श्रीदेव्य् उवाच । (१।१)

वद ईशान सर्वज्ञ सर्वतत्त्वविदां वर । (१।२)

यत् त्वया कथितं नाथ मम सङ्गे विहारतः ॥ (१।३)

कथं वा जायते पुत्रः शुक्रस्य कत्र संस्थितिः । (२।१)

वर्धमानं सदा लिङ्गं प्रवेशो वा कथं भवेत् ॥ (२।२)

भीतियुक्ता ह्य् अहं नाथ त्राहि मां दुःखसङ्कटात् ॥ (३।१)

श्रीशङ्कर उवाच । (४।१)

मणिपूरं महापद्मं सुषुम्णामध्यसंस्थितम् । (४।२)

तस्य नालेन देवेशि नाभिपद्मं मनोहरम् ॥ (४।३)

वक्रत्रयसमायुक्तं सदा शुक्रविभूषितम् । (५।१)

ऊर्ध्वं नालं सहस्रारे अतः शुक्रविभूषितम् ॥ (५।२)

तस्माद् एव स्तनद्वन्द्वं वर्धमानं दिने दिने ॥ (६।१)

मध्यनालं सुषुम्णान्तं वृन्ताकारं सुशीतलम् । (७।१)

आ योन्यग्रम् अधोनालं सदानन्दमयि शिवे ॥ (७।२)

शृणु चार्वङ्गि सुभगे तन्मध्ये लिङ्गताडनात् । (८।१)

यद् रूपं परमानन्दं तन् नास्ति भुवनत्रये ॥ (८।२)

नाभिपद्मं तु यद् रूपं तच् छृणुष्व समाहितः । (९।१)

बिन्दुस्थानं मध्यदेशे सदा पद्मविराजितम् ॥ (९।२)

बाह्यदेशे चाष्टपत्रं चतुरस्रं तु तद्बहिः । (१०।१)

चतुर्द्वारसमायुक्तं सुवर्णाभं सवृत्तकम् ॥ (१०।२)

तत्पत्रेण भवेत् पुष्पं वृन्तयुक्तं त्रिपत्त्रकम् । (११।१)

प्रफुल्ले तु त्रिपत्रारे बाह्ये रुधिरदर्शनम् ॥ (११।२)

एतन्मध्ये महेशानि यदि स्याल् लिङ्गताडनम् । (१२।१)

पद्ममध्ये गते शुक्रे संततिस् तेन जायते ॥ (१२।२)

पुरुषस्य तु यच् छुक्रं शक्ते रक्ताधिको भवेत् । (१३।१)

तदा कन्या भवेद् देवि विपरीतः पुमान् भवेत् ॥ (१३।२)

उभयोस् तुल्यशुक्रेण क्लीबं भवति निश्चितम् ॥ (१४।१)

शृणु चार्वङ्गि सुभगे पुष्पमाहात्म्यम् उत्तमम् । (१५।१)

मध्ये तच्छुक्रसंयोगे वर्धते तद् दिने दिने । (१५।२)

एवं दिङ्माससम्प्राप्ते तत्पुष्पं वृन्तसंयुतम् ॥ (१५।३)

गलिते परमेशानि व्यक्तो भवति संततिः ॥ (१६।१)

श्रीदेव्य् उवाच । (१७।१)

किंचिद् रोगादिसम्भूते कृमिकीटादिसम्भवे । (१७।२)

तस्माज्जीवं प्रणश्यन्ति सा नारी जीव्यते कथम् ॥ (१७।३)

श्रीशङ्कर उवाच । (१८।१)

अस्य पुष्पस्य माहात्म्यं किं वक्तुं शक्यते मया । (१८।२)

बिन्दुस्थानं सहस्रं तु पुष्पमध्ये प्रियंवदे ॥ (१८।३)

बुद्बुदा यत्र तिष्ठन्ति तत्रैव संततिर् भवेत् । (१९।१)

एवं क्रमेण देवेशि सहस्रं संततिर् यदि । (१९।२)

वर्धमानं महापुष्पं पीडा किंचिन् न जायते ॥ (१९।३)

मया सार्धं महेशानि विहारं कुरु यत्नतः । (२०।१)

विहारे यो भवेत् पुत्रो गणेशः स च कीर्तितः ॥ (२०।२)

अपरे परमेशानि तव पुत्रप्रसादतः । (२१।१)

पृथिव्यां जायते सृष्टिर् निर्विघ्नेन यथोचितम् ॥ (२१।२)

एतच् छ्रुत्वा ततो देवि मदनानलविह्वला । (२२।१)

शिवेनालिङ्गिता देवी शिवाकारेण वै तदा ॥ (२२।२)