श्रीदेव्युवाच । (१।१)

देवदेव महादेव शक्तीनां लक्षणं कथम् । (१।२)

रसकर्मणि योग्यत्वे संस्कारस् तस्य कथ्यताम् ॥ (१।३)

श्रीभैरव उवाच । (२।१)

अभ्र: एन्त्स्तेहुन्ग्कदाचिद्गिरिजा देवी हरं दृष्ट्वा मनोहरम् । (२।२)

मुमोच यत्तदा वीर्यं तज्जातं शुभमभ्रकम् । (२।३)

अभ्र: उन्तेरर्तेन्पीतं कृष्णं तथा शुक्लं रक्तं भूमेश्च संगमात् ॥ (२।४)

अभ्रकं कान्तपाषाणं वज्रं वैक्रान्तकं शृणु ॥ (३।०)

पिनाकं दर्दुरं नागं वज्रं चाभ्रं चतुर्विधम् । (४।१)

पिनाकेऽग्निं प्रविष्टे तु शब्दश् चिटिचिटिर् भवेत् ॥ (४।२)

दर्दुरेऽग्निं प्रविष्टे तु शब्दः कुक्कुटवद्भवेत् । (५।१)

अग्निं प्रविष्टं नागं तु फूत्कारं देवि मुञ्चति ॥ (५।२)

अग्निं प्रविष्टं वज्रं तु वज्रवत्तिष्ठति प्रिये ॥ (६।०)

कुष्ठप्रदं पिनाकाभ्रं दर्दुरं मरणप्रदम् । (७।१)

नागं देहगतं नित्यं व्याधिं कुर्याद् भगंदरम् ॥ (७।२)

रसे रसायने चैव योज्यं वज्राभ्रकं प्रिये । (८।१)

अनेकवर्णभेदेन तच्चतुर्विधमभ्रकम् ॥ (८।२)

अभ्र:: सुब्त्य्पेस्:: चोलोउर्रक्तं पीतं च हेमार्थे कृष्णं हेमशरीरयोः । (९।१)

तारकर्मणि शुक्लं च काचकिट्टं सदा त्यजेत् ॥ (९।२)

अभ्र:: शोधनएकपत्त्रं कृतं पूर्वम् अभ्रकं सुरनायिके । (१०।१)

अगस्त्यपुष्पतोयेन कुमुदानां रसेन च ॥ (१०।२)

कपितिन्दुकजम्बीरमेघनादपुनर्नवैः । (११।१)

यवचिञ्चारनालाम्लकरवीरारुणोत्पलैः ॥ (११।२)

वनसूरणभूधात्रीभिण्डीमूलाम्लवेतसैः । (१२।१)

मेषशृङ्गीशशवसाशृङ्गतैलशमीरसैः ॥ (१२।२)

वज्रवल्लीक्षीरकन्दमरिचैः सुमुखेन च । (१३।१)

त्रिदिनं स्वेदयेद् देवि जायते दोषवर्जितम् ॥ (१३।२)

अभ्र:: सत्त्वपातनधान्याभ्रकं पुरा कृत्वा सुश्लक्ष्णं नवनीतवत् । (१४।१)

त्रिंशत्पलं व्योमरजः क्षुद्रमत्स्यपलद्वयम् ॥ (१४।२)

तिलचूर्णपलं गुञ्जात्रिपलं पादटङ्कणम् । (१५।१)

गोधूमबद्धा तत्पिण्डी पञ्चगव्येन भाविता ॥ (१५।२)

धमनात् कोष्ठिकायन्त्रे भस्त्राभ्यां तीव्रवह्निना । (१६।१)

पतत्यभ्रकसत्त्वं तु सत्त्वानि निखिलानि च ॥ (१६।२)

अभ्र:: द्रावणस्वेदनौषधिनिर्यासलोलितं पुटितं मुहुः । (१७।१)

मृतं तु पञ्चनिचुलपुटैर् बहुलपीतकम् ॥ (१७।२)

पिण्डितं व्योम निष्क्लेदं दत्त्वा सत्त्वं निरञ्जनम् । (१८।१)

उमाफलैश्च पुष्पैश्च षष्टिकाम्लपरिप्लुतैः । (१८।२)

औमदण्डविमर्देन गगनं द्रवति स्फुटम् ॥ (१८।३)

अभ्र:: द्रावणअग्निजारं नवे कुम्भे स्थापयित्वा धरोत्तरम् । (१९।१)

गगनं द्रवति क्षिप्रं मुक्ताफलसमप्रभम् ॥ (१९।२)

अभ्रद्रावण (३)शतधा कञ्चुकीचूर्णं कञ्चुकीरसभावितम् । (२०।१)

द्रावयेद्गगनं देवि लोहानि सकलानि च ॥ (२०।२)

अभ्रद्रावण (४)धान्याम्लके पर्युषितं निचुलक्षारवारिणि । (२१।१)

स्थितं तद्द्रवतां याति निर्लेपरससन्निभम् ॥ (२१।२)

अभ्रद्रावण (५)अगस्त्यपुष्पतोयेन पिष्ट्वा सूरणकन्दके । (२२।१)

कोष्ठभूमिगतं मासं जायते रससन्निभम् ॥ (२२।२)

अभ्रद्रावण (६)छागमूत्रेण संसिक्तं कपितिन्दुकरेणुना । (२३।१)

अभ्रकं वापितं देवि जायते जलसन्निभम् ॥ (२३।२)

अभ्रद्रावण (७)काकिनीबीजचूर्णेन घृष्टमभ्रकजं रजः । (२४।१)

स्नुहिक्षीरेण सप्ताहं सिक्तं ध्मातं द्रुतं भवेत् ॥ (२४।२)

अभ्रद्रावण (८)अपामार्गस्य पञ्चाङ्गमभ्रकं च सुपेषितम् । (२५।१)

स्थापयेन्मृन्मये पात्रे तद्भवेत् सलिलं यथा ॥ (२५।२)

अभ्र:: द्रावणघृष्टमभ्रकचूर्णं तु कपालीमरिचैः सह । (२६।१)

शिलया वापितं भूयोऽप्यगस्त्यरससंयुतम् ॥ (२६।२)

मार्जारपादीस्वरसफलमूलाम्लमर्दितम् । (२७।१)

मातुलुङ्गफले न्यस्तं व्रीहिमध्ये निधापयेत् । (२७।२)

तद्द्रवेत् पक्षमात्रेण शिलासैन्धवयोजितम् ॥ (२७।३)

अभ्रद्रावण (१०)एकपत्त्रीकृतं सप्तदिनं मुनिरसे क्षिपेत् । (२८।१)

दार्वीमरिचसंमिश्रं मौर्वीरसपरिप्लुतम् ॥ (२८।२)

सौवर्चलयुतो मेघो वज्रवल्लीरसप्लुतः । (२९।१)

शरावसंपुटे ध्मातो जायते जलसन्निभः ॥ (२९।२)

अभ्रद्रावण (११)वेगाफलस्य चूर्णेन सममभ्रकजं रजः । (३०।१)

भावितं कुलिशक्षीरे ध्मातं द्रवति तत्क्षणात् ॥ (३०।२)

अभ्रद्रावण (१२)वज्रवल्लीरसैः पिष्ट्वा व्योम सौवर्चलान्वितम् । (३१।१)

शरावसंपुटे पक्त्वा द्रवेत् सलिलसन्निभम् ॥ (३१।२)

अभ्रद्रावण (१३)गोमांससैन्धवार्कैस्तु मुनितोययुतं पुनः । (३२।१)

कदलीकन्दकान्तःस्थं गोमयाग्नौ त्र्यहं द्रवेत् ॥ (३२।२)

अभ्रद्रावण (१४)कृष्णाभ्रपत्रं संगृह्य पीलुतैलेन लेपयेत् । (३३।१)

सप्ताहमातपे तप्तम् आम्ले क्षिप्त्वा दिनत्रयम् ॥ (३३।२)

क्षाराष्तकवज्रार्कचित्रकक्षारं तुम्बीक्षारस्तथार्जुनः । (३४।१)

सर्जक्षारो यवक्षारष्टङ्कणश्चाष्टमो भवेत् ॥ (३४।२)

अभ्रद्रावण (१५)क्षीरकन्दरसं चैव वज्रकन्दरसं तथा । (३५।१)

बृहतीत्रयसंयुक्तं क्षारवर्गं च लेपयेत् ॥ (३५।२)

कल्केनानेन लिप्तं तत् पत्राभ्रं कांस्यभाजने । (३६।१)

धमनात् सूर्यतापोत्थात् त्रिदिनेन द्रुतं भवेत् ॥ (३६।२)

अभ्रद्रावण (१६)अथवाभ्रकपत्रं तु कञ्चुकीक्षीरमध्यगम् । (३७।१)

भावयेच्च तथा तेन यावच्चूर्णं ततो भवेत् ॥ (३७।२)

ग्राहयेदभ्रपत्राणि निक्षिप्याम्ले दिनत्रयम् । (३८।१)

लेपयेत्तेन कल्केन कांस्यपात्रे निधापयेत् । (३८।२)

सूर्यतापेन सप्ताहं द्रुतिः संजायते क्षणात् ॥ (३८।३)

अभ्रद्रावण (१७)काकाण्डीफलचूर्णेन द्रावकैः पञ्चभिस्तथा । (३९।१)

अभ्रकस्य युतं चूर्णं ध्मातं मूषागतं द्रवेत् ॥ (३९।२)

कान्तभेदाःभ्रामकं चुम्बकं चैव कर्षकं द्रावकं तथा । (४०।१)

एवं चतुर्विधं कान्तं रोमकान्तं च पञ्चमम् ॥ (४०।२)

एकद्वित्रिचतुःपञ्चसर्वतोमुखमेव तत् । (४१।१)

पीतं कृष्णं तथा रक्तं त्रिवर्णं स्यात् पृथक् पृथक् ॥ (४१।२)

क्रमेण देवतास्तत्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ॥ (४२।०)

स्पर्शवेधि भवेत् पीतं कृष्णं श्रेष्ठं रसायने । (४३।१)

रक्तवर्णं महाभागे रसबन्धे प्रशस्यते ॥ (४३।२)

भ्रामकं तु कनिष्ठं स्यात् चुम्बकं मध्यमं प्रिये । (४४।१)

उत्तमं कर्षकं देवि द्रावकं चोत्तमोत्तमम् ॥ (४४।२)

भ्रामयेल्लोहजातं तु तत्कान्तं भ्रामकं प्रिये । (४५।१)

चुम्बयेच्चुम्बकं कान्तं कर्षयेत् कर्षकं प्रिये ॥ (४५।२)

यत्साक्षाद्द्रावयेल्लोहं तत् कान्तं द्रावकं भवेत् । (४६।१)

तद्रोमकान्तं स्फुटितात् यथा रोमोद्गमो भवेत् ॥ (४६।२)

कनिष्ठं स्यादेकमुखं मध्यं द्वित्रिमुखं भवेत् । (४७।१)

चतुःपञ्चमुखं श्रेष्ठम् उत्तमं सर्वतोमुखम् ॥ (४७।२)

एइन्सत्ज़्गेबिएतेभ्रामकं चुम्बकं चैव व्याधिनाशे प्रशस्यते । (४८।१)

रसे रसायने चैव कर्षकं द्रावकं हितम् ॥ (४८।२)

ज़ुर् "ज़्गेलुन्ग्" वोन् क़ुएच्क्सिल्बेर्मदोन्मत्तगजः सूतः कान्तमङ्कुशमुच्यते । (४९।१)

गेwइन्नुन्ग् वोन् कान्तक्षेत्रं खात्वा ग्रहीतव्यं तत्प्रयत्नेन भूयसा ॥ (४९।२)

रेइनिगुन्ग् वोन् कान्त, दस् अन् देर् ओबेर्ड़्ल्￤छे गेड़ुन्देन् wउर्देमारुतातपविक्षिप्तं वर्जयेत् सुरसुन्दरि । (५०।१)

बहिःस्थितं त्वयस्कान्तं छागरक्तेन भावयेत् ॥ (५०।२)

छागरक्तप्रलिप्तेन वाससा परिवेष्टयेत् । (५१।१)

छागचर्म परीवेष्ट्य विन्यसेत् पूर्ववत् क्षितौ ॥ (५१।२)

उद्धृतं सप्तभिर्मासैः तोयकुम्भे विनिक्षिपेत् ॥ (५२।०)

वेरेह्रुन्ग्: वोर्बेरेइतुन्ग् औड़् एइन्सत्ज़्रक्तपुष्पैः सदा पूज्यं रक्तमाल्यानुलेपनैः । (५३।१)

पूजितं मद्यमांसैश्च योज्यं रसरसायने ॥ (५३।२)

त्रन्स्ड़ोर्मतिओन् वोन् स्छ्लेछ्तेरेन् ज़ु बेस्सेरेन् अर्तेन्संस्कृतं छागरक्तेन भ्रामकं चुम्बकं भवेत् । (५४।१)

अनेन क्रमयोगेन द्रावकं भवति प्रिये ॥ (५४।२)

+ ह्ग्सूतलोहस्य वक्ष्यामि संस्कारम् अतिसौख्यदम् । (५५।१)

जीवदेहे प्रवेशे च देहसौख्यबलप्रदम् ॥ (५५।२)

कान्तलोहं विना सूतो देहे न क्रामति क्वचित् । (५६।१)

वेधयेद् व्यापयेच्छीघ्रं तैलबिन्दुरिवाम्भसि ॥ (५६।२)

न सूतेन विना कान्तो न कान्तः सूतवर्जितः । (५७।१)

कान्तसूतसमायुक्तः प्रयोगो देहधारकः ॥ (५७।२)

कान्तलोह:: द्रावणयवक्षारं तु संगृह्य स्निग्धभाण्डे निधापयेत् । (५८।१)

मरिचाभ्रकचूर्णेन पिण्डीबन्धं तु कारयेत् । (५८।२)

कान्तलोहं द्रवेद्ध्मातं नात्र कार्या विचारणा ॥ (५८।३)

कान्तलोह:: शोधनत्रिंशच्चुम्बककान्तं च पिष्ट्वा तु त्रिफलाम्भसा । (५९।१)

तेनैव क्षालनं कार्यं पञ्चनिष्कं तु टङ्कणम् ॥ (५९।२)

जीर्णवस्त्रे विनिक्षिप्य मधुसर्पिर्युतं पुटेत् । (६०।१)

संस्थाप्य मासपर्य्यन्तं तत्र शुद्धिर्भवेत्प्रिये ॥ (६०।२)

कान्तद्रुतिपातसिनाडिकाया मूलं तु दशनिष्कमितं युतम् । (६१।१)

फलत्रयकषायेन खल्ले तु परिमर्दयेत् ॥ (६१।२)

त्रिमूषासु समं स्थाप्यमष्टाङ्गुलमितासु च । (६२।१)

मूषकालेपनं कार्यं तन्मूलं निष्कमात्रकम् ॥ (६२।२)

शिवपञ्चमुखीकार्यमूषां प्रति समं ततः । (६३।१)

यन्त्रहस्ते सुसम्बध्य खोटकं च शिलातले ॥ (६३।२)

तैलेन मिश्रितं कृत्वा कान्तनागं लभेत्ततः । (६४।१)

अभ्रकक्रमयोगेन द्रुतिपातं च साधयेत् ॥ (६४।२)

वज्रोत्पत्तिसुरासुरैर्मथ्यमाने क्षीरोदे मन्दराद्रिणा । (६५।१)

पीतं तदमृतं देवैरमरत्वम् उपागतम् ॥ (६५।२)

पिबतां बिन्दवो देवि पतिता भूमिमण्डले । (६६।१)

शुष्कास्ते वज्रतां याता नानावर्णा महाबलाः ॥ (६६।२)

बिन्दवः केऽपि संजाताः सस्यका विमलास्तथा । (६७।१)

उन्तेरर्तेन्: कस्तेन्ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैवम् अनेकधा ॥ (६७।२)

श्वेता रक्तास्तथा पीता कृष्णाश्चैव चतुर्विधाः । (६८।१)

उन्तेरर्तेन्: गेस्छ्लेछ्तेर्पुरुषाश्च स्त्रियश्चैव नपुंसकम् अनुक्रमात् ॥ (६८।२)

वृत्ताः फलकसम्पूर्णास् तेजस्वन्तो महत्तराः । (६९।१)

पुरुषास्ते निबोद्धव्या रेखाबिन्दुविवर्जिताः ॥ (६९।२)

रेखाबिन्दुसमायुक्ताः खण्डाश्चैव तु योषितः । (७०।१)

त्रिकोणाः पत्तला दीर्घाः विज्ञेयास्ते नपुंसकाः ॥ (७०।२)

सत्त्ववन्तो बलोपेता लोहे क्रामणशीलिनः । (७१।१)

रसबन्धकराः शीघ्रं पुंवज्राः सुरवन्दिते ॥ (७१।२)

शरीरकान्तिजननाः स्त्रीवज्राः स्वल्पशक्तयः । (७२।१)

नपुंसकाः सत्त्वहीनाः कष्टं लोहे क्रमन्ति च ॥ (७२।२)

नछ् कस्तेन्क्षत्रियाः सर्वकार्येषु वर्ज्याश्च रसकर्मणि । (७३।१)

उत्तमा मध्यमाश्चैव कनिष्ठाः परिकीर्तिताः ॥ (७३।२)

स्थूलातिस्थूलमध्याश्च सूक्ष्माः सूक्ष्मतराः प्रिये । (७४।१)

आस्फोटदाहभेदैश्च निर्व्यङ्गा निरुपद्रवाः । (७४।२)

वीर्यवन्तश्च ते ज्येष्ठा निर्मला बलवत्तराः ॥ (७४।३)

रसायने भवेद्विप्रो ह्यणिमादिगुणप्रदः । (७५।१)

क्षत्रियो मृत्युनाशार्थो वलीपलितरोगहा ॥ (७५।२)

द्रव्यकारी तथा वैश्यः शरीरं दृढतां नयेत् । (७६।१)

व्याधिप्रशमनं शूद्रो वयःस्तम्भं करोति च ॥ (७६।२)

नछ् गेस्छ्लेछ्तेर्न्क्लीबे क्लीबाः स्त्रियः स्त्रीणां सर्वेषां पुरुषा हिताः ॥ (७७।०)

यथा जातिस्तथोत्साहं यथा सत्त्वं तथा गुणान् । (७८।१)

यथा रुचिस्तथा शीलं यथा शीलं तथा वरम् । (७८।२)

यथा वरस्तथा वर्णं कुर्वन्ति कुलिशाः प्रिये ॥ (७८।३)

वज्रशोधनश्यामा शमी घनरवो वर्षाभून्मत्तकोद्रवाः । (७९।१)

आखुकर्णी मुनितरुः कुलत्थं चाम्लवेतसम् ॥ (७९।२)

मेषशृङ्गी रसोऽप्येषां कन्दस्य सूरणस्य तु । (८०।१)

शोधयेत्त्रिदिनं वज्रं शुद्धिमेति सुरेश्वरि ॥ (८०।२)

वज्रमारण (१)मेषशृङ्गं भुजङ्गास्थि कूर्मपृष्ठं शिलाजतु । (८१।१)

स्नुक्कीलालरसं स्तन्यं कान्तपाषाणमेव च ॥ (८१।२)

वज्रकं चापि वैक्रान्तं तन्मध्ये प्रक्षिपेत् प्रिये । (८२।१)

तीव्रानले पुटं दत्त्वा पुटान्तं यावदागतम् ॥ (८२।२)

कुलत्थं कोद्रवं चापि हयमूत्रेण पेषयेत् । (८३।१)

तप्तं निषेचयेत् पीठे यावत्तद्भस्मतां गतम् ॥ (८३।२)

एष कापालिको योगो वज्रमारण उत्तमः ॥ (८४।०)

वज्रमारण (२)माक्षिकं मेषशृङ्गं च शिलागन्धकटङ्कणम् । (८५।१)

वैक्रान्तं तालकं चापि वज्रीक्षीरपरिप्लुतम् ॥ (८५।२)

लेपं मूषोदरे दत्त्वा समावर्त्तं तु कारयेत् । (८६।१)

म्रियन्ते हीरकास्तत्र द्वन्द्वे सम्यङ्मिलन्ति च ॥ (८६।२)

वज्रमारण (३)गन्धकं च शिलाधातुं भ्रामकस्य मुखं तथा । (८७।१)

शशकस्य च दन्तांश्च वेतसाम्लेन पेषयेत् ॥ (८७।२)

अनेन सिद्धकल्केन मूषालेपं तु कारयेत् । (८८।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं वज्रं तु म्रियते क्षणात् ॥ (८८।२)

तेनैव मिलितं वज्रं तारहेम्नि न संशयः ॥ (८९।०)

वज्रमारण (४)तालकं गन्धकं कान्तं ताप्यं कर्पूरटङ्कणम् । (९०।१)

चिञ्चास्थि मेषशृङ्गं च स्त्रीरजःपरिपेषितम् । (९०।२)

मूषालेपगतं ध्मातं वज्रं तु म्रियते क्षणात् ॥ (९०।३)

वज्रमारण (५)शरपुङ्खस्य पञ्चाङ्गं पेष्यं स्त्रीरजसा ततः । (९१।१)

पेटारीबीजम् अथवा संपेष्यं तण्डुलाम्भसा ॥ (९१।२)

पेष्यं त्रिकर्षकार्पासमूलं वा तण्डुलाम्भसा । (९२।१)

आरक्तराकामूलं वा स्त्रीस्तन्येन तु पेषितम् ॥ (९२।२)

पेषयेद् वज्रकन्दं वा वज्रीक्षीरेण सुव्रते । (९३।१)

तत्कल्कपुटितं ध्मातं वज्रं चैव मृतं भवेत् ॥ (९३।२)

वज्रमारण (६)महानदीश्वेतशुक्त्यां दिनमेकं तु भावितम् । (९४।१)

क्षीरेणोत्तरवारुण्याः कल्केनानेन सुव्रते ॥ (९४।२)

तालेन मेषशृङ्ग्या च वज्रवल्ल्या च वेष्टितम् । (९५।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं वज्रं तु म्रियते क्षणात् ॥ (९५।२)

वज्रमारण (७)कान्तस्य पिष्टिकामध्ये वज्रं देवि विनिक्षिपेत् । (९६।१)

पेषयेद् गन्धतैलेन म्रियते वज्रम् ईश्वरि ॥ (९६।२)

वज्रमारण (८)कुलत्थाम्भसि कासीससौराष्ट्रीतालकान्विते । (९७।१)

अपामार्गक्षारयुते वज्रं सिक्तं मृतं भवेत् ॥ (९७।२)

वज्र:: मारणअमृताकन्दतिमिरबीजत्वक्क्षीरवेष्टितम् । (९८।१)

मेषशृङ्गगतं वज्रं मृल्लिप्तं म्रियते पुटैः ॥ (९८।२)

वज्रमारण (९)पेटारी हंसपादी च वज्रवल्ली च सूरणम् । (९९।१)

अश्वत्थस्याङ्कुरा देवि सर्वे स्त्रीस्तन्यपेषिताः ॥ (९९।२)

अनेन सिद्धकल्केन वेष्टितं बृहतीफले । (१००।१)

क्षिप्तं बहिर्मृदा लिप्तं म्रियते सप्तभिः पुटैः ॥ (१००।२)

वज्रमारण (१०)श्वेतेन्दुरेखापुष्पाम्बुगन्धकत्रयमाक्षिकैः । (१०१।१)

वेष्टितं कुलिशं देवि पुटपाकात् मृतं भवेत् ॥ (१०१।२)

ब्राह्मणवज्रमारणअश्वत्थबदरीभिण्डीमाक्षीकं कर्कटास्थि च । (१०२।१)

स्नुहीक्षीरेण संपेष्य पुटाद्विप्रो मृतो भवेत् ॥ (१०२।२)

क्षत्रियवज्रमारणकरवीरार्कदुग्धेन मेषशृङ्गं सहिङ्गुलम् । (१०३।१)

उदुम्बरसमायुक्तं पुटात् क्षत्रियमारणम् ॥ (१०३।२)

वैश्यवज्रमारणबाला चातिबला चैव गन्धकं कर्कटास्थि च । (१०४।१)

क्षीरेणोत्तरवारुण्याः पुटनाद्वैश्यमारणम् ॥ (१०४।२)

शूद्रवज्रमारणकण्डूलसूरणेनैव शिलया लशुनेन च । (१०५।१)

न्यग्रोधशङ्खदुग्धेन शूद्रोऽपि म्रियते क्षणात् ॥ (१०५।२)

एन्त्ड़ेर्नेन् वोन् फलकस्स्थूला बहुस्थूलपुटैः नश्यन्ति फलकादयः । (१०६।१)

सुस्विन्ना इव जायन्ते मृदुत्वमुपजायते ॥ (१०६।२)

वज्रमारण (११)पिष्ट्वामलकपञ्चाङ्गं गौराभाम् इन्द्रवारुणीम् । (१०७।१)

अनेन वेष्टितं वज्रं म्रियते सप्तभिः पुटैः ॥ (१०७।२)

?? (१)मातृवाहकजीवस्य मध्ये वज्रं विनिक्षिपेत् । (१०८।१)

दोलास्वेदे त्र्यहं देवि गुणपत्त्रसमं भवेत् ॥ (१०८।२)

?? (२)एरण्डवृक्षमध्ये तु वज्रं देवि विनिक्षिपेत् । (१०९।१)

एकमासे गते देवि गुणपत्त्रसमं भवेत् ॥ (१०९।२)

वज्र:: मृदूकरणकान्तस्य पिष्टिकामध्ये वज्रं देवि विनिक्षिपेत् । (११०।१)

कार्पासनिम्बपत्त्रं च बदरीपत्त्रसंयुतम् ॥ (११०।२)

एकत्र पेषयेत्तत्तु कान्तगोलकवेष्टितम् । (१११।१)

बाह्ये ताम्बूलपत्त्रेण स्थापयेज्जानुमध्यतः ॥ (१११।२)

यामद्वयेन तद्वज्रं जायते मृदु निश्चितम् । (११२।१)

तत्क्षणान्म्रियते वज्रं तारे हेम्नि न संशयः ॥ (११२।२)

वज्रखोटकरणजम्बीरफलमध्यस्थं वस्त्रपोटलिकागतम् । (११३।१)

क्वाथयेत् कोद्रवक्वाथे क्रमेणानेन तु त्र्यहम् । (११३।२)

तद्वज्रं जायते खोटं हेम्ना मिलति तत्क्षणात् ॥ (११३।३)

वज्रमृदूकरणनागवल्ल्या प्रलिप्तं तु तत्पत्त्रेणैव वेष्टितम् । (११४।१)

जानुमध्ये स्थितं यामं मृदु संजायते ध्रुवम् ॥ (११४।२)

वज्रभस्मीकरणमूले वज्रलतायास्तु मृदु वज्रं विनिक्षिपेत् । (११५।१)

पुटं दद्यात् प्रयत्नेन भस्मीभवति तत्क्षणात् ॥ (११५।२)

सुखाद् बन्धकरं ह्य् आशु सत्त्वं मुञ्चति तत्क्षणात् । (११६।१)

सर्वमृत्युप्रशमनाः सर्वसिद्धिकराश् च ते ॥ (११६।२)

वज्रद्रवीकरण (१)अस्थिशृङ्खलमध्यस्थं कृत्वा वज्रं विरन्ध्रितम् । (११७।१)

जलभाण्डे तु तत् स्विन्नं सप्ताहं द्रवतां व्रजेत् ॥ (११७।२)

वज्रद्रवीकरण (२)क्षारत्रयं रामठं च चणकाम्लवेतसम् । (११८।१)

क्षिप्त्वा ज्वालामुखीक्षीरं स्थलकुम्भीरसेन च ॥ (११८।२)

एतैस्तु मर्दितं वज्रं स्नुह्यर्कपयसा तथा । (११९।१)

दोलायां स्वेदयेद्देवि जायते रसवद् यथा ॥ (११९।२)

वज्र:: द्रावण (?)अथवाप्यभ्रकं स्विन्नं मौक्तिकं च प्रवालकम् । (१२०।१)

माक्षिकं नीलपुष्पं च पीतं मरकतं महत् । (१२०।२)

वैडूर्यस्फटिकादीनि द्रवन्ति सलिलं यथा ॥ (१२०।३)

वज्रद्रवीकरण (४)लोहजातं तथा ध्मातम् अग्निवर्णं तु दृश्यते । (१२१।१)

वापितं सकृद् एकेन मृतं जलसमं भवेत् ॥ (१२१।२)

मुक्ताफलं तु सप्ताहं वेतसाम्लेन भावितम् । (१२२।१)

जम्बीरोदरमध्यस्थं धान्यराशौ निधापयेत् । (१२२।२)

पुटपाकेन तच्चूर्णं जायते सलिलं यथा ॥ (१२२।३)

वैक्रान्तशृणु देवि महाभागे वैक्रान्ताख्यं महारसम् ॥ (१२३।०)

दैत्येन्द्रो महिषः सिद्धो हरदेहसमुद्भवः । (१२४।१)

दुर्गा भगवती देवी तं शूलेन व्यमर्दयत् ॥ (१२४।२)

तस्य रक्तं तु पतितं यत्र यत्र स्थितं भुवि । (१२५।१)

तत्र तत्र तु वैक्रान्तो वज्राकारो महारसः ॥ (१२५।२)

विन्ध्यस्य दक्षिणे चास्ति उत्तरे नास्ति सर्वथा । (१२६।१)

विकृन्तयति लोहानि तेन वैक्रान्तकः स्मृतः ॥ (१२६।२)

उन्तेरर्तेन्श्वेतः पीतस्तथा रक्तो नीलः पारावतप्रभः । (१२७।१)

मयूरवालसदृशश् चान्यो मरकतप्रभः ॥ (१२७।२)

देहसिद्धिकरः कृष्णः पीते पीतः सिते सितः । (१२८।१)

सर्वार्थसिद्धिदो रक्तः तथा मरकतप्रभः । (१२८।२)

शेषे द्वे निष्फले वर्ज्ये वैक्रान्तमिति सप्तधा ॥ (१२८।३)

यत्र क्षेत्रे स्थितं देवि वैक्रान्तं तत्र भैरवम् । (१२९।१)

विनायकं च सम्पूज्य गृह्णीयात् साधकोत्तमः ॥ (१२९।२)

वैक्रान्तशोधनवैक्रान्तं चूर्णितं सूक्ष्मं सुरासुरनमस्कृतम् । (१३०।१)

व्याघ्रीकन्दस्य मध्यस्थं धमयित्वा पुटे स्थितम् ॥ (१३०।२)

अश्वमूत्रेण मृद्वग्नौ स्वेदयेत् सप्तवासरात् । (१३१।१)

छायाशुष्कं ततः कुर्यादिदं वैक्रान्तमुत्तमम् ॥ (१३१।२)

वैक्रान्त:: सत्त्वपातनअथवा लवणक्षारमूत्राम्लकृष्णतैलकैः । (१३२।१)

कुलत्थकोद्रवक्वाथे स्वेदयेत् सप्त वासरान् ॥ (१३२।२)

वन्ध्याचूर्णं तु वैक्रान्तं समांशेन तु चूर्णयेत् । (१३३।१)

अजामूत्रेण संभाव्य छायाशुष्कं तु कारयेत् । (१३३।२)

अन्धनाले धमित्वा तु मूषासत्त्वं तु जायते ॥ (१३३।३)

वैक्रान्त:: सत्त्वपातनमोक्षमोरटपालाशक्षारगोमूत्रभावितम् । (१३४।१)

वज्रकन्दशिफाकल्कलाक्षाटङ्कणसंयुतम् ॥ (१३४।२)

वैक्रान्तसम्भवं चूर्णं मेषशृङ्गीद्रवान्वितम् । (१३५।१)

पिण्डितं मूकमूषायां ध्मातं सत्त्वं विमुञ्चति ॥ (१३५।२)

वैक्रान्तसत्त्वपातन (३)वैक्रान्तं वज्रकन्दं च पेषयेद् वज्रवारिणा । (१३६।१)

माहिषे नवनीते च सक्षौद्रं पिण्डितं ततः । (१३६।२)

शोधयित्वा धमेत् सत्त्वम् इन्द्रगोपसमं पतेत् ॥ (१३६।३)

वैक्रान्तद्रवीकरणकेतकीस्वरसः काङ्क्षी मणिमत्थं सखेचरम् । (१३७।१)

स्वेदनाज्जायते देवि वैक्रान्तं रससंनिभम् ॥ (१३७।२)

सुवर्णं रजतं ताम्रं कान्तलोहस्य वा रजः । (१३८।१)

अनेन स्वेदविधिना द्रवन्ति सलिलं यथा ॥ (१३८।२)

इत्युक्तमभ्रकादीनां चतुर्णां लक्षणादिकम् । (१३९।१)

तन्ममाचक्ष्व देवेशि किमन्यच्छ्रोतुम् इच्छसि ॥ (१३९।२)

इति श्रीपार्वतीपरमेश्वरसंवादे रसार्णवे रससंहितायाम् अभ्रकादिलक्षणसंस्कारनिर्णयो नाम षष्ठः पटलः ॥ (१४०।०)