षडर्घ्यार्हा भवन्ति ऋत्विगाचार्यो विवाह्यो राजा स्नातकः प्रियश्चेति ॥ (१।०)

अप्राकरणिकान्ना परिसंवत्सराद् अर्हयन्ति । (२।१)

अन्यत्र याज्यात् कर्मणो विवाहाच् च ॥ (२।२)

न जीवपितृको ऽर्घ्यं प्रतिगृह्णीयात् ॥ (३।०)

अथैनम् अर्हयन्ति ॥ (४।०)

कांस्ये चमसे वा दधनि मध्वासिच्य वर्षीयसापिधाय विराजो दोहो ऽसि विराजो दोहो ऽसि विराजो दोहम् अशीय मयि दोहः पद्यायै विराज इति मधुपर्कर्माहियमाणं प्रतीक्षते ॥ (५।०)

सावित्रेण विष्टरौ प्रतिगृह्य राष्ट्रभृद् असीत्य् आसंद्याम् उदगग्रम् आस्तृणाति ॥ (६।०)

अहं वर्ष्म सदृशानाम् उद्यतानाम् इव सूर्यः । (७।१)

इदम् अहं तम् अधरं करोमि यो मा कश्चाभिदासति । (७।२)

इत्य् एकस्मिन्न् उपविशति ॥ (७।३)

मा त्वद्योषम् इत्य् अन्यतरम् अधस्तात् पादयोर् उपकर्षति ॥ (८।०)

विष्टर आसीनायैकैकं त्रिः प्राह ॥ (९।०)

नैव भो इत्याह । (१०।१)

न मा रिषामेति ॥ (१०।२)

आचमनीयाः प्रथमाः प्रतिपद्यन्ते ॥ (११।०)

अमृतोपस्तरणम् असीत्य् आचामति ॥ (१२।०)

पद्येन पादौ प्रक्षालयति ॥ (१३।०)

स्पृशत्य् अर्घम् ॥ (१४।०)

ततः प्रणयति ॥ (१५।०)

सावित्रेणोभयतो विष्टरं मधुपर्कं प्रतिगृह्य अदित्यास् त्वा पृष्ठे सादयामीति भूमौ प्रतिष्ठाप्यावसाय्य सुपर्णस्य त्वा गरुत्मतश् चक्षुषावेक्ष इत्यवेक्ष्य नमो रुद्राय पात्रसद इति प्रादेशेन प्रतिदिशं व्युद्दिश्याङ्गुष्ठेनोपमध्यमया च मधु वाता ऋतायत इति तिसृभिः संसृजति ॥ (१६।०)

सत्यं यशः श्रीः श्रयतामिति त्रिः प्राश्नाति भूयिष्ठम् ॥ (१७।०)

सुहृदे ऽवशिष्टं प्रयच्छति ॥ (१८।०)

अमृतपिधानम् असीत्य् आचामति ॥ (१९।०)

असिविष्टरपाणिर् गां प्राह ॥ (२०।०)

हतो मे पाप्मा पाप्मानं मे हत । (२१।१)

यां त्वा देवा वसवो ऽन्वजीविषुर् आदित्यानां स्वसारं रुद्रमातरम् । (२१।२)

दैवीं गामदितिं जनानाम् आरभन्ताम् अर्हताम् अर्हणाय । (२१।३)

ॐ कुरुतेति सम्प्रेष्यति ॥ (२१।४)

चतुर् अवरान् ब्राह्मणान् नानागोत्रान् इत्येकैकं पश्वङ्गं पायसं वा भोजयेत् ॥ (२२।०)

यद्युत्सृजेत् माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाम् अमृतस्य नाभिः । (२३।१)

प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ॥ (२३।२)

ओम् उत्सृजत तृणान्यत् तूदकं पिबतु ॥ (२४।०)

इत्युक्ते पशुम् आलभन्ते ॥ (२५।०)

शं नो मित्र इति पाणी प्रक्षाल्य यथार्थम् ॥ (२६।०)