खे रथस्य खे ऽनसः खे युगस्य शतक्रतोः । (१।१)

अबालाम् इन्द्रस्त्रिः पूर्त्त्य् अकृणोत् सूर्यवर्चसः । (१।२)

इत्यथास्या अहतं वासः प्रयच्छति ॥ (१।३)

अथैनां दर्भशुल्वेन संनह्यति सं त्वा नह्यामि पयसा पृथिव्याः सं त्वा नह्याम्य् अद्भिरोषधीभिः । (२।१)

सं त्वा नह्यामि प्रजया धनेन सह संनद्धा सुनुहि भागधेयम् । (२।२)

इति ॥ (२।३)

अथैनां वाससो ऽन्तं ग्राहयित्वाभ्युदानयति अघोरचक्षुर् अपतिघ्न्य् एधि । (३।१)

एहि शिवा पशुभ्यः सुमनाः सुवर्चाः । (३।२)

दीर्घायुपत्नी प्रजया स्वर्विद् इन्द्रप्रणयीर् उप नो वस्तुम् एहि । (३।३)

इति ॥ (३।४)

समूहनोल्लेपनोद्धननावेक्षणम् इत्य् अग्निकाले भूमिसंस्कारान् सर्वत्र यथानिमित्तम् ॥ (४।०)

पश्चादग्नेः कटे तेजन्यां वा दर्भेष्व् आसनम् ॥ (५।०)

शुचौ भूमिप्रदेशे शमीशमकश्यामाकानां प्रियङ्गुदूर्वागौरसर्षपाणां यथालाभगन्धसक्षीरफलवद्भ्यो वनस्पतिभ्यो हरित्पर्णकुशयवादिभिश् चान्नैर् या ओषधयः । (६।१)

समन्या यन्तीत्य् अनुवाकेन शं नो देवीरिति च सहिरण्यापो ऽभिमन्त्र्य प्रणीतोदकुम्भं प्रणयेत् ॥ (६।२)

तं लाजाहुतीषु हूयमानासु भ्राता ब्रह्मचारी वोद्गृह्य धारयेद् दक्षिणतश्च ॥ (७।०)

लाजान् संस्कृतान् शमीपर्णमिश्रान् शूर्पेण दक्षिणतो मातान्या वाविधवा ॥ (८।०)

आज्यं संस्कृत्य ब्रह्माणम् आमन्त्र्य समिधम् आधायाघाराव् आघार्याज्यभागौ हुत्वा ॥ (९।०)

अथ जुहोति । (१०।१)

अग्नये जनविदे स्वाहा । (१०।२)

सोमाय जनविदे स्वाहा । (१०।३)

गन्धर्वाय जनविदे स्वाहा । (१०।४)

सोमः प्रथमो विविदे गन्धर्वो विविद उत्तरः । (१०।५)

तृतीयो ऽग्निष्टे पतिस्तुर्यो ऽहं मनुष्यजाः । (१०।६)

स्वाहा । (१०।७)

सोमो ऽददद् गन्धर्वाय गन्धर्वो ऽददद् अग्नये । (१०।८)

रयिं च पुत्रांश् चादाद् अग्निर् मह्यमथो इमाम् । (१०।९)

इति ॥ (१०।१०)

हिरण्यगर्भ इत्यष्टाभिः प्रत्यृचम् आज्याहुतीर् जुहुयात् ॥ (११।०)

येन कर्मणेर्त्सेत् तत्र जयाञ् जुहुयादिति जयानां श्रुतिः । (१२।१)

त्वा यथोक्तम् । (१२।२)

आकूत्यै त्वा स्वाहा । (१२।३)

भूत्यै त्वा स्वाहा । (१२।४)

कामायै त्वा स्वाहा । (१२।५)

रक्षायै त्वा स्वाहा । (१२।६)

समृधे त्वा स्वाहा । (१२।७)

समृद्ध्यै त्वा स्वाहा । (१२।८)

ऋचा स्तोमम् । (१२।९)

प्रजापतये । (१२।१०)

भूः स्वाहा । (१२।११)

अयाश् चाग्ने ऽसीति च ॥ (१२।१२)

उत्तरतो ऽग्नेर् दर्भेषु प्राचीं कन्याम् अवस्थाप्य पुरस्तात् प्रत्यङ्मुख उपयन्ता देवस्य ते सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्यां हस्तं गृह्णाम्य् अहम् असाव् इत्य् अथास्या उपनयनवद्धस्तं गृह्णाति नीचारिक्तम् अरिक्तेन । (१३।१)

गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर् यथासत् । (१३।२)

भगो ऽर्यमा सविता पुरंधिर् मह्यं त्वादुर्गाहर्पत्याय देवाः । (१३।३)

ऊर्ध्वा वाक् समभवत् पुरा देवासुरेभ्यः । (१३।४)

यां त्वा विश्वस्य भूतस्य प्राग् आयाम्य् अस्या अग्रतः । (१३।५)

सरस्वति प्रेदम् अव सुभगे वाजिनीवति । (१३।६)

येन भूतं समभवद् येन विश्वमिदं जगत् तामद्य गाथां गास्यामो या स्त्रीणाम् उत्तमं मनः । (१३।७)

सा त्वम् अस्य् अमो ऽहम् अमो ऽहमस्मि सा त्वम् । (१३।८)

द्यौर् अहं पृथिवी त्वं बृहद् अहं रथंतरं त्वम् । (१३।९)

रेतो ऽहम् अस्मि रेतोधृक् त्वम् । (१३।१०)

सामाहम् अस्मि ऋक्त्वं मनो ऽहमस्मि वाक्त्वम् । (१३।११)

सा माम् अनुव्रता भव सा माम् अनुप्रजायस्व । (१३।१२)

प्रजां सृजावहा उभौ पुंसे पुत्राय कर्तवे । (१३।१३)

श्रियै पुत्राय वेथवेह सूनृते । (१३।१४)

इति ॥ (१३।१५)

प्रदक्षिणमग्निं परिणयेत् ॥ (१४।०)

पश्चाद् अग्नेर् दर्भेष्वश्मानमवस्थापयति आतिष्ठेमम् अश्मानमश्मेव त्वं स्थिरा भव । (१५।१)

कृण्वन्तु विश्वे देवा आयुष्टे शरदः शतम् । (१५।२)

इति ॥ (१५।३)

अत्रैवास्या द्वितीयं वासः प्रयच्छति ॥ (१६।०)

उपर्यग्नाव् अञ्जलौ लाजान् भ्राता ब्रह्मचारी वोपस्तीर्ण आवपेत् ॥ (१७।०)

तान् अभिघारितान् अविच्छिन्दती जुहुयात् । (१८।१)

कर्तानुमन्त्रयेत । (१८।२)

इयं नार्य् उपब्रूते लाजान् आवपन्तिका । (१८।३)

दीर्घायुरस्तु मे पतिर् एधन्तां ज्ञातयो मम । (१८।४)

अर्यमणं नु देवं कन्याग्निम् अयक्षत । (१८।५)

सो ऽस्मान्देवो ऽर्यमा प्रेतो मुञ्चातु मामुत । (१८।६)

स्वाहा । (१८।७)

इति ॥ (१८।८)

वीरसूर् जीवपत्नीर् भूयासम् इति सर्वत्र वाचयेत् ॥ (१९।०)

तुभ्यमग्रे पर्यणयं सूर्यां वहतुना सह । (२०।१)

पुनः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह । (२०।२)

इति द्वितीयं परिणयेत् ॥ (२०।३)

एवमेव तृतीयम् । (२१।१)

अवस्थापनप्रभृति समानम् । (२१।२)

पूषणं नु देवम् । (२१।३)

वरुणं नु देवमिति होमौ । (२१।४)

कन्याग्निम् अयक्षतेति समानम् ॥ (२१।५)

कामेन चतुर्थी पूरयित्वा द्विर् अभिघार्योत्तरार्धपूर्वार्धे जुहुयात् ॥ (२२।०)

अथैनां प्राचीं सप्त पदानि प्रक्रमयति एकम् इषे विष्णुस्त्वां नयतु । (२३।१)

द्वे ऊर्जे । (२३।२)

त्रीणि रायस्पोषाय । (२३।३)

चत्वारि मायोभवाय । (२३।४)

पञ्च प्रजाभ्यः । (२३।५)

षड् ऋतुभ्यः । (२३।६)

सप्त सप्तभ्यो होत्राभ्यः । (२३।७)

विष्णुस् त्वां नयत्व् इति द्वितीयप्रभृत्यनुषजेत् । (२३।८)

सखी सप्तपदी भव सख्यं ते गमेयं सख्यात्ते मा रिषम् इति सप्तम एनां प्रेक्षमाणां समीक्षते ॥ (२३।९)

प्र त्वा मुञ्चातु वरुणस्य पाशाद् येन त्वाबध्नात् सविता सुशेवः । (२४।१)

धातुश्च योनौ सुकृतस्य लोके हृष्टा सं सह पत्या भूयासम् । (२४।२)

इति शुल्वं विस्रंस्योदकुम्भेन मार्जयन्ते पुनन्तु मा पितर इत्यनुवाकेन । (२४।३)

आपोहिष्ठीयेनेत्य् एके ॥ (२४।४)

सुमङ्गलीर् इयं वधुर् इमां समेत्य पश्यत । (२५।१)

सौभाग्यमस्यै दत्त्वा यथार्थं विपरेतन । (२५।२)

इति ॥ (२५।३)

स्थालीपाकेन शेषो व्याख्यातः ॥ (२६।०)

येन द्यौर् उग्रेत्य् एवंप्रभृतय उद्वाहे होमाः स्युः । (२७।२)

नापाणिग्रहणे लाजाः । (२७।३)

समानं प्रक्रमणं मार्जनं च ॥ (२७।४)