अष्टावक्र उवाच ॥ (१।१)

कृताकृते च द्वन्द्वानि कदा शान्तानि कस्य वा । (२।१)

एवं ज्ञात्वेह निर्वेदाद् भव त्यागपरो ऽव्रती ॥ (२।२)

कस्यापि तात धन्यस्य लोकचेष्टावलोकनात् । (३।१)

जीवितेच्छा बुभुक्षा च बुभुत्सोपशमः गताः ॥ (३।२)

अनित्यं सर्वम् एवेदं तापत्रितयदूषितम् । (४।१)

असारं निन्दितं हेयम् इति निश्चित्य शाम्यति ॥ (४।२)

को ऽसौ कालो वयः किं वा यत्र द्वन्द्वानि नो नृणाम् । (५।१)

तान्य् उपेक्ष्य यथाप्राप्तवर्ती सिद्धिम् अवाप्नुयात् ॥ (५।२)

नाना मतं महर्षीणां साधूनां योगिनां तथा । (६।१)

दृष्ट्वा निर्वेदम् आपन्नः को न शाम्यति मानवः ॥ (६।२)

कृत्वा मूर्तिपरिज्ञानं चैतन्यस्य न किं गुरुः । (७।१)

निर्वेदसमतायुक्त्या यस् तारयति संसृतेः ॥ (७।२)

पश्य भूतविकारांस् त्वं भूतमात्रान् यथार्थतः । (८।१)

तत्क्षणाद् बन्धनिर्मुक्तः स्वरूपस्थो भविष्यसि ॥ (८।२)

वासना एव संसार इति सर्वा विमुञ्च ताः । (९।१)

तत्त्यागो वासनात्यागात् स्थितिर् अद्य यथा तथा ॥ (९।२)