अथामर्षान् निसर्गाच्च जितेन्द्रियतया तया । (१।१)

आजगामाश्रमं जिष्णोः प्रतीतः पाकशासनः ॥ (१।२)

मुनिरूपो ऽनुरूपेण सूनुना ददृशे पुरः । (२।१)

द्राघीयसा वयोऽतीतः परिक्लान्तः किलाध्वना ॥ (२।२)

जटानां कीर्णया केशैः संहत्या परितः सितैः । (३।१)

पृक्तयेन्दुकरैर् अह्नः पर्यन्त इव संध्यया ॥ (३।२)

विशदभ्रूयुगच्छन्नवलितापाङ्गलोचनः । (४।१)

प्रालेयावततिम्लानपलाशाब्ज इव ह्रदः ॥ (४।२)

आसक्तभरनीकाशैर् अङ्गैः परिकृशैर् अपि । (५।१)

अद्यूनः सद्गृहिण्य् एव प्रायो यष्ट्यावलम्बितः ॥ (५।२)

गूढो ऽपि वपुषा राजन् धाम्ना लोकाभिभाविना । (६।१)

अंशुमान् इव तन्वभ्रपटलच्छन्नविग्रहः ॥ (६।२)

जरतीम् अपि बिभ्राणस् तनुम् अप्राकृताकृतिः । (७।१)

चकाराक्रान्तलक्ष्मीकः ससाध्वसम् इवाश्रयम् ॥ (७।२)

अभितस् तं पृथासूनुः स्नेहेन परितस्तरे । (८।१)

अविज्ञाते ऽपि बन्धौ हि बलात् प्रह्लादते मनः ॥ (८।२)

आतिथेयीम् अथासाद्य सुतादपचितिं हरिः । (९।१)

विश्रम्य विष्टरे नाम व्याजहारेति भारतीम् ॥ (९।२)

त्वया साधु समारम्भि नवे वयसि यत् तपः । (१०।१)

ह्रियते विषयैः प्रायो वर्षीयान् अपि मादृशः ॥ (१०।२)

श्रेयसीं तव सम्प्राप्ता गुणसम्पदम् आकृतिः । (११।१)

सुलभा रम्यता लोके दुर्लभं हि गुणार्जनम् ॥ (११।२)

शरदम्बुधरच्छाया गत्वर्यो यौवनश्रियः । (१२।१)

आपातरम्या विषयाः पर्यन्तपरितापिनः ॥ (१२।२)

अन्तकः पर्यवस्थाता जन्मिनः संततापदः । (१३।१)

इति त्याज्ये भवे भव्यो मुक्ताव् उत्तिष्ठते मनः ॥ (१३।२)

चित्तवान् असि कल्याणी यत् त्वां मतिर् उपस्थिता । (१४।१)

विरुद्धः केवलं वेषः संदेहयति मे मनः ॥ (१४।२)

युयुत्सुनेव कवचं किम् आमुक्तम् इदं त्वया । (१५।१)

तपस्विनो हि वसते केवलाजिनवल्कले ॥ (१५।२)

प्रपित्सोः किं च ते मुक्तिं निःस्पृहस्य कलेवरे । (१६।१)

महेषुधी धनुर् भीमं भूतानाम् अनभिद्रुहः ॥ (१६।२)

भयंकरः प्राणभृतां मृत्योर् भुज इवापरः । (१७।१)

असिस् तव तपस्थस्य न समर्थयते शमम् ॥ (१७।२)

जयम् अत्रभवान् नूनम् अरातिष्व् अभिलाषुकः । (१८।१)

क्रोधलक्ष्म क्षमावन्तः क्वायुधं क्व तपोधनाः ॥ (१८।२)

यः करोति वधोदर्का निःश्रेयसकरीः क्रियाः । (१९।१)

ग्लानिदोषच्छिदः स्वच्छाः स मूढः पङ्कयत्य् अपः ॥ (१९।२)

मूलं दोषस्य हिंसादेर् अर्थकामौ स्म मा पुषः । (२०।१)

तौ हि तत्त्वावबोधस्य दुरुच्छेदाव् उपप्लवौ ॥ (२०।२)

अभिद्रोहेण भूतानाम् अर्जयन् गत्वरीः श्रियः । (२१।१)

उदन्वान् इव सिन्धूनाम् आपदाम् एति पात्रताम् ॥ (२१।२)

या गम्याः सत्सहायानां यासु खेदो भयं यतः । (२२।१)

तासां किं यन् न दुःखाय विपदाम् इव सम्पदाम् ॥ (२२।२)

दुरासदान् अरीन् उग्रान् धृतेर् विश्वासजन्मनः । (२३।१)

भोगान् भोगान् इवाहेयान् अध्यास्यापन् न दुर्लभा ॥ (२३।२)

नान्तरज्ञाः श्रियो जातु प्रियैर् आसां न भूयते । (२४।१)

आसक्तास् तास्व् अमी मूढा वामशीला हि जन्तवः ॥ (२४।२)

को ऽपवादः स्तुतिपदे यद् अशीलेषु चञ्चलाः । (२५।१)

साधुवृत्तान् अपि क्षुद्रा विक्षिपन्त्य् एव सम्पदः ॥ (२५।२)

कृतवान् अन्यदेहेषु कर्ता च विधुरं मनः । (२६।१)

अप्रियैर् इव संयोगो विप्रयोगः प्रियैः सह ॥ (२६।२)

शून्यम् आकीर्णताम् एति तुल्यं व्यसनम् उत्सवैः । (२७।१)

विप्रलम्भो ऽपि लाभाय सति प्रियसमागमे ॥ (२७।२)

तदा रम्याण्य् अरम्याणि प्रियाः शल्यं तदासवः । (२८।१)

तदैकाकी सबन्धुः सन्न् इष्टेन रहितो यदा ॥ (२८।२)

युक्तः प्रमाद्यसि हिताद् अपेतः परितप्यसे । (२९।१)

यदि नेष्टात्मनः पीडा मा सञ्जि भवता जने ॥ (२९।२)

जन्मिनो ऽस्य स्थितिं विद्वांल्लक्ष्मीम् इव चलाचलाम् । (३०।१)

भवान् मा स्म वधीन् न्याय्यं न्यायाधारा हि साधवः ॥ (३०।२)

विजहीहि रणोत्साहं मा तपः साधि नीनशः । (३१।१)

उच्छेदं जन्मनः कर्तुम् एधि शान्तस् तपोधन ॥ (३१।२)

जीयन्तां दुर्जया देहे रिपवश् चक्षुरादयः । (३२।१)

जितेषु ननु लोको ऽयं तेषु कृत्स्नस् त्वया जितः ॥ (३२।२)

परवान् अर्थसंसिद्धौ नीचवृत्तिर् अपत्रपः । (३३।१)

अविधेयेन्द्रियः पुंसां गौर् इवैति विधेयताम् ॥ (३३।२)

श्वस् त्वया सुखसंवित्तिः स्मरणीयाधुनातनी । (३४।१)

इति स्वप्नोपमान् मत्वा कामान् मा गास् तदङ्गताम् ॥ (३४।२)

श्रद्धेया विप्रलब्धारः प्रिया विप्रियकारिणः । (३५।१)

सुदुस्त्यजास् त्यजन्तो ऽपि कामाः कष्टा हि शत्रवः ॥ (३५।२)

विविक्ते ऽस्मिन् नगे भूयः प्लाविते जह्नुकन्यया । (३६।१)

प्रत्यासीदति मुक्तिस् त्वां पुरा मा भूर् उदायुधः ॥ (३६।२)

व्याहृत्य मरुतां पत्याव् इति वाचम् अवस्थिते । (३७।१)

वचः प्रश्रयगम्भीरम् अथोवाच कपिध्वजः ॥ (३७।२)

प्रसादरम्यम् ओजस्वि गरीयो लाघवान्वितम् । (३८।१)

साकाङ्क्षम् अनुपस्कारं विष्वग्गति निराकुलम् ॥ (३८।२)

न्यायनिर्णीतसारत्वान् निरपेक्षम् इवागमे । (३९।१)

अप्रकम्प्यतयान्येषाम् आम्नायवचनोपमम् ॥ (३९।२)

अलङ्घ्यत्वाज्जनैर् अन्यैः क्षुभितोदन्वदूर्जितम् । (४०।१)

औदार्याद् अर्थसम्पत्तेः शान्तं चित्तम् ऋषेर् इव ॥ (४०।२)

इदम् ईदृग्गुणोपेतं लब्धावसरसाधनम् । (४१।१)

व्याकुर्यात् कः प्रियं वाक्यं यो वक्ता नेदृगाशयः ॥ (४१।२)

न ज्ञातं तात यत्नस्य पौर्वापर्यम् अमुष्य ते । (४२।१)

शासितुं येन मां धर्मं मुनिभिस् तुल्यम् इच्छसि ॥ (४२।२)

अविज्ञातप्रबन्धस्य वचो वाचस्पतेर् इव । (४३।१)

व्रजत्य् अफलताम् एव नयद्रुह इवेहितम् ॥ (४३।२)

श्रेयसो ऽप्य् अस्य ते तात वचसो नास्मि भाजनम् । (४४।१)

नभसः स्फुटतारस्य रात्रेर् इव विपर्ययः ॥ (४४।२)

क्षत्रियस् तनयः पाण्डोर् अहं पार्थो धनंजयः । (४५।१)

स्थितः प्रास्तस्य दायादैर् भ्रातुर् ज्येष्ठस्य शासने ॥ (४५।२)

कृष्णद्वैपायनादेशाद् बिभर्मि व्रतम् ईदृशम् । (४६।१)

भृशम् आराधने यत्तः स्वाराध्यस्य मरुत्वतः ॥ (४६।२)

दुरक्षान् दीव्यता राज्ञा राज्यम् आत्मा वयं वधूः । (४७।१)

नीतानि पणतां नूनम् ईदृशी भवितव्यता ॥ (४७।२)

तेनानुजसहायेन द्रौपद्या च मया विना । (४८।१)

भृशम् आयामियामासु यामिनीष्व् अभितप्यते ॥ (४८।२)

हृतोत्तरीयां प्रसभं सभायाम् आगतह्रियः । (४९।१)

मर्मच्छिदा नो वचसा निरतक्षन्न् अरातयः ॥ (४९।२)

उपाधत्त सपत्नेषु कृष्णाया गुरुसंनिधौ । (५०।१)

भावम् आनयने सत्याः सत्यंकारम् इवान्तकः ॥ (५०।२)

ताम् ऐक्षन्त क्षणं सभ्या दुःशासनपुरःसराम् । (५१।१)

अभिसायार्कम् आवृत्तां छायाम् इव महातरोः ॥ (५१।२)

अयथार्थक्रियारम्भैः पतिभिः किं तवेक्षितैः । (५२।१)

अरुध्येताम् इतीवास्या नयने बाष्पवारिणे ॥ (५२।२)

सोढवान् नो दशाम् अन्त्यां ज्यायान् एव गुणप्रियः । (५३।१)

सुलभो हि द्विषां भङ्गो दुर्लभा सत्स्व् अवाच्यता ॥ (५३।२)

स्थित्यतिक्रान्तिभीरूणि स्वच्छान्य् आकुलितान्य् अपि । (५४।१)

तोयानि तोयराशीनां मनांसि च मनस्विनाम् ॥ (५४।२)

धार्तराष्ट्रैः सह प्रीतिर् वैरम् अस्मास्व् असूयत । (५५।१)

असन्मैत्री हि दोषाय कूलच्छायेव सेविता ॥ (५५।२)

अपवादाद् अभीतस्य समस्य गुणदोषयोः । (५६।१)

असद्वृत्तेर् अहोवृत्तं दुर्विभावं विधेर् इव ॥ (५६।२)

ध्वंसेत हृदयं सद्यः परिभूतस्य मे परैः । (५७।१)

यद्य् अमर्षः प्रतीकारं भुजालम्बं न लम्भयेत् ॥ (५७।२)

अवधूयारिभिर् नीता हरिणैस् तुल्यवृत्तिताम् । (५८।१)

अन्योन्यस्यापि जिह्रीमः किं पुनः सहवासिनाम् ॥ (५८।२)

शक्तिवैकल्यनम्रस्य निःसारत्वाल् लघीयसः । (५९।१)

जन्मिनो मानहीनस्य तृणस्य च समा गतिः ॥ (५९।२)

अलङ्घ्यं तत् तद् उद्वीक्ष्य यद् यद् उच्चैर् महीभृताम् । (६०।१)

प्रियतां ज्यायसीं मा गान् महतां केन तुङ्गता ॥ (६०।२)

तावद् आश्रीयते लक्ष्म्या तावद् अस्य स्थिरं यशः । (६१।१)

पुरुषस् तावद् एवासौ यावन् मानान् न हीयते ॥ (६१।२)

स पुमान् अर्थवज् जन्मा यस्य नाम्नि पुरःस्थिते । (६२।१)

नान्याम् अङ्गुलिम् अभ्येति संख्यायाम् उद्यताङ्गुलिः ॥ (६२।२)

दुरासदवनज्यायान् गम्यस् तुङ्गो ऽपि भूधरः । (६३।१)

न जहाति महौजस्कं मानप्रांशुम् अलङ्घ्यता ॥ (६३।२)

गुरून् कुर्वन्ति ते वंश्यान् अन्वर्था तैर् वसुंधरा । (६४।१)

येषां यशांसि शुभ्राणि ह्रेपयन्तीन्दुमण्डलम् ॥ (६४।२)

उदाहरणम् आशिःषु प्रथमे ते मनस्विनाम् । (६५।१)

शुष्के ऽशनिर् इवामर्षो यैर् अरातिषु पात्यते ॥ (६५।२)

न सुखं प्रार्थये नार्थम् उदन्वद्वीचिचञ्चलम् । (६६।१)

नानित्यताशनेस् त्रस्यन् विविक्तं ब्रह्मणः पदम् ॥ (६६।२)

प्रमार्ष्टुम् अयशःपङ्कम् इच्छेयं छद्मना कृतम् । (६७।१)

वैधव्यतापितारातिवनितालोचनाम्बुभिः ॥ (६७।२)

अपहस्ये ऽथवा सद्भिः प्रमादो वास्तु मे धियः । (६८।१)

अस्थानविहितायासः कामं जिह्रेतु वा भवान् ॥ (६८।२)

वंशलक्ष्मीम् अनुद्धृत्य समुच्छेदेन विद्विषाम् । (६९।१)

निर्वाणम् अपि मन्ये ऽहम् अन्तरायं जयश्रियः ॥ (६९।२)

अजन्मा पुरुषस् तावद् गतासुस् तृणम् एव वा । (७०।१)

यावन् नेषुभिर् आदत्ते विलुप्तम् अरिभिर् यशः ॥ (७०।२)

अनिर्जयेन द्विषतां यस्यामर्षः प्रशाम्यति । (७१।१)

पुरुषोक्तिः कथं तस्मिन् ब्रूहि त्वं हि तपोधन ॥ (७१।२)

कृतं पुरुषशब्देन जातिमात्रावलम्बिना । (७२।१)

यो ऽङ्गीकृतगुणैः श्लाघ्यः सविस्मयम् उदाहृतः ॥ (७२।२)

ग्रसमानम् इवौजांसि सदसा गौरवेरितम् । (७३।१)

नाम यस्याभिनन्दन्ति द्विषो ऽपि स पुमान् पुमान् ॥ (७३।२)

यथाप्रतिज्ञं द्विषतां युधि प्रतिचिकीर्षया । (७४।१)

ममैवाध्येति नृपतिस् तृष्यन्न् इव जलाञ्जलेः ॥ (७४।२)

स वंशस्यावदातस्य शशाङ्कस्येव लाञ्छनम् । (७५।१)

कृच्छ्रेषु व्यर्थया यत्र भूयते भर्तुर् आज्ञया ॥ (७५।२)

कथं वादीयताम् अर्वाङ् मुनिता धर्मरोधिनी । (७६।१)

आश्रमानुक्रमः पूर्वैः स्मर्यते न व्यतिक्रमः ॥ (७६।२)

आसक्ता धूर् इयं रूढा जननी दूरगा च मे । (७७।१)

तिरस्करोति स्वातन्त्र्यं ज्यायांश् चाचारवान् नृपः ॥ (७७।२)

स्वधर्मम् अनुरुन्धन्ते नातिक्रमम् अरातिभिः । (७८।१)

पलायन्ते कृतध्वंसा नाहवान् मानशालिनः ॥ (७८।२)

विच्छिन्नाभ्रविलायं वा विलीये नगमूर्धनि । (७९।१)

आराध्य वा सहस्राक्षम् अयशःशल्यम् उद्धरे ॥ (७९।२)

इत्य् उक्तवन्तं परिरभ्य दोर्भ्यां तनूजम् आविष्कृतदिव्यमूर्तिः । (८०।१)

अघोपघातं मघवा विभूत्यै भवोद्भवाराधनम् आदिदेश ॥ (८०।२)

प्रीते पिनाकिनि मया सह लोकपालैर् लोकत्रये ऽपि विहिताप्रतिवार्यवीर्यः । (८१।१)

लक्ष्मीं समुत्सुकयितासि भृशं परेषाम् उच्चार्य वाचम् इति तेन तिरोबभूवे ॥ (८१।२)