ओत् इति वर्तते । (१।१)

सम्बुद्धिनिमित्तो य ओकारः स शाकल्यस्य आचार्यस्य मतेन प्रगृह्यसञ्ज्ञो भवति इतिशब्दे अनार्षे अवैदिके परतः । (१।२)

वायो इति वायविति । (१।३)

भानो इति भानविति । (१।४)

संबुद्धौ इति किम् गव् इत्य् अयमाह । (१।५)

अत्र अनुकार्यानुकरणयोः भेदस्य अविवक्षितत्वात् असत्यर्थवत्त्वे विभक्तिर्न भवति । (१।६)

शाकल्यग्रहणं विभाषार्थम् । (१।७)

इतौ इति किम् वायो ऽत्र । (१।८)

अनार्षे इति किम् एता गा ब्रह्मबन्धव् इत्य् अब्रवीत् ॥ (१।९)