अङ्कौ न्यङ्काव् अभितो रथं ये ध्वान्ता वाता अग्रम् अभि ये संपतन्ति । (१।१)

दूरेहेतिः पतत्री वाजिनीवांस् ते नो ऽग्नयः पप्रयः पारयन्तु । (१।२)

इति चक्रम् अभिमन्त्रयते ॥ (१।३)

सुकिंशुकं शल्मलिं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुधुरं सुचक्रम् । (२।१)

आरोह सूर्ये अमृतस्य पन्थांस् तेन याहि गृहान् स्वस्ति । (२।२)

इत्यारोपयेत् ॥ (२।३)

उप मायन्तु देवता उप ब्रह्म सुवीर्यम् । (३।१)

उप क्षत्रं च यद्बलमुप मामैतु यद्बलम् । (३।२)

इति प्रयास्यन् जपति ॥ (३।३)

अनु मायन्तु देवता अनु ब्रह्म सुवीर्यम् । (४।१)

अनु क्षत्रं च यद् यशमनु मामैतु यद्यशम् । (४।२)

इति प्राञ्चं प्रयाप्य प्रदक्षिणमावृत्य यथार्थलक्षण्यवृक्षं चैत्यं वोपतिष्ठेत ॥ (४।३)

नमो रुद्रायैकवृक्षसद इत्येकवृक्षे जपति । (५।१)

ये वृक्षेषु शष्पिञ्जरा इति च ॥ (५।२)

नमो रुद्राय चतुष्पथसद इति चतुष्पथे । (६।१)

ये पथां पथिरक्षय इति च ॥ (६।२)

नमो रुद्राय श्मशानसद इति श्मशाने । (७।१)

ये भूतानाम् अधिपतय इति च ॥ (७।२)

नमो रुद्राय पात्रसद इति पिबन् । (८।१)

ये अन्नेषु विविध्यन्तीति च ॥ (८।२)

ये तीर्थानीति तीर्थे ॥ (९।०)

यत्रापस् तरितव्या आसीद् अति समुद्राय वयुनाय सिन्धूनां पतये नमः । (१०।१)

नदीनां सर्वासां पित्वे जुहुता विश्वकर्मणे । (१०।२)

विश्वहादाभ्यं हविः । (१०।३)

इत्य् अप्सूदकाञ्जलीर् जुहुयात् ॥ (१०।४)

यावतां सखायानं स्वस्तिमिच्छेत् तावत उदकाञ्जलीर् जुहुयात् अमृतम् आस्ये जुहोम्यायुः प्राणे प्रतिदधामि अमृतं ब्रह्मणा सह मृत्युं तरेम । (११।१)

प्रासहाद् इतीष्टिर् अस्यदितिर् एव मृत्युंधयमिति त्रिर् आचामेत् ॥ (११।२)

द्विः परिमृजेत् ॥ (१२।०)

यद्यक्षा शम्याणिर् वा रिष्येत तत्रैवाग्निम् उपसमाधायाग्नेयेन स्थालीपाकेनेष्ट्वा जयप्रभृतिभिश् चाज्यस्य पुस्तात् स्विष्टकृतः ॥ (१३।०)

अपरस्याह्नः संधिकाले गृहान् प्रपादयेत् ॥ (१४।०)

रथाद्यौपासनात् संततामुलपराजीं स्तृणाति ॥ (१५।०)

तयाभ्युपैति ॥ (१६।०)

गृहानहं सुमनसः प्रपद्ये ऽवीरघ्नी वीरवतः सुशेवा । (१७।१)

इरां वहन्ती घृतम् उक्षमाणांस् तेष्व् अहं सुमनाः संविशामि । (१७।२)

इत्य् अभ्याहिताग्निं सोदकं सौषधमावसथं प्रपद्ये । (१७।३)

रेवत्या रोहिण्या यद्वा पुण्योक्तम् ॥ (१७।४)

आनडुहे चर्मण्युपविश्य ॥ (१८।०)

अथास्या ब्रह्मचारिणं जीवपितृकं जीवमातृकम् उत्सङ्गमुपवेशयेत् ॥ (१९।०)

फलानामञ्जलिं पूरयेत् तिलतण्डुलानां वा ॥ (२०।०)

अच्युता ध्रुवा ध्रुवपत्नी ध्रुवं पश्येम विश्वत इति ध्रुवं जीवन्तीं सप्तर्षीन् अरुन्धतीमिति दर्शयित्वा प्राजापत्येन स्थालीपाकेनेष्ट्वा जयप्रभृतिभिश् चाज्यस्य पुरस्तात् स्विष्टकृत आज्यशेषे दध्यासिच्य दधिक्राव्णो अकारिषम् इति दध्नः पुमांस्त्रिः प्राश्नाति ॥ (२१।०)

चक्रम् इवानडुहः पदं मामेवान्वेतु ते मनः । (२२।१)

मां च पश्यसि सूर्यं च मा चान्येषु मनस्कृथाः । (२२।२)

चाक्रवाकं संवसनं तन् नौ संवननं कृतम् । (२२।३)

इत्यवशिष्टं जायायै प्रयच्छति ॥ (२२।४)

तूष्णीं सा प्राश्नाति ॥ (२३।०)

संवत्सरं मुदा तौ ब्रह्मचर्यं चरतः । (२४।१)

द्वादशरात्रं त्रिरात्रम् एकरात्रं वा ॥ (२४।२)

एवमेव चतुर्थ्यां कृत्वा हिरण्यगर्भ इत्यष्टाभिः स्थालीपाकस्य हुत्वा जयप्रभृतिभिश्चाज्यस्य पुरस्तात्स्विष्टकृतः ॥ (२५।०)

अथास्याः सव्ये ऽंसे पूषा ते ग्रन्थिं ग्रथ्नात्व् इति वाससो ग्रन्थिं क्रियमाणम् अनुमन्त्रयते ॥ (२६।०)

चतस्रो ऽविधवाः कुर्वन्ति । (२७।१)

ताभ्यो हिरण्यं ददाति ॥ (२७।२)

संवत्सरं न प्रवसेत् । (२८।१)

द्वादशरात्रं त्रिरात्रम् एकरात्रं वा ॥ (२८।२)