अष्टावक्र उवाच । (१।१)

आचक्ष्व शृणु वा तात नानाशास्त्राण्यनेकशः । (१।२)

तथापि न तव स्वास्थ्यं सर्वविस्मरणाद् ऋते ॥ (१।३)

भोगं कर्म समाधिं वा कुरु विज्ञ तथापि ते । (२।१)

चित्तं निरस्तसर्वाशम् अत्यर्थं रोचयिष्यति ॥ (२।२)

आयासात् सकलो दुःखी नैनं जानाति कश्चन । (३।१)

अनेनैवोपदेशेन धन्यः प्राप्नोति निर्वृतिम् ॥ (३।२)

व्यापारे खिद्यते यस् तु निमेषोन्मेषयोर् अपि । (४।१)

तस्यालस्यधुरीणस्य सुखं नान्यस्य कस्यचित् ॥ (४।२)

इदं कृतम् इदं नेति द्वन्द्वैर् मुक्तं यदा मनः । (५।१)

धर्मार्थकाममोक्षेषु निरपेक्षं तदा भवेत् ॥ (५।२)

विरक्तो विषयद्वेष्टा रागी विषयलोलुपः । (६।१)

ग्रहमोक्षविहीनस् तु न विरक्तो न रागवान् ॥ (६।२)

हेयोपादेयता तावत् संसारविटपाङ्कुरः । (७।१)

स्पृहा जीवति यावद् वै निर्विचारदशास्पदम् ॥ (७।२)

प्रवृत्तौ जायते रागो निर्वृत्तौ द्वेष एव हि । (८।१)

निर्द्वन्द्वो बालवद् धीमान् एवम् एव व्यवस्थितः ॥ (८।२)

हातुम् इच्छति संसारं रागी दुःखजिहासया । (९।१)

वीतरागो हि निर्दुःखस् तस्मिन्न् अपि न खिद्यति ॥ (९।२)

यस्याभिमानो मोक्षे ऽपि देहे ऽपि ममता तथा । (१०।१)

न च ज्ञानी न वा योगी केवलं दुःखभाग् असौ ॥ (१०।२)

हरो यद्य् उपदेष्टा ते हरिः कमलजो ऽपि वा । (११।१)

तथापि न तव स्वास्थ्यं सर्वविस्मरणाद् ऋते ॥ (११।२)