श्रीशिव उवाच । (१।१)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि त्रिपुरामन्त्रम् उत्तमम् । (१।२)

यस्य विज्ञानमात्रेण पुनर्जन्म न विद्यते ॥ (१।३)

त्रिपुरा त्रिविधा देवि बाला प्रोक्ता पुरा शिवे । (२।१)

तथैव भैरवी देवी नित्यातन्त्रे मयोदिता । (२।२)

इदानीं सुन्दरीं देवीं शृणु पार्वति सादरम् ॥ (२।३)

श्रीदेव्य् उवाच । (३।१)

महामन्त्रं श्रुतं नाथ वामकेश्वरयामले । (३।२)

प्रातःकृत्यादि देवेश आराधनक्रमं वद ॥ (३।३)

श्रीशिव उवाच । (४।१)

प्रातर् उत्थाय मन्त्रज्ञः सहस्रारे निजं गुरुम् । (४।२)

पूर्वोक्तध्यानम् उच्चार्य पूजयेद् बहुयत्नतः ॥ (४।३)

तथा च श्रीगुरोर् ध्यानं गुप्तसाधनतन्त्रके । (५।१)

कथितं च मया पूर्वं मन्त्रं शृणु वरानने ॥ (५।२)

वाग्बीजं च महामायां विष्णुशक्तिं समुच्चरेत् । (६।१)

हसखफ्रें तथानन्दभैरवस्य मनुं ततः ॥ (६।२)

तस्य शक्तेर् मनुं पश्चात् ततश् चैवं हसौः स्मृतः । (७।१)

श्रीगुरोश् च तथा शक्तेर् मन्त्रम् एतत् सुरेश्वरि ॥ (७।२)

श्रीगुरोर् आनन्दनाथान्ते अथातः शक्तिर् ईरिता । (८।१)

वाग्बीजादीन् समुच्चार्य अमुकानन्दनाथ च ॥ (८।२)

श्रीपादुकां समुच्चार्य पूजयामि नमस् ततः । (९।१)

वाग्बीजं च शम्भुपत्नीं तदुत्तरे हरिप्रियाम् ॥ (९।२)

भूतबीजं समुच्चार्य प्रवदेच् च तदात्मकम् । (१०।१)

समर्पयामि देवेशि पूजाविधिर् इति प्रिये ॥ (१०।२)

ततश् चाष्टाक्षरं मन्त्रम् अष्टोत्तरशतं जपेत् । (११।१)

जपं समर्पयित्वा तु नमेद् अञ्जलिना प्रिये ॥ (११।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (१२।१)

स्तुतिं च कवचं नाथ श्रोतुम् इच्छामि साम्प्रतम् । (१२।२)

श्रीगुरोः कवचं स्तोत्रं त्वया प्रोक्तं पुरा प्रभो ॥ (१२।३)

इदानीं स्त्रीगुरोः स्तोत्रं कवचं मयि कथ्यताम् । (१३।१)

यस्य विज्ञानमात्रेण पुनर्जन्म न विद्यते ॥ (१३।२)

श्रीशिव उवाच । (१४।१)

शृणु देवि प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं परमगोपनम् । (१४।२)

यस्य श्रवणमात्रेण संसारान् मुच्यते नरः ॥ (१४।३)

नमस् ते देवदेवेशि नमस् ते हरपूजिते । (१५।१)

ब्रह्मविद्यास्वरूपायै तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (१५।२)

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया । (१६।१)

यया चक्षुर् उन्मीलितं तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (१६।२)

भवबन्धनपारस्य तारिणी जननी परा । (१७।१)

ज्ञानदा मोक्षदा नित्या तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (१७।२)

श्रीनाथवामभागस्था सदा या सुरपूजिता । (१८।१)

सदा विज्ञानदात्री च तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (१८।२)

सहस्रारे महापद्मे सदानन्दस्वरूपिणी । (१९।१)

महामोक्षप्रदा देवी तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (१९।२)

ब्रह्मविष्णुस्वरूपा च महारुद्रस्वरूपिणी । (२०।१)

त्रिगुणात्मस्वरूपा च तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (२०।२)

चन्द्रसूर्याग्निरूपा च सदाघूर्णितलोचना । (२१।१)

स्वनाथं च समालिङ्ग्य तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (२१।२)

ब्रह्मविष्णुशिवत्वादिजीवन्मुक्तिप्रदायिनी । (२२।१)

ज्ञानविज्ञानदात्री च तस्यै नित्यं नमो नमः ॥ (२२।२)

इदं स्तोत्रं महेशानि यः पठेद् भक्तिसंयुतः । (२३।१)

स सिद्धिं लभते नित्यं सत्यं सत्यं न संशयः ॥ (२३।२)

प्रातःकाले पठेद् यस् तु गुरुपूजापुरःसरम् । (२४।१)

स एव धन्यो लोके ऽस्मिन् देवीपुत्र इव क्षितौ ॥ (२४।२)

श्रीशङ्कर उवाच । (२५।१)

स्तोत्रं समाप्तं देवेशि कवचं शृणु सादरम् । (२५।२)

यस्य श्रवणमात्रेण वागीशसमतां व्रजेत् ॥ (२५।३)

स्त्रीगुरोः कवचस्यास्य सदाशिव ऋषिः स्मृतः । (२६।१)

तदाख्या देवता प्रोक्ता चतुर्वर्गफलप्रदा ॥ (२६।२)

क्लीं बीजं मे शिरः पातु तद् आख्यातं ललाटकम् । (२७।१)

क्लीं बीजं चक्षुषोः पातु सर्वाङ्गं मे सदावतु ॥ (२७।२)

ऐं बीजं मे मुखं पातु ह्रीं जङ्घां परिरक्षतु । (२८।१)

श्रीं बीजं स्कन्धदेशं मे वाग्भवं मे भुजद्वयम् ॥ (२८।२)

हकारं मे दक्षभुजं क्षकारं वामहस्तकम् । (२९।१)

क्षमणौ तदधः पातु लकारं हृदयं मम ॥ (२९।२)

रकारं पृष्ठदेशं च रकारं दक्षपार्श्वकम् । (३०।१)

जूंकारं वामपार्श्वे तु सकारं मेरुम् एव तु ॥ (३०।२)

मकारं चाङ्गुलीः पातु लकारं मे नखोपरि । (३१।१)

वकारं मे नितम्बं च रकारं जानुयुग्मकम् ॥ (३१।२)

यीःकारं पादयुगलं हसौः सर्वाङ्गम् एव तु । (३२।१)

हसौर् लिङ्गं च लोमं च केशं च परिरक्षतु ॥ (३२।२)

ऐं बीजं पातु पूर्वे तु ह्रीं बीजं दक्षिणे ऽवतु । (३३।१)

श्रीं बीजं पश्चिमे पातु उत्तरे भूतसम्भवम् ॥ (३३।२)

श्रीं पातु चाग्निकोणे च तदाख्यां नैरृते ऽवतु । (३४।१)

देव्य् अम्बा पातु वायव्यां शम्भोः श्रीपादुकां तथा ॥ (३४।२)

पूजयामि तथा चोर्ध्वं नमश् चाधः सदावतु । (३५।१)

इति ते कथितं कान्ते कवचं परमाद्भुतम् ॥ (३५।२)

गुरुमन्त्रं जपित्वा तु कवचं प्रपठेद् यदि । (३६।१)

स सिद्धः सगणः सो ऽपि शिवः साक्षान् न संशयः ॥ (३६।२)

पूजाकाले पठेद् यस् तु कवचं मन्त्रविग्रहम् । (३७।१)

पूजाफलं भवेत् तस्य सत्यं सत्यं सुरेश्वरि ॥ (३७।२)

त्रिसंध्यं यः पठेद् देवि स सिद्धो नात्र संशयः ॥ (३८।१)

भूर्जे विलिख्य गुटिकां स्वर्णस्थां धारयेद् यदि । (३९।१)

तस्य दर्शनमात्रेण वादिनो निष्प्रभां गताः ॥ (३९।२)

विवादे जयम् आप्नोति रणे च निरृतिर् इव । (४०।१)

सभायां जयम् आप्नोति मम तुल्यो न संशयः ॥ (४०।२)

सहस्रारे भावयंस्तां त्रिसंध्यं प्रपठेद् यदि । (४१।१)

स एव सिद्धो लोकेशो निर्वाणपदम् ईहते ॥ (४१।२)

समस्तमङ्गलं नाम कवचं परमाद्भुतम् । (४२।१)

यस्मै कस्मै न दातव्यं न प्रकाश्यं कदाचन ॥ (४२।२)

देयं शिष्याय शान्ताय चान्यथा पतनं भवेत् । (४३।१)

अभक्तेभ्यो ऽपि देवेशि पुत्रेभ्यो ऽपि न दर्शयेत् ॥ (४३।२)

इदं कवचम् अज्ञात्वा दशविद्यां च यो जपेत् । (४४।१)

स नाप्नोति फलं तस्य परे च नरकं व्रजेत् ॥ (४४।२)

समाप्तं कवचं देवि किम् अन्यच् छ्रोतुम् इच्छसि । (४५।१)

तव स्नेहानुबन्धेन किं मया न प्रकाशितम् ॥ (४५।२)

कूर्चबीजं समुच्चार्य प्राणमन्त्रं ततः प्रिये । (४६।१)

अनेन वायुयोगेन कुण्डलीचक्रं संचरेत् ॥ (४६।२)

अष्टोत्तरशतं मूलमन्त्रं जप्त्वा नमेत् सुधीः । (४७।१)

स्नानकर्म ततः कृत्वा संध्यां कुर्यात् पुरोदिताम् ॥ (४७।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (४८।१)

संध्यायाः कीदृशं ध्यानं वद मे परमेश्वर । (४८।२)

श्रीविद्याविषये नाथ विशेषो मयि कथ्यताम् ॥ (४८।३)

श्रीशिव उवाच । (४९।१)

ध्यायेच् च सुन्दरीं देवीं त्रिविधां बीजरूपिणीम् । (४९।२)

प्रभाते वाग्भवां देवीं मध्याह्ने मदनात्मिकाम् ॥ (४९।३)

सायाह्ने शक्तिरूपां च त्रिविधां बिन्दुरूपिणीम् । (५०।१)

पूजाकाले महादेवीं ध्यानानुरूपिणीं शिवाम् ॥ (५०।२)

वाग्भवेनेन्दुसदृशां शुक्लवर्णां विचिन्तयेत् । (५१।१)

शक्तिबीजं स्वर्णवर्णं रक्तवर्णां विभावयेत् ॥ (५१।२)

प्रभाते शुक्लवर्णाभां मध्याह्ने नीलसंनिभाम् । (५२।१)

सायाह्ने रक्तवर्णाभां भावयेत् साधकोत्तमः ॥ (५२।२)

एवं ध्यात्वा महेशानि संध्यां कुर्याद् विचक्षणः । (५३।१)

शिवपूजां ततः कृत्वा पूजयेत् परदेवताम् ॥ (५३।२)

ततस् तु पूजयेद् देवीं त्रिपुरां मोक्षदायिनीम् । (५४।१)

त्रिपुरा परमा विद्या महाविद्या पतिव्रता ॥ (५४।२)

पतिपूजां विना पूजां न गृह्णाति कदाचन । (५५।१)

अत एव महेशानि आदौ लिङ्गं प्रपूजयेत् ॥ (५५।२)

पञ्चाक्षरं पञ्चवक्त्रं पूजयेद् बहुयत्नतः । (५६।१)

ततस् तु पूजयेद् देवीं त्रिपुरां मोक्षदायिनीम् ॥ (५६।२)

श्रीदेव्य् उवाच । (५७।१)

किमाधारे यजेच् छम्भुं कृपया वद शंकर । (५७।२)

आधारभेदे देवेश साधकः फलभाग् भवेत् ॥ (५७।३)

श्रीशंकर उवाच । (५८।१)

पूजयेत् पार्थिवे लिङ्गे पाषाणे लिङ्गके तथा । (५८।२)

स्वर्णलिङ्गे ऽथवा देवि रौप्ये ताम्रे च कांस्यके ॥ (५८।३)

पारदे वाथ गङ्गायां स्फाटिके मारकते ऽपि वा । (५९।१)

कार्यभेदे लौहलिङ्गे भस्मनिर्माणलिङ्गके ॥ (५९।२)

वालुकानिर्मिते लिङ्गे गोमये वाथ पूजयेत् । (६०।१)

पार्थिवे पूजनं देवि तोडलाख्ये मयोदितम् ॥ (६०।२)

संस्कारेण विना देवि पाषाणादौ न पूजयेत् । (६१।१)

संस्कारं च प्रवक्ष्यामि विशेष इह यद् भवेत् ॥ (६१।२)

रौप्यं च स्वर्णलिङ्गं च स्वर्णपात्रे निधाय च । (६२।१)

तस्माद् उत्तोल्य तं लिङ्गं दुग्धमध्ये दिनत्रयम् ॥ (६२।२)

त्र्यम्बकेण स्थापयित्वा कालरुद्रं प्रपूजयेत् । (६३।१)

षोडशेनोपचारेण वेद्यां तु पार्वतीं यजेत् ॥ (६३।२)

तस्माद् उत्तोल्य तं लिङ्गं गङ्गातोये दिनत्रयम् । (६४।१)

ततो वेदोक्तविधिना संस्कारम् आचरेत् सुधीः ॥ (६४।२)

श्रीचण्डिकोवाच । (६५।१)

लिङ्गप्रमाणं देवेश कथयस्व मयि प्रभो । (६५।२)

पार्थिवे च शिलादौ च विशेषो यदि वा भवेत् ॥ (६५।३)

श्रीशिव उवाच । (६६।१)

मृत्तिकातोलकं ग्राह्यम् अथवा तोलकद्वयम् । (६६।२)

एतदन्यं न कर्तव्यं कदाचिद् अपि पार्वति ॥ (६६।३)

शिलादौ परमेशानि स्थूलं च फलदायकम् । (६७।१)

अङ्गुष्ठमानं देवेशि यद् वा हेमाद्रिमानकम् ॥ (६७।२)

एवं क्रमेण देवेशि फलं बहुविधं लभेत् । (६८।१)

स्थूलात् स्थूलतरं लिङ्गं रुद्राक्षं परमेश्वरि ॥ (६८।२)

पूजनाद् धारणाद् देवि फलं बहुविधं स्मृतम् ॥ (६९।१)