श्रीदेव्य् उवाच । (१।१)

शृणु नाथ परानन्द परापरकुलात्मक । (१।२)

त्वां विना त्राणकर्ता च मम ज्ञाने न वर्तते ॥ (१।३)

पूर्णलिङ्गं महेशान शिवबीजं न चान्यथा । (२।१)

शिलामध्ये तथा चक्रं लक्ष्मीनारायणं परम् ॥ (२।२)

पारदस्य शतांशैकं मम ज्ञाने न वर्तते । (३।१)

शिवबीजं महादेव शिवरूपं न चान्यथा । (३।२)

लिङ्गरूपं कथं देव तद् वदस्व मयि प्रभो ॥ (३।३)

श्रीशिव उवाच । (४।१)

यथा ज्योतिर्मयं लिङ्गं कैलासशिखरे मम । (४।२)

तस्यैव षोडशांशैकः काश्यां विश्वेश्वरः स्थितः ॥ (४।३)

पूर्णलिङ्गं महेशानि शिवबीजं न चान्यथा । (५।१)

शिलामध्ये तथा चक्रं लक्ष्मीनारायणं परम् ॥ (५।२)

पारदस्य शतांशैकं लक्ष्मीनारायणं न हि । (६।१)

पकारं विष्णुरूपं च आकारं कालिका तथा ॥ (६।२)

रेफं शिवं दकारं च ब्रह्मरूपं न चान्यथा । (७।१)

पारदं परमेशानि ब्रह्मविष्णुशिवात्मकम् ॥ (७।२)

यो यजेत् पारदं लिङ्गं स एव शम्भुर् अव्ययः । (८।१)

स एव धन्यो देवेशि स ज्ञानी स तु तत्त्ववित् ॥ (८।२)

स ब्रह्मवेत्ता स धनी स राजा भुवि पूजितः । (९।१)

अणिमादिविभूतीनाम् ईश्वरः साधकोत्तमः ॥ (९।२)

स्त्रियः स्वभावचपला गोपितुं न हि शक्यते । (१०।१)

अत एव हि देवेशि विरता भव पार्वति ॥ (१०।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (११।१)

कथयस्व कृपानाथ करुणा यदि वर्तते । (११।२)

तव वाक्यं विना देव क्व मुक्तिः क्व च साधुता ॥ (११।३)

श्रीशिव उवाच । (१२।१)

पारदं शिवबीजं हि ताडनं न हि कारयेत् । (१२।२)

ताडनाद् वित्तनाशः स्यात् ताडनात् सुतहीनता । (१२।३)

ताडनाद् रोगयुक्तः स्यात् ताडनान् मरणं भवेत् ॥ (१२।४)

श्रीदेव्य् उवाच । (१३।१)

एतद् विघ्नादिकं नाथ सत्यम् एव न संशयः । (१३।२)

विघ्नादिरहितं नाथ कथयस्व दयानिधे ॥ (१३।३)

श्रीशिव उवाच । (१४।१)

पारदे शिवनिर्माणे नानाविघ्नं यतः शिवे । (१४।२)

अत एव हि तत्रादौ शान्तिस्वस्त्ययनं चरेत् ॥ (१४।३)

द्वादशं पार्थिवं लिङ्गम् उपचारैश् च षोडशैः । (१५।१)

पट्टादिसूत्रनिर्माणं रचितं शुक्लम् एव वा ॥ (१५।२)

पुरुषस्य यथायोग्यं युग्मवस्त्रं निवेदयेत् । (१६।१)

भोगयोग्यं प्रदातव्यं मधुपर्कं सुरेश्वरि ॥ (१६।२)

अलंकारं यथाशक्ति दद्यात् कल्याणहेतवे । (१७।१)

पूजयेद् बहुयत्नेन बिल्वपत्त्रेण पार्वति ॥ (१७।२)

तोडलोक्तेन विधिना प्रत्येकेनायुतं जपेत् । (१८।१)

आदौ पञ्चाक्षरं मन्त्रम् अष्टोत्तरशतं जपेत् ॥ (१८।२)

पूजान्ते प्रजपेत् पश्चात् प्रासादाख्यं महामनुम् । (१९।१)

दक्षिणान्तं समाचर्य हविष्याशी जितेन्द्रियः ॥ (१९।२)

ताम्बूलं च तथा मत्स्यं वर्जयेन् न कदाचन । (२०।१)

अस्मिंस् तन्त्रे हविष्यान्नं ताम्बूलं मीनम् उत्तमम् ॥ (२०।२)

होमयेत् परमेशानि दशांशं वा शतांशम् । (२१।१)

होमस्य दक्षिणा कार्या तदा विघ्नैर् न लिप्यते ॥ (२१।२)

ततः परस्मिन् दिवसे पारदम् आनयेद् बुधः । (२२।१)

तस्योपरि जपेन् मन्त्रं सर्ववन्द्यनवात्मकम् ॥ (२२।२)

व्योमबीजं शिवान्तं च वर्गाद्यं बिन्दुमस्तकम् । (२३।१)

वायुबीजं च त्रितयं त्रितयं त्र्यम्बकं प्रिये ॥ (२३।२)

इमं मन्त्रं महेशानि प्रजपेद् औषधोपरि । (२४।१)

पारदे प्रजपेन् मन्त्रम् अष्टोत्तरशतं यदि ॥ (२४।२)

तद् एवौषधयोगेन बद्धो भवति नान्यथा ॥ (२५।१)

ततः परस्मिन् दिवसे शृणु मत्प्राणवल्लभे । (२६।१)

वरयेत् कर्मकर्तारं यथोक्तविभवावधि ॥ (२६।२)

सुवर्णं चम्पकाकारं कर्णयुग्मे निवेदयेत् । (२७।१)

चतुष्कोणयुतं स्वर्णं ग्रीवायां सुमनोहरम् ॥ (२७।२)

हस्तद्वये महेशानि दद्याद् वलययुग्मकम् । (२८।१)

वलयं शुक्लवर्णं च अङ्गरीयं तथैव च ॥ (२८।२)

ऊर्मिं दद्यात् पीतवस्त्रं क्षौमवस्त्रयुगं शिवे । (२९।१)

एवं कृत्वा महेशानि शिवरूपं विचिन्तयेत् ॥ (२९।२)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि विधानं शृणु पार्वति । (३०।१)

प्रस्तरे चैव संस्थाप्य झिण्टीपत्त्ररसेन च । (३०।२)

प्रस्तरेण समालोड्य कुर्यात् कर्दमवत् प्रिये ॥ (३०।३)

निर्माणयोग्यं तत्रैव यदि स्यात् सुरसुन्दरि । (३१।१)

तदा निर्माय तं लिङ्गं पुनर् दृढतरं चरेत् ॥ (३१।२)

स्वपुष्पसंयुते वस्त्रे अङ्गारे च करीषके । (३२।१)

किंचिद् उष्णं प्रकर्तव्यं यतो दृढतरो भवेत् ॥ (३२।२)

ततो निर्माय तं लिङ्गं पुनर् दृढतरं चरेत् । (३३।१)

स्वपुष्पसंयुते वस्त्रे स्थापयेत् पार्थिवे पुनः ॥ (३३।२)

किंचिद् उष्णं प्रकर्तव्यं यावद् दृढतरो भवेत् । (३४।१)

विना ह्य् औषधयोगेन भस्म भवति नान्यथा ॥ (३४।२)