शाकल्यस्येतावनार्षे इति निवृत्तम् । (१।०)

ईदन्तम् ऊदन्तं च शब्दरूपं सप्तम्यर्थे वर्तमानं प्रगृह्यसञ्ज्ञं भवति । (१।०)

अध्यस्यां मामकी तनू । (१।०)

मामक्यां तन्वाम् इति प्राप्ते मामक्यां मामकी इति तन्वाम् तनू इति । (१।०)

सोमो गौरी अधि श्रितः । (१।०)

ईदूतौ इति किम् प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति । (१।०)

अग्निशब्दात् परस्याः सप्तम्याः डादेशः । (१।०)

सप्तमीग्रहणं किम् धीती मती सुष्टुती धीत्या मत्या सुष्टुत्या इति प्राप्ते । (१।०)

अर्थग्रहणं किम् वाप्यश्वः । (१।०)

नद्यातिः । (१।०)

तपरकरणम् असंदेहार्थं ॥ (१।०)

ईदूतौ सप्तमीत्य् एव लुप्ते ऽर्थग्रहणाद् भवेत् । (२।१)

पूर्वस्य चेत् सवर्णो ऽसावाडाम्भावः प्रसज्यते ॥ (२।२)

वचनाद्यत्र दीर्घत्वं तत्र अपि सरसी यदि । (३।१)

ज्ञापकं स्यात् तदन्तत्वे मा वा पूर्वपदस्य भूत् ॥ (३।२)