अथापदाम् उद्धरणक्षमेषु मित्रेष्व् इवास्त्रेषु तिरोहितेषु । (१।१)

धृतिं गुरुश्रीर् गुरुणाभिपुष्यन् स्वपौरुषेणेव शरासनेन ॥ (१।२)

भूरिप्रभावेण रणाभियोगात् प्रीतो विजिह्मश् च तदीयवृद्ध्या । (२।१)

स्पष्टो ऽप्य् अविस्पष्टवपुःप्रकाशः सर्पन्महाधूम इवाद्रिवह्निः ॥ (२।२)

तेजः समाश्रित्य परैर् अहार्यं निजं महन्मित्रम् इवोरुधैर्यम् । (३।१)

आसादयन्न् अस्खलितस्वभावं भीमे भुजालम्बम् इवारिदुर्गे ॥ (३।२)

वंशोचितत्वाद् अभिमानवत्या सम्प्राप्तया सम्प्रियताम् असुभ्यः । (४।१)

समक्षम् आदित्सितया परेण वध्वेव कीर्त्या परितप्यमानः ॥ (४।२)

पतिं नगानाम् इव बद्धमूलम् उन्मूलयिष्यंस् तरसा विपक्षम् । (५।१)

लघुप्रयत्नं निगृहीतवीर्यस् त्रिमार्गगावेग इवेश्वरेण ॥ (५।२)

संस्कारवत्त्वाद् रमयत्सु चेतः प्रयोगशिक्षागुणभूषणेषु । (६।१)

जयं यथार्थेषु शरेषु पार्थः शब्देषु भावार्थम् इवाशशंसे ॥ (६।२)

भूयः समाधानविवृद्धतेजा नैवं पुरा युद्धम् इति व्यथावान् । (७।१)

स निर्ववामास्रम् अमर्षनुन्नं विषं महानाग इवेक्षणाभ्याम् ॥ (७।२)

तस्याहवायासविलोलमौलेः संरम्भताम्रायतलोचनस्य । (८।१)

निर्वापयिष्यन्न् इव रोषतप्तं प्रस्नापयामास मुखं निदाघः ॥ (८।२)

क्रोधान्धकारान्तरितो रणाय भ्रूभेदरेखाः स बभार तिस्रः । (९।१)

घनोपरुद्धः प्रभवाय वृष्टेर् ऊर्ध्वांशुराजीर् इव तिग्मरश्मिः ॥ (९।२)

स प्रध्वनय्याम्बुदनादि चापं हस्तेन दिङ्नाग इवाद्रिशृङ्गम् । (१०।१)

बलानि शम्भोर् इषुभिस् तताप चेतांसि चिन्ताभिर् इवाशरीरः ॥ (१०।२)

सद्वादितेवाभिनिविष्टबुद्धौ गुणाभ्यसूयेव विपक्षपाते । (११।१)

अगोचरे वाग् इव चोपरेमे शक्तिः शराणां शितिकण्ठकाये ॥ (११।२)

उमापतिं पाण्डुसुतप्रणुन्नाः शिलीमुखा न व्यथयांबभूवुः । (१२।१)

अभ्युत्थितस्याद्रिपतेर् नितम्बम् अर्कस्य पादा इव हैमनस्य ॥ (१२।२)

संप्रीयमाणो ऽनुबभूव तीव्रं पराक्रमं तस्य पतिर् गणानाम् । (१३।१)

विषाणभेदं हिमवान् असह्यं वप्रानतस्येव सुरद्विपस्य ॥ (१३।२)

तस्मै हि भारोद्धरणे समर्थं प्रदास्यता बाहुम् इव प्रतापम् । (१४।१)

चिरं विषेहे ऽभिभवस् तदानीं स कारणानाम् अपि कारणेन ॥ (१४।२)

प्रत्याहतौजाः कृतसत्त्ववेगः पराक्रमं ज्यायसि यस् तनोति । (१५।१)

तेजांसि भानोर् इव निष्पतन्ति यशांसि वीर्यज्वलितानि तस्य ॥ (१५।२)

दृष्टावदानाद् व्यथते ऽरिलोकः प्रध्वंसम् एति व्यथिताच् च तेजः । (१६।१)

तेजोविहीनं विजहाति दर्पः शान्तार्चिषं दीपम् इव प्रकाशः ॥ (१६।२)

ततः प्रयात्यस्तमदावलेपः स जय्यतायाः पदवीं जिगीषोः । (१७।१)

गन्धेन जेतुः प्रमुखागतस्य प्रतिद्विपस्येव मतङ्गजौघः ॥ (१७।२)

एवं प्रतिद्वन्द्विषु तस्य कीर्तिं मौलीन्दुलेखाविशदां विधास्यन् । (१८।१)

इयेष पर्यायजयावसादां रणक्रियां शम्भुर् अनुक्रमेण ॥ (१८।२)

मुनेर् विचित्रैर् इषुभिः स भूयान् निन्ये वशं भूतपतेर् बलौघः । (१९।१)

सहात्मलाभेन समुत्पतद्भिर् जातिस्वभावैर् इव जीवलोकः ॥ (१९।२)

वितन्वतस् तस्य शरान्धकारं त्रस्तानि सैन्यानि रवं निशेमुः । (२०।१)

प्रवर्षतः संततवेपथूनि क्षपाघनस्येव गवां कुलानि ॥ (२०।२)

स सायकान् साध्वसविप्लुतानां क्षिपन् परेषाम् अतिसौष्ठवेन । (२१।१)

शशीव दोषावृतलोचनानां विभिद्यमानः पृथग् आबभासे ॥ (२१।२)

क्षोभेण तेनाथ गणाधिपानां भेदं ययाव् आकृतिर् ईश्वरस्य । (२२।१)

तरङ्गकम्पेन महाह्रदानां छायामयस्येव दिनस्य कर्तुः ॥ (२२।२)

प्रसेदिवांसं न तम् आप कोपः कुतः परस्मिन् पुरुषे विकारः । (२३।१)

आकारवैषम्यम् इदं च भेजे दुर्लक्ष्यचिह्ना महतां हि वृत्तिः ॥ (२३।२)

विस्फार्यमाणस्य ततो भुजाभ्यां भूतानि भर्त्रा धनुर् अन्तकस्य । (२४।१)

भिन्नाकृतिं ज्यां ददृशुः स्फुरन्तीं क्रुद्धस्य जिह्वाम् इव तक्षकस्य ॥ (२४।२)

सव्यापसव्यध्वनितोग्रचापं पार्थः किराताधिपम् आशशङ्के । (२५।१)

पर्यायसम्पादितकर्णतालं यन्ता गजं व्यालम् इवापराद्धः ॥ (२५।२)

निजघ्निरे तस्य हरेषुजालैः पतन्ति वृन्दानि शिलीमुखानाम् । (२६।१)

ऊर्जस्विभिः सिन्धुमुखागतानि यादांसि यादोभिर् इवाम्बुराशेः ॥ (२६।२)

विभेदम् अन्तः पदवीनिरोधं विध्वंसनं चाविदितप्रयोगः । (२७।१)

नेतारिलोकेषु करोति यद् यत् तत् तच् चकारास्य शरेषु शम्भुः ॥ (२७।२)

सोढावगीतप्रथमायुधस्य क्रोधोझितैर् वेगितया पतद्भिः । (२८।१)

छिन्नैर् अपि त्रासितवाहिनीकैः पेते कृतार्थैर् इव तस्य बाणैः ॥ (२८।२)

अलंकृतानाम् ऋजुतागुणेन गुरूपदिष्टां गतिम् आस्थितानाम् । (२९।१)

सताम् इवापर्वणि मार्गणानां भङ्गः स जिष्णोर् धृतिम् उन्ममाथ ॥ (२९।२)

बाणच्छिदस् ते विशिखाः स्मरारेर् अवाङ्मुखीभूतफलाः पतन्तः । (३०।१)

अखण्डितं पाण्डवसायकेभ्यः कृतस्य सद्यः प्रतिकारम् आपुः ॥ (३०।२)

चित्रीयमाणान् अतिलाघवेन प्रमाथिनस् तान् भवमार्गणानाम् । (३१।१)

समाकुलाया निचखान दूरं बाणान् ध्वजिन्या हृदयेष्व् अरातिः ॥ (३१।२)

तस्यातियत्नाद् अतिरिच्यमाने पराक्रमे ऽन्योन्यविशेषणेन । (३२।१)

हन्ता पुरां भूरि पृषत्कवर्षं निरास नैदाघ इवाम्बु मेघः ॥ (३२।२)

अनामृशन्तः क्वचिद् एव मर्म प्रियैषिणानुप्रहिताः शिवेन । (३३।१)

सुहृत्प्रयुक्ता इव नर्मवादाः शरा मुनेः प्रीतिकरा बभूवुः ॥ (३३।२)

अस्त्रैः समानाम् अतिरेकिणीं वा पश्यनीषूणाम् अपि तस्य शक्तिम् । (३४।१)

विषादवक्तव्यबलः प्रमाथी स्वम् आललम्बे बलम् इन्दुमौलिः ॥ (३४।२)

तपस् तपोवीर्यसमुद्धतस्य पारं यियासोः समरार्णवस्य । (३५।१)

महेषुजालान्य् अखिलानि जिष्णोर् अर्कः पयांसीव समाचचाम ॥ (३५।२)

रिक्ते सविस्रम्भम् अथ्छर्जुनस्य निषङ्गवक्त्रे निपतात पाणिः । (३६।१)

अन्यद्विपापीतजले सतर्षं मतङ्गजस्येव नगाश्मरन्ध्रे ॥ (३६।२)

च्युते स तस्मिन्न् इषुधौ शरार्थाद् ध्वस्तार्थसारे सहसेव बन्धौ । (३७।१)

तत्कालमोघप्रणयः प्रपेदे निर्वाच्यताकाम इवाभिमुख्यम् ॥ (३७।२)

आघट्टयामास गतागताभ्यां सावेगम् अग्राङ्गुलिर् अस्य तूणौ । (३८।१)

विधेयमार्गे मतिर् उत्सुकस्य नयप्रयोगाव् इव गां जिगीषोः ॥ (३८।२)

बभार शून्याकृतिर् अर्जुनस् तौ महेषुधी वीतमहेषुजालौ । (३९।१)

युगान्तसंशुष्कजलौ विजिह्मः पूर्वापरौ लोक इवाम्बुराशी ॥ (३९।२)

तेनातिमित्तेन तथा न पार्थस् तयोर् यथा रिक्ततयानुतेपे । (४०।१)

स्वाम् आपदं प्रोज्झ्य विपत्तिमग्नं शोचन्ति सन्तो ह्य् उपकारिपक्षम् ॥ (४०।२)

प्रतिक्रियायै विधुरः स तस्मात् कृच्छ्रेण विश्लेषम् इयाय हस्तः । (४१।१)

पराङ्मुखत्वे ऽपि कृतोपकारात् तूणीमुखान् मित्रकुलाद् इवार्यः ॥ (४१।२)

पश्चात्क्रिया तूणयुगस्य भर्तुर् जज्ञे तदानीम् उपकारिणीव । (४२।१)

सम्भावनायाम् अधरीकृतायां पत्युः पुरः साहसम् आसितव्यम् ॥ (४२।२)

तं शम्भुर् आक्षिप्तमहेषुजालं लोहैः शरैर् मर्मसु निस्तुतोद । (४३।१)

हृत्तोत्तरं तत्त्वविचारमध्ये वक्तेव दोषैर् गुरुभिर् विपक्षम् ॥ (४३।२)

जहार चास्माद् अचिरेण वर्म ज्वलन्मणिद्योतितहैमलेखम् । (४४।१)

चण्डः पतङ्गान् मरुदेकनीलं तडित्वतः खण्डम् इवाम्बुदस्य ॥ (४४।२)

विकोशनिर्धौततनोर् महासेः फणावतश् च त्वचि विच्युतायाम् । (४५।१)

प्रतिद्विपाबद्धरुषः समक्षं नागस्य चाक्षिप्तमुखच्छदस्य ॥ (४५।२)

विबोधितस्य ध्वनिना घनानां हरेर् अपेतस्य च शैलरन्ध्रात् । (४६।१)

निरस्तधूमस्य च रात्रिवह्नेर् विना तनुत्रेण रुचिं स भेजे ॥ (४६।२)

अचित्ततायाम् अपि नाम युक्ताम् अनूर्ध्वतां प्राप्य तदीयकृच्छ्रे । (४७।१)

महीं गतौ ताव् इषुधी तदानीं विवव्रतुश् चेतनयेव योगम् ॥ (४७।२)

स्थितं विशुद्धे नभसीव सत्त्वे धाम्ना तपोवीर्यमयेन युक्तम् । (४८।१)

शस्त्राभिघातैस् तम् अजस्रम् ईशस् त्वष्टा विवस्वन्तम् इवोल्लिलेख ॥ (४८।२)

संरम्भवेगोज्झितवेदनेषु गात्रेषु बाधिर्यम् उपागतेषु । (४९।१)

मुनेर् बभूवागणितेषुराशेर् लौहस् तिरस्कार इवात्ममन्युः ॥ (४९।२)

ततो ऽनुपूर्वायतवृत्तबाहुः श्रीमान् क्षरल्लोहितदिग्धदेहः । (५०।१)

आस्कन्द्य वेगेन विमुक्तनादः क्षितिं विधुन्वन्न् इव पार्ष्णिघातैः ॥ (५०।२)

साम्यं गतेनाशनिना मघोनः शशाङ्कखण्डाकृतिपाण्डुरेण । (५१।१)

शम्भुं बिभित्सुर् धनुषा जघान स्तम्बं विषाणेन महान् इवेभः ॥ (५१।२)

रयेण सा संनिदधे पतन्ती भवोद्भवेनात्मनि चापयष्टिः । (५२।१)

समुद्धता सिन्धुर् अनेकमार्गा परे स्थितेनौजसि जह्नुनेव ॥ (५२।२)

विकार्मुकः कर्मसु शोचनीयः परिच्युतौदार्य इवोपचारः । (५३।१)

विचिक्षिपे शूलभृता सलीलं स पत्रिभिर् दूरम् अदूरपातैः ॥ (५३।२)

उपोढकल्याणफलो ऽभिरक्षन् वीरव्रतं पुण्यरणाश्रमस्थः । (५४।१)

जपोपवासैर् इव संयतात्मा तेपे मुनिस् तैर् इषुभिः शिवस्य ॥ (५४।२)

ततो ऽग्रभूमिं व्यवसायसिद्धेः सीमानम् अन्यैर् अतिदुस्तरं सः । (५५।१)

तेजःश्रियाम् आश्रयम् उत्तमासिं साक्षाद् अहंकारम् इवाललम्बे ॥ (५५।२)

शरान् अवद्यन्न् अनवद्यकर्मा चचार चित्रं प्रविचारमार्गैः । (५६।१)

हस्तेन निस्त्रिंशभृता स दीप्तः सार्कांशुना वारिधिर् ऊर्मिणेव ॥ (५६।२)

यथा निजे वर्त्मनि भाति भाभिश् च्यायामयश् चाप्सु सहस्ररश्मिः । (५७।१)

तथा नभस्य् आशु रणस्थलीषु स्पष्टद्विमूर्तिर् ददृशे स भूतैः ॥ (५७।२)

शिवप्रणुन्नेन शिलीमुखेन त्सरुप्रदेशाद् अपवर्जिताङ्गः । (५८।१)

ज्वलन्न् असिस् तस्य पपात पाणेर् घनस्य वप्राद् इव वैद्युतो ऽग्निः ॥ (५८।२)

आक्षिप्तचापावरणेषुजालश् छिन्नोत्तमासिः स मृधे ऽवधूतः । (५९।१)

रिक्तः प्रकाशश् च बभूव भूमेर् उत्सादितोद्यान इव प्रदेशः ॥ (५९।२)

स खण्डनं प्राप्य पराद् अमर्षवान् भुजद्वितीयो ऽपि विजेतुम् इच्छया । (६०।१)

ससर्ज वृष्टिं परिरुग्णपादपां द्रवेतरेषां पयसाम् इवाश्मनाम् ॥ (६०।२)

नीरन्ध्रं परिगमिते क्षयं पृषत्कैर् भूतानाम् अधिपतिना शिलाविताने । (६१।१)

उच्छ्रायस्थगितनभोदिगन्तरालं चिक्षेप क्षितिरुहजालम् इन्द्रसूनुः ॥ (६१।२)

निःशेषं शकलितवल्कलाङ्गसारैः कुर्वद्भिर् भुवम् अभितः कषायचित्राम् । (६२।१)

ईशानः सकुसुमपल्लवैर् नगैस् तैर् आतेने बलिम् इव रङ्गदेवताभ्यः ॥ (६२।२)

उन्मज्जन् मकर इवामारापगाया वेगेन प्रतिमुखम् एत्य बाणनद्याः । (६३।१)

गाण्डीवी कनकशिलानिभं भुजाभ्याम् आजघ्ने विषम् अविलोचनस्य वक्षः ॥ (६३।२)

अभिलषत उपायं विक्रमं कीर्तिलक्ष्म्योर् असुगमम् अरिसैन्यैर् अङ्कम् अभ्यागतस्य । (६४।१)

जनक इव शिशुत्वे सुप्रियस्यैकसूनोर् अविनयम् अपि सेहे पाण्डवस्य स्मरारिः ॥ (६४।२)