ते मयूखा रश्मयः खरांशोः सवितुः संबन्धिनो वो युष्मभ्यं सुखं शर्म दिशन्तु ददतु ॥ (१।०)

येऽरुणस्य सारथेररुणत्वं लोहितत्वं बहुलं घनं विदधति कुर्वन्ति ॥ (२।०)

केन ॥ (३।०)

अरुणिम्ना लोहितत्वेन ॥ (४।०)

उद्गाढेन प्रबलेन ॥ (५।०)

रथाश्वाननेषु स्यन्दनतुरगवक्त्रेषु खलीनक्षतरुधिररुचः कविकाव्रणशोणितच्छायाः ॥ (६।०)

मूर्धोद्भूतौ सत्यां मस्तकोत्कम्पे सति ॥ (७।०)

ये शैलानां पर्वतानां शेखरत्वं मुकुटत्वं तन्वते विस्तारयन्ति ॥ (८।०)

किंभूताः ॥ (९।०)

श्रितशिखरिशिखाः सन्तः समाश्रितपर्वताग्रभागाः ॥ (१०।०)

अथवा श्रिताः शिखरिण्यः शिखा यैस्ते ॥ (११।०)

किं कुर्वन्तः ॥ (१२।०)

प्रेङ्खन्तो गच्छन्तः ॥ (१३।०)

क्व ॥ (१४।०)

खे व्योम्नि ॥ (१५।०)

खचितदिनमुखाः स्पष्टीकृतदिवसप्रारम्भाः ॥ (१६।०)