सांख्यतत्त्वकौमुदीSāṃkhyatattvakaumudī
STKau zu SāṃKār, 9.2
Select a line for its word-by-word analysis.
तथा च न सिद्धसाधनं नैयायिकतनयैर् उद्भावनीयम् । (१।२)
tathā ca na siddhasādhanaṃ naiyāyikatanayair udbhāvanīyam |
यद्यपि च बीजमृत्पिण्डादिप्रध्वंसानन्तरम् अङ्कुरघटाद्युत्पत्तिर् उपलभ्यते तथापि न प्रध्वंसस्य कारणत्वम् अपि तु भावस्यैव बीजाद्यवयवस्य । (१।३)
yadyapi ca bījamṛtpiṇḍādipradhvaṃsānantaram aṅkuraghaṭādyutpattir upalabhyate tathāpi na pradhvaṃsasya kāraṇatvam api tu bhāvasyaiva bījādyavayavasya |
अभावात् तु भावस्योत्पत्तौ तस्य सर्वत्र सुलभत्वात् सर्वत्र कार्योत्पादप्रसङ्ग इति न्यायवार्त्तिकतात्पर्यटीकायाम् उपपादितम् अस्माभिः । (१।४)
abhāvāt tu bhāvasyotpattau tasya sarvatra sulabhatvāt sarvatra kāryotpādaprasaṅga iti nyāyavārttikatātparyaṭīkāyām upapāditam asmābhiḥ |
प्रपञ्चप्रत्यय एवासति बाधके न शक्यो मिथ्येति वदितुम् इति कणभक्षाक्षचरणमतम् अवशिष्यते । (१।५)
prapañcapratyaya evāsati bādhake na śakyo mithyeti vaditum iti kaṇabhakṣākṣacaraṇamatam avaśiṣyate |
असच्चेत् कारणव्यापारात् पूर्वं कार्यं नास्य सत्त्वं कर्तुं शक्यम् । (१।८)
asaccet kāraṇavyāpārāt pūrvaṃ kāryaṃ nāsya sattvaṃ kartuṃ śakyam |
न हि नीलं शिल्पिसहस्रेणापि पीतं कर्तुं शक्यते । (१।९)
na hi nīlaṃ śilpisahasreṇāpi pītaṃ kartuṃ śakyate |
सदसत्त्वे घटस्य धर्माविति चेत् तथाप्यसति धर्मिणि न तस्य धर्म इति सत्त्वं तदवस्थम् एव तथा च नासत्त्वम् । (१।१०)
sadasattve ghaṭasya dharmāviti cet tathāpyasati dharmiṇi na tasya dharma iti sattvaṃ tadavastham eva tathā ca nāsattvam |
असंबद्धेनातदात्मनासत्त्वेन कथम् असन् घटः । (१।११)
asaṃbaddhenātadātmanāsattvena katham asan ghaṭaḥ |
तस्मात् कारणव्यापाराद् ऊर्ध्वम् इव प्राग् अपि सद् एव कार्यम् इति । (१।१२)
tasmāt kāraṇavyāpārād ūrdhvam iva prāg api sad eva kāryam iti |
सतश्चाभिव्यक्तिर् उपपन्ना यथा पीडनेन तिलेषु तैलस्य अवघातेन धान्येषु तण्डुलानां दोहनेन सौरभेयीषु पयसः । (१।१४)
sataścābhivyaktir upapannā yathā pīḍanena tileṣu tailasya avaghātena dhānyeṣu taṇḍulānāṃ dohanena saurabheyīṣu payasaḥ |
असतः करणे तु न निदर्शनं किंचिद् अस्ति नो खल्वभिव्यज्यमानम् उत्पद्यमानं वा क्वचिद् असद् दृष्टम् । (१।१५)
asataḥ karaṇe tu na nidarśanaṃ kiṃcid asti no khalvabhivyajyamānam utpadyamānaṃ vā kvacid asad dṛṣṭam |
इतश्च कारणव्यापारात् प्राक् सद् एव कार्यम् इत्याह उपादानग्रहणात् । (१।१६)
itaśca kāraṇavyāpārāt prāk sad eva kāryam ityāha upādānagrahaṇāt |
उपादानानि कारणानि तेषां ग्रहणं कार्येण उपादानैः कार्यस्य संबन्धाद् इति यावत् । (१।१७)
upādānāni kāraṇāni teṣāṃ grahaṇaṃ kāryeṇa upādānaiḥ kāryasya saṃbandhād iti yāvat |
एतद् उक्तं भवति कार्येण सम्बद्धं कारणं कार्यजनकम् । (१।१८)
etad uktaṃ bhavati kāryeṇa sambaddhaṃ kāraṇaṃ kāryajanakam |
असंबद्धम् एव कस्मात् कारणैः कार्यं न जन्यते । (१।२२)
asaṃbaddham eva kasmāt kāraṇaiḥ kāryaṃ na janyate |
असंबद्धस्य जन्यत्वे ऽसंबद्धत्वाविशेषेण सर्वं कार्यजातं सर्वस्मात् सम्भवेत् । (१।२५)
asaṃbaddhasya janyatve 'saṃbaddhatvāviśeṣeṇa sarvaṃ kāryajātaṃ sarvasmāt sambhavet |
तस्मात् सम्बद्धं सम्बद्धेन जन्यते यथाहुः सांख्यवृद्धाः । (१।२७)
tasmāt sambaddhaṃ sambaddhena janyate yathāhuḥ sāṃkhyavṛddhāḥ |
असत्त्वे नास्ति संबन्धः कारणैः सत्त्वसङ्गिभिः । (१।२८)
asattve nāsti saṃbandhaḥ kāraṇaiḥ sattvasaṅgibhiḥ |
असंबद्धस्य चोत्पत्तिम् इच्छतो न व्यवस्थितिः ॥ (१।२९)
asaṃbaddhasya cotpattim icchato na vyavasthitiḥ ||
असंबद्धम् अपि तद् एव करोति यत्र यत् कारणं शक्तम् । (२।३)
asaṃbaddham api tad eva karoti yatra yat kāraṇaṃ śaktam |
सा शक्तिः शक्तकारणाश्रया सर्वत्र वा स्याच्छक्ये वा । (२।७)
sā śaktiḥ śaktakāraṇāśrayā sarvatra vā syācchakye vā |
शक्ये चेत् कथम् असति शक्ये तत्रेति वक्तव्यम् । (२।९)
śakye cet katham asati śakye tatreti vaktavyam |
शक्तिभेद एव तादृशो यतः किंचिद् एव कार्यं न सर्वम् इति चेत् । (२।१०)
śaktibheda eva tādṛśo yataḥ kiṃcid eva kāryaṃ na sarvam iti cet |
हन्त भोः शक्तिविशेषः कार्यसम्बद्धो ऽसंबद्धो वा । (२।११)
hanta bhoḥ śaktiviśeṣaḥ kāryasambaddho 'saṃbaddho vā |
सम्बद्धत्वे नासता संबन्ध इति सत् कार्यम् । (२।१२)
sambaddhatve nāsatā saṃbandha iti sat kāryam |
असंबद्धत्वे सैवाव्यवस्थेति सुष्ठूक्तं शक्तस्य शक्यकरणाद् इति । (२।१३)
asaṃbaddhatve saivāvyavastheti suṣṭhūktaṃ śaktasya śakyakaraṇād iti |
इतश्च सत् कार्यम् इत्याह कारणभावाच्च कार्यस्य कारणात्मकत्वात् । (२।१४)
itaśca sat kāryam ityāha kāraṇabhāvācca kāryasya kāraṇātmakatvāt |
न हि कारणाद् भिन्नं कार्यं कारणं च सद् इति कथं तदभिन्नं कार्यम् असद् भवेत् । (२।१५)
na hi kāraṇād bhinnaṃ kāryaṃ kāraṇaṃ ca sad iti kathaṃ tadabhinnaṃ kāryam asad bhavet |
कार्यस्य कारणाभेदसाधकानि च प्रमाणानि पटस् तन्तुभ्यो ऽभिद्यते । (२।१६)
kāryasya kāraṇābhedasādhakāni ca pramāṇāni paṭas tantubhyo 'bhidyate |
इह यद् यतो भिद्यते तत् तस्य धर्मो ऽभवति यथा गौर् अश्वस्य । (२।१८)
iha yad yato bhidyate tat tasya dharmo 'bhavati yathā gaur aśvasya |
उपादानोपादेयभावाच्च नार्थान्तरत्वं तन्तुपटयोः । (२।२१)
upādānopādeyabhāvācca nārthāntaratvaṃ tantupaṭayoḥ |
ययोर् अर्थान्तरत्वं न तयोर् उपादानोपादेयभावो यथा घटपटयोः । (२।२२)
yayor arthāntaratvaṃ na tayor upādānopādeyabhāvo yathā ghaṭapaṭayoḥ |
अर्थान्तरत्वे हि संयोगो दृष्टो यथा कुण्डबदरयोः । (२।२७)
arthāntaratve hi saṃyogo dṛṣṭo yathā kuṇḍabadarayoḥ |
इह यद् यस्माद् भिन्नं तस्य गुरुत्वान्तरं कार्यं गृह्यते यथा पलिकस्य रुचकस्य गुरुत्वकार्यो यो ऽवनतिविशेषस्ततो द्विपलिकस्य स्वस्तिकस्य गुरुत्वकार्यो ऽवनतिभेदो ऽधिकः । (२।३३)
iha yad yasmād bhinnaṃ tasya gurutvāntaraṃ kāryaṃ gṛhyate yathā palikasya rucakasya gurutvakāryo yo 'vanativiśeṣastato dvipalikasya svastikasya gurutvakāryo 'vanatibhedo 'dhikaḥ |
न च तथा तन्तुगुरुत्वकार्यात् पटगुरुत्वस्य कार्यान्तरं दृश्यते । (२।३४)
na ca tathā tantugurutvakāryāt paṭagurutvasya kāryāntaraṃ dṛśyate |
तद् एवम् अभेदे सिद्धे तन्तव एव तेन तेन संस्थानविशेषेण परिणताः पटो न तन्तुभ्यो ऽर्थान्तरम् । (२।३७)
tad evam abhede siddhe tantava eva tena tena saṃsthānaviśeṣeṇa pariṇatāḥ paṭo na tantubhyo 'rthāntaram |
स्वात्मनि क्रियाविरोधसंबन्धबुद्धिव्यपदेशार्थक्रियाभेदाश्च नैकान्तिकं भेदं साधयितुम् अर्हन्ति । (२।३८)
svātmani kriyāvirodhasaṃbandhabuddhivyapadeśārthakriyābhedāśca naikāntikaṃ bhedaṃ sādhayitum arhanti |
एकस्मिन्न् अपि तत्तद्विशेषाविर्भावतिरोभावाभ्याम् एतेषाम् अविरोधात् । (२।३९)
ekasminn api tattadviśeṣāvirbhāvatirobhāvābhyām eteṣām avirodhāt |
यथा कूर्मस्याङ्गानि कूर्मशरीरे निविशमानानि तिरोभवन्ति निःसरन्ति चाविर्भवन्ति न च कूर्मतस् तदङ्गान्युत्पद्यन्ते ध्वंसन्ते वा एवम् एकस्या मृदः सुवर्णस्य वा कुटकटकादयो निःसरन्त आविर्भवन्त उत्पद्यन्त इत्युच्यते निविशमानास् तिरोभवन्तो नश्यन्तीत्युच्यते । (२।४०)
yathā kūrmasyāṅgāni kūrmaśarīre niviśamānāni tirobhavanti niḥsaranti cāvirbhavanti na ca kūrmatas tadaṅgānyutpadyante dhvaṃsante vā evam ekasyā mṛdaḥ suvarṇasya vā kuṭakaṭakādayo niḥsaranta āvirbhavanta utpadyanta ityucyate niviśamānās tirobhavanto naśyantītyucyate |
न पुनर् असताम् उत्पादः सतां वा निरोधो यथाह भगवान् कृष्णद्वैपायनः नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सत इति । (२।४१)
na punar asatām utpādaḥ satāṃ vā nirodho yathāha bhagavān kṛṣṇadvaipāyanaḥ nāsato vidyate bhāvo nābhāvo vidyate sata iti |
यथा कूर्मः स्वावयवेभ्यः संकोचिविकासिभ्यो न भिन्न एवं कुटकटकादयो ऽपि मृत्सुवर्णादिभ्यो न भिन्नाः । (२।४२)
yathā kūrmaḥ svāvayavebhyaḥ saṃkocivikāsibhyo na bhinna evaṃ kuṭakaṭakādayo 'pi mṛtsuvarṇādibhyo na bhinnāḥ |
एवं च तन्तुषु पट इति व्यपदेशो यथेह वने तिलका इत्युपपन्नः । (२।४३)
evaṃ ca tantuṣu paṭa iti vyapadeśo yatheha vane tilakā ityupapannaḥ |
एकस्यापि नानार्थक्रियादर्शनाद् यथैक एव वह्निर् दाहकः पाचकश्च । (२।४५)
ekasyāpi nānārthakriyādarśanād yathaika eva vahnir dāhakaḥ pācakaśca |
तेषाम् एव समस्तव्यस्तानाम् अर्थक्रियाव्यवस्थादर्शनात् । (२।४७)
teṣām eva samastavyastānām arthakriyāvyavasthādarśanāt |
यथा प्रत्येकं विष्टयो दर्शनलक्षणाम् अर्थक्रियां कुर्वन्ति न शिबिकावहनं मिलितास्तु शिबिकां वहन्त्येवं तन्तवः प्रत्येकं प्रावरणम् अकुर्वाणा अपि मिलिता आविर्भूतपटभावाः प्रावरिष्यन्ति । (२।४८)
yathā pratyekaṃ viṣṭayo darśanalakṣaṇām arthakriyāṃ kurvanti na śibikāvahanaṃ militāstu śibikāṃ vahantyevaṃ tantavaḥ pratyekaṃ prāvaraṇam akurvāṇā api militā āvirbhūtapaṭabhāvāḥ prāvariṣyanti |
आविर्भावः पटस्य कारणव्यापारात् प्राक् सन्न् असन् वा । (२।५०)
āvirbhāvaḥ paṭasya kāraṇavyāpārāt prāk sann asan vā |
आविर्भावे चाविर्भावान्तरकल्पनेनानवस्थाप्रसङ्गः । (२।५४)
āvirbhāve cāvirbhāvāntarakalpanenānavasthāprasaṅgaḥ |
तस्माद् आविर्भूतपटभावास् तन्तवः क्रियन्त इति रिक्तं वचः । (२।५५)
tasmād āvirbhūtapaṭabhāvās tantavaḥ kriyanta iti riktaṃ vacaḥ |
अथासद् उत्पद्यत इति केयम् असत उत्पत्तिः सती असती वा । (२।५६)
athāsad utpadyata iti keyam asata utpattiḥ satī asatī vā |
सती चेत् कृतं करणेन असती चेत् तत्राप्युत्पत्त्यन्तरम् इत्यनवस्था । (२।५७)
satī cet kṛtaṃ karaṇena asatī cet tatrāpyutpattyantaram ityanavasthā |
अथोत्पत्तिः पटान्नार्थान्तरम् अपि तु पट एवासौ तथापि यावद् उक्तं भवति पट इति तावद् उक्तं भवत्युत्पद्यत इति । (२।५८)
athotpattiḥ paṭānnārthāntaram api tu paṭa evāsau tathāpi yāvad uktaṃ bhavati paṭa iti tāvad uktaṃ bhavatyutpadyata iti |
ततश्च पट इत्युक्त उत्पद्यत इति न वाच्यं पौनरुक्त्याद् विनश्यतीत्यपि न वाच्यं विरोधात् । (२।५९)
tataśca paṭa ityukta utpadyata iti na vācyaṃ paunaruktyād vinaśyatītyapi na vācyaṃ virodhāt |
तस्माद् इयं पटोत्पत्तिः स्वकारणसमवायो वा स्वसत्तासमवायो वा उभयथापि नोत्पद्यते । (२।६०)
tasmād iyaṃ paṭotpattiḥ svakāraṇasamavāyo vā svasattāsamavāyo vā ubhayathāpi notpadyate |
अथ च तदर्थानि कारणानि व्याप्रियन्त एवं पटादेः सत एवाविर्भावाय कारणापेक्षेत्युपपन्नम् । (२।६१)
atha ca tadarthāni kāraṇāni vyāpriyanta evaṃ paṭādeḥ sata evāvirbhāvāya kāraṇāpekṣetyupapannam |
तद्रूपस्याक्रियात्वात् क्रियासंबन्धित्वाच्च कारणानाम् अन्यथा कारणत्वाभावात् । (२।६३)
tadrūpasyākriyātvāt kriyāsaṃbandhitvācca kāraṇānām anyathā kāraṇatvābhāvāt |
तद् एवं प्रधानसाधनानुगुणं सत्कार्यम् उपपाद्य यादृशं तत् प्रधानं साधनीयं तादृशम् आदर्शयितुं विवेकज्ञानोपयोगि व्यक्ताव्यक्तवैरूप्यं तावद् आह ॥ (२।६५)
tad evaṃ pradhānasādhanānuguṇaṃ satkāryam upapādya yādṛśaṃ tat pradhānaṃ sādhanīyaṃ tādṛśam ādarśayituṃ vivekajñānopayogi vyaktāvyaktavairūpyaṃ tāvad āha ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.