तृतीयवर्षस्य जटाः कुर्वन्ति । (१।१)

यथा वा कुलकल्पः ॥ (१।२)

अग्निम् उपसमाधाय परिसमुह्य परिस्तीर्य पर्युक्ष्य दक्षिणतो ऽग्नेर् ब्रह्माणम् उपवेश्योत्तरत उदपात्रं शमीशमकवत् ॥ (२।०)

अथैनम् अभिमन्त्रयते हिरण्यवर्णाः शुचय इति चतसृभिः । (३।१)

या ओषधय इत्यनुवाकेन । (३।२)

शं नो देवीर् अभिष्टय आपो भवन्तु पीतये । (३।३)

शं योर् अभिस्रवन्तु नः । (३।४)

प्रियाः शं न आपो धन्वन्याः शं नः सन्तु नूप्याः । (३।५)

शं नः समुद्र्या आपः शम् उ नः सन्तु कूप्याः । (३।६)

शं नो मित्रः शं वरुणः शं नो भवत्व् अर्यमा । (३।७)

शं न इन्द्रश् चाग्निश् च शं नो विष्णुर् उरुक्रमः । (३।८)

इति । (३।९)

तासाम् उदकार्थान् कुर्वीत पर्युक्षणे ऽभ्युन्दने स्नापने च ॥ (३।१०)

आज्यं संस्कृत्य ब्रह्माणम् आमन्त्र्य समिधम् आधायाघाराव् आघार्याज्यभागौ हुत्वा अग्ना आयूंषि पवस इति सप्तभिः सप्त हुत्वा ॥ (४।०)

आयुर्दा देवेति च । (५।१)

ये केशिनः प्रथमे सत्त्रम् आसत येभिर् आवृतं यदिदं विराजति । (५।२)

तेभ्यो जुहोम्य् आयुषे दीर्घायुत्वाय स्वस्तये । (५।३)

इति ॥ (५।४)

व्याहृतिभिश्च ॥ (६।०)

उक्तः कर्मान्तः पूर्वेण ॥ (७।०)

शीतेन वाय उदकेनेधि । (८।१)

उष्णेन वाय उदकेनेधीति तप्ता इतराभिः संसृज्य आर्द्रदानव स्थ जीवदान् अवस्थोन्दतीरिषमावदेत्य् अपो ऽभिमन्त्र्य दक्षिणं केशान्तम् अभ्युन्द्यात् । (८।२)

अदितिः केशान् वपत्वाप उन्दन्तु जीवसे । (८।३)

दीर्घायुत्वाय स्वस्तये । (८।४)

इति ॥ (८।५)

दक्षिणस्मिन् केशान्ते दर्भम् ऊर्ध्वाग्रं निदधाति ॥ (९।०)

ओषधे त्रायस्वैनम् इति दर्भमन्तर्दधाति ॥ (१०।०)

स्वधिते मैनं हिंसीर् इति क्षुरेणाभिनिदधाति ॥ (११।०)

येनावपत्सविता क्षुरेण सोमस्य राज्ञो वरुणस्य विद्वान् । (१२।१)

तेन ब्रह्माणो वपतेदम् अस्यायुष्मान् अयं जरदष्टिर् यथासत् । (१२।२)

अहमसौ । (१२।३)

इति प्रवपति ॥ (१२।४)

दक्षिणतो मातान्या वाविधवानडुहेन गोमयेनाभूमिगतान् केशान् परिगृह्णीयात् ॥ (१३।०)

मा ते केशान् अनुगाद् वर्च एतत्तथा धाता दधातु ते । (१४।१)

तुभ्यमिन्द्रो वरुणो बृहस्पतिः सविता वर्च आदधुः । (१४।२)

इति प्रपततो ऽनुमन्त्रयते ॥ (१४।३)

तेन धर्मेण पुनर् अपो ऽभिमन्त्र्यापरं केशान्तम् अभ्युन्द्याद् उत्तरं च ॥ (१५।०)

अन्यौ तु प्रवपनौ येन पूषा बृहस्पतेर् अग्नेर् इन्द्रस्य चायुषे ऽवपत् । (१६।१)

तेन ते वपाम्यायुषे दीर्घायुत्वाय स्वस्तये । (१६।२)

इति पश्चात् । (१६।३)

येन भूयश् चरत्ययं ज्योक् च पश्यसि सूर्यम् । (१६।४)

तेन ते वपाम्य् आयुषे दीर्घायुत्वाय सुश्लोक्याय सुवर्चसे । (१६।५)

इत्युत्तरतः ॥ (१६।६)

यत् क्षुरेण पर्चयता सुपेशसा वप्तर् वपसि केशान् । (१७।१)

शुन्ध शिरो मास्यायुः प्रमोषीः । (१७।२)

इति लोहायसं क्षुरं केशवापाय प्रयच्छति ॥ (१७।३)

यथार्थं केशयत्नान् कुर्वन्ति दक्षिणतः कपर्दा वसिष्ठानाम् उभयतो ऽत्रिभार्गवकाश्यपानां पञ्चचूडा आङ्गिरसः शिखिनो ऽन्ये ॥ (१८।०)

वाजिम् एके मङ्गलार्थम् ॥ (१९।०)

त्र्यायुषं कश्यपस्य जमदग्नेस् त्र्यायुषम् अगस्त्यस्य त्र्यायुषम् । (२०।१)

यद् देवानां त्र्यायुषं तन् मे अस्तु शतायुषम् । (२०।२)

इति शिरः संमृशति ॥ (२०।३)

परिगृह्य गोमयेन केशान् उत्तरपूर्वस्यां गृहस्य मूष्याम् अन्तरा गेहात् पलदं च निदध्यात् । (२१।१)

अरिक्ते वा वपने । (२१।२)

उप्त्वाय केशान्तान् वरुणाय राज्ञो बृहस्पतिः सविता विष्णुरिन्द्रः । (२१।३)

तेभ्यो निधानं महद् अन्वविन्दन्न् अन्तरा द्यावापृथिवी अप स्वः ॥ (२१।४)

इति । (२२।१)

कर्त्रे वरं ददाति ॥ (२२।२)

पक्ष्मगुणं तिलपिशितं च केशवापाय प्रयच्छति ॥ (२३।०)

संवत्सरं माता नाम्लाय धारयेत् । (२४।१)

रोषाय नाश्नीयात् । (२४।२)

लवणवर्जं तूष्णीम् ॥ (२४।३)

कन्याया आहुतिवर्जम् ॥ (२५।०)

विदुषो ब्राह्मणान् अर्थसिद्धिं वाचयेत् ॥ (२६।०)

एवम् उत्तरेषु ॥ (२७।०)