प्राङ्मुखम् उदङ्मुखं वा सूतिकालयं कल्पयित्वा ध्रुवं प्रपद्ये शुभं प्रपद्य आशां प्रपद्य इति काले प्रपादयेत् ॥ (१।०)

रेतो मूत्रमिति च्यावनीभ्यां दक्षिणं कुक्षिम् अभिमृशेत् । (२।१)

श्रावयेद्वा ॥ (२।२)

पुत्रं जातम् अन्वक्षं स्नातं न मातोपहन्याद् आ मन्त्रप्रयोगात् ॥ (३।०)

अग्नेर् अभ्याहितस्य परिसमूढस्य परिस्तीर्णस्य पश्चाद् अहते वाससि कुमारं प्राक्शिरसम् उत्तानं संवेश्य पलाशस्य मध्यमं पर्णं प्रवेष्ट्य तेनास्य कर्णाव् आजपेत् भूस् त्वयि दधानीति दक्षिणे । (४।१)

भुवस् त्वयि दधानीति सव्ये । (४।२)

स्वस् त्वयि दधानीति दक्षिणे । (४।३)

भूर् भुवः स्वस् त्वयि दधानीति सव्ये ॥ (४।४)

अथैनम् अभिमन्त्रयेते । (५।१)

अश्मा भव परशुर् भव हिरण्यम् अस्तृतं भव । (५।२)

अङ्गाद् अङ्गात् सम्भवसि हृदयाद् अधिजायसे । (५।३)

आत्मा वै पुत्रनामासि स जीव शरदः शतम् । (५।४)

इति ॥ (५।५)

यत्र शेते तदभिमृशेत् वेद ते भूमि हृदयं दिवि चन्द्रमसि श्रितम् । (६।१)

वेदामृतस्य देवा माहं पुत्र्यम् अघं रुदम् । (६।२)

इति ॥ (६।३)

आज्यं संस्कृत्य ब्रह्माणम् आमन्त्र्य समिधम् आधायाघाराव् आघार्याज्यभागौ हुत्वा व्याहृतिभिश् चतस्र आज्याहुतीर् जुहुयात् । (७।१)

जयाभ्यातानानां राष्ट्रभृतश् चैके ॥ (७।२)

कांस्ये चमसे वाहूतिसम्पातान् अवनीय तस्मिन् सुवर्णं संनिघृष्य व्याहृतिभिः कुमारं चतुः प्राशयेत् । (८।१)

अत्यन्तम् एके सुवर्णप्राशनम् उदके निघृष्या द्वादशवर्षतायाः ॥ (८।२)

इषं पिन्व । (९।१)

ऊर्जं पिन्वेति स्तनौ प्रक्षाल्य प्रधापयेत् । (९।२)

दक्षिणं पूर्वं सव्यं पश्चात् ॥ (९।३)

स्विष्टकृते हुत्वा प्रायश्चित्ताहुतीश्च समिधमाधाय पर्युक्षति ॥ (१०।०)

एष कर्मान्तो बहिर्द्वारे ऽग्निर् नित्यः । (११।१)

कणसर्षपयवानां होमः । (११।२)

व्याहृतिभिर् जुहुयात् ॥ (११।३)

अप्रतिरथं जपेत् । (१२।१)

इन्द्रो भूतस्येति षडर्चं च ॥ (१२।२)

सूतिकालयं यथाकालं समन्ताद् उदकेन परिषिञ्चेत् ॥ (१३।०)