जनक उवाच । (१।१)

अहो निरञ्जनः शान्तो बोधो ऽहं प्रकृतेः परः । (१।२)

एतावन्तम् अहं कालं मोहेनैव विडम्बितः ॥ (१।३)

यथा प्रकाशयाम्य् एको देहम् एनं तथा जगत् । (२।१)

अतो मम जगत् सर्वम् अथवा न च किंचन ॥ (२।२)

सशरीरम् अहो विश्वं परित्यज्य मयाधुना । (३।१)

कुतश्चित् कौशलाद् एव परमात्मा विलोक्यते ॥ (३।२)

यथा न तोयतो भिन्नास् तरङ्गाः फेनबुद्बुदाः । (४।१)

आत्मनो न तथा भिन्नं विश्वम् आत्मविनिर्गतम् ॥ (४।२)

तन्तुमात्रो भवेद् एव पटो यद्वद् विचारितः । (५।१)

आत्मतन्मत्रम् एवेदं तद्वद् विश्वं विचारितम् ॥ (५।२)

यथैवेक्षुरसे कॢप्ता तेन व्याप्तैव शर्करा । (६।१)

तथा विश्वं मयि कॢप्तं मया व्याप्तं निरन्तरम् ॥ (६।२)

आत्माज्ञानाज् जगद् भाति आत्मज्ञानान् न भासते । (७।१)

रज्ज्वज्ञानाद् अहिर् भाति तज्ज्ञानाद् भासते न हि ॥ (७।२)

प्रकाशो मे निजं रूपं नातिरिक्तो ऽस्म्य् अहं ततः । (८।१)

यदा प्रकाशते विश्वं तदाहम् भास एव हि ॥ (८।२)

अहो विकल्पितं विश्वम् अज्ञानान् मयि भासते । (९।१)

रूप्यं शुक्तौ फणी रज्जौ वारि सूर्यकरे यथा ॥ (९।२)

मत्तो विनिर्गतं विश्वं मय्य् एव लयम् एष्यति । (१०।१)

मृदि कुम्भो जले वीचिः कनके कटकं यथा ॥ (१०।२)

अहो अहं नमो मह्यं विनाशो यस्य नास्ति मे । (११।१)

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं जगन्नाशे ऽपि तिष्ठतः ॥ (११।२)

अहो अहं नमो मह्यं एको ऽहं देहवान् अपि । (१२।१)

क्वचिन् न गन्ता नागन्ता व्याप्य विश्वम् अवस्थितः ॥ (१२।२)

अहो अहं नमो मह्यं दक्षो नास्तीह मत्समः । (१३।१)

असंस्पृश्य शरीरेण येन विश्वं चिरं धृतम् ॥ (१३।२)

अहो अहं नमो मह्यं यस्य मे नास्ति किंचन । (१४।१)

अथवा यस्य मे सर्वं यद् वाङ्मनसगोचरम् ॥ (१४।२)

ज्ञानं ज्ञेयं तथा ज्ञाता त्रितयं नास्ति वास्तवम् । (१५।१)

अज्ञानाद् भाति यत्रेदं सो ऽहम् अस्मि निरञ्जनः ॥ (१५।२)

द्वैतमूलम् अहो दुःखं नान्यत् तस्यास्ति भेषजम् । (१६।१)

दृश्यम् एतन् मृषा सर्वं एको ऽहं चिद्रसो ऽमलः ॥ (१६।२)

बोधमात्रो ऽहम् अज्ञानाद् उपधिः कल्पितो मया । (१७।१)

एवं विमृशतो नित्यं निर्विकल्पे स्थितिर् मम ॥ (१७।२)

न मे बन्धो ऽस्ति मोक्षो वा भ्रान्तिः शान्ता निराश्रया । (१८।१)

अहो मयि स्थितं विश्वं वस्तुतो न मयि स्थितम् ॥ (१८।२)

सशरीरम् इदं विश्वं न किंचिद् इति निश्चितम् । (१९।१)

शुद्धचिन्मात्र आत्मा च तत् कस्मिन् कल्पनाधुना ॥ (१९।२)

शरीरं स्वर्गनरकौ बन्धमोक्षौ भयं तथा । (२०।१)

कल्पनामात्रम् एवैतत् किं मे कार्यं चिदात्मनः ॥ (२०।२)

अहो जनसमूहे ऽपि न द्वैतं पश्यतो मम । (२१।१)

अरण्यम् इव संवृत्तं क्व रतिं करवाण्य् अहम् ॥ (२१।२)

नाहम् देहो न मे देहो जीवो नाहम् अहं हि चित् । (२२।१)

अयम् एव हि मे बन्ध आसीत् या जीविते स्पृहा ॥ (२२।२)

अहो भुवनकल्लोलैर् विचित्रैर् द्राक् समुत्थितम् । (२३।१)

मय्य् अनन्तमहाम्भोधौ चित्तवाते समुद्यते ॥ (२३।२)

मय्य् अनन्तमहाम्भोधौ चित्तवाते प्रशाम्यति । (२४।१)

अभाग्याज् जीववणिजो जगत् पोतो विनश्वरः ॥ (२४।२)

मय्य् अनन्तमहाम्भोधावाश्चर्यं जीववीचयः । (२५।१)

उद्यन्ति घ्नन्ति खेलन्ति प्रविशन्ति स्वभावतः ॥ (२५।२)