श्रीशिव उवाच । (१।१)

भस्मप्रकारं देवेशि शृणु मत्प्राणवल्लभे । (१।२)

कर्तारं वरयेद् आदौ यथोक्तविभवावधि ॥ (१।३)

सुवर्णं मौक्तिकयुतं कर्णयुग्मे निवेदयेत् । (२।१)

हस्तयुग्मे च वलयम् अङ्गुरीयं तथैव च ॥ (२।२)

तोढद्वयं बाहुयुग्मे शुद्धकाञ्चननिर्मितम् । (३।१)

ग्रीवायां दापयेत् स्वर्णं चतुष्कोणं मनोरमम् ॥ (३।२)

वस्त्रयुग्मं पट्टसूत्रनिर्मितं च सुशोभनम् । (४।१)

उष्णीषं शुक्लवर्णं च उष्णीषं पीतवाससम् ॥ (४।२)

एवं हि वरयेद् देवि कर्मयोग्यं विचिन्तयेत् । (५।१)

चिन्तयेच् छिवरूपं च चिन्तयेत् त्रिगुणात्मकम् ॥ (५।२)

ततः परस्मिन् दिवसे शान्तिस्वस्त्ययनं चरेत् । (६।१)

निर्मितं शुद्धस्वर्णेन बिल्वपत्त्रेण सुन्दरि ॥ (६।२)

सहस्रसङ्ख्यया देवि पार्थिवं द्वादशं यजेत् । (७।१)

षोडशेनोपचारेण पट्टवस्त्रयुगेन च ॥ (७।२)

अलंकारविचित्रैश् च पूजयेत् परमेश्वरम् । (८।१)

भोगयोग्यं प्रदातव्यं मधुपर्कं निवेदयेत् ॥ (८।२)

स्वर्णासनेन संस्थाप्य प्रत्येकं पूजनं चरेत् । (९।१)

पूजान्ते प्रजपेन् मन्त्रम् अष्टोत्तरशतं सुधीः ॥ (९।२)

षडक्षरं महामन्त्रं प्रासादाख्यं मनुं ततः । (१०।१)

दिक्सहस्रं जपेन् मन्त्रं तद्दशांशं हुनेत् प्रिये ॥ (१०।२)

होमस्य द्रव्यं देवेशि शृणु मत्प्राणवल्लभे । (११।१)

वालुकानिर्मिते वापि कुण्डे वा परमेश्वरि ॥ (११।२)

द्वात्रिंशदङ्गुलिमानं विस्तृतं तत्समं प्रिये । (१२।१)

षोडशाङ्गुलिमानं हि कुण्डं कुर्यात् सुलक्षणम् ॥ (१२।२)

तदूर्ध्वे परमेशानि वेदनेत्राङ्गुलिं शिवे । (१३।१)

एव हि स्वर्णकुम्भं च ताम्रकुम्भासमर्थिना ॥ (१३।२)

एतदन्यतरं कुम्भं स्थापयेद् वेदिकोपरि । (१४।१)

पट्टवस्त्रेण युग्मेन संवेष्ट्य बहुयत्नतः ॥ (१४।२)

होमयेद् बिल्वपत्त्रेण यथोक्तेन सुरेश्वरि । (१५।१)

त्रिमध्वक्तेन विधिना ततः सिद्धो भवेद् ध्रुवम् ॥ (१५।२)

ततस् तु दक्षिणा कार्या यथोक्तविभवावधि । (१६।१)

सर्वद्रव्यमयं मूल्यं द्विगुणं वा प्रदापयेत् ॥ (१६।२)

दक्षिणाविहीना यज्ञाः सिद्धिदा न च मोक्षदाः । (१७।१)

अत एव महेशानि दक्षिणा विभवावधि ॥ (१७।२)

वराहवत् समानीय जन्ममात्रे ऽपि सुन्दरि । (१८।१)

पारदं तोलकं मानं भक्षयेद् बहुयत्नतः ॥ (१८।२)

पुनस् तोलकमानं हि मातृदुग्धं ततः परम् । (१९।१)

पुनश् च भक्षयेद् धीमांस् ततो दुग्धं तु भक्षयेत् ॥ (१९।२)

ततश् च वत्सम् आनीय नवद्वारं प्रयत्नतः । (२०।१)

सूत्रयोगेण देवेशि बद्धं कुर्यात् प्रयत्नतः ॥ (२०।२)

ततश् च हेलकीमन्त्रम् अष्टोत्तरशतं जपेत् । (२१।१)

गजप्रमाणं देवेशि दीर्घप्रस्थं तु खातकम् ॥ (२१।२)

करीषकेण देवेशि पूर्णं कुर्याद् विचक्षणः । (२२।१)

तन्मध्ये स्थापयेद् वत्सं संदहेद् बहुयत्नतः ॥ (२२।२)

वह्निस्थिते महेशानि न स्पृशेत् कुण्डम् उत्तमम् । (२३।१)

कुण्डे सुशीतले जात उत्थाप्य बहुयत्नतः ॥ (२३।२)

सर्वप्रकाशकं मन्त्रम् अष्टोत्तरशतं जपेत् । (२४।१)

विश्वेश्वरं प्रवक्ष्यामि शृणु पार्वति सादरम् ॥ (२४।२)

पारदं तोलकं मानं ताम्रपात्रे तु लेपयेत् । (२५।१)

चूर्णं कुर्यान् महेशानि गन्धकं सार्धं तोलकम् ॥ (२५।२)

समाच्छाद्य प्रयत्नेन चूर्णेन परमेश्वरि । (२६।१)

संदहेद् बहुयत्नेन मन्दमन्देन वह्निना ॥ (२६।२)

कृष्णवर्णं रेणुयुतं दृष्ट्वा उत्थाप्य सुन्दरि । (२७।१)

रत्तिप्रमाणं तद् द्रव्यं भक्षयेद् यदि सुन्दरि ॥ (२७।२)

सत्यं सत्यं सर्वकुष्ठं भक्षणान् नाशम् आप्नुयात् । (२८।१)

अनुपानम् उष्णतोयं मत्स्यादीन् परिवर्जयेत् ॥ (२८।२)

एवं प्रयोगं देवेशि न कुर्यात् पुत्रवान् गृही । (२९।१)

प्रथमे दिवसे पुत्रान् द्वितीये दिवसे धनम् ॥ (२९।२)

तृतीये दिवसे शक्तिं चतुर्थे दिवसे गृहम् । (३०।१)

पञ्चमे दिवसे रोगं नाशं तु जायते ध्रुवम् ॥ (३०।२)

अत एव महेशानि आत्मस्वस्त्ययनं चरेत् । (३१।१)

पूर्वोक्तविधिना मन्त्री चतुर्गुणं समाचरेत् ॥ (३१।२)