श्रीचण्डिकोवाच । (१।१)

कारणेन महामोक्षं निर्माल्येन शिवस्य च । (१।२)

श्रुतं वेदे पुराणे च तव वक्त्रे सुरेश्वर ॥ (१।३)

अग्राह्यं तव निर्माल्यम् अग्राह्यं कारणं विभो । (२।१)

मृषा वाक्यं महादेव कथं वदसि योगभृत् ॥ (२।२)

कारणेन विना देवि मोक्षज्ञानादिकं न हि । (३।१)

महाशङ्खं विना देवि न मन्त्रः सिद्धिदायकः ॥ (३।२)

साक्षाद् ब्रह्ममयी माला महाशङ्खाख्यया पुनः । (४।१)

शिलायन्त्रे च वृन्दायां गङ्गायां सुरपूजिते । (४।२)

नैव स्पृशेन् महाशङ्खं स्पर्शनात् काष्ठवद् भवेत् ॥ (४।३)

श्रीचण्डिकोवाच । (५।१)

गङ्गा तु कारणं वारि मद्यं परमकारणम् । (५।२)

कारणस्पर्शमात्रेण मालाः शुद्धा भवन्ति हि ॥ (५।३)

गङ्गास्पर्शेन देवेश काष्ठवन् मालिका कथम् । (६।१)

वद मे परमेशान इति मे संशयो हृदि ॥ (६।२)

श्रीशंकर उवाच । (७।१)

कारणं देवदेवेशि मोक्षदं सर्वजातिषु । (७।२)

तथा स्वर्गादिजनकं गङ्गातोयं न संशयः ॥ (७।३)

कारणे निवसेद् देवि महाकाली परा कला । (८।१)

महाविद्या वसेन् नित्यं सुरायां परमेश्वरि ॥ (८।२)

महाशङ्खे वसेन् नित्यं पञ्चाशद्वर्णरूपिणी । (९।१)

महाविद्या वसेन् नित्यं महाशङ्खे च सर्वदा ॥ (९।२)

गङ्गास्पर्शनमात्रेण गङ्गायां लीयते प्रिये । (१०।१)

काष्ठस्पर्शनमात्रेण काष्ठे वह्निस् तृणे यथा ॥ (१०।२)

गङ्गास्पर्शे तथा देवि गङ्गायां लीयते प्रिये । (११।१)

तत्क्षणे च महाशङ्खः काष्ठवन् नात्र संशयः ॥ (११।२)

शिलायन्त्रे तुलस्यादौ तथैव परमेश्वरि ॥ (१२।१)

महाशङ्खाख्यमालायां यो जपेत् साधकोत्तमः । (१३।१)

अष्टसिद्धिः करे तस्य स एव शम्भुर् अव्ययः । (१३।२)

मौलौ गङ्गा स्थिता यस्य गङ्गास्नानेन तस्य किम् ॥ (१३।३)

वाराणसी कामरूपं हरिद्वारं प्रयागकम् । (१४।१)

गण्डकी बदरिका देवि गङ्गासागरसंगमम् ॥ (१४।२)

यस्य भक्तिर् महाशङ्खे तस्य दर्शनमात्रतः । (१५।१)

तीर्थस्नानफलं सर्वं लभते नात्र संशयः ॥ (१५।२)

इति ते कथितं कान्ते सर्वं परमदुर्लभम् । (१६।१)

न वक्तव्यं पशोर् अग्रे प्राणान्ते परमेश्वरि ॥ (१६।२)