स्वरादीनि शब्दरूपाणि निपाताश्च अव्ययसञ्ज्ञानि भवन्ति । (१।१)

स्वर् अन्तर् प्रातर् एते अन्तोदात्ताः पठ्यन्ते । (१।२)

पुनर् आद्युदात्तः । (१।३)

सनुतर् उच्चैस् नीचैस् शनैस् ऋधक् आरात् ऋते युगपत् पृथक् एते ऽपि सनुतर्प्रभृतयो ऽन्तोदात्ताः पठ्यन्ते । (१।४)

ह्यस् श्वस् दिवा रात्रौ सायम् चिरम् मनाक् ईषत् जोषम् तूष्णीम् बहिस् आविस् अवस् अधस् समया निकषा स्वयम् मृषा नक्तम् नञ् हेतौ अद्धा इद्धा सामि एते ऽपि ह्यस्प्रभृतयो ऽन्तोदात्ताः पठ्यन्ते । (१।५)

वत्वदन्तम् अव्ययसञ्ज्ञं भवति । (१।६)

ब्राह्मणवत् । (१।७)

क्षत्रियवत् । (१।८)

सन् सनात् सनत् तिरस् एते आद्युदात्ताः पठ्यन्ते । (१।९)

अन्तरायम् अन्तोदात्तः । (१।१०)

अन्तरेण ज्योक् कम् शम् सना सहसा विना नाना स्वस्ति स्वधा अलम् वषट् अन्यत् अस्ति उपांशु क्षमा विहायसा दोषा मुधा मिथ्या । (१।११)

क्त्वातोसुङ्कसुनः कृन्मकारान्तः सन्ध्यक्षरान्तः अव्ययीभावश् च । (१।१२)

पुरा मिथो मिथस् प्रबाहुकम् आर्यहलम् अभीक्ष्णम् साकम् सार्धम् समम नमस् हिरुक् तसिलादिः तद्धित एधाच्पर्यन्तः शस्तसी कृत्वसुच् सुच् आस्थालौ च्व्यर्थाश्च अम् आम् प्रतान् प्रषान् स्वरादिः । (१।१३)

निपाता वक्ष्यन्ते प्राग्रीश्वरान् निपाताः इति । (१।१४)

च वा ह अह एव एवम् इत्यादयः । (१।१५)

अव्ययप्रदेशाः अव्ययाद् आप्सुपः इत्य् एवमादयः । (१।१६)

अव्ययम् इत्य् अन्वर्थसञ्ज्ञा । (१।१७)

सदृशं त्रिषु लिङ्गेषु सर्वासु च विभक्तिषु । (१।१८)

वचनेषु च सर्वेषु यन्न व्येति तदव्ययम् ॥ (१।१९)