अष्टावक्र उवाच । (१।१)

यथातथोपदेशेन कृतार्थः सत्त्वबुद्धिमान् । (१।२)

आजीवम् अपि जिज्ञासुः परस् तत्र विमुह्यति ॥ (१।३)

मोक्षो विषयवैरस्यं बन्धो वैषयिको रसः । (२।१)

एतावद् एव विज्ञानं यथेच्छसि तथा कुरु ॥ (२।२)

वाग्मिप्राज्ञमहोद्योगं जनं मूकजडालसम् । (३।१)

करोति तत्त्वबोधो ऽयम् अतस् त्यक्तो बुभुक्षुभिः ॥ (३।२)

न त्वं देहो न ते देहो भोक्ता कर्ता न वा भवान् । (४।१)

चिद्रूपो ऽसि सदा साक्षी निरपेक्षः सुखं चर ॥ (४।२)

रागद्वेषौ मनोधर्मौ न मनस् ते कदाचन । (५।१)

निर्विकल्पो ऽसि बोधात्मा निर्विकारः सुखं चर ॥ (५।२)

सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । (६।१)

विज्ञाय निरहंकारो निर्ममस् त्वं सुखी भव ॥ (६।२)

विश्वं स्फुरति यत्रेदं तरङ्गा इव सागरे । (७।१)

तत् त्वम् एव न सन्देहश् चिन्मूर्ते विज्वरो भव ॥ (७।२)

श्रद्धत्स्व तात श्रद्धत्स्व नात्र मोहं कुरुष्व भोः । (८।१)

ज्ञानस्वरूपो भगवान् आत्मा त्वं प्रकृतेः परः ॥ (८।२)

गुणैः संवेष्टितो देहस् तिष्ठत्य् आयाति याति च । (९।१)

आत्मा न गन्ता नागन्ता किम् एनम् अनुशोचसि ॥ (९।२)

देहस् तिष्ठतु कल्पान्तं गच्छत्व् अद्यैव वा पुनः । (१०।१)

क्व वृद्धिः क्व च वा हानिस् तव चिन्मात्ररूपिणः ॥ (१०।२)

त्वय्य् अनन्तमहाम्भोधौ विश्ववीचिः स्वभावतः । (११।१)

उदेतु वास्तम् आयातु न ते वृद्धिर् न वा क्षतिः ॥ (११।२)

तात चिन्मात्ररूपो ऽसि न ते भिन्नम् इदं जगत् । (१२।१)

अतः कस्य कथं कुत्र हेयोपादेयकल्पना ॥ (१२।२)

एकस्मिन्न् अव्यये शान्ते चिदाकाशे ऽमले त्वयि । (१३।१)

कुतो जन्म कुतः कर्म कुतो ऽहंकार एव च ॥ (१३।२)

यत् त्वं पश्यसि तत्रैकस् त्वम् एव प्रतिभाससे । (१४।१)

किं पृथक् भासते स्वर्णात् कटकाङ्गदनूपुरम् ॥ (१४।२)

अयं सो ऽहम् अयम् नाहं विभागम् इति संत्यज । (१५।१)

सर्वम् आत्मेति निश्चित्य निःसंकल्पः सुखी भव ॥ (१५।२)

तवैवाज्ञानतो विश्वं त्वम् एकः परमार्थतः । (१६।१)

त्वत्तो ऽन्यो नास्ति संसारी नासंसारी च कश्चन ॥ (१६।२)

भ्रान्तिमात्रम् इदं विश्वं न किंचिद् इति निश्चयी । (१७।१)

निर्वासनः स्फूर्तिमात्रो न किंचिद् इव शाम्यति ॥ (१७।२)

एक एव भवाम्भोधाव् आसीद् अस्ति भविष्यति । (१८।१)

न ते बन्धो ऽस्ति मोक्षो वा कृतकृत्यः सुखं चर ॥ (१८।२)

मा सङ्कल्पविकल्पाभ्यां चित्तं क्षोभय चिन्मय । (१९।१)

उपशाम्य सुखं तिष्ठ स्वात्मन्य् आनन्दविग्रहे ॥ (१९।२)

त्यजैव ध्यानं सर्वत्र मा किंचिद्धृदि धारय । (२०।१)

आत्मा त्वं मुक्त एवासि किं विमृश्य करिष्यसि ॥ (२०।२)