श्रीदेव्युवाच । (१।१)

ओषधी कीदृशी नाथ रसमूर्छाकरी शुभा । (१।२)

केन वा भस्मसूतः स्यात् केन वा खोटबन्धनम् ॥ (१।३)

श्रीभैरव उवाच । (२।१)

शृणु भैरवि यत्नेन रहस्यं रसबन्धनम् । (२।२)

ब्रह्मविष्णुसुरेन्द्राद्यैर्न ज्ञातं वीरवन्दिते ॥ (२।३)

गङ्गायमुनयोर्मध्ये प्रयोगो नाम राक्षसः । (३।१)

तस्यासन्ने वरारोहे क्षणाद् बध्येत सूतकः ॥ (३।२)

राक्षसपत्त्रेण रसबन्धनम्निशाचरस्य पत्त्राणि गृह्णीयात् साधकोत्तमः । (४।१)

अधो निष्पीडितं देवि रसो भवति चोत्तमः ॥ (४।२)

रसं संमर्द्य तेनैव दिनानि त्रीणि वार्त्तिकः । (५।१)

आरोटं बन्धयेत् क्षिप्रं गगनं तत्र जारयेत् ॥ (५।२)

तेन पत्त्ररसेनैव साधयेद्गगनं पुनः । (६।१)

शतवेधिरससप्तधा भावितं तेन त्र्यूषणेन सहैकतः । (६।२)

यन्त्रे विद्याधरे देवि गगनं तत्र जारयेत् ॥ (६।३)

मासमात्रेण देवेशि जीर्यते तत् समं समे । (७।१)

समजीर्णे रसे देवि शतवेधी भवेद्रसः ॥ (७।२)

शतवेधिरस (२)निशाचररसे देवि गन्धकं भावयेत्ततः । (८।१)

भावयेत् सप्तवारं तु द्विपद्याश्च रसेन तु ॥ (८।२)

तारस्य पत्त्रलेपेन अर्धार्धकाञ्चनोत्तमम् । (९।१)

गन्धके समजीर्णे ऽस्मिन् शतवेधी रसो भवेत् ॥ (९।२)

गन्धेन रसमारणम् (?)पुनस्तं गन्धकं दत्त्वा पत्त्रलेपे रविं हरेत् । (१०।१)

तं रविं तारमध्ये तु त्रिगुणं वाहयेत्ततः ॥ (१०।२)

हेमार्धे मिलितं हेम मातृकासमतां व्रजेत् । (११।१)

पुनस्तं गन्धकं साक्षाद्द्रावयित्वा द्रुतं कुरु ॥ (११।२)

रसेन्द्रं मर्दयेत्तेन गतदेहं तु कारयेत् । (१२।१)

लेपमात्रेण तेनैव कुष्ठानष्टादश प्रिये । (१२।२)

अर्शो भगंदरं लूतां शिरोरोगांश्च नाशयेत् ॥ (१२।३)

रसबन्धननिशाचररसे भाव्यं सप्तवारं तु तालकम् । (१३।१)

तेनैव घातयेद्वङ्गं वङ्गं तारे तु निर्वहेत् ॥ (१३।२)

तं तारं जारयेत् सूते तत्सूतं बन्धनं व्रजेत् । (१४।१)

लेपमात्रेण तेनैव चतुःषष्टितमो भवेत् ॥ (१४।२)

रजतकाञ्चनीकरणचतुःषष्टितमे भागे शुल्ववेधं तु दापयेत् । (१५।१)

शुल्वं तु दापयेत्तारे तत्तारं काञ्चनं भवेत् । (१५।२)

तत्तारं जायते श्रेष्ठं धर्मकामार्थमोक्षदम् ॥ (१५।३)

निशाचर-पुल्वेर् अल्स् रसायननिशाचरस्य पुष्पाणि सूक्ष्मचूर्णानि कारयेत् । (१६।१)

पलानि दश चूर्णस्य रसैर्धात्र्यास्तु भावयेत् ॥ (१६।२)

घृतेन मधुनालोड्य नवभाण्डे विनिक्षिपेत् । (१७।१)

धान्यराशौ निधातव्यं त्रिसप्ताहं सुरेश्वरि ॥ (१७।२)

तेन भक्षितमात्रेण वलीपलितवर्जितः ॥ (१८।०)

वेधाःवल्कलं सूक्ष्मचूर्णं तु मधुना सहितं लिहेत् । (१९।१)

अर्धमासप्रयोगेण प्रत्यक्षोऽयं भवेत् प्रिये ॥ (१९।२)

तस्य मूत्रपुरीषेण शुल्वं भवति काञ्चनम् । (२०।१)

मासमात्रप्रयोगेण पन्नगः काञ्चनं भवेत् ॥ (२०।२)

मेर्चुर्य्:: पट्टबन्धनग्राह्यं तत्फलतैलं वा यन्त्रे पातालसंज्ञके । (२१।१)

तेन तैलेन देवेशि रसं संकोचयेद् बुधः ॥ (२१।२)

तत्क्षणाज्जायते देवि पट्टबद्धो महारसः ॥ (२२।०)

रसमारणकटुकं कङ्कणं कार्यं रसलिङ्गे वरानने । (२३।१)

संकोच्य मारणं तेन कर्तव्यं परमाद्भुतम् ॥ (२३।२)

ताम्रकाञ्चनीकरणनिशाचररसे क्षिप्तं सप्तवारं तु भास्करम् । (२४।१)

कालिकारहितं तेन जायते कनकप्रभम् ॥ (२४।२)

??तत्तारेण समं वाह्यं तेन सिक्तं तु वापितम् । (२५।१)

दशांशं वेधयेत् सूतं दश पीतं शतेन च ॥ (२५।२)

शतं वेधयते लक्षं सहस्रं कोटिवेधकम् । (२६।१)

दशांशं कोटिवेधि स्यात् कोटिवेधि समेन च ॥ (२६।२)

रसबन्धन मित् अजनायिकापुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (२७।०)

त्रैलोक्यजननी या स्यादोषधी अजनायिका । (२८।१)

तस्याः सम्पर्कमात्रेण बद्धस्तिष्ठति पारदः ॥ (२८।२)

वेध मित् महौषधीसप्ताहं मर्दितस्तस्या महौषध्या रसेन सः । (२९।१)

शतांशेनैव वेधेन कुरुते दिव्यकाञ्चनम् ॥ (२९।२)

द्विसप्ताहं रसे तस्या मर्दनाद्वरवर्णिनि । (३०।१)

लक्षवेधी रसः साक्षादष्टौ लोहानि काञ्चनम् ॥ (३०।२)

त्रिसप्ताहेन देवेशि दशलक्षाणि विध्यति । (३१।१)

चतुर्थे चैव सप्ताहे कोटिवेधी महारसः ॥ (३१।२)

एर्लन्गेन् वोन् खेचरीस्वेदतापननिघृष्टो महौषध्या रसेन तु । (३२।१)

ददाति खेचरीं सिद्धिमनिवारितगोचरः ॥ (३२।२)

कामयेत् कामिनीनां तु सहस्रं दिवसान्तरे । (३३।१)

नष्टच्छायो ह्य् अदृश्यश्च त्रैलोक्यं च भ्रमेद्रसैः ॥ (३३।२)

मृतसंजीवनमहौषध्या रसेनैव मृतसंजीवनं भवेत् । (३४।१)

अनेन घातयेत् सूतं पञ्चावस्थं कुरु प्रिये ॥ (३४।२)

मृतस्य दापयेन्नस्यं हस्तपादौ तु मर्दयेत् । (३५।१)

तस्य तु प्रविशेज्जीवो मृतस्यापि वरानने ॥ (३५।२)

रसबन्धनपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धं सुदुर्लभम् । (३६।१)

नरसाररसेनैव क्षणाद् बध्येत सूतकः ॥ (३६।२)

रसरञ्जननरसाररसं दत्त्वा द्विपदीरजसा सह । (३७।१)

दिनान्ते बन्धमायाति सर्वलोहानि रञ्जयेत् ॥ (३७।२)

पन्नगस्य निःसत्त्वीकरणम्नरसाररसेनैव जीर्णे षड्गुणपन्नगे । (३८।१)

तारे ताम्रेऽपि वा देवि भावयेत्तं मनःशिलाम् ॥ (३८।२)

निर्गन्धा जायते सा तु घातयेत्तद्रसायनम् । (३९।१)

द्विपदीरजसा सार्धं निःसत्त्वः पन्नगो भवेत् ॥ (३९।२)

कोटिवेधिरसनरसाररसेनैव जीर्णे षड्गुणपन्नगे । (४०।१)

तारे ताम्रेऽपि वा देवि कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (४०।२)

अभ्र:: निर्मुखीकरणनरसाररसस्तन्ये भावनाः सप्तधा पृथक् । (४१।१)

रसेन्द्रं दापयेद्ग्रासं यन्त्रे विद्याधराह्वये ॥ (४१।२)

जीर्यते गगनं देवि निर्मुखं च वरानने । (४२।१)

अभ्र, तीक्ष्णलोह, इरोन्, लेअद्:: द्रावणनरसाररसेनैव कीटमारीरसेन च । (४२।२)

द्रावयेद्गगनं देवि तीक्ष्णं लोहं च पन्नगम् ॥ (४२।३)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्नरसाररसेनैव हनूमत्या रसेन च । (४३।१)

जायते काञ्चनं दिव्यं निषेकाद् भास्करप्रिये ॥ (४३।२)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्नरसाररसे दत्त्वा मञ्जिष्ठारक्तचन्दनम् । (४४।१)

स्वरसे मर्दयेत् पश्चात् पन्नगं देवि सेचयेत् ॥ (४४।२)

तत्क्षणात् काञ्चनं दिव्यं सप्तवारं निषेचितम् । (४५।१)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्रविघृष्टं तु तं देवि पन्नगं त्रिगुणं प्रिये ॥ (४५।२)

तच्छुल्वं हेमसंकाशं तारपञ्चांशयोजितम् । (४६।१)

अष्टमांशयुतं हेम हेमकर्मणि चौषधम् ॥ (४६।२)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्नरसाररसे भाव्यं सप्तवारं तु हिङ्गुलम् । (४७।१)

तेनैव घातयेत्तीक्ष्णं भस्मीभूतत्वमादिशेत् ॥ (४७।२)

तद्भस्म ताम्रपिष्टं तु त्रिगुणं तेन निर्वहेत् ॥ (४८।०)

तच्छुल्वं हेमसंकाशं तारमष्टांशयोजितम् । (४९।१)

तारहेम समांशं तु द्विगुणं पित्तलं भवेत् ॥ (४९।२)

रसरसकबन्धननरसाररसे भाव्यं रसकं सप्तवारतः । (५०।१)

तं रसं रसकं चैव तीक्ष्णं लोहं च पन्नगम् । (५०।२)

नरसाररसेनैव तेनैवैकत्र मर्दयेत् । (५०।३)

तत्क्षणाज्जायते बन्धो रसस्य रसकस्य च ॥ (५०।४)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्तीक्ष्णं नागं तथा शुल्वं रसकेन तु रञ्जयेत् । (५१।१)

समस्तं जायते हेम कूष्माण्डकुसुमप्रभम् ॥ (५१।२)

रसबन्धनपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (५२।०)

कङ्कालखेचरी नाम ओषधी परमेश्वरि । (५३।१)

तस्यास्तैलं तु संगृह्य माघखेचरिसंयुतम् । (५३।२)

भावयेत् दिनमेकं तु पात्रे भास्करनिर्मिते ॥ (५३।३)

द्वितीये वासरे प्राप्ते वज्ररत्नं तु घातयेत् । (५४।१)

अनले धामयेत्तत् तु सुतप्तज्वलनप्रभम् ॥ (५४।२)

कोटिवेधिरसकङ्कालखेचरीतैले वज्ररत्नं निषेचयेत् । (५५।१)

दशवारं निषिक्तं तु भस्माकारं हि जायते ॥ (५५।२)

तद्धेमपक्वबीजं तु तेन भस्मसमं कुरु । (५६।१)

त्रिभागं टङ्कणं दत्त्वा अन्धमूषागतं धमेत् । (५६।२)

तत्क्षणान्मिलति द्वंद्वं वज्ररत्नं च काञ्चनम् ॥ (५६।३)

चन्द्रहेम वरारोहे समं जारयते यदि । (५७।१)

कोटिवेधी रसो देवि लोहान्यष्टौ च विध्यति ॥ (५७।२)

रसबन्धनपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (५८।०)

सबीजा चौषधी ग्राह्या काचिद् गुल्मलता प्रिये । (५९।१)

मन्त्रसिंहासनी नाम द्वितीया देवि खेचरी । (५९।२)

पातालयन्त्रे तत्तैलं गृह्णीयात्ताम्रभाजने ॥ (५९।३)

तस्य तैलस्य मध्ये तु प्रक्षिपेत् खेचरीरसम् । (६०।१)

मेदिनीयन्त्रमध्ये तु स्थापयेत्तु वरानने ॥ (६०।२)

पूर्वौषध्या तु तद्देवि गगनं मेदिनीतले । (६१।१)

रसग्रासं ततो दत्त्वा मर्दनाद्गोलकं कुरु ॥ (६१।२)

बद्ध्वा पोटलिकां तेन गगनं तेन जारयते । (६२।१)

समे तु गगने जीर्णे बद्धस्तिष्ठति सूतकः ॥ (६२।२)

भस्त्राफूत्कारयुक्तेन धाम्यमानेन नश्यति । (६३।१)

काकविष्ठासमं रूपं समजीर्णस्य जायते ॥ (६३।२)

द्विगुणे गगने जीर्णे अष्टौ लोहानि संहरेत् ॥ (६४।०)

तुरसिंहनीपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (६५।०)

शिवदेहात् समुत्पन्ना ओषधी तुरसिंहनी । (६६।१)

जारयेद्गन्धकं सा तु जारयेत् सापि तालकम् ॥ (६६।२)

काञ्चनं जारयेत् सापि रसेन्द्रं सा च बद्धयेत् । (६७।१)

प्रवालं जारयेत् सा तु गगनं द्रावयेत् तथा । (६७।२)

वज्रं च घातयेत् सा तु सर्वसत्त्वं च पातयेत् ॥ (६७।३)

जारयेत्सर्वलोहानि सत्त्वान्यपि च पाचयेत् । (६८।१)

न्-वेधि-क़ुएच्क्सिल्बेर् दुर्छ् हरींदरीहरींदरीरसे न्यस्य गोशृङ्गे तु वरानने । (६८।२)

धान्यराशौ निधातव्यं मृतं तिष्ठति सूतकम् ॥ (६८।३)

दिव्यौषध्या रसेनैव रसेन्द्रः सुरवन्दिते । (६९।१)

समे तु कनके जीर्णे दशकोटीस्तु वेधयेत् ॥ (६९।२)

पञ्चमे लक्षकोटिस्तु षड्गुणे स्पर्शवेधकः । (७०।१)

सप्तमे धूमवेधी स्यात् अष्टमे त्व् अवलोकतः । (७०।२)

नवमे शब्दवेधी स्यादत ऊर्ध्वं न विद्यते ॥ (७०।३)

कुलौषध्यःभ्रमन्ति पशवो मूढाः कुलौषधिविवर्जिताः । (७१।१)

तृणौषधिरसानां च नैव सिद्धिः प्रजायते ॥ (७१।२)

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ज्ञातव्या तु कुलौषधी ॥ (७२।०)

दिव्यौषधी चतुःषष्टिः कुलमध्ये व्यवस्थिता । (७३।१)

नैव जानन्ति मूढास्ते देवमोहेन मोहिताः ॥ (७३।२)

ड़ुन्दोर्ते वोन् नोर्मलेन् क्र्￤उतेर्नदिव्यास्तु तृणौषध्यो जायन्ते गिरिगह्वरे ॥ (७४।०)

तृणौषध्या रसे सूतं नैव बद्धं कदाचन । (७५।१)

अक्षयं च वरारोहे वह्निमध्ये न तिष्ठति ॥ (७५।२)

न खोटो नैव वाहस्तु नैव द्रव्यं करोति सः । (७६।१)

किं तत् द्रव्यं प्रकुर्वीत धाम्यमानो न तिष्ठति ॥ (७६।२)

मेर्क्मले वोन् स्छ्लेछ्तेम् गोल्द् (?)पत्त्रे पाके कटे छेदे नैव तिष्ठति काञ्चने । (७७।१)

न वेधं च शताद् ऊर्ध्वं करोति स रसः प्रिये ॥ (७७।२)

यावन्न बद्धमेकं तु विक्रीतं तत्तु काञ्चनम् । (७८।१)

धर्मार्थकाममोक्षार्थं नैव दद्यात्तु तत् प्रिये ॥ (७८।२)

श्रीदेव्युवाच । (७९।१)

Wइए कन्न् मृतरस बेलेबेन्?निर्जीवत्वं गतः सूतः कथं जीवं ददाति च । (७९।२)

निर्जीवेन तु निर्जीवः कथं जीवति शंकर ॥ (७९।३)

श्रीभैरव उवाच । (८०।१)

मूर्छन मित् दिव्यौषधिस्दिव्यौषध्या यदा देवि रसेन्द्रो मूर्छितो भवेत् । (८०।२)

कालिकारहितः सूतस्तदा भवति पार्वति ॥ (८०।३)

परस्य हरते कालं कालिकारहितो रसः । (८१।१)

अष्टानां चैव लोहानां मलं शमयति क्षणात् ॥ (८१।२)

नष्टचेतनरसमहामूर्छागतं सूतं को वापि कथयेन्मृतम् । (८२।१)

दिव्यौषध्या रसेनैव जायते नष्टचेतनः ॥ (८२।२)

पञ्चभूतात्मकः सूतस्तिष्ठत्येव सदाशिवः ॥ (८३।०)

रसबन्धनपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि रसबन्धनम् ईश्वरि ॥ (८४।०)

क्ष्मापालेन हतं वज्रमनेनैव तु काञ्चनम् । (८५।१)

वज्रभस्म हेमभस्म तद्वै एकत्र बन्धयेत् ॥ (८५।२)

निशाचररसे जार्यं नरजीवेन जारयेत् । (८६।१)

तं सूतं मारयेद्भद्रे गजारिदिव्यकौषधी ॥ (८६।२)

भक्षितः स रसो येन सो ऽपि साक्षात् सदाशिवः । (८७।१)

भक्षिते तोलकैकेन स्पर्शवेधी भवेन्नरः ॥ (८७।२)

प्रस्वेदात्तस्य गात्रस्य रसराजश्च वेध्यते । (८८।१)

प्रस्वेदादपि मूत्रेण अष्टौ लोहानि काञ्चनम् ॥ (८८।२)

लक्षवर्षसहस्राणि स जीवेत् साधकोत्तमः । (८९।१)

प्रजापतिः कृष्णतेजाः क्षणाद्बध्नाति सूतकम् ॥ (८९।२)

रसबन्धनगजारिस्पर्शनाद्देवि क्ष्मापालेन च बध्यते ॥ (९०।०)

रस (?) -> खोटवज्रवल्लीरसेनैव भावितं गगनं प्रिये । (९१।१)

जारयेद्वालुकायन्त्रे खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (९१।२)

नागमारणमृतगोलकमाषैकं माषैकं हेमगोलकम् । (९२।१)

एकीकृत्य तु संमर्द्य लुङ्गाम्लेन दिनत्रयम् । (९२।२)

कर्षैकं नागपत्त्राणि रसकल्केन लेपयेत् ॥ (९२।३)

वेष्टयेद्वृश्चिकाल्या च तत्पिण्डं लेपयेत् ततः । (९३।१)

मारयेत् पन्नगं देवि शक्रगोपनिभं भवेत् ॥ (९३।२)

ताम्र -> काञ्चनकर्षैकं तारपत्त्राणि मृतनागेन लेपयेत् । (९४।१)

वृश्चिकाल्या च तत्पत्त्रं लेपितं वेष्टयेत्ततः ॥ (९४।२)

तत्तारं म्रियते देवि सिन्दूरारुणसंनिभम् । (९५।१)

सहस्रांशेन तेनैव शुल्बवेधं प्रदापयेत् ॥ (९५।२)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (९६।०)

चटुलपर्णीक्षीरयुक्ता बहुफला ग्रन्थियुक्ता च पार्वति । (९७।१)

नाम्ना चटुलपर्णीति शस्यते रसबन्धने ॥ (९७।२)

रसबन्धन मित् एकवीराएकवीराकन्दरसे मूकमूषागतं रसम् । (९८।१)

धमेन्मुखानिलैर्बद्धो भक्षणाय प्रशस्यते ॥ (९८।२)

रसबन्धनरक्तकञ्चुकिकन्दं तु स्त्रीस्तन्येन तु पेषितम् । (९९।१)

मूषायां पूर्वयोगेन कुरुते रसबन्धनम् ॥ (९९।२)

??वृश्चिकापत्त्रिकाबीजं नारीक्षीरसमन्वितम् । (१००।१)

धमयेत् पूर्ववत् सूतं भक्षणार्थाय वार्त्तिकः ॥ (१००।२)

रसबन्धनवज्रकन्दं समादाय रसमध्ये विनिक्षिपेत् । (१०१।१)

गजेन्द्राख्यं पुटं दत्त्वा सप्तधा बद्धतां नयेत् ॥ (१०१।२)

भक्षयेत् तं रसं प्राज्ञः षण्मासादमरो भवेत् ॥ (१०२।०)

रसमारणलाङ्गलीकन्दमादाय कर्कोटीकन्दमेव च । (१०३।१)

रसं तन्मध्यगं कृत्वा स्वेदयेन्मर्दयेत्पुनः ॥ (१०३।२)

म्रियते नात्र संदेहो ध्मातस्तीव्रानलेन तु । (१०४।१)

वेध मित् रसशुकचञ्चुगतं सूतं पुटयेद्धामयेत्ततः ॥ (१०४।२)

शतांशं वेधकर्तायं देहसिद्धिकरो भवेत् ॥ (१०५।०)

रसमारणहंसपादीरसं सूतं शूककन्दोदरे क्षिपेत् । (१०६।१)

गजेन्द्रपुटनं दद्यात् म्रियते नात्र संशयः ॥ (१०६।२)

रसमारणहंसाङ्घ्रिं शुकतुण्डीं च गृहीत्वा मर्दयेद् रसम् । (१०७।१)

क्रौञ्चपादोदरे दत्त्वा ततो दद्यात् पुटत्रयम् ॥ (१०७।२)

म्रियते नात्र संदेहो लक्षवेधी महारसः ॥ (१०८।०)

तृणज्योतिस्तृणज्योतिरिति ख्याता शृणु दिव्यौषधी प्रिये । (१०९।१)

निशासु प्रज्वलेन्नित्यं नाह्नि ज्वलति पार्वति । (१०९।२)

तस्या मूले तु निक्षिप्तं क्षीरं रक्तं भवेत् प्रिये ॥ (१०९।३)

शुल्ब -> हेमन्तन्मूलरसगन्धाभ्रैर् मातुलुङ्गाम्लपेषितैः । (११०।१)

शुल्बपत्त्रं विलिप्तं तु भवेद्धेम पुटत्रयात् ॥ (११०।२)

अभ्रग्रासनतन्मूलचूर्णसंयुक्तो रसराजः सुरेश्वरि । (१११।१)

मातुलुङ्गरसे घृष्टमभ्रकं चरति क्षणात् ॥ (१११।२)

उच्चटीअथोच्चटीं प्रवक्ष्यामि रसबन्धकरीं प्रिये । (११२।१)

एकमेव भवेन्नालं तस्य रोम तु वेष्टनम् ॥ (११२।२)

तस्याग्रे च भवेत् पुष्पं शुकतुण्डस्य संनिभम् । (११३।१)

तत्पत्त्राणि च देवेशि शुकपिच्छनिभानि च । (११३।२)

तत्कन्दं कुष्ठसंस्थानं क्षीरं सिन्दूरसंनिभम् ॥ (११३।३)

जलं स्रवेन्मधूच्छिष्टं तत्समादाय पार्वति । (११४।१)

वेधयेत् सर्वलोहानि काञ्चनानि भवन्ति च ॥ (११४।२)

मेर्चुर्य्:: मारण, वेधरसतालकतुत्थानि मर्दयेदुच्चटीरसैः । (११५।१)

आतपे म्रियते तप्तो रसो दिव्यौषधीबलात् ॥ (११५।२)

वेधयेत् सप्त लोहानि लक्षांशेन वरानने ॥ (११६।०)

रक्तस्नुहीअथ रक्तस्नुहीकल्पं वक्ष्यामि सुरसुन्दरि । (११७।१)

शुल्ब -> कनकस्नुहीक्षीरेण शुल्बस्य पत्त्रलेपं तु कारयेत् ॥ (११७।२)

क्षीरेण तापयेद्भूयः सप्तवारं वरानने । (११८।१)

आवर्तितं भवेद् यावज् जाम्बूनदसमप्रभम् ॥ (११८।२)

अथातस् तिलतैलेन पाचयेच्च दिनत्रयम् । (११९।१)

तथा शुल्वस्य पत्त्राणि वेध्यं जाम्बुनदं भवेत् । (११९।२)

मिxतुरे ड़ोर् वेधरसं रक्तस्नुहीक्षीरं कुनटीं गन्धकाभ्रकम् । (११९।३)

दरदं चैव लोहानि सहस्रांशेन वेधयेत् ॥ (११९।४)

लेअद् => गोल्द्स्नुहीक्षीरं समादाय निशार्धं हेम चोभयम् । (१२०।१)

कुनटीं गन्धचूर्णं च सर्वमेकत्र मर्दयेत् ॥ (१२०।२)

अनेनैव प्रकारेण निशार्धं हेम शोधयेत् । (१२१।१)

गुटिकाकृत्य तेनैव नागं विध्यति तत्क्षणात् ॥ (१२१।२)

स्थलपद्मिनीअथातः स्थलपद्मिन्या दिव्यौषध्या विधिं शृणु ॥ (१२२।०)

पद्मिनीसदृशी पत्त्रैः पुष्पैरपि च तादृशी । (१२३।१)

भङ्गे चैव भवेत् क्षीरं रक्तवर्णं सुशोभनम् ॥ (१२३।२)

आक्रम्य वामपादेन पश्येद्गगनमण्डलम् । (१२४।१)

पश्येच्च तारकायुक्तं ग्रहनक्षत्रमण्डलम् । (१२४।२)

लक्षयोजनतो देवि सा ज्ञेया स्थलपद्मिनी ॥ (१२४।३)

ताम्र -> कनकतस्याः पञ्चाङ्गमादाय हरगौरीसमन्वितम् । (१२५।१)

मनःशिलातालयुक्तं माक्षिकेण समन्वितम् ॥ (१२५।२)

मर्दयेत् सप्तरात्रं तु तेन शुल्वं च वेधयेत् । (१२६।१)

सहस्रांशेन देवेशि विद्धं भवति काञ्चनम् ॥ (१२६।२)

रसमारण -> लोहवेधतस्याः पञ्चाङ्गमादाय पूर्वोक्तविधिना प्रिये । (१२७।१)

चारयेत् सूतराजं तु मूकमूषागतं धमेत् ॥ (१२७।२)

म्रियते मूषिकामध्ये संकोचेन न संशयः । (१२८।१)

तेनैव सर्वलोहानि सहस्रांशेन वेधयेत् ॥ (१२८।२)

कुमुदिनीअथातः सम्प्रवक्ष्यामि कुमुदिन्या विधिं प्रिये । (१२९।१)

भित्त्वा काश्मीरिपाषाणे पूर्णिमायां तु कारयेत् ॥ (१२९।२)

नाग -> कनकतस्याः पञ्चाङ्गम् आदाय भावयेत्तु मनःशिलाम् । (१३०।१)

खर्परे धारयित्वा तु भावयेत्तु पुनः पुनः ॥ (१३०।२)

खर्परे द्रावितं नागं तत्कल्केन युतं कुरु । (१३१।१)

काश्मीरद्रवतुल्यं हि जायते कनकं ध्रुवम् ॥ (१३१।२)

चित्रक: ~भेदाः, ~उद्धरणचित्रकस्य यथा ग्राह्यं कथयामि समासतः ॥ (१३२।०)

चित्रकस्त्रिविधो ज्ञेयो रक्तः कृष्णो रसायने । (१३३।१)

शुक्लो व्याधिप्रशमने श्रेष्ठो मध्यः कनीयसः ॥ (१३३।२)

कृष्णं रक्तं सितं वापि हेमन्ते नोद्धरेद् बुधः ॥ (१३४।०)

कृष्णचित्रकमुत्पाट्य गोभिर् नाघ्रातमीश्वरि । (१३५।१)

क्षीरमध्यस्थितं क्षीरं कृष्णवर्णं भवेत् क्षणात् ॥ (१३५।२)

रसखोटतस्य पञ्चाङ्गचूर्णेन पारदं सह मर्दयेत् । (१३६।१)

धमेच्च मूकमूषायां खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (१३६।२)

रक्तचित्रकोद्धरणरक्ताम्बरधरो भूत्वा रक्तमाल्यानुलेपनः । (१३७।१)

कृष्णपक्षे तु पञ्चम्यां रक्तशाल्योदनेन तु । (१३७।२)

बलिं दत्त्वा महादेवि रक्तचित्रकम् उद्धरेत् ॥ (१३७।३)

वङ्गस्तम्भरक्तचित्रकचूर्णेन वङ्गस् तापैस् त्रिभिस् त्रिभिः । (१३८।१)

सर्वदोषविनिर्मुक्तः स्तम्भमायाति तत्क्षणात् ॥ (१३८।२)

शुल्बशोधनतन्मूलं सूतकं चाम्ले कङ्गुणीतैलसेवनात् । (१३९।१)

एकविंशतिवारेण शुल्वं शुद्धं भविष्यति ॥ (१३९।२)

चन्द्रार्क -> हेमन्रक्तचित्रकभल्लाततैललिप्तं पुटेन तु । (१४०।१)

चन्द्रार्कपत्त्रं देवेशि जायते हेम शोभनम् ॥ (१४०।२)

चन्द्रार्क -> हेमन्नागिनीकन्दसूतेन्द्रं रक्तचित्रकसंयुतम् । (१४१।१)

पत्त्रलेपप्रमाणेन चन्द्रार्कं काञ्चनं भवेत् ॥ (१४१।२)

रक्तचित्रकसंयुक्तो रसोऽपि सर्वदो भवेत् ॥ (१४२।०)

ज्योतिष्मतीज्योतिष्मतीतैलविधिं वक्ष्यामि शृणु पार्वति ॥ (१४३।०)

ज्योतिष्मती नाम लता या च काञ्चनसंनिभा । (१४४।१)

वल्लीवितानबहुला हेमवर्णफला शुभा ॥ (१४४।२)

हेमकरण मित् ज्योतिष्मतीआषाढपूर्वपक्षे तु गृहीत्वा बीजमुत्तमम् । (१४५।१)

तिलवत् क्वाथयित्वा तु हस्तैः पादैरथापि वा । (१४५।२)

तस्य तैलं समादाय कुम्भे ताम्रमये क्षिपेत् ॥ (१४५।३)

तापयेद्भूगतं कुम्भं क्रमाद् ऊर्ध्वं तुषाग्निना । (१४६।१)

षण्मासे तु व्यतिक्रान्ते स घटः काञ्चनं भवेत् ॥ (१४६।२)

तं तु हेममयं कृत्वा तैलमाक्षिकमिश्रितम् । (१४७।१)

प्रतिवापे निषिञ्चेत् तत् हेम ताम्रसमं भवेत् ॥ (१४७।२)

तथाच शतवेधि स्याद् विद्यारत्नम् अनुत्तमम् ॥ (१४८।०)

दग्धारोहादग्धारोहां प्रवक्ष्यामि रसबन्धकरीं प्रिये । (१४९।१)

स्पर्शवेधे तु सा ज्ञेया सर्वकार्यार्थसाधिनी ॥ (१४९।२)

शस्त्रच्छिन्ना महादेवि दग्धा वा पावकेन तु । (१५०।१)

प्ररोहति क्षणाद्दिव्या दग्धा छिन्ना महौषधी ॥ (१५०।२)

रक्तं पीतं सितं कृष्णं तस्याः पुष्पं प्रजायते । (१५१।१)

चणकस्येव पत्त्राणि सुप्रसूतानि लक्षयेत् ॥ (१५१।२)

सा स्थिता गोमतीतीरे गङ्गायाम् अर्बुदे गिरौ । (१५२।१)

उज्जयिन्या दक्षिणतो वनान्तेषु च दृश्यते ॥ (१५२।२)

हेमकरणतस्याः कन्दरसं दिव्यं कृष्णराजिसमन्वितम् । (१५३।१)

ताम्बूलेन समं कृत्वा गुटिकां कारयेद् बुधः ॥ (१५३।२)

सर्वेषामेव लोहानां द्रुतानां वह्निमध्यतः । (१५४।१)

सहस्रं वेधयित्वा तु काञ्चनं कुरुते क्षणात् ॥ (१५४।२)

हेमकरणतथैव म्रियते सूतः कान्तहेमाभ्रसंयुतः । (१५५।१)

कुरुते काञ्चनं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (१५५।२)

कटुतुम्बीकटुतुम्बीति विख्यातां देवि दिव्यौषधीं शृणु ॥ (१५६।०)

हेर्स्तेल्लुन्ग् वोन् वेधिरसतस्या बीजानि संगृह्य सूक्ष्मचूर्णानि कारयेत् ॥ (१५७।०)

एकविंशतिवारांस्तु भाव्यं धात्रीरसेन तु । (१५८।१)

पयसा सहितेनैव विश्वभेषजसंयुतम् ॥ (१५८।२)

बीजं यन्त्रे विनिक्षिप्य तैलं संगृह्य पण्डितः । (१५९।१)

रसं मूर्छापयेत् तेन चक्रमर्देन मर्दयेत् ॥ (१५९।२)

गोपित्तं शिखिपित्तं च काङ्क्षीकासीससंयुतम् । (१६०।१)

तारतुल्यानि चैतानि सर्वेषां सूतकः समः ॥ (१६०।२)

मेषशृङ्गे निधातव्यं मासमेकं निरन्तरम् । (१६१।१)

लोहदण्डेन संसिक्तं सर्वलोहानि वेधयेत् ॥ (१६१।२)

तार -> काञ्चनगन्धकं लोहदण्डेन एकविंशतिभावितम् । (१६२।१)

युक्तं लोहमनेनैव जम्बीररससंयुतम् । (१६२।२)

सबीजं सूतकोपेतम् अन्धमूषानिवेशितम् । (१६२।३)

भूगतं मासमेकं तु तारं काञ्चनतां नयेत् ॥ (१६२।४)

स्वर्णकरणदलस्य भागमेकं तु तारपञ्चकमेव च । (१६३।१)

शुल्वस्य पञ्चभागं च बीजस्यैकं च योजयेत् ॥ (१६३।२)

एते द्वादश भागाः स्युः सर्वं तद्धारयेत् क्षितौ । (१६४।१)

स्थानस्यास्य निषेकं तु भूदण्डेन तु कारयेत् ॥ (१६४।२)

पञ्चविंशद्दिनान्ते तु जायते कनकोत्तमम् ॥ (१६५।०)

क्षीरकन्दक्षीरकन्दविधिं वक्ष्ये सर्वसिद्धिकरं परम् । (१६६।१)

चतुर्वर्णविधं तत्र रक्तकन्दः प्रशस्यते ॥ (१६६।२)

भग्नम् एतच्छ्रवेत् क्षीरं रक्तवर्णं सुशोभनम् ॥ (१६७।०)

मेघानां तु निनादेन संजातैरुपशोभितैः । (१६८।१)

पत्त्रैः स्नुहीसमैः स्निग्धैः सप्तभिर् हेमसुप्रभैः । (१६८।२)

बन्धनं रसराजस्य सर्वसत्त्ववशंकरम् ॥ (१६८।३)

हेमकरण मित् क्षीरकन्दतस्य क्षीरं तु संगृह्य तारं निर्वापयेद् बुधः । (१६९।१)

धमेद्धवाग्निना चैव जायते हेम शोभनम् ॥ (१६९।२)

रसबन्ध मित् तमरिन्देतिन्तिणीपत्त्रनिर्यासैर् ईषत्ताम्ररजोयुतम् । (१७०।१)

मर्दयेत् पारदं प्राज्ञो रसबन्धो भविष्यति ॥ (१७०।२)

तोयमध्ये विनिक्षिप्य गुटिका वज्रवद् भवेत् ॥ (१७१।०)

लोहमारणशाकवृक्षस्य देवेशि निष्पीड्य रसमुत्तमम् । (१७२।१)

रक्तचन्दनसंयुक्तं सर्वलोहानि जारयेत् ॥ (१७२।२)

लोहद्रावणगन्धपाषाणगन्धेन आयसे विनियोजयेत् । (१७३।१)

मिलन्ति सर्वलोहानि द्रवन्ति सलिलं यथा ॥ (१७३।२)

तार -> काञ्चनगन्धकं रसकं ताप्यं पारदं रक्तचन्दनम् । (१७४।१)

रुदन्त्या रससंयुक्तं तारमायाति काञ्चनम् ॥ (१७४।२)

शुल्ब -> काञ्चनशाकवृक्षस्य निर्यासं पत्त्रे तस्य च गालयेत् । (१७५।१)

शिग्रुमूलस्य चूर्णं तु तद्रसेन विमर्दयेत् ॥ (१७५।२)

प्रलिप्य शुल्वपत्त्राणि पुटे क्षिप्त्वा विपाचयेत् । (१७६।१)

तद्द्रुतं काञ्चनं दिव्यं भवेल्लक्षणसंयुतम् ॥ (१७६।२)

तार -> काञ्चनफलानि शाकवृक्षस्य परिपक्वानि संगृहेत् । (१७७।१)

तद्रसेन युतं प्राज्ञः सप्तरात्रं तु भावयेत् ॥ (१७७।२)

तद्रसेन समायुक्तं मञ्जिष्ठामिश्रितं तथा । (१७८।१)

लेपयेत् तारपत्त्राणि ध्मातं भवति काञ्चनम् ॥ (१७८।२)

देवदालीदेवदाल्या महौषध्या विधिं वक्ष्यामि तत्परम् । (१७९।१)

सा श्वेता व्याधिनाशे च कृष्णा पीता रसायने ॥ (१७९।२)

पौर्णमास्यां त्रयोदश्यां राहुग्रस्ते दिवाकरे । (१८०।१)

अथवा कृष्णपञ्चम्यामिमां विधिवदुद्धरेत् ॥ (१८०।२)

शुल्ब -> कनकदेवदालीफलं देवि विष्णुक्रान्ता च सूतकम् । (१८१।१)

मूर्छयेद् बन्धयेत् क्षिप्रं शुल्वं हेम करोति च ॥ (१८१।२)

तिन्:: स्तम्भनदेवदालीफलं मूलमीश्वरीरस एव च । (१८२।१)

तोयेन मर्दितं कृत्वा वङ्गं स्तम्भयति क्षणात् ॥ (१८२।२)

श्वेतगुञ्जाअतः परं प्रवक्ष्यामि श्वेतगुञ्जाविधिं प्रिये ॥ (१८३।०)

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वा सुरार्चिते । (१८४।१)

कपाले मृत्तिकां न्यस्य सेचयेत् सलिलेन तु ॥ (१८४।२)

बीजानि सितगुञ्जायाः पुष्पयोगेन वापयेत् । (१८५।१)

वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण कुर्यात् संग्रहणं तथा ॥ (१८५।२)

नमो भगवति श्वेतवल्लि श्वेतपर्वतवासिनि सर्वकार्याणि कुरु कुरु अप्रतिहते नमो नमः स्वाहा । (१८६।१)

अनेन मनुना प्रोक्ता सिद्धिर्भवति नान्यथा । (१८६।२)

षण्मासेन तथा वल्लीं मन्त्रपूतेन रक्षयेत् ॥ (१८६।३)

शुल्ब, तार -> काञ्चनशुद्धशुल्वं तु संगृह्य मूषामध्ये तु संस्थितम् । (१८७।१)

त्रिपञ्चपलसंख्यं तु कर्षार्धसितगुञ्जया ॥ (१८७।२)

सहैकत्र भवेत्तारं तस्य गन्धविवर्जितम् । (१८८।१)

ब्रह्मरीतिसमायुक्तं गुञ्जाचूर्णं सहैकतः । (१८८।२)

देवानां भूषणं देवि जायते हेम शोभनम् ॥ (१८८।३)

चन्द्रतोयचन्द्रोदकेन देवेशि वक्ष्यामि रसबन्धनम् ॥ (१८९।०)

शुक्लपक्षे पूर्णमास्यां दृष्ट्वा पूर्णेन्दुमण्डलम् । (१९०।१)

निर्गच्छन्ति महीं भित्त्वा चन्द्रतोयान्यनेकधा ॥ (१९०।२)

कानिचिन्मृत्तिवर्णानि रसेन लवणानि तु । (१९१।१)

कानिचिच्चन्द्रतुल्यानि व्योमभासानि कानिचित् । (१९१।२)

चन्द्रवृद्ध्याभिवर्धेरन् क्षीयेरन् तत्क्षयेण तु ॥ (१९१।३)

दृष्ट्वा चन्द्रोदकं मन्त्री पौर्णमास्यां विशेषतः । (१९२।१)

निर्गच्छति महीं भित्त्वा चन्द्रवृद्ध्या विवर्धते ॥ (१९२।२)

क्षेत्रबन्धं पुरा कृत्वा देवमभ्यर्च्य शंकरम् । (१९३।१)

चतुर्दश्यां च तत्क्षेत्रं पूजयित्वा विचक्षणः । (१९३।२)

अहोरात्रोषितो भूत्वा बलिं तत्र निवेदयेत् ॥ (१९३।३)

पूर्णमास्यां च रात्रौ च गत्वा तस्य समीपतः । (१९४।१)

चन्द्रोदकं तु संगृह्य मन्त्रयुक्तं सुमन्त्रितम् । (१९४।२)

आलोड्य मधुसर्पिर्भ्यां पिबेत्तत्तु समाहितः ॥ (१९४।३)

पीतमात्रेण तेनैव मूर्छा भवति तत्क्षणात् । (१९५।१)

चन्द्रोदये ततो दृष्टे क्षीरं तस्य तु दापयेत् । (१९५।२)

सप्तरात्रप्रयोगेण चन्द्रवन्निर्मलो भवेत् ॥ (१९५।३)

एकविंशतिरात्रेण जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् । (१९६।१)

एकमासप्रयोगेण ब्रह्मायुः स भवेन्नरः ॥ (१९६।२)

लोहवेध दुर्छ् चन्द्रतोयचन्द्रोदकेन गगनं रसं हेम च मर्दयेत् । (१९७।१)

मूषामध्यगतं ध्मातं तत्क्षणाद्गुटिका भवेत् ॥ (१९७।२)

अयं च स्पर्शमात्रेण लोहान्यष्टौ च वेधयेत् ॥ (१९८।०)

उन्सिछ्त्बर्केइत्तद्रसेन रसं भाव्यं वज्रेण समजारितम् । (१९९।१)

चतुःषष्ट्यंशतः पिण्डे द्विगुणे तु सहस्रकम् ॥ (१९९।२)

दशसंकलिकाबद्धं गुञ्जामात्रं रसं नरः । (२००।१)

त्रिलोहवेष्टितं वक्त्रे धृत्वा चादृश्यतां व्रजेत् ॥ (२००।२)

ॐ नमो रुद्राय दंष्ट्रोत्कटाय विघ्ननाशाय दिशां रक्ष रक्ष विदिशां रक्ष रक्ष रुद्रो विज्ञापयति हुं फट् स्वाहा । (२०१।१)

ॐ नमो भगवते रुद्राय त्रिशूलहस्ताय अमृतोद्भवाय रक्ष रक्ष फट् स्वाहा । (२०१।२)

कर्तरीअथातः सम्प्रवक्ष्यामि कर्तरीरसबन्धनम् ॥ (२०१।३)

असुराणां समायोगे क्रोधाविष्टेन चेतसा । (२०२।१)

सुदर्शनं महाचक्रं प्रेरितं मुरवैरिणा ॥ (२०२।२)

भालपट्टात्ततस्तस्य निपेतुः स्वेदबिन्दवः । (२०३।१)

ते भूमौ पतिता दिव्याः संजाताः कर्तरीरसः ॥ (२०३।२)

रक्षार्थं स्थापितं तत्र विष्णुना च सुदर्शनम् । (२०४।१)

चक्रतुल्यं भ्रमत्येतदायुधानि निकृन्तति ॥ (२०४।२)

कुरुते गर्जितं नादं धूमं ज्वालां विमुञ्चति । (२०५।१)

कर्तरी दृष्टिमात्रेण तथान्या शब्दकर्तरी ॥ (२०५।२)

सा स्पर्शकर्तरी छायाकर्तरी धूमकर्तरी । (२०६।१)

सा ज्वालाकर्तरी चैव शक्तिर्घोरस्य कर्तरी ॥ (२०६।२)

लोकानां तु हितार्थाय घोरशक्तिर् व्यवस्थिता । (२०७।१)

रसरूपा महाघोरा असिद्धानां तु छेदिनी ॥ (२०७।२)

तस्याः क्षेत्रं यदा गच्छेत् अघोरास्त्रं जपेत्तदा । (२०८।१)

पुनर्घोरं न्यसेत्तत्र अथास्त्रं विन्यसेद् बुधः ॥ (२०८।२)

अनुलोमविलोमेन देहेऽधिष्ठाप्य कर्तरीम् । (२०९।१)

मुद्रया मुद्रयेत्तां तु अघोरास्त्रेण योजिताम् ॥ (२०९।२)

दीपेनाराधयेत्तां तु स्तम्भयेद्धूपनेन च । (२१०।१)

विष्टरामुद्रया तां तु स्थानयोगं नियोजयेत् ॥ (२१०।२)

वशीकरणतिलककञ्चुकी तु शिला क्रान्ता कुमारी वज्रकन्दकम् । (२११।१)

योषिद्रक्तं गवां मूत्रं तिलकः सर्ववश्यकृत् ॥ (२११।२)

विषोदकअथातः सम्प्रवक्ष्यामि विषोदरसबन्धनम् ॥ (२१२।०)

विषोदकं विषसमं घृतवच्च घृतोदकम् । (२१३।१)

सितपीतादिवर्णाढ्यं तच्च देवि रसोत्तमम् ॥ (२१३।२)

तत्र गत्वा वनोद्देशे स्मरेद्घोरसहस्रकम् । (२१४।१)

केशाः क्षिप्ताः स्फुटन्त्यस्मिन् आत्मच्छाया न दृश्यते ॥ (२१४।२)

तैलं च गोलकाकारं घृतं चैव विसर्पति । (२१५।१)

गन्धकस्य हरेद्गन्धं लवणाम्लं च जायते ॥ (२१५।२)

आप्त्वा पालाशपत्त्रेण कटुकालाबुके क्षिपेत् । (२१६।१)

लोहवेध मित् विषोदकविषोदकं गन्धकं च हरबीजं च तत्समम् ॥ (२१६।२)

अजाक्षीरेण पिष्ट्वा तु शुल्वपत्त्राणि लेपयेत् । (२१७।१)

तत् पुटेन च देवेशि सिन्दूरारुणसंनिभम् । (२१७।२)

शतांशेनैव देवेशि सर्वलोहानि वेधयेत् ॥ (२१७।३)

नाग -> सिन्दूरअनेन विधिना देवि नागः सिन्दूरतां व्रजेत् । (२१८।१)

सहस्रांशेन तस्यैवं तारं वेधं प्रदापयेत् ॥ (२१८।२)

रक्तं पीतं तथा कृष्णम् उत्तरोत्तरकार्यकृत् ॥ (२१९।०)

लन्ग्लेबिग्केइत्त्रिपलं कान्तपात्रे वा पात्रेऽलाबुमयेऽपि वा । (२२०।१)

गृहीत्वा पूर्ववत् पत्त्रैः पालाशैर् वेष्टयेद्बहिः ॥ (२२०।२)

स्थापयेद्धान्यराशौ तु दिवसानेकविंशतिम् । (२२१।१)

महिषीक्षीरमध्ये तु बिन्दुमेकं तु साधयेत् ॥ (२२१।२)

पायसं भक्षयेद्यस्तु मध्वाज्येन तु संयुतम् । (२२२।१)

यावच्चूर्णपलं देवि जीवेत्तद्बिन्दुसंख्यया ॥ (२२२।२)

तारकरणलाङ्गली गृहधूमं च सिन्दूरं रजनीद्वयम् । (२२३।१)

मेषशृङ्गीं च शृङ्गीं च कृष्णोन्मत्तं च मारकम् । (२२३।२)

सबीजं सूतकं चैव विषतोयेन मर्दितम् । (२२३।३)

विषतोयेन मेधावी सप्तवारांश्च भावयेत् ॥ (२२३।४)

अथवा भावयेत्तत्तु यावच्चूर्णं तु तद्भवेत् । (२२४।१)

तेन नागं प्रतीवाप्य षोडशांशेन सम्भवेत् ॥ (२२४।२)

मूषाख्ये वेणुयन्त्रे च त्रिवारमपि भावयेत् । (२२५।१)

धूमं परिहरेत्तस्य अङ्गव्याधिकरं परम् ॥ (२२५।२)

स्थापयेन्नागसिन्दूरं पात्रेऽलाबुमये ततः । (२२६।१)

तच्चूर्णं तु शतांशेन तारपत्त्राणि वेधयेत् ॥ (२२६।२)

विषपानीयम् आदाय यवागौ वर्तितं शुभम् । (२२७।१)

निषिक्तं तच्च वर्ते ऽयं तारं भवति शोभनम् ॥ (२२७।२)

तार -> कनकविषपानीयम् आदाय प्रक्षिपेच्च रसोत्तमे । (२२८।१)

कुनटीगन्धपाषाणविषटङ्कणलाङ्गली । (२२८।२)

नष्टपिष्टीकृतं खल्ले तारपत्त्राणि लेपयेत् । (२२८।३)

अन्धमूषागतं ध्मातं निर्बीजं कनकं भवेत् ॥ (२२८।४)

ॐ श्रीनीलकण्ठाय ठ ठः । (२२९।१)

अस्यायुतं जपेत् । (२२९।२)

विषतृणविषतृणविधिं वक्ष्ये समाहितमनाः शृणु ॥ (२२९।३)

हेमकरणगन्धमाक्षीकदरदं कुनट्या रससंयुतम् । (२३०।१)

विषतृणसमायुक्तं मातुलुङ्गाम्लमर्दितम् ॥ (२३०।२)

एतत् कल्कं पलमात्रं चौषध्या लेपनं कुरु । (२३१।१)

निर्यासे तु पुटं कुर्यात् त्रिवारं हेम शोभनम् ॥ (२३१।२)

संजीवनीसंजीवनीजलस्याथ विधिं वक्ष्यामि पार्वति ॥ (२३२।०)

शुक्रेणाराधितो देवि प्राग् अहं सुरवन्दिते । (२३३।१)

दानवानां हितार्थाय मृतानां देवसंगरे ॥ (२३३।२)

मया संजीवनी विद्या दत्ता चोदकरूपिणी । (२३४।१)

तया संजीविता दैत्या ये मृता देवसंगरे ॥ (२३४।२)

निक्षिप्ता मर्त्यलोके सा सम्यक् ते कथयाम्यहम् ॥ (२३५।०)

अस्ति मर्त्ये महापुण्या पवित्रा दक्षिणापथे । (२३६।१)

नदी गोदावरी नाम प्रसिद्धा जाह्नवी यथा ॥ (२३६।२)

दक्षिणे च तटे तस्याः कदलीनगरं परम् । (२३७।१)

तस्य दक्षिणतः शैलः सर्वलोकेषु विश्रुतः ॥ (२३७।२)

नाम्ना कृष्णगिरिश्चेति दृश्यते सर्वमङ्गले । (२३८।१)

सुप्रसिद्धाम्बिका नाम ग्रामस्तस्यास्ति संनिधौ ॥ (२३८।२)

तत्राप्युदकमालोक्य परीक्ष्येत सुरार्चिते ॥ (२३९।०)

गृहीत्वा शुष्कवंशं तु क्षिपेत्तोयस्य मध्यतः । (२४०।१)

जायते हरितं स्निग्धमहोरात्रेण निश्चितम् । (२४०।२)

मुञ्चत्यङ्कुरपत्त्राणि दृश्यते तन्मनोहरम् ॥ (२४०।३)

बलिपुष्पोपहारेण ततो देवीं समर्चयेत् । (२४१।१)

क्षेत्राधिपं गणेशंच चण्डयोनीश्वरं तथा ॥ (२४१।२)

तस्य मन्त्रं प्रवक्ष्यामि त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ (२४२।०)

ॐ चण्डाय पिनाकिने शूलहस्ताय ॐ दिशां बन्धय विदिशां बन्धय ठठः । (२४३।१)

तिलांश्च तण्डुलांश्चैव मन्त्रेणानेन सर्षपान् । (२४३।२)

सप्ताभिमन्त्रितान्कृत्वा साधको दिक्षु निक्षिपेत् ॥ (२४३।३)

कटुकालाबुके तोयं कृतरक्षं समाहितः । (२४४।१)

गृहीत्वा तत्प्रयत्नेन निजस्थानं समाश्रयेत् ॥ (२४४।२)

ॐ नमोऽमृतेऽमृतरूपिणि अमृतं मे कुरु कुरु एवं रुद्र आज्ञापयति स्वाहा । (२४५।१)

सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा मन्त्रेणानेन तज्जलम् । (२४५।२)

दिनमेकं तथा सूतं स्वर्णमाषद्वयान्वितम् । (२४५।३)

मर्दयेत्तेन तोयेन पिबेत्तत्तु विचक्षणः ॥ (२४५।४)

एकविंशतिरात्रेण क्षीराहारोऽथ यत्नतः । (२४६।१)

जीवेत् कल्पायुतं साग्रं कामरूपो महाबलः ॥ (२४६।२)

योजनानां शतं गत्वा पुनरेव निवर्तते । (२४७।१)

अवध्यः सर्वभूतानां स्वेच्छाचारः स खेचरः ॥ (२४७।२)

सर्वलोहवेधकनकं पारदं व्योम समम् एकत्र योजयेत् । (२४८।१)

मर्दयेत्तेन तोयेन सप्तवारं तु स्वेदयेत् ॥ (२४८।२)

स रसः सर्वलोहानि षष्ट्यंशेन तु वेधयेत् ॥ (२४९।०)

शुल्ब -> कनकअथवा तं रसं दिव्यं मधुना सह भक्षयेत् । (२५०।१)

मासमात्रप्रयोगेण जीवेद्ब्रह्मदिनायुतम् ॥ (२५०।२)

तस्य मूत्रमलस्वेदैः शुल्वं भवति काञ्चनम् ॥ (२५१।०)

लन्ग्लेबिग्केइत् दुर्छ् संजीवनी-Wअस्सेर्निर्वाते तोयमादाय अञ्जलित्रितयं पिबेत् । (२५२।१)

पीतमात्रे भवेन्मूर्छा स्वास्थ्यं स्यात् प्रहरत्रयात् ॥ (२५२।२)

एकविंशद्दिनान्येवं क्षीराहारो भवेत्ततः । (२५३।१)

अष्टवर्षाकृतिः प्राज्ञः कामरूपो महाबलः ॥ (२५३।२)

पश्येच्छिद्रां महीं सर्वां सप्तपातालसंयुताम् । (२५४।१)

अवध्यो देवदैत्यानां कल्पायुश्च प्रजायते ॥ (२५४।२)

उन्सिछ्त्बर्केइतथवोदकमादाय पारदं च मनःशिलाम् । (२५५।१)

मर्दयेत् खल्लपाषाणे नष्टपिष्टं भवेत्ततः ॥ (२५५।२)

स्वेदयेत् सप्तरात्रं तु त्रिलोहेन च वेष्टयेत् ॥ (२५६।०)

अन्तर्धानं क्षणाद्गच्छेत् विद्याधरपतिर्भवेत् । (२५७।१)

सिद्धकन्याशतवृतो यावत् कल्पान् चतुर्दश ॥ (२५७।२)

दिनेषु तेषु सर्वेषु दद्याच्छाल्योदनं घृतम् । (२५८।१)

पयसा च समायुक्तं नित्यमेवं तु कारयेत् ॥ (२५८।२)

उष्णोदकविधिउष्णोदकविधिं वक्ष्ये समाहितमनाः शृणु । (२५९।१)

पश्येदुष्णोदकं यत्र वासं तत्रैव कारयेत् ॥ (२५९।२)

अस्ति गोदावरी नाम महाराष्ट्रेऽतिविश्रुता । (२६०।१)

तस्या उत्तरभागे तु सह्याद्रिः पुण्यपर्वतः ॥ (२६०।२)

तत्र मातापुरं नाम प्रसिद्धं देवतागृहम् । (२६१।१)

तस्मादुत्तरतो देवि कम्पाख्यं नगरं परम् ॥ (२६१।२)

तत्र कम्पेश्वरो देवस् तत्रास्त्युष्णोदकं ध्रुवम् । (२६२।१)

प्रणीताख्या नदी तत्र स्नात्वा वै साधकोत्तमः । (२६२।२)

पश्चादुष्णोदके कुण्डे विधिं कुर्याद् यथोदितः ॥ (२६२।३)

शर्वरीम् उषितस्तत्र धनवांश्च दिने दिने । (२६३।१)

भक्षयेन्मासमात्रं तु जीवेद् वर्षशताष्टकम् ॥ (२६३।२)

वर्षमेकं प्रयुञ्जीत जीवेद्वर्षायुतं सुखी । (२६४।१)

वलीपलितनिर्मुक्तो भोगी चैव पुरंदरः ॥ (२६४।२)

वर्षमेकं पिबेत् तोयं जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् । (२६५।१)

तस्य मूत्रपुरीषेण शुल्वं भवति काञ्चनम् ॥ (२६५।२)

शुल्ब -> कनकौष्णोदकं च कासीसं गन्धपाषाणसंयुतम् । (२६६।१)

चतुर्थांशेन रसकं दशभागं विनिक्षिपेत् ॥ (२६६।२)

शुल्वं च मर्दयेत् सर्वं नष्टपिष्टं क्षणेन तु । (२६७।१)

तेन लेपितमात्रेण शुल्वं भवति काञ्चनम् ॥ (२६७।२)

शुल्ब -> कनकनिषिक्तं तेन तोयेन प्रतिवापं ददेद् बुधः । (२६८।१)

शुल्वं च जायते हेम तरुणादित्यवर्चसम् ॥ (२६८।२)

तार -> कनक (?)तज्जलेन निषिक्तं च हेम बीजार्थसंयुतम् । (२६९।१)

तारं चानेन मार्गेण निषिक्तं हेमतां व्रजेत् ॥ (२६९।२)

लन्ग्लेबिग्केइतुष्णोदकेन भल्लातं तिलपिष्टं च भक्षयेत् । (२७०।१)

मासद्वयप्रयोगेण जीवेद्वर्षशतत्रयम् ॥ (२७०।२)

षोडशवर्णकशुल्बरसगन्धाश्मरसकं तुत्थं दरदमाक्षिकम् । (२७१।१)

याममुष्णाम्भसा घृष्टं तारपत्त्राणि लेपयेत् ॥ (२७१।२)

द्विवारं तु धमेद्देवि स्याच्चतुर्दशवर्णकम् । (२७२।१)

क्रमेणानेन देवेशि शुल्वं षोडशवर्णकम् ॥ (२७२।२)

हेर्स्तेल्लुन्ग् वोन् खोटएकैकं हेमतारांशं द्वंद्वं कान्ताभ्रयोः पृथक् । (२७३।१)

उष्णोदकेन संमर्द्य धमनात् खोटतां व्रजेत् ॥ (२७३।२)

तन्मुखे धारयेन्मासं वज्रकायो भवेन्नरः । (२७४।१)

शुल्ब -> कनकतच्चूर्णं यवमात्रं तु भक्षयेन्मधुसर्पिषा । (२७४।२)

यावत् पलं तस्य मलैः शुल्वं भवति काञ्चनम् ॥ (२७४।३)

उष्णोदपाचितान् खादेत् कुलत्थान् क्षीरपो भवेत् । (२७५।१)

स्नानमुष्णाम्भसा कुर्यात् वर्षाद्वर्षशतायुषम् ॥ (२७५।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्क्षीरमुष्णोदकं क्वाथं त्रिफलायाश्च पाचयेत् । (२७६।१)

पायसं कान्तपात्रे तन्मासम् एकं तु भक्षयेत् । (२७६।२)

भुक्त्वा जीवेत् कल्पशतं वैष्णवायुर् भवेन्नरः ॥ (२७६।३)

शैलोदकअतः परं प्रवक्ष्यामि शैलोदकविधिं प्रिये । (२७७।१)

कर्दमापो महीशैलं शिलं चेति चतुर्विधम् ॥ (२७७।२)

कानिचित् क्षणवेधीनि दिनवेधीनि कानिचित् । (२७८।१)

पक्षमासादिषण्मासवेधनानि महीतले ॥ (२७८।२)

क्षिप्तं यदा भवेत् काष्ठं शैलीभूतं च दृश्यते । (२७९।१)

बहिरन्तश्च देवेशि वेधकं तत् प्रकीर्तितम् ॥ (२७९।२)

हिङ्गुलं हरितालं च गन्धकं च मनःशिला । (२८०।१)

एषां गन्धापहारं यत् कुरुते तच्च वेधकम् ॥ (२८०।२)

प्र्ड़ुन्ग् औड़् शैलोदकगन्धकं तालकं चैव तोयपूर्णे घटे क्षिपेत् । (२८१।१)

यदा तद्बुद्बुदाकारं तदा शैलोदकं भवेत् । (२८१।२)

अन्यथा वेष्टकं देवि तदग्राह्यं निरर्थकम् ॥ (२८१।३)

वोर्कोम्मेन् वोन् शैलोदकश्रीशैले श्रीवनप्रान्ते पर्यङ्काख्ये शिलातले । (२८२।१)

तत्रस्थं क्षणवेधि स्यात् नदीभगवतीतटे । (२८२।२)

एकाहे वेधकं तत्र गोकर्णे तु दिनत्रयम् ॥ (२८२।३)

भद्राङ्गे दिनवेधि स्यात् त्रिस्थलान्ते त्रिवासरम् । (२८३।१)

धारेश्वरे पाक्षिकं स्यात् वर्षापुर्यां दिनैकतः ॥ (२८३।२)

ब्रह्मेश्वरे मासिकं स्यात् व्याघ्रपुर्यां तु वासरम् । (२८४।१)

अघोरेशे मासिकं तु सिंहद्वीपे तथा पुनः । (२८४।२)

दिनमेकं ब्रह्मगिरौ विन्ध्ये तु क्षणवेधकम् ॥ (२८४।३)

वासरं माल्यवन्तेषु क्षणवेधि शिलोदकम् ॥ (२८५।०)

किष्किन्ध्यापर्वते रम्ये पम्पातीरे तृणोदकम् । (२८६।१)

तस्य पश्चिमतो देवि योजनद्वितये पुनः । (२८६।२)

भूशैलमस्ति तत्रैव त्रिदिनं वेधि पर्वते ॥ (२८६।३)

सह्याचले पुरे देव्याः क्षीरक्षेत्रस्य संनिधौ । (२८७।१)

शैलोदकं कोटिवेधि दुर्जदेशेऽपि वासरम् । (२८७।२)

लक्षवेधि नृसिंहस्य नगरे गोकुलाभिधे ॥ (२८७।३)

अन्यत्र यत्र तत्रापि ब्रह्मविष्णुशिवोद्भवम् । (२८८।१)

अमृतं तत्र तत्रापि वज्रीकरणम् उत्तमम् ॥ (२८८।२)

शैलोदकोत्पत्तितस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि यथा जानन्ति साधकाः ॥ (२८९।०)

महीं समुद्धृतवतो वराहस्य कलेवरात् । (२९०।१)

यः स्वेदः पतितस्तस्माज्जातं शैलोदकं परम् ॥ (२९०।२)

तन्मुखे क्षणिकं जातं क्रोडदेशे तु वासरम् । (२९१।१)

बाहुभ्यां त्र्यहवेधि स्यात् मासवेधि तु पार्श्वयोः । (२९१।२)

षण्मासमपराङ्गे च सर्वं समफलं भवेत् ॥ (२९१।३)

अघोरास्त्रेण तत्क्षेत्ररक्षां कृत्वा दिशां बलिम् । (२९२।१)

दत्त्वा लक्षं जपित्वा तु गृह्णीयादमृतं परम् ॥ (२९२।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्शरद्ग्रीष्मवसन्तेषु हेमन्ते वा सुरार्चिते । (२९३।१)

आयसे ताम्रपात्रे वा पात्रेऽलाबुमयेऽथवा । (२९३।२)

शैलाम्बुपलमष्टौ तु पलं क्षीरस्य निक्षिपेत् ॥ (२९३।३)

क्षीरावशेषं संक्वाथ्य त्रिसप्ताहं पिबेन्नरः । (२९४।१)

जीवेद् वर्षसहस्रं तु वलीपलितवर्जितः ॥ (२९४।२)

लन्ग्लेबिग्केइतथवाष्टपलं क्षीरं पलैकेनाम्बुना युतम् । (२९५।१)

क्षीरावशेषं सेवेत पूर्वोक्तं लभते फलम् ॥ (२९५।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्कुलत्थाष्टगुणं वारि पचेदष्टावशेषितम् । (२९६।१)

चतुर्गुणेन तेनाज्यं पाचयेद् घृतशेषितम् ॥ (२९६।२)

लिह्यान्मधुसमोपेतं त्रिसप्ताहं बृहस्पतिः । (२९७।१)

मासेन शास्त्रसम्पत्तिं ज्ञात्वा देवि बलाबलम् । (२९७।२)

द्विर् अष्टवर्षकाकारः सहस्रायुर् न संशयः ॥ (२९७।३)

लन्ग्लेबिग्केइतवशिष्टकुलत्थं तु पादांशं मधुसर्पिषा । (२९८।१)

भक्षयेद् वर्षम् एकं तु मासेनायुतजीवितः ॥ (२९८।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्तत्सिद्धतैलेनाभ्यङ्गं मर्दनं चापि कारयेत् । (२९९।१)

मासमेकं ततो मर्द्यं देहसिद्धिं करोति च ॥ (२९९।२)

पामाविचर्चिकादद्रुकुष्ठानि सहसा जयेत् । (३००।१)

वलीपलितनिर्मुक्तः सहस्रायुश्च जायते ॥ (३००।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्यः पिबेत् प्रातरुत्थाय शैलाम्बुचुलुकत्रयम् । (३०१।१)

षण्मासात् स्यात् सहस्रायुर् वलीपलितवर्जितः ॥ (३०१।२)

लन्ग्लेबिग्केइतथवा सूतकं देवि वारिणा सह मर्दयेत् । (३०२।१)

मासेनैकेन देवेशि नष्टपिष्टं भविष्यति ॥ (३०२।२)

मासमात्रं समश्नीयात् स भवेदजरामरः ॥ (३०३।०)

लन्ग्लेबिग्केइतथवा तं रसं हेम्ना हेमभस्म ततो बली । (३०४।१)

मर्दयेत्तेन तोयेन धामयेत् खदिराग्निना ॥ (३०४।२)

गुटिका सुन्दरी नाम सर्वायुधनिवारणी । (३०५।१)

कर्ता हर्ता स्वयं सिद्धो जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ (३०५।२)

एन्त्ड़ेर्नेन् वोन् अल्तेरुन्ग्सेर्स्छेइनुन्गेन्कुनटी चाभ्रमाक्षीकं हेम तारं तथैव च । (३०६।१)

तत् सर्वं पयसा क्षीरैर्मद्यं पाच्यं दिनत्रयम् । (३०६।२)

मासमात्रप्रयोगेण वलीपलितवर्जितः ॥ (३०६।३)

एन्त्ड़ेर्नेन् वोन् अल्तेरुन्ग्सेर्स्छेइनुन्गेनथ तेनोदकेनैव क्षीरार्धं पायसं पचेत् । (३०७।१)

मासमात्रप्रयोगेण वलीपलितनाशनम् ॥ (३०७।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्पक्त्वा तेनाम्भसा पथ्याः षष्टिं त्रीणि शतानि च । (३०८।१)

मधु संयोज्य भाण्डस्थं भूमौ सर्वं निधापयेत् ॥ (३०८।२)

दिने दिने तथैकैकं भक्षयेत् प्रातरुत्थितः । (३०९।१)

वलीपलितनिर्मुक्तो जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ (३०९।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्शैलीभूतं कुलत्थं वा भक्षयेन्मधुसर्पिषा । (३१०।१)

षण्मासेन प्राशनेन जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ (३१०।२)

वज्रकायकूष्माण्डं मारितं कृत्वा यानि कानि फलानि च । (३११।१)

जले क्षिप्तानि लोहानि शैलीभूतानि भक्षयेत् । (३११।२)

क्षीराहारश्च जीर्णान्ते वज्रकायो भवेन्नरः ॥ (३११।३)

लन्ग्लेबिग्केइत्तेनोदकेन संमर्द्य अभ्रकं क्वाथयेत् प्रिये । (३१२।१)

कटुत्रययुतं खादेत् जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ (३१२।२)

वज्रकायअथवा रसकर्षैकं तज्जलेन तु मर्दयेत् । (३१३।१)

इङ्गुदीफलमध्यस्थं तच्छैलोदकमध्यगम् । (३१३।२)

कालेन त्रिगुणेनैव काठिन्यं तस्य जायते ॥ (३१३।३)

षण्मासं तन्मुखे धार्यं वज्रकायं करोति च । (३१४।१)

दशनागसमप्राणो देवैः सह च मोदते ॥ (३१४।२)

लन्ग्लेबिग्केइत्गृहीत्वा त्रिफलां तत्र शैलवारिणि निक्षिपेत् । (३१५।१)

यदा भवति तच्छैलं गृहीत्वा चूर्णयेत् ततः ॥ (३१५।२)

कान्तजीर्णरसं तेन सार्धं घृतमधुप्लुतम् । (३१६।१)

भक्षयेद्वर्षमेकं तु ततः क्षीराशनो भवेत् ॥ (३१६।२)

उदयादित्यसंकाशो मेधावी प्रियदर्शनः । (३१७।१)

नीलकुञ्चितकेशश्च जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ (३१७।२)

शुल्ब, तार -> कनकपारदं हरितालं च शिला माक्षिकमेव च । (३१८।१)

दरदं च विषं चैव सर्वमेकत्र कारयेत् ॥ (३१८।२)

मर्दयेत् खल्लपाषाणे मातुलुङ्गरसेन च । (३१९।१)

गोलकं कारयित्वा तु वारिमध्ये निधापयेत् ॥ (३१९।२)

तेन तारं च शुल्वं च काञ्चनं भवति ध्रुवम् ॥ (३२०।०)

उपयुञ्जीत मासैकं वलीपलितवर्जितः । (३२१।१)

सहस्रं जीवितं तस्य महाबलपराक्रमः ॥ (३२१।२)

नाग -> कनकशैलीभूतां हरिद्रां तु तच्चूर्णवापमात्रतः । (३२२।१)

हेमत्वं लभते नागो बालार्कसदृशप्रभम् ॥ (३२२।२)

लोह -> कनकशैलोदके विनिक्षिप्य भूशैले कर्दमेऽपि वा । (३२३।१)

ज्ञात्वा कालप्रमाणेन बन्धयेत् पारदं ततः ॥ (३२३।२)

दिव्यत्वप्राप्तिरक्तक्षारयुतं ध्मातं सुवर्णं समसारितम् । (३२४।१)

शतांशेन तु लोहानां सर्वेषां हेमकारकम् ॥ (३२४।२)

द्वितीयसारणां प्राप्य भक्षयेन्मधुसर्पिषा । (३२५।१)

तत्कालं चित्तजातानाम् ऊर्ध्वं भवति चानिलः ॥ (३२५।२)

कालज्ञानं भवेत्तस्य जीवेदयुतपञ्चकम् ॥ (३२६।०)

द्वितीयसारणां प्राप्य सहस्रांशेन विध्यति । (३२७।१)

तं खोटं धारयेद्वक्त्रे दिव्यत्वं लभते ध्रुवम् ॥ (३२७।२)

wइएदेर्होल्तेस् सारण मित् शैलोदकनिचुले ककुभे चैव किंशुके मधुकेऽपि वा । (३२८।१)

इङ्गुदीफलमध्ये वा रजनीद्वयमध्यतः ॥ (३२८।२)

पारदं गन्धकं चैव मर्दयेत् गुलिकाकृति । (३२९।१)

पाचयेद्दिनमेकं तु हेम्ना संवेष्ट्य धारयेत् ॥ (३२९।२)

त्रिफलाव्योषकल्केन वेष्टयित्वा प्रयत्नतः । (३३०।१)

पादेन कनकं दत्त्वा पारदं तत्र योजयेत् । (३३०।२)

क्षिपेच्छैलाम्बुमध्यस्थं गुलिका वज्रवद्भवेत् ॥ (३३०।३)

पूर्ववत् सारणा कार्या पूर्ववत् सिद्धिदा भवेत् । (३३१।१)

धार्यमाणा मुखे सा तु सहस्रायुष्करी भवेत् ॥ (३३१।२)

द्वितीयसारणायोगादयुतं वेधयेत्तु सा । (३३२।१)

धार्यमाणा मुखे सेयमयुतायुःप्रदा भवेत् ॥ (३३२।२)

तृतीयसारणायोगाज्जायते लक्षवेधिनी । (३३३।१)

तं खोटं धारयेद्वक्त्रे लक्षायुर्जायते नरः ॥ (३३३।२)

चतुर्थीं सारणां प्राप्य कोटिवेधो न संशयः । (३३४।१)

कोट्यायुर्जीवितं तस्य खेचरत्वं च लभ्यते ॥ (३३४।२)

पञ्चभिर् दशकोटिः स्यात् षड्भिः कोटिशतं भवेत् । (३३५।१)

यावच्चन्द्रार्कजीवित्वम् अनन्तबलवीर्यवान् ॥ (३३५।२)

ददाति सप्तमीं सापि सारणां गुटिका परा । (३३६।१)

खेचरी नाम विख्याता भैरवेण प्रचोदिता ॥ (३३६।२)

यस्तु तद्राजिकामात्रं मासमेकं तु भक्षयेत् । (३३७।१)

वज्रदेहः स सिद्धः स्यात् दिव्यस्त्रीजनवल्लभः । (३३७।२)

क्रीडते खेचरैर् भोगैः स्वेच्छया शिवतां व्रजेत् ॥ (३३७।३)

नानाविधफलं च स्यात् तद्रसैर् बीजतैलतः । (३३८।१)

गुटिका ड़्र् उन्सिछ्त्बर्केइत्, लन्गेस् लेबेन् + वेधतद्बद्धं पारदं चैव गुटिकां शृणु सुन्दरि ॥ (३३८।२)

शुद्धबद्धरसेन्द्रस्तु गन्धकं तत्र जारयेत् । (३३९।१)

त्रिगुणे गन्धके जीर्णे तेन हेम तु कारयेत् ॥ (३३९।२)

कारयेद्भस्म सूतं तु काञ्चनं तत्र सूतकम् । (३४०।१)

तद्भस्म सूतके जार्यं रसेन्द्रस्य समे समम् ॥ (३४०।२)

तेन सूतकजीर्णेन वज्ररत्नं तु जारयेत् । (३४१।१)

तद्वज्रं जायते भस्म सिन्दूरारुणसंनिभम् ॥ (३४१।२)

तद्भस्म जारयते सूते त्रिगुणे तु सुरार्चिते । (३४२।१)

हाटके सारयेत्तं तु गुटिकां तेन कारयेत् ॥ (३४२।२)

त्रिलोहावेष्टितं तं तु मुखे प्रक्षिप्य साधकः । (३४३।१)

नष्टच्छायो भवेत् सो ऽयमदृश्यो देवदानवैः ॥ (३४३।२)

तत्क्षणाद् वेधयेद्देवि सर्वलोहानि काञ्चनम् । (३४४।१)

बहुवर्षसहस्राणि निर्वलीपलितो भवेत् ॥ (३४४।२)

अब्wएह्र् वोन् Wअड़्ड़ेन्शूलिनं शक्तिसंयुक्तं रत्नादिगुणभूषितम् । (३४५।१)

वक्त्रे करे च बिभृयात् सर्वायुधनिवारणात् ॥ (३४५।२)

पिल्ले गेगेन् ग्रौएस् हअर्व्योम माक्षिकसत्त्वं च तारामात्रं सुरायुधम् । (३४६।१)

वैक्रान्तं तालकं सूतं रत्नादिगुणभूषितम् ॥ (३४६।२)

गुटिका सा वरारोहे मधुरत्रयसंयुता । (३४७।१)

वक्त्रस्था नाशयेत् साक्षात् पलितं नात्र संशयः । (३४७।२)

शिवशक्तिश्च देवेशि रत्नादिशिवगा यथा ॥ (३४७।३)

सिएग् इन् वेर्स्छ्। सितुअतिओनेन्हेम तारं तथा भानुं समभागानि कारयेत् । (३४८।१)

स्त्रीरजो व्याघ्रमध्यस्थं पद्मसूत्रेण वेष्टयेत् ॥ (३४८।२)

सेचयेत्तत् तथावेष्ट्य गुह्यस्थाने निधापयेत् । (३४९।१)

रणे राजकुले द्यूते दिव्ये काम्ये जयो भवेत् । (३४९।२)

यन्मुखे चैव तद्गोलं स सर्वरञ्जको भवेत् ॥ (३४९।३)

पिल्ले गेगेन् क्रन्खेइत् उस्w।वैक्रान्ताभ्रककान्तं तु सस्यकं तु सुरायुधम् । (३५०।१)

विभीतकादिसम्भूतकाञ्चिकस्य समं भवेत् ॥ (३५०।२)

राजावर्तं ततः सूते योजयेत् पादयोगतः । (३५१।१)

कुमारीरससंघृष्टा कृतैका गुटिका शुभा । (३५१।२)

रोगमृत्युजरा हन्ति वक्त्रस्था नात्र संशयः ॥ (३५१।३)

पिल्ले गेगेन् क्रन्खेइत् उस्w।पञ्चतारं वरारोहे सूतकं द्वयमेव च । (३५२।१)

त्रयो गगनभागाः स्युर् एकैकं हेमकान्तयोः ॥ (३५२।२)

अर्धशुल्वविधानेन गुटिकामरसुन्दरि । (३५३।१)

अक्षयो ह्य् अजरश्चैव भवेत्तेन महाबलः । (३५३।२)

सर्वरोगविनिर्मुक्तो जीवेद्वक्त्रे विधारणात् ॥ (३५३।३)

लन्ग्लेबिग्केइत्भस्मसूतपलैकं च मृतकान्तपलं तथा । (३५४।१)

माक्षिकस्य पलं चैव शिलाजतुपलं पुनः ॥ (३५४।२)

पलमेकं विडङ्गस्य पथ्याचूर्णपलं तथा । (३५५।१)

एकीकृत्याथ तत् सर्वं मध्वाज्येन तु पेषयेत् ॥ (३५५।२)

गुटिकाः कारयेद्देवि षष्ट्यधिकशतत्रयम् । (३५६।१)

एकैकं भक्षयेन्नित्यं वर्षमेकं निरन्तरम् ॥ (३५६।२)

जीवेद्वर्षसहस्राणि रुद्रतुल्यो महाबलः ॥ (३५७।०)

रसभस्मरसायन: गेसुन्धेइत्, लन्ग्लेबिग्केइत्, ॥।अतः परं प्रवक्ष्यामि रसभस्मरसायनम् । (३५८।१)

विज्ञेयं निष्परीहारं साक्षाद्दिव्यौषधं परम् ॥ (३५८।२)

आमलक्यादि कान्तं च पारदं च मनःशिलाम् । (३५९।१)

वाकुचीसप्तभागं च क्षीरिणीरसपेषितम् । (३५९।२)

मेघनादरसोपेतं मूकमूषागतं पुटेत् ॥ (३५९।३)

माषं त्रिमाषं त्रिगुणं भक्षयेत्तु क्रमेण तु । (३६०।१)

वर्षत्रयपरं देवि पादनिष्कार्धकं क्रमात् ॥ (३६०।२)

षट् सप्ताष्टौ च वर्षाणि क्रमान्निष्कप्रमाणतः । (३६१।१)

भुञ्जीत स च दिव्यान्नं जरावैरूप्यवर्जितः ॥ (३६१।२)

किंचित् काञ्चनसंयुक्तं निष्कं निष्कार्धमेव च । (३६२।१)

यो भक्षयेत् त्रिभिर्वर्षैः सर्वव्याधीन् जयत्यलम् ॥ (३६२।२)

अष्टवर्षे सहस्रायुः द्वादशे लक्षवेधकः । (३६३।१)

षोडशे वत्सरे देवि दिव्यरूपः स जायते ॥ (३६३।२)

पिल्ले, उम् गन्ज़् तोल्ल् ज़ु wएर्देन्शतपलम् अभयानाम् अक्षधात्र्योस् तथैव क्वथितजलशताष्टौ भागमष्टावशेषम् । (३६४।१)

घृतमधुसितयाढ्यं व्योषचित्रं दशांशं रसफलरससिद्धं लोहजीर्णं मृतं च ॥ (३६४।२)

गिरिजतुसममभ्रं कान्तभृङ्गं विडङ्गं रससहितसुभाव्यं तण्डुलैर्दिव्यमुख्यैः । (३६५।१)

अहिमरकृतकल्कं लोहपात्रस्थमाषं त्रिदिनतनुसुसिद्धं कल्कमेतद्वरिष्ठम् ॥ (३६५।२)

लिहति शयनकाले वामनेत्रावसेवी घननिबिडसुमध्यो मत्तमातंगदर्पः । (३६६।१)

विगतसकलदोषः सर्वदिग्दिव्यचक्षुः मदन इव सुकान्तिः कामिनीनां प्रवीरः ॥ (३६६।२)

जलदलववपुष्मान् कुञ्चितानीलकेशः सुरगुरुरिव शुद्धः सत्कविश्चित्रकारी । (३६७।१)

वृषभगतिविचेष्टः स्निग्धगम्भीरघोषः सुरगज इव लोके श्रान्तिहन्ताशु नित्यम् ॥ (३६७।२)

प्रभवति खलु लोके सोमतारार्कजीवी कमलसदनसुश्रीर् न्यायशास्त्रादिवेत्ता । (३६८।१)

सुजनसमयपाता धर्मदीक्षानुमाता हरिहरमगभीरः सूर्यसोमाब्धिधीरः ॥ (३६८।२)

पिल्ले ड़्र् ग्￶त्तेर्बेस्￤न्ड़्तिगुन्ग्कान्तहेमरविचन्द्रमभ्रकं गोलकं निहितमिङ्गुदीफले । (३६९।१)

शैलवारिवरसिद्धगोलकं सुन्दरं ह्य् अमररञ्जकं शुभम् ॥ (३६९।२)

वज्रकायकान्तहेमरविचन्द्रम् अभ्रकं वज्ररत्नम् अहिराजगोलकम् । (३७०।१)

क्षिप्तम् आमलककाष्ठकोटरे भूमिशैलनिहितं समुद्धृतम् । (३७०।२)

शैलतां गतमथाहितं मुखे वज्रकायकरम् अल्पवासरैः ॥ (३७०।३)

खेचरीगुटिकातालहेमवरशुल्बसूतकैः गोलकं वरणकाष्ठयन्त्रितम् । (३७१।१)

शैलवारिकृतसुन्दरीरसं खेचरीति गुटिका निगद्यते ॥ (३७१।२)

पिल्ले ड़्र् विजयशैलाम्बुनिक्षिप्तपलाशबीजं शैलीकृतं क्षौद्रघृतेन खादेत् । (३७२।१)

त्रिःसप्तरात्रं दिनमेकमेकं सहस्रजीवी विजयी नरः स्यात् ॥ (३७२।२)

खेचरी-पिल्लेसूतकं चाभ्रकं चैव वज्रीक्षीरसमन्वितम् । (३७३।१)

हाटकेन समायुक्तं गुटिका खेचरी भवेत् ॥ (३७३।२)

करञ्जफलमध्यस्थं सूतकं तत्र निक्षिपेत् । (३७४।१)

घृतशैलाम्बुमध्यस्थं सहस्रायुः प्रयच्छति ॥ (३७४।२)

तिन्दुके द्विसहस्रायुः जम्बीरे त्रिसहस्रकम् । (३७५।१)

मातुलुङ्गे च नारङ्गे चतुःपञ्चसहस्रकम् ॥ (३७५।२)

रम्भाफले षट्सहस्रं पनसे सप्तसंख्यकम् । (३७६।१)

विभीतकफले चैव दशसाहस्रसंख्यकम् ॥ (३७६।२)

नारिकेले महाभागे सहस्राणि चतुर्दश । (३७७।१)

त्रिंशत्सहस्रं पद्मे च लक्षमामलके पुनः ॥ (३७७।२)

वेर्ज्न्गुन्ग्, लक्षवेधअभ्रपत्त्रद्रवे क्वाथमहोरात्रं शिलोदके । (३७८।१)

तस्मात्तु चोद्धृतं सूतं मृत्युदारिद्र्यनाशनम् ॥ (३७८।२)

सारणाक्रमयोगेन नवीनं जायते वपुः । (३७९।१)

रसे रसायने चैव लक्षवेधी न संशयः ॥ (३७९।२)

वेर्ग्￶त्त्लिछुन्ग्कर्दमं च कुमार्याश्च रसेन कृतगोलकम् । (३८०।१)

धमनात् पतते सत्त्वं मुखे तद्धारयेन्नरः । (३८०।२)

षण्मासेन प्रयोगेण ह्य् अजरामरतां व्रजेत् ॥ (३८०।३)

उन्सिछ्त्बर्केइत्स्रोतोञ्जनयुतं ध्मातं सत्त्वं पारदमिश्रितम् । (३८१।१)

तं खोटं धारयेद्वक्त्रे अदृश्यो भवति ध्रुवम् ॥ (३८१।२)

यस्य यो विधिराम्नात उदकस्य शिवागमे । (३८२।१)

रसेनैव तु काले तु कुर्यादेव रसायनम् ॥ (३८२।२)