रसरत्नसमुच्चयRasaratnasamuccaya
RRS, 15
Select a line for its word-by-word analysis.
अथार्शःगुदस्य बहिरन्तर्वा जायन्ते चर्मकीलकाः । (१।१)
athārśaḥgudasya bahirantarvā jāyante carmakīlakāḥ |
रुधिरस्राविणस्तेषां पित्तजाः परिकीर्तिताः ॥ (२।०)
rudhirasrāviṇasteṣāṃ pittajāḥ parikīrtitāḥ ||
श्वयथुं श्लेष्मजाः कुर्युः सर्वं कुर्युस्त्रिदोषजाः ॥ (४।०)
śvayathuṃ śleṣmajāḥ kuryuḥ sarvaṃ kuryustridoṣajāḥ ||
अर्शःकुठाररसःशुद्धसूतं पलैकं तु द्विपलं शुद्धगन्धकम् । (५।१)
arśaḥkuṭhārarasaḥśuddhasūtaṃ palaikaṃ tu dvipalaṃ śuddhagandhakam |
मृतं ताम्रं मृतं लोहं प्रत्येकं तु पलत्रयम् ॥ (५।२)
mṛtaṃ tāmraṃ mṛtaṃ lohaṃ pratyekaṃ tu palatrayam ||
त्र्यूषणं लाङ्गली दन्ती पिरुकं चित्रकं तथा । (६।१)
tryūṣaṇaṃ lāṅgalī dantī pirukaṃ citrakaṃ tathā |
प्रत्येकं द्विपलं योज्यं यवक्षारं च टङ्कणम् ॥ (६।२)
pratyekaṃ dvipalaṃ yojyaṃ yavakṣāraṃ ca ṭaṅkaṇam ||
द्वात्रिंशत्पलगोमूत्रं स्नुहीक्षीरं च तत्समम् ॥ (७।२)
dvātriṃśatpalagomūtraṃ snuhīkṣīraṃ ca tatsamam ||
मृद्वग्निना पचेत्स्थाल्यां सर्वं यावत्सुपिण्डितम् । (८।१)
mṛdvagninā pacetsthālyāṃ sarvaṃ yāvatsupiṇḍitam |
तक्रेण दाडिमाम्भोभिः पक्वकन्देन वाथ तत् ॥ (८।३)
takreṇa dāḍimāmbhobhiḥ pakvakandena vātha tat ||
मण्डूरं माक्षिकं तुल्यं मर्द्यं कन्याद्रवैर्दिनम् ॥ (९।२)
maṇḍūraṃ mākṣikaṃ tulyaṃ mardyaṃ kanyādravairdinam ||
चूर्णितं सितया माषं खादेत्पित्तार्शसां जयेत् ॥ (१०।२)
cūrṇitaṃ sitayā māṣaṃ khādetpittārśasāṃ jayet ||
सर्वलोकाश्रयरसःशुद्धं सूतं पलं गन्धं गन्धार्धं तालताप्यकम् । (११।१)
sarvalokāśrayarasaḥśuddhaṃ sūtaṃ palaṃ gandhaṃ gandhārdhaṃ tālatāpyakam |
एतेषां कज्जलीं कुर्याद् दृढं संमर्द्य वासरम् । (१२।१)
eteṣāṃ kajjalīṃ kuryād dṛḍhaṃ saṃmardya vāsaram |
त्रिदिनं मर्दयेच्चाथ दत्त्वा निम्बुजलं खलु ॥ (१२।२)
tridinaṃ mardayeccātha dattvā nimbujalaṃ khalu ||
वटीकृत्य विशोष्याथ काचकुप्यां निधापयेत् । (१३।१)
vaṭīkṛtya viśoṣyātha kācakupyāṃ nidhāpayet |
निष्कतुल्यार्कपत्रेण पिधायास्यं प्रयत्नतः ॥ (१३।२)
niṣkatulyārkapatreṇa pidhāyāsyaṃ prayatnataḥ ||
सार्धांगुलमितोत्सेधं मृत्स्नया तां विलेप्य च । (१४।१)
sārdhāṃgulamitotsedhaṃ mṛtsnayā tāṃ vilepya ca |
निधाय सिकतामूर्ध्नि सिकताभिः प्रपूरयेत् । (१५।१)
nidhāya sikatāmūrdhni sikatābhiḥ prapūrayet |
रुद्ध्वास्यं तदधो वह्निं ज्वालयेत्सार्धवासरम् ॥ (१५।२)
ruddhvāsyaṃ tadadho vahniṃ jvālayetsārdhavāsaram ||
पटचूर्णं विधायाथ ताम्रमभ्रं पलद्वयम् ॥ (१६।२)
paṭacūrṇaṃ vidhāyātha tāmramabhraṃ paladvayam ||
साज्यो गुञ्जाद्विमानो हरति रसवरः सर्वलोकाश्रयोऽयं वातश्लेष्मोत्थरोगान्गुदजनितगदं शोषपाण्ड्वामयं च । (१८।१)
sājyo guñjādvimāno harati rasavaraḥ sarvalokāśrayo'yaṃ vātaśleṣmottharogāngudajanitagadaṃ śoṣapāṇḍvāmayaṃ ca |
यक्ष्माणं वातशूलं ज्वरमपि निखिलं वह्निमान्द्यं च गुल्मं तत्तद्रोगघ्नयोगैः सकलगदचयं दीपनं तत्क्षणेन ॥ (१८।२)
yakṣmāṇaṃ vātaśūlaṃ jvaramapi nikhilaṃ vahnimāndyaṃ ca gulmaṃ tattadrogaghnayogaiḥ sakalagadacayaṃ dīpanaṃ tatkṣaṇena ||
अर्शोघ्नवटकअर्शोघ्नं वटकं वक्ष्ये पुत्रकं शृणु भद्रक । (१९।१)
arśoghnavaṭakaarśoghnaṃ vaṭakaṃ vakṣye putrakaṃ śṛṇu bhadraka |
पलमेकं पृथक् सर्वं श्लक्ष्णं दृषदि पेषयेत् ॥ (२०।२)
palamekaṃ pṛthak sarvaṃ ślakṣṇaṃ dṛṣadi peṣayet ||
गजाजपशुमूत्रेषु शुभे भाण्डे विनिक्षिपेत् । (२१।१)
gajājapaśumūtreṣu śubhe bhāṇḍe vinikṣipet |
मृद्वग्निना पचेत्सर्वं चूर्णशेषं यथा भवेत् ॥ (२१।२)
mṛdvagninā pacetsarvaṃ cūrṇaśeṣaṃ yathā bhavet ||
लोणत्रयं च तत्रैव पलमेकं तु निक्षिपेत् । (२२।१)
loṇatrayaṃ ca tatraiva palamekaṃ tu nikṣipet |
त्रिंशद्दिनानि मतिमानर्शोघ्नं दीपनं परम् । (२३।१)
triṃśaddināni matimānarśoghnaṃ dīpanaṃ param |
अर्शोघ्नी वटिकागन्धकं तारताम्रं च कृत्वा चैकत्र पिष्टिकाम् । (२४।१)
arśoghnī vaṭikāgandhakaṃ tāratāmraṃ ca kṛtvā caikatra piṣṭikām |
तत्समं चाभ्रकं तीक्ष्णं गन्धकात्पञ्चमांशकम् ॥ (२४।२)
tatsamaṃ cābhrakaṃ tīkṣṇaṃ gandhakātpañcamāṃśakam ||
विषं च षोडशांशेन द्वौ भागौ सूतकस्य च । (२५।१)
viṣaṃ ca ṣoḍaśāṃśena dvau bhāgau sūtakasya ca |
भाजने मृण्मये स्थाप्य वराक्वाथेन भावयेत् । (२६।१)
bhājane mṛṇmaye sthāpya varākvāthena bhāvayet |
दशमूलशतावर्योः क्वाथे पाच्यः क्रमेण हि ॥ (२६।२)
daśamūlaśatāvaryoḥ kvāthe pācyaḥ krameṇa hi ||
अथोत्तार्य प्रयत्नेन वटिकां कारयेद् बुधः । (२७।१)
athottārya prayatnena vaṭikāṃ kārayed budhaḥ |
गुञ्जात्रयप्रमाणेन हन्ति शूलं गुदाङ्कुरम् ॥ (२७।२)
guñjātrayapramāṇena hanti śūlaṃ gudāṅkuram ||
मूलकुठाररसःवरनागं तथा व्योमसत्त्वं शुल्बं च तीक्ष्णकम् । (२८।१)
mūlakuṭhārarasaḥvaranāgaṃ tathā vyomasattvaṃ śulbaṃ ca tīkṣṇakam |
सर्वमेकत्र विद्राव्य क्षिप्त्वालं चाल्पमल्पकम् ॥ (२८।२)
sarvamekatra vidrāvya kṣiptvālaṃ cālpamalpakam ||
ततस्तेन विमर्द्याथ पिष्टीं कुर्याद्रसेन तु ॥ (२९।२)
tatastena vimardyātha piṣṭīṃ kuryādrasena tu ||
ततो भल्लातकीवृक्षमूलान्तस्थां खनेच्च ताम् । (३०।१)
tato bhallātakīvṛkṣamūlāntasthāṃ khanecca tām |
मासादाकृष्य तां पिष्टीं गव्यदुग्धे विनिक्षिपेत् ॥ (३०।२)
māsādākṛṣya tāṃ piṣṭīṃ gavyadugdhe vinikṣipet ||
आयसे भाजने स्निग्धे पिष्टिकां तां निवेश्य च ॥ (३१।२)
āyase bhājane snigdhe piṣṭikāṃ tāṃ niveśya ca ||
प्रस्थमात्रं हि तत्तैलं जारयेद् अतियत्नतः । (३२।१)
prasthamātraṃ hi tattailaṃ jārayed atiyatnataḥ |
तत्तैलभावितैर्गन्धैः पुटित्वा भस्मतां व्रजेत् ॥ (३२।२)
tattailabhāvitairgandhaiḥ puṭitvā bhasmatāṃ vrajet ||
रसं संमर्द्य संमर्द्य घर्मे संस्थाप्य मारयेत् ॥ (३३।२)
rasaṃ saṃmardya saṃmardya gharme saṃsthāpya mārayet ||
वज्रवल्ली शिखी चैषां रसैः पिष्ट्वा विशोषयेत् । (३५।१)
vajravallī śikhī caiṣāṃ rasaiḥ piṣṭvā viśoṣayet |
त्रिवारं मार्कवद्रावैर्द्रावयित्वा विशोषयेत् । (३५।२)
trivāraṃ mārkavadrāvairdrāvayitvā viśoṣayet |
चूर्णीकृत्य प्रयत्नेन क्षिपेत्काचकरण्डके ॥ (३५।३)
cūrṇīkṛtya prayatnena kṣipetkācakaraṇḍake ||
सोऽयं मूलकुठारको रसवरो दीप्याग्निवेल्लोत्तमासंयुक्तः सघृतश्च वल्लतुलितः संसेवितो नाशयेत् । (३६।१)
so'yaṃ mūlakuṭhārako rasavaro dīpyāgnivellottamāsaṃyuktaḥ saghṛtaśca vallatulitaḥ saṃsevito nāśayet |
अर्शांस्य् आनननासिकाक्षिगुदजान्य् अत्युग्रपीडानि च प्लीहानं ग्रहणीं च गुल्मयकृतौ मान्द्यं च कुष्ठामयान् ॥ (३६।२)
arśāṃsy ānananāsikākṣigudajāny atyugrapīḍāni ca plīhānaṃ grahaṇīṃ ca gulmayakṛtau māndyaṃ ca kuṣṭhāmayān ||
मृतसूताभ्रताम्रायः कर्षं कर्षं पृथक् पृथक् ॥ (३७।२)
mṛtasūtābhratāmrāyaḥ karṣaṃ karṣaṃ pṛthak pṛthak ||
पलं हिङ्गुलचूर्णस्य माक्षिकस्य पलत्रयम् । (३८।१)
palaṃ hiṅgulacūrṇasya mākṣikasya palatrayam |
पलं कम्पिल्लकस्यापि विषस्यार्धपलं तथा ॥ (३८।२)
palaṃ kampillakasyāpi viṣasyārdhapalaṃ tathā ||
सप्ताहं मर्दयेत्सर्वं दत्त्वा चूर्णोदकं मुहुः । (३९।१)
saptāhaṃ mardayetsarvaṃ dattvā cūrṇodakaṃ muhuḥ |
ततस्तद्गोलकं कृत्वा सप्ताहं चातपे क्षिपेत् ॥ (३९।२)
tatastadgolakaṃ kṛtvā saptāhaṃ cātape kṣipet ||
गुडचूर्णं शिलाचूर्णं लिम्पेदङ्गुलिकाघनम् । (४०।१)
guḍacūrṇaṃ śilācūrṇaṃ limpedaṅgulikāghanam |
त्रिपलं गन्धकं दत्त्वा क्रौञ्च्याम् अथ च गोलकम् ॥ (४०।२)
tripalaṃ gandhakaṃ dattvā krauñcyām atha ca golakam ||
संरुध्यातिप्रयत्नेन दद्याद्गजपुटं खलु ॥ (४१।२)
saṃrudhyātiprayatnena dadyādgajapuṭaṃ khalu ||
विचूर्ण्य सप्तवारं हि विषतिन्दुफलोद्भवैः ॥ (४२।२)
vicūrṇya saptavāraṃ hi viṣatinduphalodbhavaiḥ ||
द्रवैरथातपे शुष्कं क्षिपेद्रम्ये करण्डके । (४३।१)
dravairathātape śuṣkaṃ kṣipedramye karaṇḍake |
त्रिंशदंशेन वैक्रान्तभस्म तस्मिन्विनिक्षिपेत् ॥ (४३।२)
triṃśadaṃśena vaikrāntabhasma tasminvinikṣipet ||
अयं हि नन्दीश्वरसम्प्रदिष्टो रसो विशिष्टः खलु रोगहन्ता । (४४।१)
ayaṃ hi nandīśvarasampradiṣṭo raso viśiṣṭaḥ khalu rogahantā |
निःशेषरोगेष्वहतप्रतापो महोदयप्रत्ययसारनामा ॥ (४४।२)
niḥśeṣarogeṣvahatapratāpo mahodayapratyayasāranāmā ||
हन्यात्सर्वगुदामयान्क्षयगदं कुष्ठं च मन्दाग्नितां शूलाध्मानगदं कफं श्वसनताम् उन्मादकापस्मृती । (४५।१)
hanyātsarvagudāmayānkṣayagadaṃ kuṣṭhaṃ ca mandāgnitāṃ śūlādhmānagadaṃ kaphaṃ śvasanatām unmādakāpasmṛtī |
सर्वा वातरुजो महाज्वरगदान् नानाप्रकारांस्तथा वातश्लेष्मभवं महामयचयं दुष्टग्रहण्यामयम् ॥ (४५।२)
sarvā vātarujo mahājvaragadān nānāprakārāṃstathā vātaśleṣmabhavaṃ mahāmayacayaṃ duṣṭagrahaṇyāmayam ||
कनकसुन्दररसःस्याद्रसं धौतमाक्षीकं कान्ताभ्रं नागहाटकम् । (४६।१)
kanakasundararasaḥsyādrasaṃ dhautamākṣīkaṃ kāntābhraṃ nāgahāṭakam |
पृथ्वीभटेन संतुल्यं सर्वतुल्यं च गन्धकम् ॥ (४६।२)
pṛthvībhaṭena saṃtulyaṃ sarvatulyaṃ ca gandhakam ||
दत्त्वा विद्याधरे यन्त्रे पुटेदारण्यकोत्पलैः । (४७।१)
dattvā vidyādhare yantre puṭedāraṇyakotpalaiḥ |
स्वाङ्गशीतलम् उद्धृत्य त्र्यूषणेन विमिश्रयेत् ॥ (४७।२)
svāṅgaśītalam uddhṛtya tryūṣaṇena vimiśrayet ||
सन्निपाते क्षये कासे श्वासे मन्दानले ज्वरे ॥ (४८।२)
sannipāte kṣaye kāse śvāse mandānale jvare ||
पीनसे प्लीह्नि हृच्छूले ग्रन्थिवाते च दारुणे ॥ (४९।२)
pīnase plīhni hṛcchūle granthivāte ca dāruṇe ||
एकाङ्गे वा धनुर्वाते कम्पवाते च मूर्छिते । (५०।१)
ekāṅge vā dhanurvāte kampavāte ca mūrchite |
ज्वरांश्च विषमान् सर्वान्हन्ति रोगाननेकधा ॥ (५०।२)
jvarāṃśca viṣamān sarvānhanti rogānanekadhā ||
घृतेन संयुतो वाते मधुना पैत्तिके ज्वरे । (५२।१)
ghṛtena saṃyuto vāte madhunā paittike jvare |
पिप्पल्या श्लैष्मिके देयः पित्तोद्भूते सचन्दनः ॥ (५२।२)
pippalyā ślaiṣmike deyaḥ pittodbhūte sacandanaḥ ||
तक्रेण श्लेष्मवातोत्थे वातपित्ते घृतान्वितः । (५३।१)
takreṇa śleṣmavātotthe vātapitte ghṛtānvitaḥ |
श्लेष्मपित्ते चार्द्रकेण निर्गुण्ड्या सान्निपातिके ॥ (५३।२)
śleṣmapitte cārdrakeṇa nirguṇḍyā sānnipātike ||
आर्द्रकेणाथ वा दद्याद्वह्निमान्द्ये विशेषतः ॥ (५४।२)
ārdrakeṇātha vā dadyādvahnimāndye viśeṣataḥ ||
एकाङ्गे च धनुर्वाते क्षीरयुक्तं च पीनसे । (५६।१)
ekāṅge ca dhanurvāte kṣīrayuktaṃ ca pīnase |
पाण्डुरोगे क्षये कासे मरिचाज्यैश्च कामले ॥ (५६।२)
pāṇḍuroge kṣaye kāse maricājyaiśca kāmale ||
अजमोदाविडङ्गैश्च नाभिशूलेऽग्निमान्द्यजित् । (५७।१)
ajamodāviḍaṅgaiśca nābhiśūle'gnimāndyajit |
अर्केशःनागं पारदगन्धकं त्रिलवणं वायर्कजं मेलयेद् एकैकं च पलं पलं त्रयमतः पञ्च क्रमान्मर्दयेत् । (५८।१)
arkeśaḥnāgaṃ pāradagandhakaṃ trilavaṇaṃ vāyarkajaṃ melayed ekaikaṃ ca palaṃ palaṃ trayamataḥ pañca kramānmardayet |
सर्वं तद्दिवसत्रयं तदनु तद्दत्त्वा पुटं भावनाः कुर्यात्सत्रिफलाग्निवेतसरसैः पञ्चाधिका विंशतिः ॥ (५८।२)
sarvaṃ taddivasatrayaṃ tadanu taddattvā puṭaṃ bhāvanāḥ kuryātsatriphalāgnivetasarasaiḥ pañcādhikā viṃśatiḥ ||
पञ्चैतत् क्रमशस्ततो गुडभवैर् दत्तोऽस्य वल्लो जलैर् हन्त्यर्शांस्यखिलानि सूरणघृतैस्तस्यान्नम् अस्मिन्हितम् । (५९।१)
pañcaitat kramaśastato guḍabhavair datto'sya vallo jalair hantyarśāṃsyakhilāni sūraṇaghṛtaistasyānnam asminhitam |
अर्केशः परिवर्ज्यतामिति मुनिः श्रीवासुदेवोऽवदत् कूष्माण्डीफलमाषपायसम् अतिव्यायामम् अर्कातपम् ॥ (५९।२)
arkeśaḥ parivarjyatāmiti muniḥ śrīvāsudevo'vadat kūṣmāṇḍīphalamāṣapāyasam ativyāyāmam arkātapam ||
तीक्ष्णमुखरसःरसेन्द्रहेमार्कबिडालगोलसुरायसलोहमलाभ्रगन्धाः । (६०।१)
tīkṣṇamukharasaḥrasendrahemārkabiḍālagolasurāyasalohamalābhragandhāḥ |
ताप्यं च कन्यारसमर्दितोऽयं पक्वः पुटे तीक्ष्णमुखोऽर्शसां स्यात् ॥ (६०।२)
tāpyaṃ ca kanyārasamardito'yaṃ pakvaḥ puṭe tīkṣṇamukho'rśasāṃ syāt ||
अर्शःकुठाररसःश्रेष्ठा दन्त्यग्नियुग्मत्रिकटुकहलिनीपीलुकुम्भं विपक्वं प्रस्थे मूत्रस्य सस्नुक्पयसि रसपलं द्वे पले गन्धकस्य । (६१।१)
arśaḥkuṭhārarasaḥśreṣṭhā dantyagniyugmatrikaṭukahalinīpīlukumbhaṃ vipakvaṃ prasthe mūtrasya sasnukpayasi rasapalaṃ dve pale gandhakasya |
लोहस्य त्रीणि ताम्रात्कुडवमथ रजःक्षारयोश्चापि पञ्च क्षिप्त्वा स्थाल्यां पचेत्तु ज्वलति दहनतश्चूर्णम् अर्शःकुठारः ॥ (६१।२)
lohasya trīṇi tāmrātkuḍavamatha rajaḥkṣārayoścāpi pañca kṣiptvā sthālyāṃ pacettu jvalati dahanataścūrṇam arśaḥkuṭhāraḥ ||
त्रैलोक्यतिलकरसःवज्रकृष्णाभ्रजं सत्त्वं शोधितं काचटङ्कणम् । (६२।१)
trailokyatilakarasaḥvajrakṛṣṇābhrajaṃ sattvaṃ śodhitaṃ kācaṭaṅkaṇam |
रेतयित्वा रजःकृत्वा भर्जयित्वा घृतेन तत् ॥ (६२।२)
retayitvā rajaḥkṛtvā bharjayitvā ghṛtena tat ||
चतुर्वारं च वर्षाभूवासामत्स्याक्षिकारसैः । (६४।१)
caturvāraṃ ca varṣābhūvāsāmatsyākṣikārasaiḥ |
गुग्गुलुत्रिफलाक्वाथैस्त्रिंशद्वाराणि यत्नतः ॥ (६४।२)
guggulutriphalākvāthaistriṃśadvārāṇi yatnataḥ ||
पुटेत्पञ्चाशतं वारान्मर्दयेच्च पुटे पुटे ॥ (६५।२)
puṭetpañcāśataṃ vārānmardayecca puṭe puṭe ||
शोधितं रेतितं कान्तसत्वं च घृतमर्दितम् । (६६।१)
śodhitaṃ retitaṃ kāntasatvaṃ ca ghṛtamarditam |
दशवारं तथा सम्यक् तारं शुद्धं मनोह्वया । (६७।१)
daśavāraṃ tathā samyak tāraṃ śuddhaṃ manohvayā |
उभयं समभागं तत् पुटेन्निर्गुंडिकारसैः ॥ (६८।२)
ubhayaṃ samabhāgaṃ tat puṭennirguṃḍikārasaiḥ ||
तस्मिन्नष्टांशभागेन क्षिपेद्वैक्रान्तभस्मकम् ॥ (६९।२)
tasminnaṣṭāṃśabhāgena kṣipedvaikrāntabhasmakam ||
तत्सर्वं परिमर्द्याथ भावयित्वार्द्रकाम्बुना ॥ (७०।२)
tatsarvaṃ parimardyātha bhāvayitvārdrakāmbunā ||
व्योषगञ्जाकिनीकन्दैर् भूयो ऽप्यार्द्रद्रवेण च । (७२।१)
vyoṣagañjākinīkandair bhūyo 'pyārdradraveṇa ca |
पटचूर्णमतः कृत्वा क्षिपेच्छुद्धकरण्डके ॥ (७२।२)
paṭacūrṇamataḥ kṛtvā kṣipecchuddhakaraṇḍake ||
त्रैलोक्यतिलकः सोऽयं ख्यातः सर्वरसोत्तमः । (७३।१)
trailokyatilakaḥ so'yaṃ khyātaḥ sarvarasottamaḥ |
सर्वव्याधिहरः श्रीमाञ्छम्भुना परिकीर्तितः ॥ (७३।२)
sarvavyādhiharaḥ śrīmāñchambhunā parikīrtitaḥ ||
उदावर्तं च विड्बन्धं व्यथां च जठरोद्भवाम् । (७४।१)
udāvartaṃ ca viḍbandhaṃ vyathāṃ ca jaṭharodbhavām |
लोहलं मन्दबुद्धित्वं शूलित्वमपि वन्ध्यताम् ॥ (७४।२)
lohalaṃ mandabuddhitvaṃ śūlitvamapi vandhyatām ||
परिणामाख्यशूलं च तथा भिन्द्यात् समुत्कटम् ॥ (७५।२)
pariṇāmākhyaśūlaṃ ca tathā bhindyāt samutkaṭam ||
रक्तगुल्मं च नारीणां रजःशूलं च दुःसहम् । (७६।१)
raktagulmaṃ ca nārīṇāṃ rajaḥśūlaṃ ca duḥsaham |
सामान्योपचारःवचाहिङ्गुविडङ्गानि सैन्धवं जीरनागरम् । (७७।१)
sāmānyopacāraḥvacāhiṅguviḍaṅgāni saindhavaṃ jīranāgaram |
मरिचं पिप्पली कुष्ठं पथ्या वह्न्यजमोदकम् ॥ (७७।२)
maricaṃ pippalī kuṣṭhaṃ pathyā vahnyajamodakam ||
क्रमोत्तरगुणं चूर्णं सर्वेषां द्विगुणं गुडम् । (७८।१)
kramottaraguṇaṃ cūrṇaṃ sarveṣāṃ dviguṇaṃ guḍam |
मृतं लोहं चेन्द्रयवं शुण्ठीभल्लातचित्रकम् । (७९।१)
mṛtaṃ lohaṃ cendrayavaṃ śuṇṭhībhallātacitrakam |
बिल्वमज्जाविडङ्गानि पथ्या तुल्यं विचूर्णयेत् ॥ (७९।२)
bilvamajjāviḍaṅgāni pathyā tulyaṃ vicūrṇayet ||
सर्वतुल्यं गुडं योज्यं कर्षं भुक्त्वार्शसां जयेत् । (८०।१)
sarvatulyaṃ guḍaṃ yojyaṃ karṣaṃ bhuktvārśasāṃ jayet |
श्लेष्मार्शसां प्रशान्त्यर्थं देयमानन्दभैरवम् । (८०।२)
śleṣmārśasāṃ praśāntyarthaṃ deyamānandabhairavam |
मृतताम्रेण सन्तुल्यं देयं गुञ्जात्रयं हि तत् ॥ (८०।३)
mṛtatāmreṇa santulyaṃ deyaṃ guñjātrayaṃ hi tat ||
सामान्यलेपःदेवदाल्याश्च बीजानि सैन्धवेन सुचूर्णितः । (८२।१)
sāmānyalepaḥdevadālyāśca bījāni saindhavena sucūrṇitaḥ |
काञ्चनीकुसुमं चूर्णं शङ्खचूर्णं मनःशिलाम् । (८३।१)
kāñcanīkusumaṃ cūrṇaṃ śaṅkhacūrṇaṃ manaḥśilām |
देवदाल्याः कषायेण ह्यर्शोघ्नं शौचमाचरेत् । (८४।१)
devadālyāḥ kaṣāyeṇa hyarśoghnaṃ śaucamācaret |
घातयत्यर्शसां शीघ्रं सकलां वेदनां तथा ॥ (८६।२)
ghātayatyarśasāṃ śīghraṃ sakalāṃ vedanāṃ tathā ||
करंजं छागमूत्रेण लेपः स्राव्यर्शसां हितः ॥ (८७।२)
karaṃjaṃ chāgamūtreṇa lepaḥ srāvyarśasāṃ hitaḥ ||
शिग्रुमूलार्कजैः पत्रैर्लेपनं हितमर्शसाम् ॥ (८८।०)
śigrumūlārkajaiḥ patrairlepanaṃ hitamarśasām ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.