तिमिररिपोरादित्यस्य स त्विषां भासामुद्गम उदयस्त्राणाय रक्षायै वो युष्माकं स्ताद्भवतात् ॥ (१।०)

तनीयान् अपि तनुतरोऽपि ॥ (२।०)

किंभूतः ॥ (३।०)

यः स्तुतः ॥ (४।०)

केन ॥ (५।०)

वृषभाङ्केन पिनाकिना ॥ (६।०)

शङ्किनेव ॥ (७।०)

किमिति ॥ (८।०)

मौलीन्दोर् मौलिचन्द्रस्यैषो ऽयं द्युतिं प्रभां मा मोषीन्मा खण्डयत्विति ॥ (९।०)

धात्रा ब्रह्मणा च यः स्तुत इति संबन्धः ॥ (१०।०)

किंभूतो नुतः ॥ (११।०)

प्रत्यग्रेति ॥ (१२।०)

मा संकोचदुःस्थितिं कामपि कार्षीदितीव ॥ (१४।०)

तथा कृष्णेन विष्णुना ध्वान्तकृष्णस्वतनुपरिभवत्रस्नुनेव तिमिरश्यामनिजशरीरपरिभूतित्रसनशीलेनेव ॥ (१५।०)

अलमत्यर्थम् ॥ (१६।०)

इवशब्दः सर्वत्रोत्प्रेक्षायाम् ॥ (१७।०)

एव ध्वान्तभ्रान्त्या ममैव तनुं परिभूयादितीव ॥ (१८।०)

आद्यैरपि देवैः स्तुत इति महत्त्वं रवेर्दर्शयति ॥ (१९।०)