अथ चातुर्होतृकी दीक्षा संवत्सरम् ॥ (१।०)

आघाराव् आघार्याज्यभागौ हुत्वा चतुर्होतॄन् स्वकर्मणो जुहुयात् । (२।१)

सह पञ्चहोत्रा षड्ढोत्रा च सप्तहोतारम् अन्ततः ॥ (२।२)

हुत्वा व्रतं प्रदायादितो द्वाव् अनुवाकाव् अनुवाचयेत् ॥ (३।०)

अथाग्निव्रताश्वमेधिकी दीक्षा संवत्सरं द्वादशरात्रं वा ॥ (४।०)

आकूतमग्निमिति षड्ढुत्वा व्रतं प्रदायादितो ऽष्टाव् अनुवाकान् अनुवाचयेत् ॥ (५।०)

त्रिषवणम् उदकम् आहरेत् त्रींस् त्रीन् कुम्भान् ॥ (६।०)

त्रींश्च समित्पुलान् ॥ (७।०)

भस्मनि शयीत करीषे सिकतासु भूमौ वा ॥ (८।०)

नोदकम् अभ्युपेयात् ॥ (९।०)

संवत्सरे समाप्ते घृतवतापूपेनाग्निम् इष्ट्वा वात्सप्रं वाचयेत् ॥ (१०।०)

स्मार्तेन यावद् अध्ययनं काण्डव्रतविशेषा होमार्थश् चाद्यन्तयोर् जुहुयात् ॥ (११।०)

अथैनं परिददीत अग्नये त्वा परिददानि । (१२।१)

वायवे त्वा परिददानि । (१२।२)

सूर्याय त्वा परिददानि । (१२।३)

प्रजापतये त्वा परिददानीति ॥ (१२।४)

एतेनैवाश्वमेधो व्याख्यातः ॥ (१३।०)

नवमेनानुवाकेन हुत्वा दशमेनोपतिष्ठेत ॥ (१४।०)

अश्वाय घासमुदकस्थानम् उदकं चाभ्युपेयात् ॥ (१५।०)

एताभ्याम् एवमन्त्राभ्यां त्रैविद्यकं व्रतमुपेयात् ॥ (१६।०)

रहस्यमध्येष्यता प्रवर्ग्यः ॥ (१७।०)

तस्य रहस्ये व्रतोपायनं समिन्मन्त्रश्च ॥ (१८।०)

तिष्ठेद् अहनि रात्राव् आसीत वाग्यतः ॥ (१९।०)

पर्वसु चैवं स्यात् ॥ (२०।०)

सर्वजटश्च स्यात् ॥ (२१।०)

संवत्सरावरः प्रवर्ग्यो भवति ॥ (२२।०)