चण्डरोचीरुचो घर्मघृणिपादाश्चिन्तितानां मनोरथानामुचितं योग्यं वो युष्माकं चेष्टन्तां व्याप्रियन्तां संपादयन्तु वा ॥ (१।०)

किं कुर्वत्यः ॥ (२।०)

आचरन्त्यो विदधत्यः ॥ (३।०)

किं तत् ॥ (४।०)

चारुचूडामणित्वं मनोहरशिखारत्नत्वम् ॥ (५।०)

क्व ॥ (६।०)

अचले पर्वते ॥ (७।०)

किंभूते ॥ (८।०)

प्राचि पूर्वदिक्संबन्धिनि ॥ (९।०)

प्राक्प्रथमम् ॥ (१०।०)

अनतिचिरं स्वल्पकालम् ॥ (११।०)

किंभूताः ॥ (१२।०)

रोचनाम्भो रोचनाजलं मुञ्चन्त्य इव ॥ (१३।०)

प्रचुरं प्रभूतम् ॥ (१४।०)

दिशामाशानां चर्चनाय भूषणाय ॥ (१५।०)

तादर्थ्ये चतुर्थी ॥ (१६।०)

उच्चकैर् अत्यर्थम् ॥ (१७।०)

प्रथमम् अतिलोहितत्वाच्चण्डांशुरोचिषः शिरोरत्नत्वेनोत्प्रेक्षिताः ॥ (१८।०)

तदनु पिशङ्ग्यः सत्यो रोचनाम्बुत्वेनेति ॥ (१९।०)

पुनः किंभूताः ॥ (२०।०)

अर्च्यमानाः सस्पृहम् ईक्ष्यमाणाः ॥ (२१।०)

कैः ॥ (२२।०)

चक्रनाम्नां लोचनाञ्चलैर्नेत्रप्रान्तैः ॥ (२३।०)

अविचलैर्निश्चलैः ॥ (२४।०)

कथम् ॥ (२५।०)

चतुरं विदग्धं यथा भवति ॥ (२६।०)

चाटूत्कैश्चाटुकाङ्क्षिभिः ॥ (२७।०)

चक्रवाकाणां हि भगवति गभस्तिमालिन्यभ्युदिते सति वियुक्तानां परस्परं समागमो भवतीति सादरं तद्रुचोऽर्च्यन्त इत्येवमभिहितम् ॥ (२८।०)

अचरमा अप्राचीनाः ॥ (२९।०)