यस्मिन् सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यः । (१।१)

यश्च सर्वमयो नित्यं तस्मै सर्वात्मने नमः ॥ (१।२)

कैलासशिखरे रम्ये नानारत्नविभूषिते । (२।१)

नानाद्रुमलताकीर्णे गुप्तसम्बन्धवर्जिते ॥ (२।२)

देवदेवं सुखासीनं नीलकण्ठं त्रिलोचनम् । (३।१)

प्रणम्य शिरसा देवी पार्वती परिपृच्छति ॥ (३।२)

श्रीदेव्युवाच । (४।१)

देवदेव महादेव काल कामाङ्गदाहक । (४।२)

कुलकौलमहाकौलसिद्धकौलादिनाशन ॥ (४।३)

त्वत्प्रसादाच्छ्रुतं सर्वम् अशेषमवधारितम् । (५।१)

यदि ते ऽहम् अनुग्राह्या यद्यहं तव वल्लभा ॥ (५।२)

सूचिता सर्वतन्त्रेषु या पुनर्न प्रकाशिता । (६।१)

जीवन्मुक्तिरियं नाथ कीदृशी वक्तुमर्हसि ॥ (६।२)

श्रीभैरव उवाच । (७।१)

साधु साधु महाभागे साधु पर्वतनन्दिनि । (७।२)

साधु पृष्टं त्वया देवि भक्तानां हितकाम्यया ॥ (७।३)

अजरामरदेहस्य शिवतादात्म्यवेदनम् । (८।१)

जीवन्मुक्तिर्महादेवि देवानामपि दुर्लभा ॥ (८।२)

पिण्डपाते च यो मोक्षः स च मोक्षो निरर्थकः । (९।१)

पिण्डे तु पतिते देवि गर्दभोऽपि विमुच्यते ॥ (९।२)

यदि मुक्तिर्भगक्षोभे किं न मुञ्चन्ति गर्दभाः । (१०।१)

अजाश्च वृषभाश्चैव किंन मुक्ता गणाम्बिके ॥ (१०।२)

तस्मात् संरक्षयेत् पिण्डं रसैश्चैव रसायनैः । (११।१)

शुक्रमूत्रपुरीषाणां यदि मुक्तिर्निषेवणात् ॥ (११।२)

किंन मुक्ता महादेवि श्वानशूकरजातयः । (१२।१)

षड्दर्शनेऽपि मुक्तिस्तु दर्शिता पिण्डपातने ॥ (१२।२)

करामलकवत् सापि प्रत्यक्षं नोपलभ्यते । (१३।१)

अकथ्यमपि देवेशि सद्भावं कथयामि ते ॥ (१३।२)

शून्यपापो मन्त्रयाजी न पिण्डं धारयेत् क्वचित् । (१४।१)

देवानामपि देवेशि दुर्लभं पिण्डधारणम् ॥ (१४।२)

किं पुनर्मानुषाणां तु धरणीतलवासिनाम् । (१५।१)

धर्मे नष्टे कुतो धर्मः धर्मे नष्टे कुतः क्रिया ॥ (१५।२)

क्रियानष्टे कुतो योगः योगे नष्टे कुतो गतिः । (१६।१)

गतिनष्टे कुतो मोक्षो मोक्षे नष्टे न किंचन ॥ (१६।२)

श्रीदेव्युवाच । (१७।१)

जीवन्मुक्तिस्वरूपं तु देवदेव श्रुतं मया । (१७।२)

तत्प्रत्युपायं मे ब्रूहि यद्यस्ति करुणा मयि ॥ (१७।३)

श्रीभैरव उवाच । (१८।१)

कर्मयोगेन देवेशि प्राप्यते पिण्डधारणम् । (१८।२)

रसश्च पवनश्चेति कर्मयोगो द्विधा मतः ॥ (१८।३)

मूर्छितो हरति व्याधिं मृतो जीवयति स्वयम् । (१९।१)

बद्धः खेचरतां कुर्यात् रसो वायुश्च भैरवि ॥ (१९।२)

ज्ञानान्मोक्षः सुरेशानि ज्ञानं पवनधारणात् । (२०।१)

तत्र देवि स्थिरं पिण्डं यत्र स्थैर्ये रसः प्रभुः ॥ (२०।२)

अचिराज्जायते देवि शरीरम् अजरामरम् । (२१।१)

मनसश्च यथा ध्यानं रसयोगादवाप्यते ॥ (२१।२)

सत्यं स लभते देवि ज्ञानं विज्ञानपूर्वकम् । (२२।१)

तस्य मन्त्राश्च सिध्यन्ति यो ऽश्नाति मृतसूतकम् ॥ (२२।२)

यावन्न शक्तिपातस्तु न यावत् पाशकृन्तनम् । (२३।१)

तावत्तस्य कुतो बुद्धिः जायते मृतसूतके ॥ (२३।२)

मद्यमांसरता नित्यं भगलिङ्गेषु ये रताः । (२४।१)

तेषां विनष्टबुद्धीनां रसज्ञानं सुदुर्लभम् ॥ (२४।२)

कुलशासनहीनानां सद्दर्शनम् अकाङ्क्षिणाम् । (२५।१)

न सिध्यति रसो देवि पिबन्ति मृगतृष्णिकाम् ॥ (२५।२)

गोमांसं भक्षयेद्यस्तु पिबेदमरवारुणीम् । (२६।१)

कुलीनं तमहं मन्ये रसज्ञम् अपरे ऽधमाः ॥ (२६।२)

न गर्भः सम्प्रदायार्थे रसो गर्भो विधीयते । (२७।१)

तेनायं लभते सिद्धिं न सिद्धिः सूतकं विना ॥ (२७।२)

यावन्न हरबीजं तु भक्षयेत् पारदं रसम् । (२८।१)

तावत्तस्य कुतो मुक्तिः कुतः पिण्डस्य धारणम् ॥ (२८।२)

मद्यमांसरताप्रज्ञा मोहिताः शिवमायया । (२९।१)

जल्पन्ति च वयं मुक्ता यास्यामः शिवमन्दिरम् ॥ (२९।२)

पिण्डधारणयोगे च निस्पृहा मन्दबुद्धयः । (३०।१)

खण्डज्ञानेन देवेशि रञ्जितं सचराचरम् ॥ (३०।२)

स्वदेहे खेचरत्वं च शिवत्वं येन लभ्यते । (३१।१)

तादृशे तु रसज्ञाने नित्याभ्यासं कुरु प्रिये ॥ (३१।२)

श्रीदेव्युवाच । (३२।१)

अवतारं रसेन्द्रस्य माहात्म्यं तु सुरेश्वर । (३२।२)

श्रोतुमिच्छामि देवेश वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ (३२।३)

श्रीभैरव उवाच । (३३।१)

साधु पृष्टं महाभागे गुह्याद्गुह्यतरं त्वया । (३३।२)

अनुग्रहकरं ध्यानं लोकानामुपकारकम् ॥ (३३।३)

त्वं माता सर्वभूतानां पिता चाहं सनातनः । (३४।१)

द्वयोश्च यो रसो देवि महामैथुनसम्भवः ॥ (३४।२)

स्वैरतः सम्भवाद्देवि पारदः कीर्तितो महः । (३५।१)

पारदो गदितो यश्च परार्थं साधकोत्तमैः ॥ (३५।२)

सूतोऽयं मत्समो देवि मम प्रत्यङ्गसम्भवः । (३६।१)

मम देहरसो यस्मात् रसस्तेनायमुच्यते ॥ (३६।२)

दर्शनात् स्पर्शनात् तस्य भक्षणात् स्मरणादपि । (३७।१)

पूजनाच्च प्रदानाच्च दृश्यते षड्विधं फलम् ॥ (३७।२)

केदारादीनि लिङ्गानि पृथिव्यां यानि कानि च । (३८।१)

तानि दृष्ट्वा तु यत्पुण्यं तत्पुण्यं रसदर्शनात् ॥ (३८।२)

चन्दनागुरुकर्पूरकुङ्कुमान्तर्गतो रसः । (३९।१)

मूर्छितः शिवपूजायां शिवसांनिध्यसिद्धये ॥ (३९।२)

भक्षणात् परमेशानि हन्ति पापत्रयं रसः । (४०।१)

तथा तापत्रयं हन्ति रोगान् दोषत्रयोद्भवान् ॥ (४०।२)

दुर्लभं ब्रह्मनिष्णातैः प्राप्यते परमं पदम् । (४१।१)

हृद्व्योमकर्णिकान्तःस्थरसेन्द्रस्य महेश्वरि ॥ (४१।२)

स्मरणान्मुच्यते पापैः सद्यो जन्मान्तरार्जितैः ॥ (४२।०)

स्वयंभूलिङ्गसाहस्रैः यत्फलं सम्यगर्चनात् । (४३।१)

तत्फलं कोटिगुणितं रसलिङ्गार्चनाद्भवेत् ॥ (४३।२)

अधमः खगवादस्तु विलवादस्तु मध्यमः । (४४।१)

उत्तमो मन्त्रवादस्तु रसवादो महोत्तमः ॥ (४४।२)

मन्त्रतन्त्रपरिज्ञाने रसयोगस्य दूषकाः । (४५।१)

प्रयान्ति नरकं सर्वे छित्त्वा सुकृतसंचयम् ॥ (४५।२)

रसविद्या परा विद्या त्रैलोक्ये ऽपि सुदुर्लभा । (४६।१)

भुक्तिमुक्तिकरी यस्मात् तस्माद्देया गुणान्वितैः ॥ (४६।२)

अस्तीति भाषते कश्चित् कश्चिन्नास्तीति भाषते । (४७।१)

आस्तिके तु भवेत्सिद्धिः तस्य सिध्यति भूतले ॥ (४७।२)

नास्तिकेनानुभावेन नास्ति नास्तीति यो वदेत् । (४८।१)

तस्य नास्ति प्रिये सिद्धिर्जन्मकोटिशतैरपि ॥ (४८।२)

ब्रह्मज्ञानेन मुक्तोऽसौ पापी यो रसनिन्दकः । (४९।१)

नाहं त्राता भवे तस्य जन्मकोटिशतैरपि ॥ (४९।२)

श्वानोऽयं जायते देवि यावत् जन्मसहस्रकम् । (५०।१)

त्रिकोटिजन्मलक्षाणि मार्जारो जायते रसात् । (५०।२)

रासभो लक्षजन्मानि लक्षजन्मानि वायसः ॥ (५०।३)

कृमिको लक्षजन्मानि कुक्कुटो जन्मलक्षकम् । (५१।१)

गृध्रको लक्षजन्मानि यः पापी रसनिन्दकः ॥ (५१।२)

आलापं गात्रसंस्पर्शं यः कुर्याद् रसनिन्दकैः । (५२।१)

यावज्जन्मसहस्रं तु स भवेद्दुःखपीडितः ॥ (५२।२)

रसवीर्यविपाके च सूतकस्त्वमृतोपमः । (५३।१)

तेन जन्मजराव्याधीन् हरते सूतकः प्रिये ॥ (५३।२)

गुरुमाराधयेत् पूर्वं विशुद्धेनान्तरात्मना । (५४।१)

सम्प्रदायं प्रयच्छन्ति गुरौ तुष्टे मरीचयः ॥ (५४।२)

गुरुसेवां विना कर्म यः कुर्यान् मूढचेतनः । (५५।१)

स याति निष्फलं कर्म स्वप्नलब्धं धनं यथा ॥ (५५।२)

यः कर्म कुरुते दृष्टं तस्य लाभः पदे पदे । (५६।१)

कारयेद् रसवादं तु तुष्टेन गुरुणा प्रिये ॥ (५६।२)

सिद्ध्युपायोपदेशोऽयम् उभयोर्भोगमोक्षदः । (५७।१)

रसार्णवं महातन्त्रमिदं परमदुर्लभम् ॥ (५७।२)

गोप्यं गुरुप्रसादेन लब्धं स्यात् फलसिद्धये । (५८।१)

लब्ध्वात्र रसकर्माणि नाहंकारं समाचरेत् ॥ (५८।२)

अनुज्ञातश्च गुरुणा लब्ध्वा चाज्ञां रसाङ्कुशीम् । (५९।१)

भैरवीं तनुम् आश्रित्य साधयेद् रसभैरवम् ॥ (५९।२)

एवमुक्ता रसोत्पत्तिः माहात्म्यं च सुरेश्वरि । (६०।१)

तन्ममाचक्ष्व देवेशि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ (६०।२)