अथ मूत्रकृच्छ्राश्मर्यादिचिकित्सनम्कटौ कुक्षिप्रदेशे च शूलं प्रथमतो भवेत् । (१।१)

पश्चाद्रोधो ज्वलन्मूत्रम् अश्मरीरोगलक्षणम् ॥ (१।२)

पाषाणभेदीरसःरसं द्विगुणगंधेन मर्दयित्वा प्रयत्नतः । (२।१)

वसुः पुनर्नवा वासा श्वेता ग्राह्या प्रयत्नतः ॥ (२।२)

तद्द्रवैर्भावयेदेनं प्रत्येकं तु दिनत्रयम् । (३।१)

पक्वं मूषागतं शुष्कं स्वेदयेज्जलयन्त्रतः ॥ (३।२)

पाषाणभेदी नामायं नियुञ्जीतास्य वल्लयुक् । (४।१)

गोपालकर्कटीदुग्धं भूम्यामलकमूलिका । (४।२)

कुलत्थक्वाथतोयेन पिष्ट्वा तदनुपाययेत् ॥ (४।३)

द्वितीयः पाषाणभेदीरसःरसेन सितवर्षाभ्वा रसं द्विगुणगंधकम् । (५।१)

घृष्टं पचेच्च मूषायां द्वौ माषौ तस्य भक्षयेत् ॥ (५।२)

पातालकर्कटीमूलं कुलत्थोदैः पिबेदनु । (६।१)

गोकण्टकसदाभद्रामूलक्वाथं पिबेन्निशि । (६।२)

अयं पाषाणभिन्नाम्ना रसः पाषाणभेदकः ॥ (६।३)

गोक्षुरबीजसमुत्थं चूर्णमविक्षीरसंयुक्तम् । (७।१)

रसवरमिश्रं पिबतश्चूर्णीभूत्वाश्मरी पतति ॥ (७।२)

त्रिविक्रमरसःमृतताम्रमजाक्षीरैः पाच्यं तुल्यं गते द्रवे । (८।१)

तत्ताम्रं शुद्धसूतं च गंधकं च समं समम् ॥ (८।२)

निर्गुण्ड्युत्थद्रवैर्मर्द्यं दिनं तद्गोलम् अन्ध्रयेत् । (९।१)

यामैकं वालुकायंत्रे पाच्यं योज्यं द्विगुञ्जकम् ॥ (९।२)

बीजपूरस्य मूलं तु सजलं चानुपाययेत् । (१०।१)

रसस्त्रिविक्रमो नाम्ना मासैकेनाश्मरीप्रणुत् ॥ (१०।२)

आनन्दभैरवीवटीतिलापामार्गकाण्डं च कारवेल्ल्या यवस्य च । (११।१)

पलाशकाष्ठसंयुक्तं सर्वं तुल्यं दहेत्पुटे ॥ (११।२)

तन्निष्कैकमजामूत्रैर्वटीं चानन्दभैरवीम् । (१२।१)

पाययेदश्मरीं हन्ति सप्ताहान्नात्र संशयः ॥ (१२।२)

सामान्योपायःपाण्डुरं फलिकामूलं जलेनैवाश्मरीहरम् ॥ (१३।०)

मधुना च यवक्षारं लीढं स्याद् अश्मरीहरम् ॥ (१४।०)

हरिद्रागुडकर्षैकं चारनालेन वा पिबेत् ॥ (१५।०)

वन्ध्याकर्कोटकीकन्दं भक्ष्य क्षौद्रं सितायुतम् । (१६।१)

अश्मरीं हन्ति नो चित्रं कर्षमात्रं शिवोदितम् ॥ (१६।२)

प्रमेहशोषस्तापोऽङ्गकार्श्यं च बहुमूत्रत्वम् एव च । (१७।१)

अस्वास्थ्यं सर्वगात्रेषु मूत्रमेहस्य लक्षणम् ॥ (१७।२)

गुडमार्कण्डीमार्कण्डीचूर्णमादाय सगुडं खादयेन्निशि ॥ (१८।०)

लघुलोकेश्वररसःमृतसूतस्य भागैकं चत्वारः शुद्धगन्धकात् । (१९।१)

पिष्ट्वा वराटकं तेन रसपादं च टंकणम् ॥ (१९।२)

क्षीरैः पिष्ट्वा मुखं रुद्ध्वा वराटांश्चान्ध्रयेत्पुटेत् । (२०।१)

स्वांगशीतं विचूर्ण्याथ लघुलोकेश्वरो रसः ॥ (२०।२)

चतुर्गुंजारसश्चायं मरिचैकोनविंशतिः । (२१।१)

जातिमूलपलैकं तु अजाक्षीरेण पेषयेत् । (२१।२)

शर्कराभावितं चानु पीत्वा कृच्छ्रहरं परम् ॥ (२१।३)