हारिदश्वाः सूर्यसंबन्धिनो ऽंशवो रश्मयो वो युष्माकं कृच्छ्राणि दुःखानि हरन्त्वपनयन्तु ॥ (१।०)

पुनर्विशेष्यन्ते उच्छ्रायहेलोपहसितहरयः ॥ (२।०)

उच्छ्राय उच्चैस्त्वं तस्य या हेला लीला तया उपहसितो विडम्बितस् त्वत्तोऽधिको देशोऽस्मादिति हसितो हरिर्विष्णुर् यैस्ते ॥ (३।०)

प्रारब्धविक्रमस्य विष्णोः सदृशा इति तात्पर्यार्थः ॥ (४।०)

किं कुर्वाणाः ॥ (५।०)

बिभ्राणा धारयन्तः ॥ (६।०)

किम् ॥ (७।०)

वामनत्वं खर्वत्वम् ॥ (८।०)

प्रथममादौ ॥ (९।०)

अथानन्तरं प्रांशवो दीर्घास्तथैव यथा भगवान्नारायणः प्रथमं विक्रमकाले वामनत्वं कृत्वा प्रांशुर्दीर्घः संजातः ॥ (१०।०)

पुनरपि किंभूतः ॥ (११।०)

क्रान्ताकाशान्तरालाः । (१२।१)

क्रान्तं व्याप्तम् आकाशान्तरालम् अम्बरमध्यं यैस्ते तथोक्ताः ॥ (१२।२)

तदनु अनन्तरं च दश दिशो दशाशाः पूरयन्तः पूर्णाः कुर्वन्तः ॥ (१३।०)

ततोऽपि पुनर् अपि विश्वं जगदश्नुवाना व्याप्नुवन्तः ॥ (१४।०)

आशु शीघ्रम् ॥ (१५।०)

किं कृत्वा ॥ (१६।०)

आच्छिद्याकृष्यापहृत्य ॥ (१७।०)

कुतः ॥ (१८।०)

ध्वान्तादन्धकारात् ॥ (१९।०)

कस्मादिव ॥ (२०।०)

देवद्विष इव सुरशत्रोरिव ॥ (२१।०)

बलितो बलिनाम्नः अन्यत्र बलितो बलवतः ॥ (२२।०)

पञ्चम्यन्ताद् उभयस्मात् तस् ॥ (२३।०)

विष्णोर् एतत् संबन्धनीयम् ॥ (२४।०)

सोऽपि वामनो भूत्वा प्रांशुरभूत् ॥ (२५।०)

तदनु च क्रान्तगगनान्तरालः ॥ (२६।०)

ततः परिपूरितदशदिशो बलेर् विश्वमाच्छिद्य व्याप्तवानिति ॥ (२७।०)