् । (१।२)
prāsādaṃ maṇḍapaṃ vāpi yadi devyai nivedayet |
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि येन प्रासादम् उत्सृजेत् । (३।२)
śṛṇu devi pravakṣyāmi yena prāsādam utsṛjet |
प्रकुर्याद् बहुयत्नेन वस्त्रेण वेष्टनं चरेत् । (४।१)
prakuryād bahuyatnena vastreṇa veṣṭanaṃ caret |
कुम्भयुग्मं स्थापयित्वा क्षौमवस्त्रेण वेष्टयेत् । (५।१)
kumbhayugmaṃ sthāpayitvā kṣaumavastreṇa veṣṭayet |
युग्मं युग्मं क्षौमवस्त्रं कुम्भयुग्मे नियोजयेत् ॥ (५।२)
yugmaṃ yugmaṃ kṣaumavastraṃ kumbhayugme niyojayet ||
ईशकुम्भे यजेद् देवीम् आग्नेयाम् अग्निदैवतम् । (६।१)
īśakumbhe yajed devīm āgneyām agnidaivatam |
आगमोक्तेन विधिना कुर्यात् तत्र कुशण्डिकाम् ॥ (८।२)
āgamoktena vidhinā kuryāt tatra kuśaṇḍikām ||
सहस्रं होमयेन् मन्त्री शतन्यूनं न कारयेत् ॥ (९।२)
sahasraṃ homayen mantrī śatanyūnaṃ na kārayet ||
पूर्णाहुतिं ततो दत्त्वा ततो वाक्यं समाचरेत् । (१०।१)
pūrṇāhutiṃ tato dattvā tato vākyaṃ samācaret |
अद्येत्यादि समुच्चार्यं सौरमासं समुच्चरेत् ॥ (१०।२)
adyetyādi samuccāryaṃ sauramāsaṃ samuccaret ||
तिथिगोत्रं चामुको ऽहं धर्मार्थकामम् एव वा । (११।१)
tithigotraṃ cāmuko 'haṃ dharmārthakāmam eva vā |
देवतायै नमः पश्चाद् दक्षिणां दापयेद् गुरौ । (१२।१)
devatāyai namaḥ paścād dakṣiṇāṃ dāpayed gurau |
सुरास्त्वादीन् समुच्चार्य शान्तिं कुर्यात् ततो गुरुः । (१३।१)
surāstvādīn samuccārya śāntiṃ kuryāt tato guruḥ |
सर्वादौ गुरुदेवस्य वरणं कारयेत् सुधीः ॥ (१३।२)
sarvādau gurudevasya varaṇaṃ kārayet sudhīḥ ||
सुवर्णं चम्पकाकारं कर्णयुग्मे निवेदयेत् । (१४।१)
suvarṇaṃ campakākāraṃ karṇayugme nivedayet |
चतुष्कोणयुतं स्वर्णं ग्रीवायां परियोजयेत् ॥ (१४।२)
catuṣkoṇayutaṃ svarṇaṃ grīvāyāṃ pariyojayet ||
उष्णीषं च ततो दद्यात् कण्ठे मालां नियोजयेत् । (१५।१)
uṣṇīṣaṃ ca tato dadyāt kaṇṭhe mālāṃ niyojayet |
अङ्गुल्याम् अङ्गुरी देया दिव्यवस्त्रं नियोजयेत् । (१६।१)
aṅgulyām aṅgurī deyā divyavastraṃ niyojayet |
एवं हि वरणं कृत्वा कर्मयोग्यं विचिन्तयेत् ॥ (१६।२)
evaṃ hi varaṇaṃ kṛtvā karmayogyaṃ vicintayet ||
गुरुं वा गुरुपुत्रं वा वरयेद् यत्नतः सुधीः । (१७।१)
guruṃ vā guruputraṃ vā varayed yatnataḥ sudhīḥ |
सदस्यं न हि कर्तव्यं तन्त्रधारं न तत्र वै ॥ (१७।२)
sadasyaṃ na hi kartavyaṃ tantradhāraṃ na tatra vai ||
ब्रह्माणं न हि कर्तव्यं केवलं वरयेद् गुरुम् । (१८।१)
brahmāṇaṃ na hi kartavyaṃ kevalaṃ varayed gurum |
गुरोर् भृत्यो महेशानि भैरवो नात्र संशयः ॥ (१८।२)
guror bhṛtyo maheśāni bhairavo nātra saṃśayaḥ ||
स्वयं होता भवेद् विप्रो गुरोर् आज्ञानुसारतः ॥ (१९।२)
svayaṃ hotā bhaved vipro guror ājñānusārataḥ ||
भूरसीत्यादिमन्त्रेण घटयुग्माभिमन्त्रितम् । (२१।१)
bhūrasītyādimantreṇa ghaṭayugmābhimantritam |
वेदोक्तं चैव स्मृत्युक्तं मन्त्रं न योजयेत् सुधीः । (२२।१)
vedoktaṃ caiva smṛtyuktaṃ mantraṃ na yojayet sudhīḥ |
अन्यत् सर्वं समानं हि प्रासादादिस्थले पुनः । (२३।१)
anyat sarvaṃ samānaṃ hi prāsādādisthale punaḥ |
कूपादियोजनं कुर्यात् यष्टिप्रोतनम् आचरेत् ॥ (२३।२)
kūpādiyojanaṃ kuryāt yaṣṭiprotanam ācaret ||
चतुर्हस्तप्रमाणं च मध्यभागे तु प्रोतनम् । (२४।१)
caturhastapramāṇaṃ ca madhyabhāge tu protanam |
मूलमन्त्रं समुच्चार्य ततो वह्निवधूं न्यसेत् ॥ (२४।२)
mūlamantraṃ samuccārya tato vahnivadhūṃ nyaset ||
ततो यष्टिं समुच्चार्य पोतयामि वदेत् सुधीः । (२५।१)
tato yaṣṭiṃ samuccārya potayāmi vadet sudhīḥ |
तत्र संतरणं धेनुं नैव कुर्याद् विचक्षणः ॥ (२५।२)
tatra saṃtaraṇaṃ dhenuṃ naiva kuryād vicakṣaṇaḥ ||
स्वर्णं रूप्यं प्रवालं च दक्षिणां परियोजयेत् ॥ (२६।२)
svarṇaṃ rūpyaṃ pravālaṃ ca dakṣiṇāṃ pariyojayet ||
स्नापयित्वा कुम्भतोयैः शान्तिं कुर्यात् ततो गुरुः ॥ (२७।१)
snāpayitvā kumbhatoyaiḥ śāntiṃ kuryāt tato guruḥ ||
दीर्घिकां च पुष्करिणीं ह्य् अनेनैव जलाशयम् । (२९।१)
dīrghikāṃ ca puṣkariṇīṃ hy anenaiva jalāśayam |
उत्सृज्य परया भक्त्या महादेव्यै प्रयत्नतः ॥ (२९।२)
utsṛjya parayā bhaktyā mahādevyai prayatnataḥ ||
सप्तमं पुरुषं कान्ते मातृवंशे समं प्रिये ॥ (३०।२)
saptamaṃ puruṣaṃ kānte mātṛvaṃśe samaṃ priye ||
कैलासे निवसेन् नित्यं देव्या वरप्रसादतः । (३१।१)
kailāse nivasen nityaṃ devyā varaprasādataḥ |
स्वयं देवस्वरूपश् च जीवन्मुक्तो न संशयः ॥ (३१।२)
svayaṃ devasvarūpaś ca jīvanmukto na saṃśayaḥ ||
यत् फलं लभते देवि तस्माल् लक्षगुणं भवेत् ॥ (३२।२)
yat phalaṃ labhate devi tasmāl lakṣaguṇaṃ bhavet ||
मेरुतुल्यं सुवर्णं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । (३३।१)
merutulyaṃ suvarṇaṃ tu brāhmaṇe vedapārage |
दत्त्वा यत् फलम् आप्नोति तस्माल् लक्षगुणं भवेत् ॥ (३३।२)
dattvā yat phalam āpnoti tasmāl lakṣaguṇaṃ bhavet ||
पूर्णशस्येन देवेशि सप्तद्वीपां वसुंधराम् । (३४।१)
pūrṇaśasyena deveśi saptadvīpāṃ vasuṃdharām |
प्रदद्याद् बहुयत्नेन ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ (३४।२)
pradadyād bahuyatnena brāhmaṇe vedapārage ||
तस्माल् लक्षगुणं पुण्यम् अनेन परमेश्वरि ॥ (३५।१)
tasmāl lakṣaguṇaṃ puṇyam anena parameśvari ||
सदक्षिणं व्रतं सर्वं दानं यद् वेदसंमतम् । (३६।१)
sadakṣiṇaṃ vrataṃ sarvaṃ dānaṃ yad vedasaṃmatam |
तस्माल् लक्षगुणं पुण्यम् अनेन परमेश्वरि ॥ (३६।२)
tasmāl lakṣaguṇaṃ puṇyam anena parameśvari ||
इदानीं यज्ञसूत्रस्य विधानं मयि कथ्यताम् ॥ (३७।३)
idānīṃ yajñasūtrasya vidhānaṃ mayi kathyatām ||
यज्ञसूत्रस्य यन् मानं तच् छृणुष्व वरानने । (३८।२)
yajñasūtrasya yan mānaṃ tac chṛṇuṣva varānane |
ऋग्वेदी धारयेत् सूत्रं नाभेर् ऊर्ध्वं स्तनाद् अधः ॥ (३८।३)
ṛgvedī dhārayet sūtraṃ nābher ūrdhvaṃ stanād adhaḥ ||
यजुषां सूत्रमानं हि आश्चर्यं शैलजे परम् । (३९।१)
yajuṣāṃ sūtramānaṃ hi āścaryaṃ śailaje param |
धारणीयं प्रयत्नेन नान्यद् दैर्घ्यं कदाचन ॥ (३९।३)
dhāraṇīyaṃ prayatnena nānyad dairghyaṃ kadācana ||
ब्रह्मरन्ध्रान् नाभिदेशपर्यन्तं यज्ञसूत्रकम् ॥ (४०।२)
brahmarandhrān nābhideśaparyantaṃ yajñasūtrakam ||
अथवापि च ग्रीवायाम् आरोप्य नाभिं संस्पृशेत् । (४१।१)
athavāpi ca grīvāyām āropya nābhiṃ saṃspṛśet |
तस्मात् पृष्ठान् मेरुदण्डपर्यन्तं यज्ञसूत्रकम् ॥ (४१।२)
tasmāt pṛṣṭhān merudaṇḍaparyantaṃ yajñasūtrakam ||
ग्रीवाया दक्षिणाङ्गुष्ठपर्यन्तं यज्ञसूत्रकम् ॥ (४२।२)
grīvāyā dakṣiṇāṅguṣṭhaparyantaṃ yajñasūtrakam ||
अथवा धारयेत् सूत्रं यत्नेन यजुषां मतम् । (४३।१)
athavā dhārayet sūtraṃ yatnena yajuṣāṃ matam |
आज्ञाचक्रान् नाभिदेशपर्यन्तं यज्ञसूत्रकम् ॥ (४४।२)
ājñācakrān nābhideśaparyantaṃ yajñasūtrakam ||
एतत् संकेतम् अज्ञात्वा यः कुर्यात् सूत्रधारणम् । (४५।१)
etat saṃketam ajñātvā yaḥ kuryāt sūtradhāraṇam |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.