तीव्रभानोर्गभस्त्युद्गमः किरणोदयो वो युष्माकमनभिमतनुदे अनभिमतमनभीष्टं पापं शत्रुर्वा तस्य नोदनं नुत् तस्यै स्ताद्भवतात् ॥ (१।०)

कीदृश इव ॥ (२।०)

पूर्वं प्रथमं पावकेन वह्निना कृताभ्युद्गतिरिव ॥ (३।०)

अभ्युद्गमनम् अभ्युद्गतिः ॥ (४।०)

विहितस्वागत इव ॥ (५।०)

किंभूतेन पावकेन ॥ (६।०)

भास्वद्ग्रावोद्गतेन भास्वतो ग्रावाणो भास्वद्ग्रावाणोऽर्कोपलाः सूर्यकान्ताभिधाना मणिविशेषास्तेभ्य उद्गतो भास्वद्ग्रावोद्गतः ॥ (७।०)

ते हि रविकरस्पृष्टा अग्निमुद्वमन्ति ॥ (८।०)

ओषधिशब्दे नौषधिस्थं तेज उच्यते ॥ (९।०)

तात्स्थ्यात् ॥ (१०।०)

यथा गिरिर्दह्यते पन्थानो मुष्यन्त इति ॥ (११।०)

तत् तिरस्कुर्वन्नभिभवन् ॥ (१२।०)

ओषधीनामीश ओषधीशः ॥ (१३।०)

तस्मिन्नोषधीनां भर्तरीन्दौ मुषितरुचि मुषिता रुग्यस्य स तस्मिन्मुषितरुचि हतभासि शुचेव शोकेनेव प्रोषिताभाः प्रोषिता आभा यासामोषधीनां तास्तथोक्ताः ॥ (१४।०)

भर्तरि हततेजसि पत्न्यः शोकेन गतधृतयो भवन्ति ॥ (१५।०)

प्रातरद्रेरुदयाचलनाम्नो दृषदः शिला दर्शयन्प्रकटयन् ॥ (१६।०)

कथंभूता इव ॥ (१७।०)

पक्षच्छेदव्रणासृक्स्रुत इव ॥ (१८।०)

पक्षाणां छेदः पक्षच्छेदस्तेन व्रणास्तेषामसृग्रुधिरं पक्षच्छेदव्रणासृक् तत्स्रवन्तीति ताः ॥ (१९।०)

अङ्गरुहक्षतजस्राविणीर्यथा ॥ (२०।०)

यतो गभस्त्युद्गम आताम्रो लोहितो ऽतस्तदनुरञ्जिताः शिला एवमुत्प्रेक्ष्यन्ते ॥ (२१।०)

पूर्वं किल पर्वताः पक्षवन्तो ऽभूवंस्तेषाम् इन्द्रस् तांश्चिच्छेद ॥ (२२।०)